د بخوانید پس آنان را بخوانند اما جوابشان ندهند و عذاب را دیده‌اند اگر هدایت‌‌پذیر بودند(64). 
نکات: جملة مِنَ الْمُحْضَرِينَ  دلالت دارد که اهل ایمان مانند اهل دنیا نیستند و در قیامت مانند یکدیگر نباشند زیرا اهل دنیا را در محکمة إلهی بدست مأمورین احضار کنند، ولی اهل ایمان با میل و رغبت حاضر باشند. و جملة: وَيوْمَ ينَادِيهِمْ ... دلالت دارد که روز قیامت چندین مرتبه ندا شوند گاهی رؤساء و گمراه‌کنندگان و گاهی پیروان. مقصود از جملة:مَا كَانُوا إِيانَا يعْبُدُونَ این است که اینان ما را عبادت نمی‌کردند بلکه هوی و هوس خود را بنده بودند. و در جملة: وَرَأَوُا الْعَذَابَ، چندین احتمال داده‌اند محتمل است مقصود از رؤیت، رؤیت عقلی باشد یعنی اگر هدایت‌پذیر بودند بدیدة عقل عذاب خدا را می‌دیدند و دست از کفر و عناد خود بر می‌داشتند. آیه 65 الی 67
متن آیه:
وَيوْمَ ينَادِيهِمْ فَيقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ(القصص/65) فَعَمِيتْ عَلَيهِمُ الْأَنْبَاءُ يوْمَئِذٍ فَهُمْ لَا يتَسَاءَلُونَ(القصص/66) فَأَمَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسَى أَنْ يكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ(القصص/67)
ترجمه: و روزی که خدا ایشان را ندا می‌کند و می‌گوید پیامبران را چه جواب دادید و چه مقدار اجابت کردید(65) آن روز خبرها از ایشان نهان گردد و از یکدیگر نپرسند (66) پس اما کسی که توبه کرده و ایمان آورده و عمل شایسته نموده امید است از رستگاران باشد(67). 
نکات: روز قیامت گاهی از پیامبران باز خواست شود و گاهی از امتان. اما از پیامبران چنانکه در آیة 109 سورة مائده ذکر شد و أما از امتان مانند آیة فوق که چون خدا ندایشان کند ایشان حیرانند مانند کوران و بی‌خبران و جرئت سؤال از یکدیگر ندارند چنانکه فرموده فَهُمْ لَا يتَسَاءَلُونَ. جملة: فَعَسَى أَنْ يكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَدلالت دارد که هر کس دارای ایمان و عمل صالح و جامع صفات رستگاری باشد باز باید مغرور نشود زیرا خدا برای او رستگاری را حتمی معین نکرده است. در این صورت چقدر غافل است آنکه غرق فساد اخلاق و نادان است و گول اخباری را می‌خورد که کذابین نوشته اند؛ هر کس فلان کاری را که شاید بدعت باشد انجام دهد بهشت برای او واجب است. مثلا ؛ قبر فلان را زیارت کند و یا برای فلان بندة مقرب تباکی (گریه و زاری) کند بهشت برای او واجب گردد و بهمین دروغ‌ها مردم را به عصیان و نادانی مغرور می‌کنند! آیه 68 الی 70
متن آیه:
وَرَبُّكَ يخْلُقُ مَا يشَاءُ وَيخْتَارُ مَا كَانَ لَهُمُ الْخِيرَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَتَعَالَى عَمَّا يشْرِكُونَ(القصص/68) وَرَبُّكَ يعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يعْلِنُونَ(القصص/69) وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَى وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ(القصص/70)
ترجمه: و پروردگارت هر چه بخواهد می‌آفریند و انتخاب می‌کند اختیار بدست آنان نیست، خدا منزه و برتر است از آنچه شریک او قرار می‌دهند (68) و پروردگارت آنچه در سینه‌هایشان پنهان می‌کنند و آنچه آشکار می‌کنند می‌داند(69) و اوست خدای کامل الذات و الصفاتی که نیست معبودی جز او ستایش در دنیا و آخرت مخصوص اوست و خاص اوست فرمان و به سوی او بازگشت می‌شوید(70). 
نکات: جملة: يخْلُقُ مَا يشَاءُ وَيخْتَارُ راجع به خلقت تکوینی موجودات است که هر طور بخواهد خلق می‌کند و انتخاب و اختیار چگونگی خلقت با خداست. و کملة مَا در اینجا برای غیر ذوی العقول است، ولی بعضی خواسته‌اند به این آیه استدلال کنند که اختیار انتخاب رسول و زمامدار و خلیفه نیز بدست خداست در حالی که کلمة «من» در آیه نیست که اطلاق بر ذوی العقول گردد البته از آیات دیگر استفاده می‌شود که انتخاب رسول با خداست ولی انتخاب زمامدار با خدا باشد از آیات قرآن استفاده نمی‌شود. حق‌تعالی در آیة 124 سورة انعام فرموده: 
(اللَّهُ أَعْلَمُ حَيثُ يجْعَلُ رِسَالَتَهُ)
اما راجع به زمامدار و امام چیزی نفرموده که اختصاص انتخاب به خودش را بفهماند، اینان برای اینکه انتخاب امام و زمامداران را نیز حق خدا بدانند استدلال کرده‌اند به اینکه منتخب مردم خطا و اشتباه می‌کند ولی منتخب خدا خطا و اشتباه ندارد، در حالی که در آیات قرآن مکرر تصریح شده به خطای رسولان که همگی منتخب خدا می‌باشند تا اینکه حضرت یونس عرض می‌کند «سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»، زیرا در نفرین خود و کناره‌گیری خطا و اشتباه کرده است. و خدا به محمد(ص) می‌فرماید: « لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ»، و در سورة توبه فرموده: 
(عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى يتَبَينَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ) (توبه: 43)
و همچنین در سورة حجرات آیة 6 می‌فرماید: 
(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَينُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ)
که رسول اکرم(ص) در تحریم حلال و در إذن قعود به منافقین و در ترتیب اثر به خبر فاسق اشتباه کرده و خطا نموده و خدا او را آگاه کرده. پس از این آیات و مانند اینها که در قرآن بسیار است استفاده می‌شود که منتخبین خدا مصون از اشتباه و خطا نیستند. باضافه کسانی که انتخاب زمامدار را مخصوص خدا می‌دانند مقصودشان تثبیت خلافت حضرت علی(ع) است در حالی که آن حضرت در انتخاب و عزل و نصب مأمورین خود مصون از اشتباه نبوده، قیس بن سعد بن عباده را از مصر معزول کرد بخدعة معاویه و معاویه خوشحال شد و بواسطة عزل او بر مصر غالب گردید، و زیاد بن ابیه را فرماندار فارس و جاهای دیگر قرار داد و او شیعیان حضرت را شناخت و سپس بسیاری را کشت و همین طور بسیاری از فرمانداران از طرف علی(ع) خیانت کردند. پس منتخب و رسولان خدا که مورد وحی می‌باشند خطا دارند چگونه امامی که به او وحی نمی‌شود مصون از خطا باشد، و همچنین در عزل و نصب سایر امامان و اولیاء، هر کس بخواهد بداند به کتب تاریخ و نامه‌های نهج البلاغه مراجعه کند. و باضافه حضرت موسی(ع) چنانکه قرآن خبر داده هفتاد نفر از قومش را انتخاب کرد برای بردن به کوه طور و شنیدن سخن خدا و آن هفتاد نفر فاسد و بلکه ظالم و کافر از آب در آمدند، پس انتخاب و منتخب خدا و رسول نیز مصون از خطا و اشتباه نیست. در جملة وَلَهُ الْحُكْمُ مقدم شده خبر بر مبتدا و این، حصر را می‌فهماند یعنی صدور حکم منحصرا حق خدا است و کس دیگر در حکم دینی نباید دخالت کند و فتوی دهد. آیه 71 الی 73
متن آیه:
قُلْ أَرَأَيتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيكُمُ اللَّيلَ سَرْمَدًا إِلَى يوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيرُ اللَّهِ يأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَفَلَا تَسْمَعُونَ(القصص/71) قُلْ أَرَأَيتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَى يوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيرُ 