محکم و استوار بر زمين مي‌نهاد و مي‌فرمود : به من امر شده تا بر هفت عضو سجده کنم : بر پيشاني وبا دستش به بيني‌اش اشاره کرد و دو دست، دو زانو و سرپنجه‌ي پاها، و مي‌فرمود : (لاصلاة لمن لايصيب أنفه من الأرض ما يصيب الجبين) «کسي که بيني‌اش را همراه با پيشاني بر زمين نگذارد، نمازش صحيح نيست». و در سجده‌اش آرام مي‌گرفت و سه بار «سبحان ربي الأعلي» مي‌گفت، و انواع اذکار و ادعيه (مشروع) را در سجده مي‌خواند، هر بار با دعا و ذکري، به زياد دعا کردن در اين رکن (سجود) امر مي‌کرد سپس با الله أکبر گفتن، سرش را از سجده بلند مي‌کرد و پاي چپش را پهن مي‌کرد و با آرامش بر آن مي‌نشست و پاي راستش را (به حالت عمودي بر زمين) نصب مي‌کرد و انگشتان اين پا را رو به قبله مي‌کرد و مي‌فرمود : (اللهم اغفرلي و ارحمني، و اجبرني، وارفعني، واهدني، و عافني و ارزقني) «خداوندا! مرا ببخش و به من رحم کن و مرا بي‌نياز کن و مقام مرا بالا ببر و مرا هدايت فرما و به من سلامتي ببخش و مرا روزي ده». سپس الله اکبر مي‌گفت و مانند سجدة اول، سجدة دوم را انجام مي‌داد سپس با گفتن الله اکبر سرش را بلند مي‌کرد و بر پاي چپش با حالتي متعادل مي‌نشست تا تمام اعضا در جاي خودشان آرام گيرند سپس در حالي که بر زمين تکيه مي‌زد براي رکعت دوم بلند مي‌شد و رکعت دوم را مانند رکعت اول بجا مي‌آورد، با اين تفاوت که رکعت دوم را کوتاهتر از رکعت اول مي‌خواند.

پس بعد از پايان رکعت دوم براي تشهد مي‌نشست، اگر نماز دو رکعتي بود مانند حالت جلوس بين دو سجده پاي چپ را فرش کرده بر آن مي‌نشست و در تشهد اول در نمازهاي سه رکعتي و چهار رکعتي نيز همين کار را انجام مي‌داد و وقتي براي تشهد مي‌نشست کف دست راستش را روي ران راستش و کف دست چپش را روي ران چپش قرار مي‌داد، کف دست چپش را پهن مي‌کرد و انگشتان دست راستش را مشت مي‌کرد و با انگشت سبابه (به طرف قبله) اشاره و به آن نگاه مي‌کرد، و به هنگام بلند کردن انگشت آن را تکان داده و دعا مي‌خواند. مي‌فرمود : (لهي أشد علي الشيطان من الحديد يعني السبابة) «اين عمل (حرکت سبابه) براي شيطان از آهن سخت‌تر است».

سپس پيامبر ص در هر دو رکعت تشهد مي‌خواند و در تشهد اول ودوم بر خودش صلوات مي‌فرستاد و آنرا براي امتش مشروع قرار داد و در نمازش (در تشهد) دعاهاي متنوع مي‌خواند.

سپس به طرف راستش سلام مي‌داد و مي‌فرمود : «السلام عليکم و رحمة الله» و به طرف چپش هم به همين ترتيب سلام مي‌داد و بعضي اوقات «و برکاته» را به سلام اولش اضافه مي‌کرد.
.......................
[1]) مختصري از کتاب «صفة صلاة النبيr» ألباني.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:7.txt">توضيح</a><a class="text" href="w:text:8.txt">1- انواع آبها</a><a class="text" href="w:text:9.txt">2- نجاسات</a><a class="text" href="w:text:10.txt">چگونگي پاک کردن نجاست</a><a class="text" href="w:text:11.txt">سنتهاى فطرت </a><a class="text" href="w:text:12.txt">آداب دستشويي</a><a class="text" href="w:text:13.txt">ظروف</a><a class="text" href="w:text:14.txt">طهارت براي نماز </a><a class="folder" href="w:html:15.xml"> وضو </a><a class="text" href="w:text:23.txt">مسح خفين</a><a class="text" href="w:text:24.txt">غسل</a><a class="text" href="w:text:25.txt">تيمم</a><a class="text" href="w:text:26.txt">احكام حيض و نفاس</a><a class="text" href="w:text:27.txt">استحاضه</a></body></html>نماز، فرايض و ارکاني دارد که اصل آن را تشکيل مي‌دهند به طوريکه اگر فرضي يا رکني انجام نگيرد، آن نماز شرعاً اعتبار ندارد.

ارکان نماز عبارتند از :
1- تکبيره الاحرام :
از علي بن ابي طالب رض روايت است که پيامبر ص فرمود : 

(مفتاح الصلاة الطهور و تحريمها التکبير و تحليلها التسليم)[1] «کليد نماز، وضو، تحريم آن، تکبيره الإحرام، و پايان آن سلام است».

از ابوهريره رض روايت است که پيامبر ص به کسي که نمازش را بد خوانده بود فرمود : (إذا قمت إلي الصلاة فکبر)[2] «هرگاه خواستي نماز بخواني، الله أکبر بگو».

2- ايستادن در نمازهاي فرض براي کسي که توانايي دارد : 

خداوند متعال مي‌فرمايد : 

) وَقُوْمُوا اللهِ قَانِتِينَ ( (بقره : 238)

«و فروتنانه براي خدا به پا خيزيد».

پيامبر ص به حالت ايستاه نماز مي‌خواند و به عمران بن حصين هم دستور داد که به حالت ايستاده نماز بخواند و فرمود : (صل قائما، فإن لم تستطع فقاعدا، فان لم تستطع فعلي جنب)[3] «ايستاده نماز بخوان،اگر نتوانستي نشسته و اگر نتوانستي بر پهلو نماز بخوان».

3- خواندن فاتحه در هر رکعت :
از عباده بن صامت رض روايت است که پيامبر ص فرمود : 

(لاصلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الکتاب)[4] «کسي که سوره فاتحه را (در نمازش) نخواند، نمازش قبول نيست». و پيامبر ص به کسي که نمازش را بد خوانده بود دستور داد که سوره فاتحه را بخواند : (ثم افعل ذلک في صلاتک کلها)[5] «و اين عمل (خواندن فاتحه) را در تمام رکعات نمازت انجام بده».

4 و 5- رکوع و آرامش در آن : 

به دليل فرمودة خداوند متعال : 

) يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا رکَعُوا وَ اسجُدُوا ... ((حج : 77)

«اي کساني که ايمان آورده‌ايد رکوع و سجود کنيد».

و به دليل فرموده پيامبر ص به کسي که نمازش را بد خوانده بود : (ثم ارکع حتي تطمئن راکعا)[6] «سپس رکوع را بجا بياور تا اينکه در آن آرام بگيري».

6، 7- اعتدال بعد از رکوع و آرامش در آن : 

از ابومسعود انصاري رض روايت است که گفت : پيامبر ص فرمود : (لاتجزيء صلاة لايقيم الرجل فيها صلبه في الرکوع و السجود) [7] «نمازي که شخص در آن پشتش را هنگام رکوع و سجود راست نکند صحيح نيست».

و پيامبر ص به کسي که نمازش را بد خوانده بود فرمود : (ثم ارفع حتي تعتدل قائما)[8] «سپس بلند شو تا راست قرار گيري».

8 و 9- سجده، و آرامش در آن : 

به دليل فرموده خداوند متعال : 

) يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا رکَعُوا وَ اسجُدُوا ... ( (حج : 77)

«اي کساني که ايمان آورده‌ايد رکوع و سجود کنيد».

و به دليل فرموده پيامبر ص به کسي که نمازش را بد خوانده بود : (ثم اسجد حتي تطمئن ساجدا ثم ارفع حتي تطمئن جالسا، ثم اسجد حتي تطمئن ساجدا)[9] «سپس سجده کن تا در آن حالت آرام گيري، بعد سرت را بلند کن تا اينکه به حالت نشسته آرام گيري، سپس سجده کن تا اينکه در سجده آرام گيري».

اعضاي سجده:
از ابن عباس روايت است که پيامبر ص فرمود : (أمرت أن أسجد علي سبعةأعظم : علي الجبهة و أشار بيده علي أنفه، و اليدين، والرکبتين و أطراف القدمين)[10] «به من امر شده است تا بر هفت عضو سجده برم، بر پيشاني و با دستش به بيني‌اش اشاره کرد، دو دست، دو زانو و سرپنجه‌هاي پاها». و نيز از ابن عباس روايت است که پيامبرr فرمود : (لاصلاة لمن لايصيب أنفه من الأرض ما يصيب جبينه)[11] «کسي که بيني‌اش همراه با پيشانيش بر زمين قرار ندهد نمازش صحيح نيست».

10 و 11- نشستن بين دو سجده و آرامش در آن : 

به دليل فرموده پيامبر ص : (لاتجزي صلاة لايقيم فيها الرجل صلبه في الرکوع و السجود)[12] «کسي که در رکوع و سجود پشتش را راست نکند نمازش صحيح نيست» و به دليل اينکه پيامبر ص به کسي که نمازش را بد خواند امر فرمود که اين عمل را انجام بدهد، همانطور که ذکر آن در رکن سجده گذشت.

12- تشهد آخر :
از ا