<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">چرا مسلمانان‌ شكست‌ مي‌خورند؟</a></body></html>جنگ‌ انسان‌ و بزرگ‌ترين‌ دشمن‌ بشريت ‌(1)

جنگ‌ جهاني‌
از هر فرد جامعه امروزي‌ اگر در مورد جنگ‌ جهاني‌ سؤال‌ شود، مسلماً اين‌گونه‌ پاسخ‌ مي‌دهد، جنگي‌ را گويند كه‌ يك‌ كشور يا چند كشور به‌ جان‌ ديگر كشورها و ملت‌ها بيافتند. همانند هيتلر، ناپلئون‌، و غيره‌ كه‌ چنين‌ اقداماتي‌ را انجام‌ دادند.
با تمام‌ شدن‌ جنگ‌ جهاني‌ اول‌ و دوم‌، مردم‌ دنيا خوشحالند كه‌ در صلح‌ و آرامش‌ بسر مي‌برند، غافل‌ از اينكه‌ دشمني‌ براي‌ تمام‌ آنها در كمين‌ نشسته‌ و هيچگاه‌ حاضر به‌ تن‌ دادن‌ به‌ گفتگوي‌ تمدن‌ها و يا قبول‌ تراژدي‌ صلح‌ جهاني‌، نمي‌باشد و اصلاً اين‌ حرفها و طرح‌ها را قبول‌ ندارد.
اين‌ دشمن‌، شبانه‌ روز مشغول‌ طراحي‌ و برنامه‌ريزي‌ براي‌ نابودي‌ و از بين‌ بردن‌ بشريت‌ است‌، اما افسوس‌ و صد افسوس‌ كه‌ مدافعان‌ حقوق‌ بشر، سازمان‌هاي‌ امنيتي‌ و صلح‌ جهاني‌، هيچ‌ كدام‌ نمي‌توانند برنامه‌اي‌ براي‌ رويارويي‌ با اين‌ دشمن‌ قوي‌ ارائه‌ نمايند و خود نيروهاي‌ حافظ‌ صلح‌ و ناتو و غيره‌ همگي‌ در معرض‌ فنا و نابودي‌ به‌ وسيله اين‌ دشمن‌ بزرگ‌ بشريت‌ هستند.
به‌ قول‌ سياستمداران‌، دشمني‌ كه‌ مكان‌ و قدرت‌ نظامي‌اش‌ را نشناسيم‌، نمي‌توانيم‌ با او مقابله‌ كنيم‌، نمي‌دانيم‌ كه‌ جنگ‌ با او چقدر طول‌ مي‌كشد.
آري‌! اين‌ دشمن‌ بزرگ‌ و خطرناك‌ و مسلح‌ را خداوند متعال‌، كه‌ خالق‌ كل‌ كائنات‌ است‌، خوب‌ مي‌شناسد، و او تعالي‌ آدرس‌، نشاني‌ و توان‌ رزمي‌ اين‌ دشمن‌ را به‌ انسانها اعلام‌ نموده‌ است‌.
دشمني‌ كه‌ تا برپا شدن‌ قيامت‌ به‌ جنگ‌ و كارزار با انسان‌ها ادامه‌ مي‌دهد و حاضر به‌ صلح‌ و آتش‌بس‌ نيست‌.
شايد برخي‌ از انسان‌هاي‌ امروزي‌، آمريكا‌، انگلیس، اسرائيل‌ و... را خطرناك‌ بدانند، و فكر كنند كه‌ خطرناك‌ترين‌ دشمنان‌ انسان‌ها اينها هستند، اما اگر اندكي‌ فكر كنيم‌ اين‌ دشمنان‌ نهايتاً مي‌توانند، دنياي‌ انسان‌ها را آتش‌ بزنند و زندگي‌ را بر آنها سخت‌ نمايند، اما اين‌ دشمن‌ بزرگ‌ كه‌ ما از آن‌ سخن‌ مي‌گوييم‌، خيلي‌ بالاتر از اينهاست‌، او قادر است‌ كه‌ آخرت‌ و عقباي‌ انسان‌ها را نيز آتش‌ بزند و در هر دو جهان‌ انسان‌ها را به‌ انحطاط‌ و نابودي‌ بكشاند.
آري‌! نام‌ اين‌ دشمن‌ بزرگ‌ بشريّت‌ «ابليس‌» است‌ و لقبش‌ «شيطان‌» او بزرگترين‌ تسليحات‌ را در اختيار دارد، و هيچ‌ لحظه‌ از شبانه‌روز نيز از جنگ‌ و نبرد با انسان‌ها باز نمي‌ايستد و براي‌ اين‌ كار نزد پروردگار جهانيان‌ قسم‌ ياد كرده‌ است‌.
بعد از اين‌ كه‌ ابليس‌ از فرمان‌ خداوند روگرداني‌ نمود، خداوند فرمود:
(قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِيمٌ (34) وَإِنَّ عَلَيْکَ اللَّعْنَةَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ(35))(حجر / 35-34) 
«(خداوند فرمود: چون‌ از فرمان‌ من‌ سرپيچي‌ كردي‌) پس‌ از بهشت‌ بيرون‌ شو، چرا كه‌ تو (از رحمت‌ من‌،) مطرود (و از منزلت‌ كرامت‌ رانده‌) هستي‌. و تا روز جزا (كه‌ در آن‌ تو و پيروان‌ تو به‌ عذاب‌ سرمدي‌ من‌ گرفتار مي‌آيند) بر تو نفرين‌ باد».
سپس‌ شيطان‌ گفت‌:
(قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ)	(حجر / 36)
«گفت: پروردگارا! اكنون‌ كه‌ چنين‌ است‌ مرا تا روزي‌ مهلت‌ ده‌ كه‌ در آن‌ (مردمان‌ بعد از مرگشان‌ مجدداً) زنده‌ مي‌گردند».
پروردگار فرمود:
﴿قَالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنظَرِينَ(37) إِلَى يَومِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ(38)﴾ (حجر / 38-37)
«هم‌ اينك‌ تو از مهلت‌ يافتگاني‌ تا روزي‌ كه‌ زمان‌ (فرا رسيدن‌) آن‌ (در پيش‌ خدا) معلوم‌ (و اگر هم‌ طول‌ بكشد محدود) است‌، (و هنگامه‌ رستاخيز نام‌ دارد)».
ابليس‌ در اينجا بود كه‌ براي‌ جنگ‌ با انسان‌ها تصميم‌ گرفت‌:
(قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ(39) إِلاَّ عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ(40))(حجر / 40-39)
«پروردگارا! به‌ سبب‌ اينكه‌ (به‌ خاطر اين‌ انسان‌) مرا گمراه‌ ساختي‌، (معاصي‌ و اعمال‌ زشت‌ را) در زمين‌ برايشان‌ مي‌آرايم‌ و جملگي‌ آنان‌ را گمراه‌ مي‌نمايم‌. مگر بندگان‌ برگزيده‌ و پاكيزه‌ي‌ تو از ايشان‌. (كه‌ چون‌ دلهايشان‌ به‌ ياد تو آباد است‌، تلاش‌ من‌ در حق‌ آنان‌ بر باد است‌)».
او در اولين‌ جنگ‌ و روياروئي‌ با انسان‌ها، پيروز شد و موفق‌ گرديد كه‌ ابوالبشر و زوج‌ او را از بهشت‌ برين‌، اخراج‌ نمايد.
پس‌ از آن‌ در دومين‌ معركه‌ نيز پيروز گرديد و توانست‌ با حربه‌ و نقشه‌هايش‌ «هابيل‌» و «قابيل‌» را به‌ جنگ‌ و جدال‌ وادار نمايد و براي‌ اولين‌ بار برادركشي‌ را در جهان‌ بشريت‌ بنيان‌ نهاد.
خداوند منان‌، بندگانش‌ را بسيار دوست‌ دارد، به‌ همين‌ جهت‌ خداوند مي‌خواهد كه‌ بندگانش‌، دشمنانشان‌ را بشناسند، و براي‌ مقابله‌ با او خود را آماده‌ نمايند.
بارها و بارها، تابلوهاي‌ بزرگي‌ را مبني‌ بر اينكه‌ «مواظب‌ باشيد اي‌ انسان‌ها و بدانيد كه‌ شيطان‌ دشمن‌ آشكار و قسم‌ خورده شماست‌». بر سر راه‌ ما نصب‌ كرده‌ و هر از چند گاهي‌ افرادي‌ را براي‌ بيدار كردن‌ و تذكر دادن‌ به‌ ما انسان‌ها، ارسال‌ نموده‌ است‌.
اما آيا ما براي‌ مقابله‌ و روياروئي‌ با اين‌ دشمن‌ قسم‌ خورده‌، اقدامي‌ انجام‌ داده‌ايم‌. در قرآن‌ مجيد يازده‌ بار اين‌ دشمن‌ با نام‌ «ابليس‌» به‌ ما معرفي‌ شده‌ است‌:
1) (وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِکَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَکْبَرَ وَکَانَ مِنَ الْکَافِرِينَ)(بقره‌ / 34)
«و چون به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد، پس [همه‏] سجده كردند مگر «ابليس» كه نپذيرفت و كبر ورزيد و از كافران شد».
2) ﴿وَلَقَدْ خَلَقْنَاکُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاکُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلآئِکَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ لَمْ يَکُن مِّنَ السَّاجِدِينَ﴾  (اعراف‌/ 11) 
«آن گاه به فرشتگان گفتيم كه براى آدم سجده كنيد. پس [همه‏] سجده كردند مگر ابليس. كه از سجده كنندگان نبود». 
3) ﴿فَسَجَدَ الْمَلآئِکَةُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ (30) إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى أَن يَکُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ (31)﴾ (حجر / 30- 31) 
«پس فرشتگان همگى‏شان با همديگر به سجده در افتادند (30) مگر «ابليس»، از آنكه با سجده كنندگان باشد، سرباز زد».
4) (قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَکَ أَلاَّ تَکُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ﴾ (حجر / 32) 
«[خداوند] فرمود: اى «ابليس» تو را چه شده است كه با سجده كنندگان [همراه‏] نيستى‏».
5) ﴿وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلآئِکَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ 