يستاد نماز خواند. وقتي (جنازه) برداشته شد، جنازه زني از قريش يا از انصار آورده شد. به انس گفته شد أي ابوحمزه اين جنازه فلاني دختر فلاني است، بر او نماز بخوان، انس در وسط او ايستاد و بر او نماز خواند، در ميان ما علاء بن زياد عدوي بود وقتي تفاوت ايستادن انس را براي مرد و زن ديد گفت اي ابوحمزه، آيا پيامبر ص هم همانجايي که شما براي مرد و زن ايستادي، مي‌ايستاد؟ (انس) گفت: بله، (ابوغالب) گويد : علاء رو به ما کرد و گفت : اين را به خاطرتان بسپاريد».

روش خواندن نماز ميت:
در نماز ميت چهار يا پنج الي نُه تکبير گفته مي‌شود. پيامبر ص هر بار به يکي از اينها عمل مي‌کرد. دليل چهار تکبير حديث ابوهريره است : (أن رسول الله ص نعي النجاشي في اليوم الذي مات فيه فخرج إلي المصلي فصف بهم و کبر أربعا)[15] «روزي که نجاشي فوت کرد، پيامبر ص خبر مرگ او را به مردم اعلام کرد و به طرف مصلي خارج شد و مردم را صف کرد و چهار تکبير گفت».

و دليل پنج تکبير حديث عبدالرحمن بن ابي ليلي است : (کان زيد بن أرقم يکبر علي جنائزنا أربعا، و إنه کبر علي جنازة خمسا، فسألته، فقال : کان رسول الله ص يکبرها)[16] «زيئد بن أرقم بر جنازه‌هاي ما چهار تکبير مي‌گفت، و بر جنازه‌اي پنج تکبير گفت، از او (علت را) پرسيدم، گفت پيامبر ص پنج تکبير مي‌گفت».

و درباره شش و هفت تکبير، بعضي آثار موقوف آمده است که در حکم مرفوع‌اند، چون بعضي از بزرگان صحابه آن را در حضور ديگر صحابه انجام داده‌اند بدون اينکه کسي به آنها اعتراض کند:
از عبدالله بن معقل روايت است : (أن علي بن أبي طالب صلي علي سهل بن حنيف، فکبر عليه ستا، ثم التفت إلينا فقال : إنه بدري)[17] «علي بن ابي طالب بر سهل بن حنيف نماز خواند و شش تکبير گفت، سپس رو به ما کرد و گفت او بدري است».

از موسي بن عبدالله بن يزيد روايت است : (أن عليا صلي علي أبي قتادة فکبر عليه سبعا، و کان بدريا)[18] «علي بر ابوقتاده نماز خواند و هفت تکبير گفت، ابوقتاده بدري بود».

از عبد خير روايت است : (کان علي رض يکبر علي أهل بدر ستا، و علي أصحاب النبي ص خمساً، و علي سائر الناس أربعا)[19] «علي رض بر اهل بدر شش تکبير و بر (ديگر) اصحاب پيامبر ص پنج تکبير و بر ساير مردم چهار تکبير مي‌گفت».

و دليل نه تکبير حديثي است که عبدالله بن زبير روايت کرده که : (أن النبي ص صلي علي حمزة فکبر عليه تسع تکبيرات...)[20] «پيامبر ص بر حمزه نماز خواند و نه تکبير گفت».

براي نمازگزار مشروع است که دستهايش را در تکبير اول بلند کند:
از عبدالله بن عباس روايت است : (أن رسول الله ص کان يرفع يديه علي الجنازة في أول تکبيرة ثم لايعود)[21] «پيامبر ص در تکبير اول نماز ميت دو دستش را بلند مي‌کرد و (در تکبيرات بعدي) اين کار را نمي‌کرد».

سپس دست راستش را بر پشت کف و مچ و ساعد دست چپش قرار مي‌‌داد و آن دو را روي سينه‌اش محکم قرار مي‌داد:
از سهل بن سعد روايت است : (کان الناس يؤمرون أن يضع الرجل اليد اليمني علي ذراعه اليسري في الصلاة)[22] «به مردم امر مي‌شد که هنگام نماز دست راست را روي ساعد چپ قرار دهند».

سپس بعد از تکبير اول، سوره فاتحه و سوره‌اي ديگر مي‌خواند : 

از طلحه بن عبدالله بن عوف روايت است : (صليت خلف ابن عباس رض علي الجنازة، فقرأ بفاتحة الکتاب و سورة، و جهر حتي أسمعنا، فلما فرغ أخذت بيده فسألته؟ فقال : إنما جهرت لتعلموا أنها سنة و حق)[23] «پشت سر ابن عباس رض نماز جنازه خواندم، سوره فاتحه و سوره‌اي ديگر را با صداي بلند خواند تا ما آن را بشنويم، وقتي نماز تمام شد، دستش را گرفتم و (در اين باره) از او سؤال کردم، گفت به اين خاطر با صداي بلند خواندم که بدانيد اين سنت و حق است».

نماز ميت به صورت سري خوانده مي‌شود؛ به دليل حديث ابو أمامه بن سهل که گفت : (السنة في الصلاة علي الجنازة أن يقرأ في التکبيرة الأولي بأم القرآن مخافتة، ثم يکبر ثلاثا، و التسليم عند الآخرة)[24] «سنت در نماز ميت اين است که بعد از تکبير اول سوره فاتحه به صورت سري خوانده شود، سپس سه بار تکبير گفته شود و سلام بايد بعد از آخرين تکبير باشد».

سپس تکبير دوم را بگويد و بر پيامبر ص صلوات بفرستد : به دليل حديث أبو أمامه که قبلاً بيان شد و گفت: مردي از اصحاب پيامبر ص به من خبر داد که : (أن السنة في الصلاة علي الجنازة أن يکبر الإمام، ثم يقرأ بفاتحة الکتاب بعد التکبيرة الأولي سرا في نفسه، ثم يصلي علي النبي ص و يخلص الدعاء للجنازة في التکبرات الثلاث، لايقرأ في شي منهن، ثم يسلم سرا في نفسه)[25] «سنت در نماز ميت اين است که امام تکبير بگويد، سپس بعد از تکبير اول، سوره فاتحه را به صورت سري بخواند، سپس در سه تکبير باقيمانده بر پيامبر ص صلوات بفرستد و خالصانه براي ميت دعا کند، و در هيچ کدام از آنها قرآن نخواند، سپس آهسته سلام دهد».

و بعد از تکبير دوم، بقيه تکبيرات را بگويد و در آن خالصانه براي ميت دعا کند : به دليل فرموده پيامبر ص: (إذا صليتم علي الميت فأخلصوا له الدعاء)[26] «هرگاه بر ميت نماز خوانديد، خالصانه براي او دعا کنيد».

در نماز ميت بايد دعاهايي خوانده شود که از پيامبر ص نقل شده‌اند. از جمله اين دعاها دعايي است که از عوف بن مالک روايت است : پيامبر ص بر جنازه‌اي نماز خواند و قسمتي از دعايي را که مي‌خواند حفظ کردم. او مي‌فرمود : (اللهم اغفرله و ارحمه و عافه واعف عنه، و أکرم نزله، و وسع مدخله، و اغسله بالماء و الثلج و البرد و نقه من الخطايا کما ينقي الثوب الأبيض من الدنس، و أبدله دارا خيرا من داره و أهلا خيرا من أهله و زوجا خيرا من زوجه و أدخله الجنة و أعذه من عذاب القبر و عذاب النار قال : فتمنيت أن أکون أنا ذلک الميت)[27] «خداوندا! او را بيامرز و به او رحم کن، و او را از عذاب نجات ده، و او را مورد عفو خويش قرار بده و مکانش را در بهشت رفيع گردان و جايگاهش را (در قبر) فراخي و وسعت ده، و او را (از گناهان) با آب و برف و تگرک بشوي و او را از خطاها پاک کن همچنانکه پارچه سفيد از چرک پاک مي‌شود، و براي او خانه‌اي بهتر از خانه‌اش و اهلي بهتر از اهلش و همسري بهتر از همسرش جايگزين بفرما، و او را وارد بهشت کن و او را از عذاب قبر و عذاب آتش دور بفرما، (عوف بن مالک) گفت : آروز داشتم که آن ميت من مي‌بودم».

مشروع آن است که دعا بين تکبير آخر و سلام باشد؛ به دليل حديث ابويعفور ازعبدالله بن أبي أوفي رض که گفت : (شهدته کبر علي جنازة أربعا، ثم قام ساعة – يعني – يدعوا ثم قال : أتروني کنت أکبر خمسا؟ قالوا : لا، قال : إن رسول الله ص کان يکبر أربعا)[28] «او را ديدم که هنگام خواندن نماز ميت چهار تکبير گفت، سپس مدتي ايستاد و دعا کرد و گفت : آيا پنج تکبير گفتيم؟ گفتند خير، گفت : پيامبر ص چهار تکبير مي‌گفت».

سپس مانند نماز واجب دو سلام بدهد يکي به طرف راست و ديگري به طرف چپ، به دليل حديث عبدالله بن مسعود رض : (ثلاث خلال کان رسول اللهr يفعلهن ترکهن الناس، إحداهن التسليم علي الجنازة مثل التسليم في الصلاة)[29] «سه خصلت است که پيامبر ص آنها را انجام مي‌دا