ر ماسواى آن انجام داده باشد. اين ماه صبر است و جزاى صبر جنت است، و ماه مواسات و همدردى است، ماهى است كه در آن رزق مؤمن افزون مى‏شود. كسى كه در آن براى روزه دارى افطار فراهم آورد، اين عمل مغفرت گناهانش و آزادى وى از آتش مى‏باشد، و برايش مثل اجر روزه دار پاداش مى‏باشد، بدون اينكه از پاداش وى چيزى كاسته شود». گفتند: اى رسول خدا، همه ما چنان نيست، كه افطارى روزه‏دارى را بيابد، رسول خداص فرمود: «خداوند اين ثواب را براى كسى كه افطار روزه دارى را، با خرما، يا جرعه آبى يا شيرى مخلوط با آب، فراهم بياورد، نيز مى‏دهد. اين ماهى است كه اولش رحمت است، وسطش مغفرت است و آخرش رهايى از آتش. كسى كه در آن بر غلام خود تخفيف بياورد، خداوند برايش مى‏بخشد و از آتش آزادش مى‏سازد. در اين ماه چهار خصلت را به كثرت انجام دهيد: دو خصلت آن چنان اند، كه بدان‏ها پروردگارتان را راضى مى‏سازيد، و دو خصلت ديگر آن چنان اند، كه شما از آن‏ها بى نياز نيستيد. اما دو خصلتى كه به آن‏ها پروردگارتان را راضى مى‏سازيد: شهادت لا اله الا اللَّه و مغفرت خواستن از خداست، و اما دو خصلتى كه شما از آن‏ها بى‏نياز نيستيد اينهااند: از خداوند جنت را مى‏خواهيد، و به وى از آتش پناه مى‏جوييد، و كسى كه روزه دارى را آب بنوشاند، خداوند وى را از حوضم جرعه آبى مى‏نوشاند، كه تا داخل شدن به جنت تشنه نمى‏شود». منذرى در الترغيب (218/2) مى‏گويد: اين را ابن خزيمه در صحيح خود روايت نموده، و بعد از آن گفته: (اگر) خبر درست باشد،  و اين را از طريق وى بيهقى نيز روايت كرده است، و اين را ابو الشيخ ابن حبان هم در الثواب به اختصار از آن دو روايت نموده است. و اين را همچنين ابن نجار به طولش، چنانكه در الكنز(323/4) آمده، روايت كرده است.
 
ببيانيه پيامبرص درباره مغفرت گناهان مسلمين در نخستين شب رمضان 
ابن نجار از انس (رض) روايت نموده، كه گفت: هنگامى كه رمضان نزديك گرديد، رسول خدا ص در وقت نماز مغرب براى ما بيانيه كوتاهى ايراد نمود، و فرمود: «رمضان به شما رو آورده و شما به رمضان. آگاه باشيد، همه اهل قبله در نخستين شب رمضان بخشيده مى‏شوند». اين چنين در الكنز(325/4) آمده است.
 
بيانيه پيامبر ص درباره محبوس شدن شياطين و قبول شدن دعاء در ماه رمضان
اصبهانى در الترغيب از على (رض) روايت نموده، كه گفت: در فرا رسيدن نخستين شب رمضان رسول خدا ص برخاست، و با نثارثناء بر خداوند تعالى گفت: «اى مردم، خداوند تعالى كفايت شما را از طرف دشمن جنى‏تان نموده است، و براى تان وعده اجابت داده و گفته:
ادعونى استجب لكم(غافر:60)
ترجمه: «دعايم كنيد براى‏تان اجابت مى‏كنم».
آگاه باشيد، خداوند عزوجل براى هر شيطان سركش هفت ملك را موظف گردانيده، و تا سپرى شدن ماه رمضان باز شدنى نيست. آگاه باشيد، دروازه‏هاى آسمان، از نخستين شب آن، تا آخرين شبش باز است، و دعاء در آن قبول مى‏شود». وقتى كه نخستين شب دهه اخير فرا رسيد، آنگاه ازاربند را محكم بست و از ميان ايشان  بيرون شد، و اعتكاف نشست و شب را زنده داشت. گفته شد: ازاربند محكم بستن چه معنى دارد؟ پاسخ داد: در آن شب‏ها از زنان گوشه مى‏گرفت. اين چنين در الكنز (323/4) آمده است.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2539.txt">بيانيه پيامبرص در تأكيد نماز جمعه </a><a class="text" href="w:text:2540.txt">بيانيه‏ هاى پيامبر ص در حج</a><a class="text" href="w:text:2541.txt">بيانيه‏ هاى پيامبر ص درباره دجال، مسيلمه، ياجوج و مأجوج و خسف  </a><a class="text" href="w:text:2542.txt">بيانيه پيامبر ص درباره دجال به روايت سفينه</a><a class="text" href="w:text:2543.txt">بيانيه پيامبر ص درباره ممنوع بودن مدينه و مكه به روى دجال</a><a class="text" href="w:text:2544.txt">بيانيه پيامبر ص درباره كسوف و دجال</a><a class="text" href="w:text:2545.txt">بيانيه پيامبر ص درباره مسيلمه كذاب</a><a class="text" href="w:text:2546.txt">بيانيه پيامبر ص درباره يأجوج و مأجوج و خسف</a><a class="text" href="w:text:2547.txt">بيانيه پيامبر ص درباره ذم غيبت</a><a class="text" href="w:text:2548.txt">بيانيه پيامبر ص درباره امر به معروف و نهى از منكر</a></body></html>بيانيه پيامبرص در تأكيد نماز جمعه 
ابن ماجه (ص172) از جابر (رض) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص براى ما بيانيه ايراد نمود و گفت: «اى مردم، به سوى خداوند، قبل از اينكه بميريد، توبه نماييد، و به اعمال صالح، قبل از اينكه گرفتار شويد، مبادرت ورزيد، و رابطه‏اى كه ميان شما و پروردگارتان هست آن را با كثرت ذكر و صدقه در خفا و آشكار حفظ و بر قرار داريد. به اين عمل رزق داده مى‏شويد، نصرت داده مى‏شويد و جبيره مى‏گرديد. و بدانيد كه خداوند، جمعه را بر شما در همين مقامم، در همين روزم، در همين ماهم و در همين سالم تا روز قيامت فرض گردانيده است. كسى كه آن را در حياتم - يا بعد از من -، خواه امام عادل داشته باشد يا ظالم، به سبب سبك دانستن آن يا انكار از آن، ترك نمايد، خداوند پراكندگى اش را برايش جمع نكند و به وى در كارش بركت ندهد. آگاه باشيد، تا انسان توبه نكند نمازش قبول نيست، زكاتش قبول نيست، حجش قبول نيست، روزه‏اش قبول نيست، نيكى اش پذيرفته نيست. اما كسى كه توبه كند، خداوند از وى مى‏پذيرد. آگاه باشيد، زن امامت مرد را نمى‏كند اعرابى امامت مهاجر را نمى‏نمايد و فاجر امامت مؤمن را نمى‏كند، مگر اينكه وى را با زور مجبور سازد، و او از شمشير و تازيانه وى بترسد». منذرى (31/2) مى‏گويد: اين را طبرانى در الأوسط  به نقل از ابو سعيد خدرى مختصرتر از آن روايت كرده است، و ابويعلى آن را به دو اسناد از جابر بن عبداللَّه روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص روز جمعه براى ايراد خطبه ايستاد و گفت: «ممكن براى مردى جمعه فرا رسد، و او به اندازه يك ميل از مدينه دور باشد و به جمعه حاضر نشود»، باز در مرتبه دوم گفت: «ممكن براى مردى جمعه فرا رسد، و او به اندازه دو ميل از مدينه  دور باشد و او به آن حاضر نگردد». و در مرتبه سوم گفت: «ممكن به اندازه سه ميل از مدينه دور باشد، و به جمعه حاضر نشود و خداوند  بر قلبش مهر زند».
 
بيعت اصحاب بر دستان خلفاى پيامبر خدا ص     

بيعت اصحاب بر دست حضرت ابوبكر (رض)
ابن شاهين در الصحابه از ابراهيم بن منتشر، از پدرش و از جدش روايت نموده، كه گفت: بيعت پيامبر ص هنگامي صورت گرفت كه خداوند اين آيه را نازل فرمود: 
(ان الذين يبايعونك انما يبايعون اللَّه). (الفتح: 10)
ترجمه: «آنانى كه باتو بيعت مي‏كنند در حقيقت بااللَّه بيعت مي‏نمايند).
و بر اساس آن با مردم بيعت كرد، كه بيعت وى براى خدا و اطاعت از حق بود، و بيعت ابوبكر (رض) چنين بود: با من تا وقتى بيعت كنيد كه از خداوند اطاعت كردم، بيعت عمر (رض) و كسانى كه بعد از وى بودند، چون بيعت پيامبر ص بود. اين چنين در الاصابه (458/3) آمده است.
بيهقى (146/8) از ابن عفيف (رض) روايت نموده، كه گفت: من ابوبكر (رض) را ديدم كه بعد از رسول خدا ص با مردم بيعت مي‏كرد، گروهى نزدش گرد مي‏آمدند، و او مي‏گفت: با من بر شنيدن و اطاعت از خدا و از كتابش سپس از امير بيعت مي‏كنيد: آنها مي‏گفتند: بلى