م  ازشما  طلب  فتوي  مي‌کنيم‌،  حکم  آنها  چيست‌؟

 يکي  “‌البتع‌”  مشروبي ‌که  از  عسل  مي‌سازند  و  آن  را  مي‌جوشانند  تا  اينکه  غليظ  شود  و  ديگري  “‌المزز”  مشروبي‌که  از  ذرت  و  جو  ساخته  مي‌شود  و آن  را مي‌جوشانند  تا  اينکه  غليظ  گردد  او گفت‌: پيامبر صلي الله عليه و سلم   که  خداوند  جوامع  الکلم  و  خواتم  الکلم  را  به  وي  داده  است‌گفت‌:" كل مسكر حرام    [هر  چيزي‌که  مست‌کننده  باشد  حرام  است‌]"‌. بروايت  بخاري  و  مسلم‌. 

از  نعمان  بن  بشير  روايت  است‌که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:" إن من الحنطة خمرا، ومن الشعير خمرا، ومن الزبيب خمرا، ومن التمر خمرا، ومن العسل خمرا.وأنا أنهى عن كل مسكر  ‌[‌بيگمان  مشروبي  راکه  ازگندم  و  جو  و  مويز و  خرما  و  عسل  مي‌سازند  -‌مست‌کننده و  خمر  است‌،  و  من  از  هرچيزي‌که  مست‌کننده  باشد،  مردم  را  نهي  مي‌کنم  -‌مدار  بر  مست‌کردن  است‌،  مهم  نيست‌که  از  چه  چيز  ساخته  شده  و  بعمل  آمده  است‌]"‌. بروايت  ابوداود  و  غير  او. قبلا  از  ابن  عمر  نقل  شدکه‌:

" كل مسكر خمر وكل مسكر حرام   [هر  مست کننده‌اي  خمر  است  و  هر  مست  کننده‌اي  حرام  است‌]"‌. و  درروايت‌ ديگر  چنين  است" كل مسكر خمر وكل خمر حرام  "  هر  دو  روايت  را  مسلم  آورده  است‌.

از  حضرت  عايشه  روايت  شده  است‌که‌گفت‌: پيامبر صلي الله عليه و سلم    فرمود:" كل مسكر حرام، وما أسكر الفرق  منه فمل ء الكف منه حرام      [‌هر  مسکري  و  مست‌کننده‌اي  حرام  است  و  هر  چيزي‌که  مست‌کننده  باشد  و  مقدار  فراوان  از آن  مست‌کننده  باشد،  اندک  آن  نيزحرام  است‌،  حتي  اگر  باندازه  يک  مشت  باشد]‌"‌. ترمذي‌گفته  اين  حديث  “‌حسن‌” است  . 

ابن  السني  از  چند  وجه  روايت‌کرده  است  که‌: " ما أسكر كثيره فقليله حرام    [‌هرچيزي  که  مقدار  بسياري  از  آن  مست‌کننده  باشد  مقدار  اندک  آن  نيز  حرام  است‌]"‌. حافظان  حديث  آن  را  صحيح  دانسته‌اند.

از  جابر  روايت  شده  که  مردي  از  پيامبر صلي الله عليه و سلم   سوال  کرد  وگفت‌: ما  باده‌اي  را  مي‌خوريم ‌که  آن  را  در  سرزمين  خود  از  ذرت  مي‌سازيم  و  “‌مزر”  ناميده  مي‌شود. 

 پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت: آيا  مستند  کننده  است‌؟‌گفت‌: آري‌. پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:"  كل مسكر حرام، إن على الله عهدا لمن يشرب المسكر أن يسقيه من طينة الخبال ".
قالوا يا رسول الله: وما طينة الخبال؟ قال: " عرق أهل النار " أو قال: " عصارة أهل النار   [‌هر  چيزي  مست‌کننده  حرام است  خداوند  بر  خود  عهدکرده  است‌که  هرکس  مواد  مست‌کننده  بنوشد  در  روز  قيامت  از”‌طينه  الخبال‌”  به  وي  بنوشاند . گفتند: طينه  الخبال  چيست  اي  رسول  خدا؟  

فرمود: عرق  اهل  دوزخ  يا گفت‌: فاضلاب  و  فشرده  اهل  دوزخ  است‌]"  بروايت  مسلم‌. از  ابن  عباس‌  روايت  است‌ که  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:" كل مخمر وكل مسكر حرام    [‌هر  چيزي‌که  عقل  را  بپوشاند  -‌عقل  را  زايل‌کند  -‌و  هر  چيزي‌که  مست‌کننده  باشد  حرام  است‌]"‌. بروايت  ابوداود.

احاديث  در  اين  باره  بسيار  و  مشهورند  که  پيامبر صلي الله عليه و سلم در  همه  آنها  با کلمات  جامعه‌اي ‌که  خداوند  بوي  ارزاني  داشته  است  بيان  فرموده‌اند که  هر  چيزي‌ که  عقل را  بپوشاند  ومانع  تشخيص  عقل  شود  و مست‌کننده  باشد  حرام  است  و فرق  نميکند که  از  چه  چيز  ساخته  مي‌شود  و  خوردني  است  يا  نوشيدني‌. 

مدار  بر  مست کردن  و  زايل  نمودن  عقل  است‌. بعلاوه ‌گاهي  از  شراب  نان  خورش  ساخته  مي‌شود  و  بجاي  نوشيدن  آن  را  مي‌خورند  فرقي  نمي‌کند  وگاهي  نوشيدني  و حشيش  نيز  چنين  است  هيچ  فرق  نمي‌کند  درهمه  حالات  هردو  حرام  مي باشند  و  اينکه  بعضي  از  مواد  مخدر  بعد  از  وفات  پيامبر صلي الله عليه و سلم    يا  بعد  از  دوران  پيشوايان  فقهي  بوجود  آمده‌اند،  در  ماهيت  قضيه  حرام  بودن  آنها  تاثيري  ندارد،  زيرا  همه  آنها  درمفهوم  عام‌کتاب  و  سنت  درباره  مسکر  داخل  هستند  و  مندرجند. 

پايان  خلاصه  سخن  ابن  تيميه  رحمه  الله‌. و او  در  ضمن  فتاواي  خويش  نيز  فراوان  درباره  مواد  مخدر  سخن  رانده‌اند، ‌که  خلاصه  فتاواي  او  نيز  چنين  است‌.

اين  حشيش  -‌و  مواد  مخدر-‌لعنتي  و کساني‌که  آنها  را  مي‌خورند  و  حلال  مي‌دانند  که  موجب  خشم  خدا  و خشم  رسول  او و  خشم  بندگان  مومن  خدا  است  و  صاحبان آنها  را  در  معرض  عقوبت  و  عذاب  خداوند  قرار  مي‌دهد،  اينها  داراي  زيانهاي  ديني  و   عقلي  واخلاقي  ومزاجي  و  جسمي  هستند  ومزاجها  وطبيعتها  را  بفساد  مي‌کشانند  تا  جائيکه  مردمان  بسياري  را  ديوانه  ساخته  و  بخواري  و  دنائت  و  پستي  و  رزالت  کشانده  و  دچار  نموده  است‌،‌که  مفاسد  خمر  و  باده  بمراتب  ازآنها  کمتر  است‌،  پس  حرمت  آنها  بيش  ازحرمت  مي  خوارگي  است  و باجماع  مسلمين  مستي  با  آنها  حرام  است‌. 

و  هرکس  مواد  مخدررا  حلال  بشمارد  و  بزعم  خود  آنها  را  حلال  بداند  ازاو  خواسته  مي‌شودکه  توبه‌کند،  اگر  توبه‌کرد  خوب  والا  اگر  توبه  نکند،  بعنوان  مرتد کشته  مي‌شود  و  بر  جنازه  او  نمازميت  اقامه  نخواهد  شد  و  درگورستان  مسلمين  دفن نمي‌شود  و  برابر  نصوصي‌که  دلالت  بر  حرمت  اندک  و  بسيار  خمر  و  هر  مسکري دارند،  مقدار  اندک  مواد  مخدر  نيز  حرام  است‌. 

پايان  خلاصه  فتاواي  ابن  تيميه  در  اين  باره‌. 
و  شاگرد  او  امام  و  پيشواي  محقق  ابن  القيم  نيز  از  او  پيروي‌کرده  و  در  “‌زادالمعاد”  چيزي‌گفته‌که  خلاصه  آن  بقرار  زير  است‌:
“‌خمر  شامل  هرنوع  مسکري  و  هر  ماده  مست‌ کننده‌اي  مي‌شود،  خواه  مايع  باشد  يا  جامد،  آب  فشرده  و گرفته  شده  ازميوه  باشد  يا  بوسيله  طبخ  وجوشيدن  بعمل  آيد،  پس  لقمه  فسق  و  فجور  -‌حشيش  نيزدرآن  داخل  است‌،  چون  تمام  اينها  در  مفهوم  منصوص  و  صريح  و  صحيح  رسيده  از  پيامبر صلي الله عليه و سلم    داخل  مي‌باشندکه  نه  در  سند  آن  اشکال  و  نه  در  متن  آن  اجمال  است‌. زيرا  بطور  صحيح  از  ايشان  روايت  شده  است‌."‌... كل مسكر خمر  ..."  و  بطور  صحيح  از  اصحاب ‌پيامبر صلي ا نقل  شده  است  که  گفته‌اند  هر  چيزي‌که  عقل  را  بپوشاند  و  زايل‌کند،  خمر  است  بديهي  است‌که  اصحاب  پيامبر صلي الله عليه و سلم    بيش  از  همه  معني  خطاب  و  مراد  پيامبر صلي الله عليه و سلم   را  فهميده‌اند  و  ازآن آگاهتر  بوده‌اند. بعلاوه  اگر  لفظ  سخن  پيامبر صلي الله عليه و سلم    شامل  اين  مواد  مخدر  نباشد،  قياس  صريح‌که  اصل  و  فرع‌،  درآن  از  هرجهت  با  هم  برابرند،  حکم  مي‌کندکه  همه  انواع  مسکرات  در  حکم  حرمت  و  تحريم‌،  برابر  و  مساويند  و  فرق  نهادن  بين  آنها  و  بين   انواع  آنها،  فرق  نهادن  بين  ده  چيزي  است‌،‌که  در  همه  جهات  با  هم  متماثل  و برابرند”‌. ا هـ‌. 

صاحب  “‌سبل  السلام  شرح  بلوغ  المرام‌”‌گوي