ته از افراد امت شما که هنوز نیامده‌اند را چگونه می‌شناسی؟ فرمود: اگر کسی اسبی سفید پیشانی داشته باشد و پاهایش هم سفید باشند و در میان اسب‌های سیاهی باشد آیا او اسب خود را نمی‌شناسد؟ گفتند: بله ای پیامبر خدا، فرمود: آنها بر اثر وضوء پاها و پیشانی‌هایشان سفید خواهد بود و من قبل از آنها بر حوض می‌روم، و افراد از حوض من دور کرده می‌شوند چنان که شتر گم شده دور می‌شود و من آنها را صدا می‌زنم که بیایید گفته می‌شود: آنها بعد از تو تغییر دادند آنگاه می‌گویم: نابود باشند، نابود باشند.

[5]- سنن ابوداود 4648، ترمذی 3699، نسائی الکبری 8156 سنن ابن ماجه 134، صحیح ابن حبان 6916، مسند احمد 22427، البحر الزخار 1263، مصنف ابن ابی شیبة 26.

[6]- ترمذی 3768، ابن ماجه 118، مسند احمد 10616.شبهه دوم در اين آيه است: ﴿مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْأِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً﴾. (الفتح: 29). «محمد -صلى الله عليه وآله وسلم- فرستاده خداست; و كسانى كه با او هستند در برابر كفار سرسخت و شديد، و در ميان خود مهربانند; پيوسته آنها را در حال ركوع و سجود مى‏بينى در حالى كه همواره فضل خدا و رضاى او را مى‏طلبند (تا آنان را به بهشت وارد نمايد); نشانه (اطاعت) آنها (از خداوند) در صورتشان از اثر سجده (و عبادت) نمايان است مراد اين‌ است‌ كه‌ اثر عبادت‌ و صلاح‌ و اخلاص‌ براي ‌خداوند متعال‌، بر چهره‌ مؤمن‌ آشكار مي‌شود; اين توصيف آنان در تورات و توصيف آنان در انجيل است، همانند زراعتى كه جوانه‏هاى خود را خارج ساخته، سپس به تقويت آن پرداخته تا محكم شده و بر پاى خود ايستاده است و بقدرى نمو و رشد كرده كه زارعان را به شگفتى وامى‏دارد; اين براى آن است كه كافران را به خشم آورد، (يعني: حق‌ تعالي‌ مسلمانان‌ را بسيار نيرومند مي‌گرداند تا مايه‌ خشم‌ و غيظ كافران‌ گردند، ولى) كسانى از آنها را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته‏ انجام داده‏اند، خداوند وعده آمرزش و اجر عظيمى (كه بهشت است) داده است. (البته‌ اين‌ مثل‌، شامل‌ صحابه‌ رسول‌ الله -صلى الله عليه وآله وسلم- و -رضی الله عنهم- و همه‌ كساني‌ از افواج ‌ايمان‌ و لشكريان‌ اسلام‌ در گذار عصرها و نسلها مي‌شود كه‌ نقش‌ قدمشان‌ را دنبال،‌ و بر راه‌ و روش‌ ايشان‌ رهرو باشند)».

ظاهر اين آيه اصحاب پيامبر -صلى الله عليه وآله وسلم- را مي‌ستايد، ولي چنان كه خداوند در آيه‌اي كه كمي پيشتر بيان كرديم مي‌فرمايد: ﴿هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ﴾. (آل عمران: 7).  «او كسى است كه اين كتاب (آسمانى) را بر تو نازل كرد، كه قسمتى از آن، آيات «محكم‏» ( صريح و روشن) است; كه اساس اين كتاب مى‏باشد; (و هر گونه پيچيدگى در آيات ديگر، با مراجعه به اينها، برطرف مى‏گردد.) و قسمتى از آن، «متشابه‏» است ( آياتى كه به خاطر بالا بودن سطح مطلب و جهات ديگر، در نگاه اول، احتمالات مختلفى در آن مى‏رود; ولى با توجه به آيات محكم، تفسير آنها آشكار مى‏گردد.) اما آنها كه در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند، تا فتنه‏انگيزى كنند (و مردم را گمراه سازند); و تفسير (نادرستى) براى آن مى‏طلبند; در حالى كه تفسير آنها را، جز خدا و راسخان در علم، نمى‏دانند. (آنها كه به دنبال فهم و درك اسرار همه آيات قرآن در پرتو علم و دانش الهى) مى‏گويند: «ما به همه آن ايمان آورديم; همه از طرف پروردگار ماست.» و جز صاحبان عقل، متذكر نمى‏شوند (و اين حقيقت را درك نمى‏كنند)».

بنابراين آنان كه به دنبال تاويل نادرست و فتنه‌انگيزي هستند كلمات آخر اين آيه را ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً﴾. (الفتح: 29).

«كسانى از آنها را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته‏ انجام داده‏اند وعده آمرزش و اجر عظيمى (كه بهشت است) داده است».

گرفته‌اند و گفته‌اند (منهم) يعني بعضي از آنها، و مِن در اينجا براي تبعيض است، پس بنابراين خداوند به كساني از آنها وعده بهشت داده كه ايمان داشته و عمل صالح كرده‌اند، از اين‌رو بعضي در اين آيه شامل، و بعضي از اصحاب در اين آيه شامل نمي‌گردند.

اين فريب دادن و دروغ است، و بعضي پا را فراتر از اين گذاشته و ادعا كرده‌اند كه همه مفسرين اجماع كرده‌اند كه «من» در اينجا براي تبعيض است[1] يعني بعضي از آنها، اما چنين ادعايي به دلايل زيادي دروغ است كه برخي عبارتند از: 

اول اينكه كلمة «من» در اينجا طبق گفتة علماي تفسير براي تبعضي نيست و «منهم» به اين معني نيست كه بعضي از آنها، و «منهم» به دو معني مي‌آيد معني اول يعني از جنس آنها و امثال آنها چنان كه خداوند متعال مي‌فرمايد: ﴿ذَلِكَ وَمَنْ يُعَظِّمْ حُرُمَاتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَأُحِلَّتْ لَكُمُ الْأَنْعَامُ إِلَّا مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ﴾. (الحج: 30). «و هر كس اوامر و نواهي خدا را بزرگ و محترم دارد از نظر خدا چنين كاري براي او بهتر است. چهار پايان براي شما حلال گشته است مگر آن چهار پاياني كه برايتان بيان مي‌شود و از پليدها يعني بت‌ها دوري كنيد و از گفتن افتراء بپرهيزيد».

پس مراد خداوند اين نيست كه ما فقط از بعضي بت‌ها پرهيز كنيم و از بعضي ديگر دوري نكنيم، بلكه بايد از همة بت‌ها دوري كنيم، پس گفته الهي كه ﴿فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ﴾. يعني از پليدي امثال اين بت‌ها دوري كنيد. 

و يا اينكه «من» در اينجا موكده است چنان كه خداوند متعال مي‌فرمايد: ﴿وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ﴾. (الإسراء: 82). «ما آيات قرآن را فرو مي‌فرستيم كه مايه بهبودي و رحمت مومنان است».

معني آيه اين نيست كه بعضي از آيات قرآن مايه شفا است و بعضي چنين نيستند، بلكه همة قرآن مايه شفا و رحمت است، پس كلمة «م