ای مسلمین. و مخفی نماند هر پیغمبری دارای مقام امامت است طبق نص قرآن سورة انبیاء، و این امامت یکی از فروع طبیعی نبوت و از شؤوون آن می‌باشد و مقامی بالاتر نیست چنانچه غلاه شیعه خیال کرده‌اند، و اخباری نیز جعل نموده‌اند. و أما امامت غیر أنبیاء به جعل إلهی نیست بلکه طبق آیة 74 سورة فرقان هر کس می‌تواند زحمت کشد و خود را به مقام امامت متقین برساند و ذریة ابراهیم طبق ایة 84 سورة انعام حضرت داود و سلیمان و أیوب و یوسف و موسی و سایر أنبیاء مذکور در آیات می‌باشند که به امامت و نبوت رسیدند. و جعل دراین آیه به طریق وحی إلهی می‌باشد مانند: وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ... .آیه 34
متن آیه:
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَينَزِّلُ الْغَيثَ وَيعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَي أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
ترجمه: محققا خداست که نزد او علم قیامت است و نازل می‌کند باران مفید را و می‌داند آنچه در رحم‌ها می‌باشد و هیچ کس نمی‌داند چه عملی فردا خواهد کرد و هیچ کس خود نمی‌داند در کدام زمین می‌میرد حقیقتا خدا دانای آگاه است(34). 
نکات: در مقدمة 27 همین کتاب راجع به فصاحت و مطالب علمی این آیه ذکری شده مراجعه شود و در اینجا می‌گوئیم از جملة وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا... تا آخر، استفاده می‌شود که هیج ملک مقرب و نبی مرسلی شخصا نمی‌داند فردا چه می‌کند و چه وقت و در کدام زمین می‌میرد. و حضرت امیر(ع) در یکی از دعاهای خود فرموده: «إلهي کیف أسکت بالأفحام لسان ضراعتي و قد أقلقني ما أبهم علي من مصیر عاقبتي». یعنی؛ خدایا چگونه زبان خواری و تضرع خود را ببندم با آنکه عاقبت مبهمم مرا پریشان ساخته است. و نیز می‌فرماید «لا أدری إلی ما یکون مصیري و علی ماذا تهجم عند البلاغ مسیري و أری نفسي تخاتلني و أیامي تخادعني». یعنی؛ نمی‌دانم سرانجامم بکجا انجامد و مسیرم به کجا پایان یابد و نفس خود را می‌بینم که به من نیرنگ می‌زند و روزگارم که مرا گول می‌زند. و می‌فرماید: «إلهي أمن أهل الشقاوة خلقتني فأطیل بکائي». بهر حال آیة مذکور باطل می‌کند ادعای کسانی را که می‌گویند ائمه از وقت موت خود خبر داشتند، و حضرت امیر(ع) در خطبة 147 نهج البلاغه فرموده: «کم أطردت الأیام أبحثها عن مکنون هذا الأمر فأبی الله إلا إخفاءه، هیهات علم مخزون! » یعنی؛ چه قدر روزها را پس و پشت انداختم و تجسس کردم از این امر مستور یعنی مرگ، خدا نخواست مگر إخفاء آنرا، هیهات که این علمی است مخصوص پروردگار که هیچ کس بر مرگش مطلع نخواهد شد، و این خطبه را پس از ضربت ابن ملجم ایراد فرموده است. و نیز در خطبة 128 می‌فرماید: پنج علم مذکور در آیة فوق را فقط خدا می‌داند و بس.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1262.txt">آيه 4-1 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1263.txt">آيه 9-5 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1264.txt">آيه 12-10 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1265.txt">آيه 14-13 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1266.txt">آيه 17-15 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1267.txt">آيه 20-18 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1268.txt">آيه 22-21 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1269.txt">آيه 25-23 (السجدة)</a><a class="text" href="w:text:1270.txt">آيه 30-26 (السجدة)</a></body></html>سورة سجده مکی و دارای 30 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 4
متن آیه:
الم(السجده/1) تَنْزِيلُ الْكِتَابِ لَا رَيبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ(السجده/2) أَمْ يقُولُونَ افْتَرَاهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أَتَاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يهْتَدُونَ(السجده/3) اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَينَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ مَا لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِي وَلَا شَفِيعٍ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ(السجده/4)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. الف لام میم(1) نزول این کتابی که در آن شکی نیست از پروردگار جهانیان است(2) آیا می‌گویند آن را افترا بسته و تزویر کرده، نه بلکه آن حق و از پروردگار توست تا گروهی را که قبل از تو ترساننده‌ای سویشان نیامده بترسانی شاید هدایت یابند(3) خدائی که آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست در شش روز آفرید سپس بر عرش نافذ شد برای شما جز او سرپرستی و شفیعی نیست چرا متذکر نمی‌شوید(4). 
نکات: مقصود از قَوْمًا، مشرکین مکة زمان رسول خداست که قبل از رسول خدا(ص) پیامبری بر ایشان نیامده بود. و مقصود از سِتَّةِ أَيامٍ  شش دوره و مدت است، زیرا هنگام خلقت آسمان‌ها و زمین شب و روزی نبوده است. و کلمة ثُمَّ در ثُمَّ اسْتَوَى برای تراخی زمانی نیست بلکه تراخی در اهمیت و عظمت است. و مقصود از الْعَرْشِ تمام جهان و ماسوای خالق است. آیه 5 الی 9
متن آیه:
يدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يعْرُجُ إِلَيهِ فِي يوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ(السجده/5) ذَلِكَ عَالِمُ الْغَيبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ(السجده/6) الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسَانِ مِنْ طِينٍ(السجده/7) ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ(السجده/8) ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ(السجده/9)
ترجمه: أمر را از آسمان به سوی زمین تدبیر می‌کند سپس به سوی او بالا می‌رود در روزی که مقدار آن هزار سال است از آنچه شماره می‌کنید(5) این است دانای غیب و شهود که عزیز رحیم است(6) آنکه نیکو نمود هر چیزی را که آفرید و خلقت انسان را از گِل آغازید(7) سپس نژاد او را از مایه‌ای از آب پست قرار داد(8) سپس آن را درست اندام کرد و از روح خود در وی دمید و برای شما گوش و دیدگان و دلها قرار داد چه کم سپاس گزارید(9). 
نکات: آیة پنجم: يدَبِّرُ... تا آخر ظاهر در این است که تدبیر أمور آسمان و زمین با خداست تا روزی که امر به سوی او می‌گردد. و معنای يعْرُجُ ظاهرا یرجع باشد، یعنی تا قیامت که أمور جهان گسیخته می‌شود و هزار سال طول می‌کشد تا نظم جدیدی داده شود. جملة أَحْسَنَ كُلَّ شَيءٍ خَلَقَهُ، دلالت دارد که خلقت هر چیزی را خدا نیکو قرار داده و اگر موجودی بنظر انسان زشت می‌آید به زیبائی آن پی نبرده است مثلا زشت‌ترین پرنده بنظر انسان کلاغ است، و حال آنکه در پیش جفت خودش و بنظر همجنس خودش شاید زیباترین پرنده باشد: 
هر آن چیزی که تو زشتش شماری
		به زیبائی آن علمی نداری

همان زاغی که نزد تو جفنگ است
		به نزد جفت خود خیلی قشنگ است

و مقصود از آب پست نطفه است که رسیدن او به جامه، جامه را کثیف می‌کند و تطهیر آن لازم است. آیه 10 الی 12
متن آیه:
وَقَالُوا أَإِذَ