مان حبة خردل     [بدرستي‌کسيکه  قلبا  منکرزشتي  و  ناپسند  نباشد،  بدان  معني‌که‌گفتيم  -‌باندازه  يک  دانه  خردل  ايمان  در  قلب  او  جاي  ندارد]"‌.گذشته  از آن ‌کشت  و  زراعت  حشيش  و  افيون  از  جهت  ديگري  نيز  معصيت است‌. زيرا  وقتي‌که  برابر  قوانين  مملکت‌کشت  آن  منع  شده  است‌،‌کشت  آن  حرام  و  معصيت  است‌،  چون  اطاعت  از  ولي  امر  درکارهائي‌که  معصيت  و  نافرماني  خدا  و  پيامبر  نباشد،  باجماع  مسلمين  واجب  است‌،  همانگونه‌که  امام  نووي  درشرح  خود  بر  مسلم  در  “‌باب  طاعه  الامراء‌”  آن  را  ذکر  نموده  است‌. و  استعمال  مواد  مخدر  و  تجارت  درآنها  نيز  بموجب  اين  دليل  اخيرهم  حرام  مي‌باشد.

 ٤-‌سود  حاصله  از  بيع  مخدرات  
قبلا گفتيم‌ که  فروش  مواد  مخدر  حرام  است  بنابراين  بهاي  آن‌ها  نيز  حرام  مي‌باشد، زيرا:
اولا  خداوند  مي‌فرمايد:" ولا تأكلوا أموالكم بينكم بالباطل    [اموال  همديگر  را  در  ميان‌ ‌خودتان  به  باطل  مخوريد]‌’‌’‌. يعني  نبايد  اموال  خودتان  را  در  بين  همديگر  به  باطل  بگيريد  و  بخوريد  و  درآن  معامله  نکنيد  و  اخذ  اموال  بباطل  از  دو  راه  صورت مي‌گيرد  . 
 1-‌اخذ  مال  وکسب  آن  از راه  ظلم  و ستم  و  از راه  دزدي  و  خيانت  و  عصب  و امثال آنها. 
٢-‌کسب  مال  و  اخذ  آن  از  راه  حرام  و  ممنوع  مانند  قماربازي  ياکسب  آن  از  راه  معاملات  و  داد  و  ستد  حرام  مانند  “ر‌با”  و  بيع  و  فروش  چيزهائي‌که  خداوند  انتفاع بدانها  را  حرام ‌کرده  است  مانند.
“‌خمر” ‌که  به  تعبير شرع  همه  مخدرات  را  شامل  مي‌شود  همانگونه‌ که  اندکي  پيش  از اين  از آن  سخن  رفت‌. اينها  همه  حرام  هستند  اگرچه  مالک  با  طيب  خاطر و رضايت  خويش  آنها  را  بفروشد.
ثانيا  احاديث  فراواني  نقل  شده‌که  بمقتضاي  آنها  چيزهائي‌که  انتفاع  بدانها  حرام  باشد  بهاي  فروش  آنها  نيز  حرام  است‌.

ابن  ابي  شيبه  از  ابن  عباس  نقل‌کرده‌که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌: " إن الله إذا حرم شيئا حرم ثمنه     [‌براستي  هرگاه  خداوند  چيزي  را  حرام‌کند  بهاي  فروش  آن  را  نيزحرام  مي‌کند]"‌. درکتاب  زادالمعاد  چنين  آمده  است‌. “‌جمهور  فقهاء‌گفته‌اند: هرگاه  انگور  به‌کسي  فروخته  شودکه  از آن  مي  مي‌سازد،  خوردن  بهاي  آن  حرام  است  بخلاف  اينکه  فروخته  شود  بکسي‌که  آن  را  براي  خوردن  مي‌خرد که  بهاي  آن  حرام  نيست‌. و  همچنين  اگر اسلحه  بکسي  فروخته  شودکه  با  مسلماني  مي‌جنگد  بهاي  آن  اسلحه  حرام  است  ولي  اگر  اسلحه  بکسي  فروخته  شودکه  باکافران  مي‌جنگد،  بهاي  آن  حلال  و  از  طيبات  است‌. و  همچنين  اگر  حرير بکسي  فروخته  شودکه  پوشيدن  آن  براي  او  حرام  است‌،  بهاي  آن  نيز  حرام  و  خوردن  آن  جايز  نيست‌. ولي  اگرآن  را  بکسي  بفروشدکه  پوشيدن  آن  براي  او  جايز  است‌،  خوردن  بهاي  آن  جايز  است‌”‌. پس  وقتي‌که  برابر راي  جمهور  فقها که  راي  درستي  نيز  هست‌،  فروش  چيزهائي  که  انتفاع  و  بهره‌گيري  ازآنها  حلال  است  اگربکسي  فروخته  شوندکه  آنها  را  درراه  معصيت  بکار  مي‌گيرد،  بهايش  حرام  مي‌باشد،  پس  بديهي  است‌که  بهاي چيزهائي  که  بهره‌گيري  وانتفاع  ازآنها  حلال  نيست  مانند  مخدرات  -‌بطريق  اولي  بايد  بهاي  آنها  حرام  باشد  و  حرمت  آن  واضح‌تر  است‌. هرگاه  بهاي  اين  مخدرات  حرام  باشد  پس  شرعا  ناپاک  و  آلوده  است  -‌آلودگي  معنوي  -‌و  انفاق  و  هزينه  بهاي  آنها  در  راه  خدا،  مانند  صدقات  يا  حج‌  ،مقبول  نيست  و  ازاين  راه  ثوابي  و  پاداشي  به  انفاق‌کننده  تعلق  نمي‌گيرد. چون  مسلم  از  ابوهريره  روايت‌کرده  است‌که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌: " إن الله تعالى طيب لا يقبل إلا طيبا، وإن الله تعالى أمر بما أمر به المرسلين.فقال تعالى: " يأيها الرسل كلوا من الطيبات واعملوا صالحا ... الآية    [خداوند  پاک  است  و  جز  پاک  را  نمي‌پذيرد  و خداوند  به  پيامبران  خود  دستور  داده  است  که  اي  پيامبران  تنها  از  چيزهاي  پاک  و  حلال  بخوريد  و  اعمال  شايسته  انجام  دهيد]‌".

و  باز  هم  خداوند  مي‌فرمايد:" يأيها الذين آمنوا كلوا من طيبات ما رزقناكم، واشكروا الله إن كنتم إياه تعبدون[1]        [اي  مومنان  از  چيزهاي  حلالي  بخوريدکه  روزيتان  کرده‌ايم  و  سپاس  الله  را  بجاي  آوريد  اگر  تنها  او  را  پرستش  مي‌کنيد  يعني  تنها  روزي  حلال  بخوريد  و  تنها  الله  را  پرستش‌کنيد  و  سپاسگزاراو  باشيد]‌". سپس  پيامبر صلي الله عليه و سلم    از  مردي  سخن‌گفت‌که  سفرطولاني  مي‌کند  و  موي  ژوليده  و  پريشان  دارد  و  غبارآلود  است  و  دست  خود را  به  سوي  آسمان  بلند  مي‌کند  و  يا  رب‌... يا  رب‌... بدعا  و زاري  مي‌پردازد  و  حال  آنکه  خوراک  و  طعامش  حرام  است  و  نوشيدنيهايش  حرام  است  و  لباس  و پوشاکش  حرام  است  و  با  حرام  تغذيه  شده  و  پرورش يافته  است  پس  چگونه  دعاي‌ او مورد   پذيرش  و  اجابت  واقع  مي‌شود؟‌!!              

و  در  حديثي‌که  امام  احمد  در  مسند  خويش  از  ابن  مسعود  روايت‌کرده  آمده  است  که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:" والذي نفسي بيده لا يكسب عبد مالا من حرام، فينفق منه، فيبارك له فيه: ولا يتصدق فيقبل منه، ولا يتركه خلف ظهره إلا كان زاده في النار، إن الله لا يمحو السئ بالسئ، ولكن يمحو السئ بالحسن، إن الخبيث لا يمحو الخبيث      [‌قسم  بدانکس‌که  جانم  بدست  او  است  هرکس  مال  حرام  بدست  آورد  و  از آن  هزينه  و انفاق‌کند،  خداوند  نعمت  او  را  افزون  نمي‌نمايد  و  به  وي  برکت  ارزاني  نمي‌دارد  و اگر  از  آن  مال  حرام  صدقه  و  احسان  بدهد،  از  وي  پذيرفته  نمي‌شود  و  اگرآن  را  بر  جاي  بگذارد  و  از  او  به  ارث  بماند،  موجب  افزايش  عذاب  او  در  دوزخ  مي‌گردد. براستي  خداوند  بدي  را  با  بدي  محو  نمي‌گرداند  بلکه  بدي  را  با  نيکي  محومي‌نمايد  چون  هرگز آلوده  آلودگي  را  نمي‌زدايد  و  پاک  نمي‌کند]‌’‌’‌.

و  درکتاب  “‌جامع‌  العلوم  و  الحکم‌”  تاليف  “‌ابن  رجب‌”  در  اين  باره  احاديث  بسياري  و  آثاري  فراوان  از  ياران  پيامبر صلي الله عليه و سلم    نقل‌گرديده  است‌. از  جمله  ابوهريره  از  پيامبر صلي الله عليه و سلم    روايت  کرده‌که  او  فرموده  است‌:" من كسب ما لا حراما فتصدق به لم يكن له أجر، وكان إصره - يعني إثمه وعقوبته - عليه    [‌هرکس  مال  حرامي  را  بدست  آورد  و  ازآن صدقه  و  احسان  داد  او  مزد  و  پاداشي  نزد  خداوند  ندارد  وگناه  و  عقوبت  آن  مال حرام  بر  وي  است‌]‌’‌’‌. و  در  ضمن  احاديث  مرسل  “‌قاسم  بن  مخيمر”  آمده  است‌که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    فرموده‌اند:" من أصاب مالا من مأثم فوصل به رحمه، أو تصدقه به، أو أنفقه في سبيل الله، جمع ذلك جميعا ثم قذف به في نار جهنم     [‌هرکس  از  راه ‌گناه ‌آلود‌ي  مالي  را  بدست  آورد،  وبوسيله  آن  صله  رحم‌کند  يا  از آن  صدقه  واحسان  بدهد  يا  آن  را  د