سوف نؤتيه أجرا عظيما.
ومالكم لا تقاتلون في سبيل الله والمستضعفين من الرجال والنساء والولدان الذين يقولون ربنا أخرجنا من هذه القرية الظالم أهلها واجعل لنا من لدنك وليا.واجعل لنا من لدنك نصيرا    نساء  ٧٥-74  [‌پس  بايد  بجنگند  در راه  خدا،  براي  اعلاء  دين  خدا،  مردمي‌که  مي‌فروشند  زندگي  دنيا  را  به  آخرت  وکسيکه  مي‌جنگند  درراه  خدا،  خواه‌کشته  شود  و  به  شرف  شهادت  برسد  و  يا  پيروز  شود،  مي‌دهيم  او  را  مزدي  بزرگ‌:  ثواب  بسيار  (‌جهاد  في  سبيل  الله‌که  اينهمه  فضيلت  دارد  بايد  همه  مومنان  درآن  راغب  باشند)  دين  خدا  را  پيروز گردانند  و ضعفاء  مسلمين  را  

از زير دست‌ کافران  بيرون  آرند  چنانکه  فرمود:  چيست  شما  راکه  جنگ  نمي‌کنيد  در  راه  خدا  براي  نجات  مستضعفان  از  مردان  و  زنان  وکودکان  مسلمان‌که  کافران  نمي‌گذارند  هجرت‌کنند  و  آنان  را  مي‌آزارند  يعني  مانعي  براي  جنگيدن  شما  باکفار،  براي  نجات  مستضعفان  وجود  ندارد،  ابن  عباس  مي‌گويد:  من  و  مادرم  از  همين  مستضعفان  بوديم‌:  مردمي‌که  مي‌گفتند  اي  پروردگار  ما،  بيرون  ببر ما  را،  از  اين  قريه (‌مکه‌) ‌که  مردمش  بسبب‌ کفرشان  بما  ستم  مي‌کنند  و  برايمان  قرار  بده  ازنزد  خودت‌،  ياري  دهنده‌اي ‌که ‌کارهاي  ما  را  بدست  بگيرد  و  ما  را  از  ستم ‌کافران  برهاند  و  قرار  بده  براي  ما  نصرت  دهنده‌اي‌که  ما  را  عزت  دهد  (‌وخداي  متعال  دعاي  آن  مستضعفان  را  اجابت  فرمود  و  براي  قسمتي  از  ايشان  ميسر  فرمودکه  بمدينه  هجرت‌کنند  و  آن  

قسمتي‌که  درمکه  باقي  ماندند  هم  رسول  الله  مکه  را  فتح  فرمود  و  عتاب  بن  اسيد  از  بني  اميه  را  بر  ايشان  اميرکرد  و  او  ازآنان  حمايت‌کرد  و  آنان  را  عزيزترين  اهل  مکه  قرار  داد)  مومنان‌که  در  راه  خدا  مي‌جنگند  هرگاه  بيدار  و  هوشيار  و  دانا  باشند  و  مسلح  و  متحد  الکلمه  باشند...]‌".

و  مومنان  را  دلنوازي  و  شکيبائي  مي‌دهد  و  مي‌گويد  اگر  شما  دچار  الم  و  درد  و  سختي  مي‌شويد  بدانيدکه  دشمنان  نيز  چنين  هستند  و  حال  آنکه  اهداف  شما  با  اهداف  آنان  تفاوت  و  اختلاف‌کلي  دارد  اگر  در  راه  اين  اهداف  بزرگ،  شما  را  رنجي  برسد  شايسته  است‌که  مي‌فرمايد: 

" ولا تهنوا في ابتغاء القوم إن تكونوا تألمون فإنهم يألمون كما تألمون وترجون من الله ما لا يرجون  نساء  ١٠٤  [و  سست  و  ناتوان  نشويد  در  تعقيب  و  رفتن  بدنبال ‌گروه ‌کافران‌،  براي  جنگيدن  با  آنان‌،  اگرشما  مي‌ناليد  ازدرد  زخمها  و  جراحتها،  آنان  نيزمثل  شما  از  اين  زخمها  و  جراحتها  رنج  مي‌برند  و  مي‌نالند  و  با  اين  حال  از جنگ  با  شما  ترسي  بدل  ندارند  در  حاليکه  شما  از  فضل  خدا  اميدواري  داريدکه  آنها  ندارند،  شما  اميد  پيروزي  و  ثواب  برآن  داريد  و  آنان  چنين  اميدي  ندارند  پس  شما  مسلمانان  بايد  بيشتر  رغبت  به  جنگ  و  جهاد  با  آنان  داشته  باشيد...]"‌.  باز  هم  مي‌فرمايد:

" الذين آمنوا يقاتلون في سبيل الله والذين كفروا يقاتلون في سبيل الطاغوت فقاتلوا أولياء الشيطان إن كيد الشيطان كان ضعيفا     نساء  ٧٦  [‌مومنان  در  راه  خدا  مي‌جنگند  و  کافران  در  راه  طاغوت  و  شيطان  مي‌جنگند.  پس  شما  اي  مومنان  با  ياري  دهندگان دين  شيطان ‌که ‌کفر است  بجنگيد  بر آنان  پيروز مي‌شويد،  حقا که  چاره  جوئي  و  تدبيرشيطان  ضعيف  و  ناتوان  است  و  در  برابر  تدبير  خدا  براي  پيروزي  مومنان  نمي‌تواند مقاومت  کند  ]"‌.  

يعني  مومنان  داراي  هدف  عالي  هستند  و  رسالتي  دارندکه  براي  تحقق  آن  مي‌جنگند که  عبارت  است  از رسالت  تبليغ  حق  و  خير انسانيت  و اعلاي ‌کلمه  حق  و  دين  خدا.  و  مومنان  را  بر  ثبات  و  پايداري  تشويق  مي‌کند  و  آن  را  واجب  مي‌داند که مي‌گويد  :

’‌’ يأيها الذين آمنوا إذا لقيتم الذين كفروا زحفا فلا تولوهم الادبار - ومن يولهم يومئذ دبره إلا متحرقا لقتال أو متحيزا إلى فئة فقد باء بغضب من الله ومأواه جهنم وبئس المصير انفال  16-15  [اي  مومنان  هرگاه  در  ميان  جهادکافران  را  ملاقات ‌کرديد  و  با  انبوه ‌کثير آنان  روبرو  شديد  و  بسيار  بنظر  مي‌رسيدند  بدانان  پشت  نکنيد  و  شکست  اختيار  نکنيد  و  هرکس  در  آن  هنگام  بدانان  پشت‌کند  مگر در  صورتي ‌که  هدفش‌کناره‌گيري  از  ميدان  براي  حمله  مجدد  و  يا  به  قصد  پيوستن  به‌گروهي  ديگر  از  مجاهدان  بوده  باشد،  چنين‌کسي‌گرفتار  غضب  پروردگار  خواهد  شد  و  ماواي  او  جهنم  خواهد  بود  و  چه  بد  جايگاهي  است‌]"‌.  باز  هم  قرآن  به  ثبات  و  قوت  معنوي  امر  مي‌فرمايدکه مي  گويد:

" يأيها الذين آمنوا إذا لقيتم فئة فاثبتوا واذكروا الله كثيرا لعلكم تفلحون - وأطيعوا الله ورسوله ولا تنازعوا فتفشلوا وتذهب ريحكم واصبروا إن الله مع الصابرين   [اي  مومنان  هرگاه  درميدان  نبرد  باگروهي  ازکافران  روبرو  شديد  درجنگ  با  آنان  پايداري‌کنيد  و هزيمت  و  شکست  را  براي  خود  مپسنديد  و  يادکنيد  خدا  را  يادکردن  بسيار  و  دعا کنيد  و  از  او  بخواهيدکه  شما  را  پيروزکند  تا  بهره‌مند  و  رستگارشويد  (‌مومن  بايد هميشه  حتي  درمعرکه  و  پيکار بياد  خدا  باشد و  بياري  اواعتماد  داشته  باشد  چون  در  راه  اجراي  فرمان  او  و  پيامبرش  مي‌جنگد)  و  از  فرمان  خدا  و  رسولش  اطاعت‌کنيد  و  نزاع  و کشمکش  مکنيد  تا  سست  نشويد  و قدرت  و شوکت  و هيبت  شما  از ميان  نرود  و  استقامت‌کنيدکه  خداوند  با  استقامت‌کنندگان  است  و  آنان  را  پيروز  مي‌گرداند]"‌.

بدنبال  آن  قرآن  از  روحيه  دلاوري  مومنان  پرده  برمي‌داردکه  در  دفاع  خويش  حاضر  بفداکاري  هستند،‌که  مومنان  بين دو  چيز،  يکي  را  انتخاب  مي‌کنند  و  شق  سومي  وجود  ندارد،‌که  يا  مي‌کشند  و  پيروز  مي‌شوند  و  ياکشته  مي‌شوندکه  مي‌فرمايد:

" ان الله اشترى من المؤمنين أنفسهم وأموالهم بأن لهم الجنة يقاتلون في سبيل الله فيقتلون ويقتلون وعدا عليه حقا في التوراة والانجيل والقرآن ومن أوفى بعهده من الله فاستبشروا ببيعكم الذي بايعتم به وذلك هو الفوز العظم    توبه  ١١١  [حقاکه  خداوند  جانها  و  مالهاي  مسلمانان  و مومنان  را  خريد  تا  برايشان  بهشت  باشدکساني‌که  خود  و  مال  خود  را  ببهاي بهشت  بخدا  فروخته‌اند  در  راه  خدا  مي‌جنگند  و  در  اينراه مي‌کشند  وکشته  مي‌شوند  اين  نويد  و  بشارت  حق  است  براي  مومنان  نزد  خدا  در  تورات  و انجيل  و قرآن  به  ثبوت  رسيده  است  و چه‌کسي  به  پيمان  خويش  از خدا  وفا  کننده‌تر است  پس  بشما  مژده  باد  و خوشوقت  باشيد  به  خريد  و فروشي‌که  با  خداي  خود  انجام  داده‌ايد  و  اين  معامله  شما  با  خدا  مايه  بهره‌مندي  بزرگ  است‌]‌".

که  براستي  بهره  بزرگي  است‌که  درحالت  اول  پيروزي  ودرحالت  دوم  شهادت  و  رسيدن  به  بهشت  است " قل هل تربصون بنا إلا إحدى الحسنييين  ‌...  توبه  ٥٢  [بگو  آيا  براي  ما  انتظار  داريد