در مدت  خونریزی  بعد  از  زایمان  نیز،  حرام  است‌.  هر  سه  حالت‌،  “‌‌جنب‌“‌  و  “‌‌قاعدگی‌ا“  و “‌‌نفسا”‌  را  “‌‌حدث  اکبر[1]‌“‌  می‌نامند.  
علاوه  بر  آنچه ‌که  برای  جنب  حرام  است‌،  برای  زنان  در  حال  حیض  و  نفاس  چیزهای  زیر  نیز،  حرام  است‌: 

 1-  روزه‌:  
برای  زنان  در  حال  حیض  و  نفاس‌،  حلال  نیست ‌که  روزه  بگیرند،  اگر روزه ‌گرفتند، آن  روزه  باطل  و لغو است‌.  بر آنان  واجب  است‌ که  روزه  روزهایی  را،‌ که  بسبب  حیض  و  نفاس  نگرفته‌اند،  قضا  نمایند.  لیکن  قضای  نمازهای  فوتی  در آن  مدت‌،  واجب نیست‌.  تا  در  مشقت  نیفتند.  زیرا  نماز  فراوان  تکرار می‌گردد  بخلاف  روزه‌، ‌که  سالی  یکماه  است‌.  چون  ابوسعید  خدری‌ رضی الله عنه  گفته  است ‌که‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم  ،  در  روز  عید  قربان یا  عید  فطر  به  سوی  نمازگاه  بیرون  می‌رفت‌،  از کنار  عده‌ای  از  زنان ‌گذشت  و  فرمود:" (يا معشر النساء تصدقن فإني أيتكن أكثر أهل النار) فقلن: ولم يا رسول الله؟ قال: (تكترن اللعن وتكفرن العشير. ما رأيت من ناقصات عقل ودين أذهب للب الرجل الحازم من إحداكن!) قلن: وما نقصان عقلنا وديننا يا رسول الله؟ قال: (أليس شهادة المرأة مثل نصف شهادة الرجل؟ قلن: بلى. قال (فذلك من نقضان عقلها، أليس إذا حاضت لم تصل ولم تصم؟) قلن: بلى. قال. (فذلك نقصان دينها( [‌ای  جماعت  زنان‌،  بسیار  صدقه  و  بخشش  

کنید،  زیرا  بیشتر  اهل  دوزخ  را،  از  شما  دیدم‌،‌ گفتند:  چرا  ای  رسول  خدا؟  فرمود:  چون  خیلی  نفرین  می‌کنید  و  نسبت  به  همدم  و همنشین  و  همسر ناسپاس  هستید. هیچ  ناقص  عقل  و  ناقص  دینی  را  ندیده‌ام ‌که  بمانند  شما  از  مردان  خردمند،  خرد  برباید، ‌گفتند:  چرا  عقل  و  دین  ما  ناقص  است  ای  رسول  خدا؟  فرمود:  مگر  شهادت  زن  نصف  شهادت  مرد  نیست‌؟‌گفتند:  آری  چنین  است‌،  فرمود:  پس  این  مربوط  به نقصان  عقل  زن  است‌،  مگر  چنین  نیست‌ که  زنان  در  حال  حیض  نماز نمی‌گزارند  و  روزه  نمی‌گیرند،‌ گفتند:  آری  چنین  است‌،  فرمود:  اینهم  مربوط  به  نقصان  دین  آنان است‌]"‌‌.  مسلم  و  بخاری  آنرا  روایت ‌کرده‌اند.  از  معاذ رضی الله عنه   روایت  شده  است‌ که ‌گفته است‌:  ‌“‌از  عایشه  رضی  الله  عنها  پرسیدم‌ که  چرا  زن  پس  از  قاعدگی  روزه‌ها  را  قضا  می‌نماید  ولی  نماز  را  قضا  نمی‌کند؟  در جواب ‌گفت‌:  ما  وقتیکه  همراه  پیامبر  بودیم‌، بعادت  ماهیانه  دچار  می‌شدیم‌،  تنها  به  قضای  روزه  به  ما  امر می‌شد  و  دستور  قضای  نماز،  به  ما  داده  نمی‌شد“‌‌. گروه  محدثین  آنرا  روایت ‌کرده‌اند.

2-مقاربت جنسی  و  جماع:
به  نص  قرآن  و  سنت  نبوی  و  به  اجماع  مسلمین‌،  نزدیکی  جنسی  با  زن  در  حال  حیض  و  نفاس‌،  حرام  است  تا  اینکه  پاک  شود.  چون  انس‌ رضی الله عنه   گفته  است‌:  یهودیان  وقتی ‌که  زن  دچار قاعدگی  و  عادت  ماهیانه  می‌شد،  با  او  غذا  نمی‌خوردند  و  نزدیکی  جنسی  نیز  نمی‌نمودند.  یاران  پیامبر صلي الله عليه و سلم   در  این  باره  از  او  سوال ‌کردند  که  خداوند  چنین  به  وی  وحی  فرمود:" (ويسألونك عن المحيض قل هو أذى فاعتزلوا النساء في المحيض ولا تقربوهن حتى يطهرن فإذا تطهرن فأتوهن من حيث أمركم الله إن الله يحب التوابين ويحب المتطهرين)[2]    [ای  محمد  از  تو  در باره‌ي نزدیکی  جنسی  با  زنان  در زمان  قاعدگی  و  عادت  ماهانه‌،  سوال  می‌کنند،  در  جوابشان  بگو:  عادت  ماهانه  برای  زنان  ناراحتی  و  رنج  است‌،  پس  در  مدت  حیض  از  نزدیکی  به  آنان  خودداری‌ کنید  و  بدانان  نزدیکی  نکنید  تا  اینکه  پاک  شوند،  هرگاه  پاک  شدند،  از  راه  طبیعی  بدانان  نزدیکی  کنید،  اگر کسی  در  زمان  قاعدگی  نزدیکی  کرده  است‌،  توبه ‌کند  و  اظهار  پشیمانی  نماید،  زیرا  بیگمان  خداوند کثرت  توبه  و  بازگشت  بندگان  خود  را  و طهارت  و  پاکی  آنان  از  پلیدیها  و  زشتیها  را  دوست  می‌دارد]"‌‌.  پیامبر صلی الله علیه و سلم،  فرمود:" (اصنعوا كل شئ إلا النكاح  وفي لفظ (إلا الجماع) [در  حال  قاعدگی‌،  با  همسرانتان  هر کاری  بکنید،  مگر جماع  و  نزدیکی  جنسی‌]"‌‌.  بجز  بخاری ‌گروه  محدثین  هم  این  حدیث  را  روایت ‌کرده‌اند.  نووی‌ گفته  است‌:  “‌اگر مسلمانی  معتقد  باشد که  نزدیکی  با  زن  از  راه طبیعی  در حال  قاعدگی  حلال  است‌، ‌کافر  و  مرتد  مي‌گردد،  اگر آن  عمل  را  انجام  داد  بدون  اینکه  به  حلال  بودن  آن  معتقد  باشد،  خواه  از روی  فراموشی  یا  عدم  علم‌،  به  حرمت  آن  یا  عدم  اطلاع  از  قاعده  شدن  زن  باشد،  در  این  صورت  شخص  گناهکار  نیست  و  پرداخت  تاوان  و کفاره  لازم  نمی‌باشد.  اگر  با  علم  به  حرمت  و  اطلاع  از  قاعده  بودن  زنش‌،  از  روی  اختیار  و  بعمد،  عمل  نزدیکی  جنسی  را  انجام  داد،  بیگمان‌ گناه  بزرگی  را  مرتکب  شده  است‌ که  توبه  و  پشیمانی  از آن  واجب  است‌.  در  اینکه  آیا  پرداخت‌ کفاره  و  تاوان  واجب  است  یا  خیر؟  دو  قول  هست‌:‌که  صحیح‌تر  آنست ‌که  بر او کفاره‌ای  نیست‌“‌‌.  سپس  نووی‌ گفته  است‌:  صورت  دوم  آنست‌ که  بالاتر  از  ناف  و  پایین‌تر  از  زانو،  با  زنش  در  حال  حیض  تماس  بدنی  داشته  باشد،  در  اینصورت  به  اجماع  مسلمین: حلال  است‌.  صورت  سوم  آنست‌ که  مابین  ناف  و  زانو،  بغیر  از  پیش  و  پس  با  او  تماس  بدنی  داشته  باشد،  بیشتر  علماء  برآنند که  این  عمل  حرام  است‌.  لیکن  نووی ‌گفته  است‌ که‌:  به  نظر  من  حلال  است  ولی‌ کراهت  دارد  زیرا  که  دلیل ‌کراهت  آن  قویتر  است‌.  این  بود  خلاصه‌ي آنچه‌ که  نووی ‌گفته  است‌.  دلیلی‌ که  او  بدان  اشاره  کرده  است‌:  چیزی  است  که  از  زنان  پیامبر صلی الله علیه و سلم  روایت  شده  است  که‌:  

“‌پیامبر صلی الله علیه و سلم   هرگاه  می‌خواست  با  یکی  از  زنانش  در  حال  قاعدگی  معاشرت  نماید  چیزی  بر  شرمگاه  او  می‌انداخت‌“‌‌.  ابوداود  این  حدیث  را  روایت  کرده  است‌.  حافظ  گفته  است‌که  اسناد  این  حدیث  قوی  است‌.  از  مسروق  بن  الاجدع  روایت  شده‌ که  گفته  است‌:  “‌‌از  عایشه  پرسیدم‌:  مرد  چه  چیزی  را  می‌تواند  با  زنش  انجام  دهد  وقتی  که  او  قاعده  باشد؟ ‌گفت‌:  “‌‌هر  چیزی  بجز نزدیکی  جنسی‌“‌‌.  بخاری  این  حدیث  را  در کتاب  تاریخ  خود  روایت ‌کرده  است‌. 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] -نداشتن طهارتی که موجب غسل است حدث اکبر،و نداشتن طهارتی که موجب وضو است حدث اصغر می نامند.
[2] بقره/222.از  چه‌ كسی  خواستگا‌ری  بعمل  می‌آید  و  خواستگاری  از  چه‌ كسی  مبا‌ح ‌است

 وقتی  خواستگاری  از  زنی‌،  مباح  است‌كه  دو  شرط  در  وی  تحقق  یافته  باشد:  
الف  -‌از موانع  شرعی‌ كه  با  وجود  آنها  ازدواج  و  عقد  نكاح  درست  نیست‌،  خالی  باشد.
ب  -‌شرعاً‌ كسی  پیش  از او،  ازآن  زن  خواستگاری  نكرده  باشد.  اگر موانع  شرعی‌،  از  ازدواج‌،  در  او  موجود  باشد،  