ندا، من از تو خوبى ها و پاكى‏ها را سئوال مي‏نمايم، و ترك منكرات و دوستى مسكينان را و اينكه توبه‏ام را قبول فرمايى، و اگر به بندگانت اراده فتنه‏اى را نمودى، مرا بدون افتادن در دام فتنه قبض نمايى». هيثمى (181/10) مي‏گويد: اسنادش حسن است.
 و نزد طبرانى از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت است كه رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم اجعل اوسع رزقك على عند كبر سنى و انقطاع عمرى)، ترجمه: «بار خدايا، فراخ‏ترين رزقت را بر من در وقت بزرگ سنم و انقطاع عمرم نصيب گردان». اسناد آن، چنانكه هيثمى (182/10) گفته، حسن است.
 
دعاهاى جامع  پيامبر ص و دوست داشتن دعاهاى جامع و آموزش آن به عايشه
ابن ابى شيبه از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص از جمله دعاها، دعاى جامع را دوست مي‏داشت و ما سواى آن را مي‏گذاشت. اين چنين در الكنز (291/1) آمده است. و حاكم از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت نموده كه: ابوبكر صديق (رض) نزد رسول خدا ص داخل شد، و درباره چيزى كه آن را از عايشه پنهان مي‏داشت، همراه رسول خدا ص صحبت نمود، و عايشه در آن فرصت نماز مي‏گزارد، پيامبر ص به او گفت: «اى عايشه، دعاهاى كامل را اختيار نما يا كلمه ديگرى -»، هنگامى كه عايشه فارغ شد، پيامبر ص را از آن پرسيد، برايش گفت: «بگو: اللهم انى اسالك من الخير كله عاجله و آجله ما علمت منه و مالم اعلم، و اعوذ بك من الشركله عاجله و آجله ما علمت منه و مالم اعلم، و اسالك الجنة و ما قرب اليها من قول او عمل، و اعوذبك من النار و ما قرب اليها من قول او عمل، و اسالك من خير ما سالك منه عبدك و رسولك محمد ص و اعوذبك من شرما استعاذبك منه عبدك و رسولك محمد ص، و اسالك ما قضيت لى من امر آن تجعل عاقبته رشدا». ترجمه: «بار خدايا، من از تو همه خير را مي‏خواهم، نزديك و عاجل باشد يا در آينده، آنچه از آن رامى دانم و آنچه را نمى ‏دانم، و به تو از همه شر پناه مي‏برم، عاجل باشد يا در آينده، آنچه از آن را مي‏دانم و آنچه را نمى ‏دانم، و از تو جنت را طلب مي‏كنم، و هر قول و عملى را كه به آن نزديك سازد، و به تو از آتش پناه مي‏برم، و از هر قول و عملى كه به آن نزديك سازد، و از تو از خير آنچه سئوال مي‏كنم، كه بنده و رسولت محمد ص آن را از تو سئوال نموده است، و از شر آنچه به تو پناه مي‏جويم، كه بنده و رسولت محمد ص از آن به تو پناه جسته، و از تو سئوال مي‏نمايم، كه هر امرى را درباره من فيصله نموده‏اى، عاقبتش را برايم رهيابى و رشد بگردانى». اين چنين در الكنز (306/1) آمده است.
احمد و ابن ماجه اين را از عايشه به مثل آن روايت نموده ‏اند، و ابن ماجه افزوده: (اعوذ بك من النار و ما قرب اليها من قول و عمل).  حاكم مي‏گويد: اين حديث از اسناد صحيح برخوردار است، چنان كه در أذكار نووى (ص506) آمده، و بخارى اين را در الادب المفرد (ص94) از عايشه روايت نموده، كه گفت: نبى خدا ص در حالى نزدم وارد شد كه من نماز مي‏گزاردم، وى كارى داشت و من به سوى او تأخير نمودم، گفت: «اى عايشه، دعاهاى نيكو و جامع را اختيار نما»، هنگامى كه فارغ شدم، پرسيدم: اى رسول خدا، دعاهاى نيكو و جامع كدام اند؟ گفت: «بگو...» و دعا را توأم با زيادت حاكم ذكر نموده.
 
پيامبر ص و آموزش دعاى جامع براى ابوامامه و اصحابش
ترمذى (190/2) از ابوامامه (رض) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص دعاى زيادى‏نمود، و ما هيچ چيزى از آن را حفظ نكرده‏ايم، گفتيم: اى رسول خدا، دعاى زيادى نمودى و ما هيچ چيزى از آن را حفظ ننموديم، فرمود: «آيا شما را به چيزى دلالت نكنم كه همه آن دعا را در برداشته باشد؟ مي‏گويى: اللهم انا نسالك من خير ما سالك منه نبيك محمد ص، و نعوذبك من شر ما استعاذ منه نبيك محمد ص، و انت المستعان، و عليك البلاغ، و لا حول و لا قوة الا بالله، "بار خدايا، ما از تو خير آنچه را مي‏طلبيم كه نبى‏ات محمد ص از تو سئوال نموده است، و به تو از شر آنچه پناه مي‏بريم، كه نبى ات محمد ص از آن پناه جسته است، تو كمك كننده هستى، و رسانيدن بر توست، و هيچ كس از توانايى و قوت جز خدا برخوردار نيست"». ترمذى مي‏گويد: اين حديث حسن و غريب است، و بخارى اين را در الادب المفرد (ص 99) به معناى آن روايت كرده است.
 
استعاذه و پناه جستن  از آنچه پيامبر ص پناه مي‏جست
بخارى و مسلم از انس (رض) روايت نموده ‏اند كه گفت: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من العجز والكسل، والجبن والهرم والبخل، و اعوذبك من عذاب القبر، و اعوذبك من فتنة المحيا و الممات)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از ناتوانى، كسل، ترس، پيرى و بخل پناه مي‏برم، و به تو ازعذاب قبر پناه مي‏برم، و به تو از فتنه زندگى و مردن پناه مي‏برم». و در روايتى آمده: (و ضلع الدين و غلبة الرجال)، ترجمه: «و از سنگينى قرض و غلبه مردان».
 و نزد مسلم از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت است كه: پيامبر ص در دعايش مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من شر ما عملت، و من شر مالم اعمل)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از شر آنچه عمل نموده‏ام، و از شر آنچه عمل ننموده‏ام پناه مي‏برم».
و از ابن عمر (رض) روايت است كه گفت: از دعاى رسول خدا ص اين بود: (اللهم انى اعوذبك من زوال نعمتك، و تحول عافيتك، فجأة نقمتك، وجيمع سخطك). ترجمه: «بار خدايا: من به تو از زوال نعمتت، بر گشتن عافيتت، ناگهانى آمدن انتقامت و همه قهر و خشمت پناه مي‏برم».
و از زيد بن ارقم (رض) روايت است كه گفت: من همانطورى براى تان مي‏گويم كه رسول خدا ص مي‏گفت: وى مي‏فرمود : (اللهم انى اعوذبك من العجز و الكسل، والجبن والبخل، والهم و عذاب القبر. اللهم آت نفسى تقواها و زكها انت خير من زكاها، انت وليها، و مولاها. اللهم انى اعوذبك من علم لاينفع، و من قلب لا يخشع، و من نفس لا تشبع، و من دعوة لا يستجاب لها). ترجمه: «بار خدايا، من به تو از ناتوانى، كسالت، ترس، بخل، رنج و عذاب قبر پناه مي‏برم. بار خدايا، براى نفسم تقوايش را نصيب گردان و پاكش بساز، چون تو بهترين كسى هستى كه آن را پاك سازد، و تو ولى و مالك آن هستى. بار خدايا، من به تو از علمى كه نفع نمى‏رساند، قلبى كه نمى‏ترسد، نفسى كه سير نمى‏شود و دعايى كه برايش اجابت كرده نمى‏شود پناه مي‏برم».
و نزد امام‏هاى چهارگانه به اسنادهاى صحيح از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت است كه: پيامبر ص با اين كلمات دعا مي‏نمود: (اللهم انى اعوذبك من فتنةالنار و عذاب النار، و من شر الغنى و الفقر)
ترجمه: «بار خدايا، من به تو از فتنه آتش و عذاب آتش، از شر غنا و فقر پناه مي‏برم».
و نزد ترمذى از قطبه بن مالك (رض) روايت است كه گفت: پيامبر ص مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من منكرات الاخلاق و الاعمال والاهواء)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از منكرات اخلاق، اعمال و خواهشات پناه مي‏برم». ترمذى مي‏گويد: حديث حسن است.
و نزد ابوداود و نسائى به دو اسناد صحيح از انس (رض) روايت است كه پيامبر ص مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من البرص و الجنون والجذام و سى‏ء الاسقام)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از بيمارى سالك، ديوان