 ‌كرده‌اند.

4-‌از  عبدالله  بن  سرجس  روایت  است‌ كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  هر  وقت  برای  سفر  بیرون  می‌رفت‌،  می‌فرمود:" اللهم إني أعوذ بك من وعثاء السفر وكآبة المنقلب. والحور بعد الكور ، ودعوة المظلوم، وسوء المنظر في المال والاهل  [خداوندا  از  رنج  سفر  و  اندوه  بازگشت  و  فساد  بعد  از  اصلاح  و  دعایب  مظلوم  و  خبر  ناگوار  درباره  اموال  و  خانواده‌ام  به  تو  پناه  می‌آورم‌]"‌.  و  چون  برمی‌گشت  نیز  همان  را  تكرار  می‌كرد  و  بجای. ..  في المال والاهل     می‌گفت‌:. .. في الاهل والمال.   رواه  احمد  و  مسلم‌.

5-‌از  ابن  عمر  روایت  است ‌كه  هرگاه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  به “‌غزوه“  جنگ  یا  به  سفر  می‌رفت  و  شب  می‌ماند،  می‌گفت‌:" يا أرض ربي وربك الله، أعوذ بالله من شرك وشر ما فيك وشر ما خلق فيك وشر ما دب عليك، أعوذ بالله من شر كل أسد وأسود ، وحية وعقرب، ومن شر ساكن البلد، ومن شر والد وما ولد  [ای  زمین  پروردگار من  و  تو  ‌“‌الله“  است‌،  از  شر  تو  و  شری ‌كه  در  تو  است  و  شر  چیزی ‌كه  در  تو آفریده  شده  و  شر  چیزی  كه  بر پشت  تو  راه  می‌رود  به “‌الله“  پناه  می‌برم‌،  و از  شر شیر  و  مار و  اژدها  و كژدم  و  شر  شهرنشینان  و  از  شر  هر  پدر  و  فرزندی  به  “‌الله“  پناه  می‌برم‌]"‌.  احمد  و  ابوداود  آن  را  روایت  كرده‌اند.

6‌خوله  بنت  الحكیم  سلمی‌ گفته  است ‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:"  من نزل منزلا ثم قال: أعوذ بكلمات الله التامات كلها من شر ما خلق لم يضره شئ حتى يرتحل من منزله ذلك     [‌هر كس  در  منزلی  فرود  آمد  و گفت‌:  از شر  هر آنچه  خداوند  آفریده  است‌،  به  كلمات  و سخنان‌ كامل  او  پناه  می‌برم‌،  تا  زمانی‌ كه  از آن  منزل‌ كوچ  می‌كند  هیچ  چیزی  او  را  زیان  نمی‌رساند]‌"‌.گروه  محدثین  جز  بخاری  و  ابوداود،  آن  را  روایت ‌كرده‌اند. 

7-‌عطاء  بن  ابی  مروان  از  پدرش  روایت ‌كرده  است‌ كه ‌كعب‌ گفت‌:  سوگند  بدان  كس‌كه  دریا  را  برای  موسی  شكافت‌،  صهیب  به  من‌ گفت‌ كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  هرگاه  شهر  و  روستایی  را  می‌دید  و  می‌خواست  بدان  وارد  شود  بهنگام  دیدن  آن  می‌گفت‌:  " اللهم رب السموات السبع وما أظللن، ورب الارضين السبع وما أقللن، ورب الشياطين وما أضللن، ورب الرياح وما ذرين، أسألك خير هذه القرية وخير أهلها وخير ما فيها، ونعوذ بك من شرها وشر أهلها وشر ما فيها  [‌ای  پروردگار آسمانهای  هفتگانه  و آنچه  بر  آن  سایه  می‌اندازد  و  ای  پروردگار زمینهای  هفتگانه  و  آنچه  با  خود  حمل  می‌كنند،  و  ای  پروردگار  شیاطین  و  آنچه ‌كه ‌گمراه  می‌كنند،  و  ای  پروردگار  باد  و  آنچه ‌كه  با  خود  می‌برد،  خیر  این  آبادی  و  ساكنان  آن  و  خیر  آنچه ‌كه  در آنجا  است  از  تو  مسئلت  دارم‌،  و  از  شر آن  و  شر  اهل  آنجا  و  شر چیزی ‌كه  در آنجا  است  به  تو  پناه  می‌آوریم‌]"‌.  نسائی  و  ابن  حبان  و  حاكم  آن  را  روایت ‌كرده  و  تصحیح  نموده‌اند.

8-ابن  عمر گوید:  ما  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  به  سفر  می‌رفتیم‌،  هرگاه  آبادی  را  می دید و  می‌خواست  بدان  داخل  شود،  می‌فرمود:" اللهم بارك لنا فيها (ثلاث مرات): اللهم ارزقنا جناها، وحببنا إلى أهلها وحبب صالحي أهلها إلينا [خداوندا  آنجا  را  برایمان  مبارك ‌گردان‌،  - ‌سه  بار- ‌خداوندا  از میوه‌های  آنجا  ما  را  روزی  رسان‌،  و  ما  را  نزد  اهالی  آنجا  محبوب‌ گردان  و  مردمان  شایسته  آنجا  را  نیز  نزد  ما  محبوب‌ گردان‌]"‌.  طبرانی  در  كتاب “‌اوسط‌“ آن  را  با  سند  جید  روایت ‌كرده  است‌.

9-‌حضرت  عایشه ‌گفت‌:  هرگاه  پیامبر صلی الله علیه و سلم به  سر زمینی  نزدیك  می‌شد  و  می‌خواست  بدانجا  در آید،  می‌فرمود:" اللهم إني أسألك من خير هذه وخير ما جمعت فيها، اللهم ارزقنا جناها  وأعذنا من وباها، وحببنا إلى أهلها، وحبب صالحي أهلها إلينا " ابن  السنی  آن  را  روایت‌ كرده  است‌.

10-‌از  ابوهریره  روایت  است ‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  هرگاه  در  سفر  می‌بود،  در  سحر گاهان  می‌گفت‌:" سمع سامع  بحمد الله وحسن بلائه علينا، ربنا صاحبنا وأفضل علينا، عائذا بالله من النار [گواهی‌،  برایمان ‌گواهی  داد كه  ما  خدا  را  بجت  نعمتایی ‌كه  به  ما  ارزانی  داشته  است‌،  ستودیم  و  ستایش‌ كردیم‌.  خداوندا  همراه  ما  باش  و  ما  را  از آتش  دوزخ  در  امان  دار]"‌.  مسلم  آن  را  روایت ‌كرده  است‌ .<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:154.txt">جمعه = آدینه</a><a class="text" href="w:text:155.txt">نماز  جمعه  واجب  است</a><a class="text" href="w:text:156.txt">وقت  نما‌ز  جمعه‌</a><a class="text" href="w:text:157.txt">تعداد كسا‌نی كه ‌نما‌ز جمعه  با‌ آنها  منعقد  می‌شود</a><a class="text" href="w:text:158.txt">مكا‌ن  و محلی كه  نما‌ز جمعه  در آنجا  خوانده  می‌شود</a><a class="text" href="w:text:159.txt">مكان و محلي كه نماز جمعه در آنجا خوانده مي شود</a><a class="text" href="w:text:160.txt">خطبه  نماز جمعه</a><a class="text" href="w:text:161.txt">رسیدن  به  یک  رکعت  نما‌زجمعه  یا‌ کمتر از آن‌</a><a class="text" href="w:text:162.txt">نماز  خواندن  بهنگا‌م  ازدحا‌م</a><a class="text" href="w:text:163.txt">نماز  سنت  پیش ‌ا‌ز  و بعد  از نما‌ز  جمعه‌</a><a class="text" href="w:text:164.txt">اجماع  جمعه  و  عید در  یک  روز</a><a class="text" href="w:text:165.txt">نـماز  عید فطـر  و  عید  قربان</a></body></html>جمعه = آدینه

1-‌فضیلت  و مزیت  روز جمعه
در  حدیث  آمده  است ‌که  جمعه  بهترین  روزهای  هفته  است‌.  ابوهریره  می‌گوید،  پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" خير يوم طلعت فيه الشمس يوم الجمعة: فيه خلق آدم عليه السلام، وفيه أدخل الجنة وفيه أخرج منها. و لا تقوم الساعة إلا في يوم الجمعة[ بهـترین  روز،  روز  جمعه  است‌:  در آن  روز آدم  آفریده  شد،  و در آن  روز به  بهشت  در آورده  شد،  و  در آن  روز  از آنجا  اخراج ‌گردید  و  روز رستاخیز  نیز  روز  جمعه  شروع  می‌شود]"‌.  به  روایت  مسلم  و  ابوداود  و  نسائی  و  ترمذی ‌که  آن  را  “‌صحیح‌“  دانسته  است‌.

و  از  ابولبانه  البدری  روایت  است ‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" سيد الايام يوم الجمعة وأعظمها عند الله تعالى، وأعظم عند الله تعالى من يوم الفطر ويوم الاضحى، وفيه خمس خلال: خلق الله عزوجل فيه آدم عليه السلام، وأهبط الله تعالى فيه آدم إلى الارض، وفيه توفى الله تعالى آدم، وفيه ساعة لا يسأل العبد فيها شيئا إلا آتاه الله تعالى إياه ما لم يسأل حراما، وفيه تقوم الساعة، ما من ملك مقرب ولا سماء ولا أرض، ولا رياح ولا جبال ولا بحر إلا هن يشفقن من يوم الجمعة    [روز جمـعه  آقای  روزها  و  بزرگترین  آنها در  نزد  خدا  است  و در نزد  خداوند  از  روز عید  فطر و  روز  عید  قربان  بزرگتر  است‌.  در آن  روز پنج  خصلت  هست‌:  آدم ‌(‌ع‌)  در آن  روز  آفریده  شده  است  و  در آن  روز  خداوند  او  را  بر  زمین  فرود  فرستاده  است  و در آن  روز وفات  یافته  است‌.  در روز جمعه  ساعتی  وجود  دارد که  در آن  ساع