 بکوشد چنین گروهی جز با ترس و وحشت داخل مساجد نمی‌شوند، برای ایشان است خواری دنیا، و در آخرت عذابی بزرگ خواهند داشت.(114)
نکات: این آیه شامل هر کسی است که مانع از آبادی مساجد شود منتهی در صدر اسلام مشرکین و یهود مانع بودند از ذکر خدا، و فعلا خود مسلمین، البته بعضی از ایشان. و«مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ» نیزعام است، زیرا در صدر اسلام یهود و نصاری از سیطرة مسلمین وحشت داشتند. ولی زمان ما موحدین از حضور مساجد می‌ترسند برای سیطرة خرافاتیین و بدگوئی وعاظ و گویندگان. ومتصدیان مساجد، فعلا یک مشت جهال موذی و اهل توقع و اذیت و آزارند. و می‌توان گفت اکثر مساجد امروزه، مسجد ضرار است.آیه 42 الی 43
متن آیه:
وَأَتْبَعْنَاهُمْ فِي هَذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَيوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ(القصص/42) وَلَقَدْ آتَينَا مُوسَى الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِ مَا أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولَى بَصَائِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يتَذَكَّرُونَ(القصص/43)
ترجمه: و بدنبالشان در این دنیا لعنتی کردیم و روز قیامت ایشان از زشت‌کاران و نکوهیدگانند(42) و بتحقیق موسی را کتاب دادیم پس از آنکه قرن‌های نخستین را هلاک نمودیم برای اینکه موجب بینائی‌ها برای مردم و هدایت و رحمت باشد شاید مردم پند گیرند(43). 
نکات: خردمندان باید عبرت گیرند و برای دو روز دنیا وسائل لعنت دنیا و آخرت خود را فراهم نسازند و ریاست دنیا و شهرت طلبی ایشان را مانند فرعونیان گول نزند. و کلمة بَصَائِرَ دلالت دارد که حق‌تعالی کتب آسمانی خود را ساده و روشن قرار داده تا برای مردم موجب بصیرت و هدایت و رحمت باشد. آیه 44 الی 46
متن آیه:
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِي إِذْ قَضَينَا إِلَى مُوسَى الْأَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشَّاهِدِينَ(القصص/44) وَلَكِنَّا أَنْشَأْنَا قُرُونًا فَتَطَاوَلَ عَلَيهِمُ الْعُمُرُ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيا فِي أَهْلِ مَدْينَ تَتْلُو عَلَيهِمْ آياتِنَا وَلَكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ(القصص/45) وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَينَا وَلَكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أَتَاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يتَذَكَّرُونَ(القصص/46)
ترجمه: و هنگامی که فرمان نبوت را به موسی دادیم تو در ناحیة غربی نبودی و حضور نداشتی(44) ولی ما نسل‌ها ایجاد کردیم که عمرهایشان به درازا کشید و طولانی شد و تو در میان اهل مدین اقامت نداشتی که آیه‌های ما را بر ایشان بخوانی و لیکن ما بودیم که مأمور می‌‌فرستادیم(45) و آن دم که در ناحیة طور ندا دادیم تو نبودی ولیکن (وحی این اخبار به تو) رحمتی از پروردگار توست تا قومی را که قبل از تو بیم‌دهنده‌ای سویشان نیامده بیم‌دهی شاید ایشان پند گیرند(46). 
نکات: جملة: وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِي و جملة: وَمَا كُنْتَ مِنَ الشَّاهِدِينَ و جملة: «وَمَا كُنْتَ ثَاوِيا.....» و «وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ»، این چهار جمله دلالت دارد بر کذب اخبار واردة در کتب حدیث که حضرت محمد(ص) قبل از انبیا بوده و یا اینکه وصی او علی بن ابی طالب قبل از انبیاء بوده و با همة انبیا بوده زیرا وقتی که خود محمد(ص) با انبیا و زمان انبیاء(ع) نباشد و از حال انبیا اطلاعی نداشته باشد و بواسطة وحی إلهی پس از چهل سالگی مطلع شود بطریق أولی وصی او نبوده و بی‌اطلاع بوده است. «فعلنة الله علی الجعالین و الکاذبین و المضلین و الغلاة». آیه 47 الی 50
متن آیه:
وَلَوْلَا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيدِيهِمْ فَيقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَينَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ(القصص/47) فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا لَوْلَا أُوتِي مِثْلَ مَا أُوتِي مُوسَى أَوَلَمْ يكْفُرُوا بِمَا أُوتِي مُوسَى مِنْ قَبْلُ قَالُوا سِحْرَانِ تَظَاهَرَا وَقَالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كَافِرُونَ(القصص/48) قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَى مِنْهُمَا أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ(القصص/49) فَإِنْ لَمْ يسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يتَّبِعُونَ أَهْوَاءَهُمْ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيرِ هُدًى مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ(القصص/50)
ترجمه: و برای آنکه چنین نباشد که اگر به مصیبتی و عذابی بسزای اعمالشان رسیدند بگویند پروردگارا چرا رسولی برایمان نفرستادی تا آیاتت را پیروی کنیم و از مؤمنان شویم(47) اما چون از نزد ما حق بیامدشان گفتند: چرا مانند آنچه سابقا به موسی داده شده به او داده نشده آیا سابقا به آنچه به موسی داده شد کافر نشدند، گفتند: دو سحر پشتیبان یکدیگرند. و گفتند: البته ما به همه و هر یک از آنها کافریم(48) بگو اگر راست می‌گوئید از جانب خدا کتابی بیاورید که هدایت کننده‌تر از این دو باشد تا من آن را پیروی کنم اگر شما راستگویانید(49) پس اگر تو را اجابت نکردند بدانکه فقط از هوس‌های خود پیروی می‌کنند و کیست گمراه‌تر از آنکه هوی و هوس خود را بدون هدایت إلهی پیروی کند زیرا خدا گروه ستمگران را هدایت نمی‌کند(50). 
نکات: مقصود از این آیات این است که خدای تعالی برای دفع عذرهای کفار، پیامبران خود را با کتاب فرستاده و عذرهای ایشان چند چیز بوده و خواهد بود: 1- چون عذاب إلهی را ببینند خواهند گفت چرا رسولی نفرستادی و چنین عذری را برای تأسف نمی‌آورند بلکه برای عدم طاقت بر عذاب. 
2- چرا معجزاتی مانند موسی ندارد در حالی که به هر دو کافر شدند. و جملة سِحْرَانِ تَظَاهَرَا ممکن است صفت باشد برای حضرت موسی و هارون از باب مبالغه یعنی؛ ساحران تظاهرا، و ممکن است صفت باشد برای حضرت موسی و حضرت محمد(ع)، و ممکن است صفت باشد برای دو کتاب؛ تورات و قرآن و این احتمال سوم ظاهرتر است. جملة قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَى دلالت دارد که یکی از جهات اعجاز قرآن جهت هدایت آنست، یعنی تمام دانشمندان جهان عاجزند و نمی‌توانند هدایتی بمانند هدایت قرآن بیاورند، یعنی هر کس طالب هدایت واقعی است باید به قرآن مراجعه کند. آیه 51 الی 55
متن آیه:
وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يتَذَكَّرُونَ(القصص/51) الَّذِينَ آتَينَاهُمُ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يؤْمِنُونَ(القصص/52) وَإِذَا يتْلَى عَلَيهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ(القصص/53) أُولَئِكَ يؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَينِ بِمَا صَبَرُوا وَيدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ينْفِقُونَ(القصص/54) وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَا