َ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا(الأحزاب/29) يا نِسَاءَ النَّبِي مَنْ يأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُبَينَةٍ يضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَينِ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يسِيرًا(الأحزاب/30) وَمَنْ يقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَينِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيمًا(الأحزاب/31)
ترجمه: ای پیامبر زنان خویش را بگو اگر زندگی این دنیا و زیور آن را خواهید پس بیائید برخوردارتان کنم و رهایتان کنم رها کردن خوبی(28) و اگر خدا و رسول او و دار آخرت خواهید پس خدا برای نیکوکاران شما پاداش بزرگی مهیا کرده است(29) ای زنان پیامبر هر که از شما کار زشت واضحی کند عذاب او دو برابر افزون گردد و این برای خدا آسان است(30) و هر که از شما مطیع خدا و رسول او شود و عمل شایسته کند پاداش او را دو برابر دهیم و برای او روزی سخاوتمندانه مهیا کرده‌ایم(31). 
نکات: چون رسول خدا(ص) زاهد و قانع بود ولی زنان او میل داشتند که مقداری در زندگی خود خوشتر باشند، و باضافه برخی بر برخ دیگر غیرت می‌ورزیدند و توقعات زیادتری داشتند، پس رسول خدا(ص) از همه إعراض کرد و ایلا نمود، در حالی که نُه عدد زن داشت، و در حدیثی آمده که روزی رسول خدا(ص) با حفصه نشسته بودند و بین ایشان نزاعی رخ داد، حضرت فرمود: آیا میل داری مردی بین ما قضاوت کند؟ حفصه گفت: بلی، پس رسول خدا(ص) عمر را احضار فرمود برای قضاوت، پس عمر به حفصه گفت: بگو، حفصه گفت: یا رسول الله شما بگوئید، ولی جز حق نگوئید، عمر دست خود را بلند کرد که او را بزند رسول خدا(ص) فرمود خودداری کن، عمر به حفصه گفت: ای دشمن خدا، رسول خدا(ص) جز حق نمی‌گوید، و اگر برای احترام مجلس رسول خدا(ص) نبود دست از تو بر نمی‌داشتم تا بمیری، پس رسول خدا(ص) برخاست و رفت میان غرفه‌ای و یک ماه از زنان خود فاصله گرفت تا اینکه آیه فوق و آیات بعد نازل گردید. و جملة: يضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ و هم جملة نُؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَينِ، دلالت دارد بر اینکه ثواب و عقاب بستگان و کسان رسول خدا(ص) با دیگران فرق دارد، بستگان رسول خدا(ص) باید آبروی رسول خدا(ص) را حفظ کنند، و لذا زید بن علی بن الحسین(ع) فرمود: «إنی لأرجو للمحسن منا أجرین و أخاف علی المسئ منا أن یضاعف له العذاب ضعفین کما وعد أزواج النبی(ص)». و نیز روایت شده که مردی به علی بن الحسین (ع) عرض کرد شما اهل بیت مغفور لکم می‌باشید! حضرت غضب نمود از این سخن، و فرمود: «نحن أحری أن یجري فینا ما أجری الله في أزواج النبی من أن نکون کما تقول، إنا نری لمحسننا ضعفین من الأجر و لمسیئنا ضعفین من العذاب»، سپس آن حضرت این آیات را قرائت نمود، ولی آنچه از این آیات بر می‌آید آنست که این حکم فقط شامل زنان پیامبر است. آیه 32 الی 34
متن آیه:
يا نِسَاءَ النَّبِي لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَيتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا(الأحزاب/32) وَقَرْنَ فِي بُيوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا(الأحزاب/33) وَاذْكُرْنَ مَا يتْلَى فِي بُيوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَالْحِكْمَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا(الأحزاب/34)
ترجمه: ای زنان پیامبر شما اگر پرهیزگاری کنید مانند هیچ یک از زنان دیگر نیستید پس در گفتار خود نرمی ‌نکنید تا کسی که مرضی در دل دارد طمع نیاورد و گفتاری پسندیده گوئید(32) و در خانه‌های خود برقرار باشید و جلوه‌گری جاهلیت پیشین را پیش مگیرید و نماز را بپا دارید و زکات را بدهید و خدا و رسول او را اطاعت کنید همانا خدا می‌خواهد ناپاکی را از شما اهل این خانه ببرد و شما را کاملا پاکیزه گرداند(33) و بیاد آرید آیات خدا و حکمتی که در خانه‌های شما خوانده می‌شود زیرا خدا دقیق و آگاه است(و لطف دارد و کار دانست)(34).
نکات: این آیات نیز راجع به زوجات رسول خدا(ص) نازل شده و یک سیاق است و مخاطبین آیات ایشانند. جملة: إِنِ اتَّقَيتُنَّ دلالت دارد که بواسطة تقوی امتیاز شما از دیگران حاصل می‌شود نه بواسطة زوجیت رسول خدا(ص)، تفوق شما بر زنان دیگر بواسطة تقوی است نه بواسطة نسبت! 
بدان که مخاطب در این آیات جمع مؤنث است مگر در جملة لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا که مذکر آمده برای تغلیب، یعنی؛ خدای تعالی برای اینکه رسول خدا(ص) را نیز مخاطب قرار دهد و او را نیز مکلف گرداند بدفع رجس، لذا او را غلبه داده و به او و زنانش خطاب جمع مذکر نموده است، چنانکه اگر کسی بر مجلسی که یک مرد و چند زن در آن باشد بخواهد سلام کند طبق عرف عرب؛ سلام علیکم می‌گوید، و مؤید مطلب آیة فوق در آیة 73 سورة هود نیز آمده است که خدا خطاب به ساره عیال ابراهیم فرموده: «أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ»، که در این آیه خطاب جمع مذکر آمده برای وجود و سرپرستی ابراهیم بر ساره و برای وجود ابراهیم در آن خطاب، خطاب در این آیات نیز بملاحظة وجود رسول خدا(ص) در میان زوجاتش جمع مذکر آمده است. 
میان اهل سنت و تشیع اختلافی حاصل شده که آیة 33 راجع به کیست؟ آیا مخاطب در این آیه رسول خدا(ص) با زوجاتش می‌باشد و یا رسول خدا(ص) با دختر و داماد و فرزندان دامادش یعنی؛ علی و فاطمه و حسنین علیهم السلام می‌باشد؟ بنظر ما این اختلاف از تعصبات محض ایجاد شده و باید گفت: این آیه راجع به تمام زوجات و کسانی است که خانوادة رسول خدا(ص) را تشکیل می‌دادند و پاکی ایشان مطلوب بوده و آبروی رسول خدا(ص) می‌باشد، چه داماد و فرزندانش باشد و چه زنانش که اصل خطاب به ایشانست زیرا آلودگی هر یک از ایشان برای رسول خدا(ص) و نسبت به او زیبنده نیست و پاکیزگی هر یک از ایشان برای نسبت به رسول خدا(ص) مطلوب و مرغوب است، اضافه بر تکلیفی که هر یک برای خود دارند. 
بعضی از دانشمندان گفته‌اند: این آیه دلالت بر عصمت اهل بیت رسول دارد، ولی باید گفت: ابدا دلالت ندارد زیرا ارادة حق‌تعالی که می‌فرماید: يرِيدُ اللَّهُ، یا ارادة تکوینی است و یا ارادة تشریعی، چون قرآن کتاب قانون و تشریعی است باید ارادة مذکور تشریعی باشد و نمی‌توانیم ارادة تکوینی بدانیم مگر آنکه قرینه‌ای باشد، ارادة در این آیه که خدا فرموده يرِيدُ اللَّهُ.... تا جملة وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا، مانند اراده‌ای است که در آیة 6 سورة مائده می‌باشد، پس از جملة فاغسلوا وجوهکم تا آخر فرموده:
(يرِيدُ لِيطَهِّرَكُمْ وَلِيتِمَّ ن