چه خداوند قسمتشان نموده آراسته گردند، منزلت عظيمي نزد خداوند خواهند داشت. رسول الله صلى الله عليه و سلم در دعاهايش مي فرمود: ( اللهم إني أعوذ بك من الكفر والفقر) يعني: «بار الها! من از کفر و از فقر به تو پناه مي جويم.» [أبو داود والنسائي وأحمد] همگي ما بايد به کار و کوشش بپردازيم تا تنگدست و فقير نباشيم.
 
* پايبندي به سفارش رسول صلى الله عليه و سلم درباره ي به نگاه نکردن به کساني که از ما بالاتر هستند، آنحضرت صلى الله عليه و سلم چنين فرموده اند: (انظروا إلى من أسفل منكم ولا تنظروا إلى من هو فوقكم، فهو أجدر ألا تزدروا نعمة الله) _ يعني: « به کسي که پايانتر از شما است، بنگريد وبه کسي ننگريد که بالاتر از شما است. اين کار سزاوار تر است که نعمت خدا را کم و حقير نشماريد!» [مسلم]

* كسب حلال، خداوند متعال مى فرمايد: {يا أيها الذين آمنوا كلوا من طيبات ما رزقناكم واشكروا لله إن كنتم إياه تعبدون} [البقرة: 172] يعني: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از نعمتهاى پاكيزه‏اى كه روزى شما كرده‏ايم بخوريد و اگر تنها او را مى‏پرستيد خدا را شكر كنيد.» که خداون  نيکو است و جز خوبي نمي پذيرد، خداوند متعال مى فرمايد: {يا أيها الذين آمنوا أنفقوا من طيبات ما كسبتم} [البقرة: 267] يعني: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از چيزهاى پاكيزه‏اى كه به دست آورده‏ايد.»

پيامبر صلى الله عليه و سلم نيز مي فرمايد: (إنه لا يربو لحم نبت من سحت إلا كانت النار أولى به) يعني: «گوشتي از مال حرام نمي رويد، مگر آنکه آتش بدان اولي تر باشد.» [الترمذي وأحمد] كسب حلال يکي از راه هاي قبولي دعا است. در حديثي رسول الله صلى الله عليه و سلم چنين مي فرمايد: ( ... ومطعمه حرام، ومشربه حرام، وملبسه حرام، وغذي بالحرام، فأنى يستجاب لذلك) يعني: «... در حاليکه خوردني اش حرام و آشاميدني اش حرام بوده و پوشيدني اش حرام بوده و به حرام تغذيه شده است، پس چگونه دعاي چنين شخصي پذيرفته مي شود.» [مسلم]

* مسئوليت مرد براي خرج و دادن نفقه، پروردگار متعال مى فرمايد: {الرجال قوامون على النساء بما فضل الله بعضهم على بعض وبما أنفقوا من أموالهم} [النساء: 34] يعني: « مردان سرپرست زنانند به دليل آنكه خدا برخى از ايشان را بر برخى برترى داده و [نيز] به دليل آنكه از اموالشان خرج مى‏كنند.» انفاق و دادن خرجي در حد وسع مالي فرد مي باشد و نه بيش تر، خداوند باري تعالي متعال مى فرمايد: {لينفق ذو سعة من سعته ومن قدر عليه رزقه فلينق مما آتاه الله لا يكلف الله نفسًا إلا ما آتاها سيجعل الله بعد عسر يسرًا} [الطلاق: 7] يعني: « بر توانگر است كه از دارايى خود هزينه كند و هر كه روزى او تنگ باشد بايد از آنچه خدا به او داده خرج كند خدا هيچ كس را جز [به قدر] آنچه به او داده است تكليف نمى‏كند خدا به زودى پس از دشوارى آسانى فراهم مى‏كند.» و پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من أنفق على امرأته وولده وأهل بيته فهي صدقة) يعني: «کسي که بر زن و فرزندان و اهل بيتش خرج کند آن صدقه است.» [الطبراني]

* اعتدال و ميانه روي در خرج و انفاق و مديريت مسائل خانه، خداوند متعال مى فرمايد: {ولا تجعل يدك مغلولة إلى عنقك ولا تبسطها كل البسط فتقعد ملومًا محسورًا} [الإسراء: 29] يعني: « و دستت را به گردنت زنجير مكن و بسيار [هم] گشاده‏دستى منما تا ملامت‏شده و حسرت‏زده بر جاى مانى.»
حضرت ابوبكر -رضى الله عنه- مي فرمايد: "إني أبغض أهل البيت الذين ينفقون رزق أيام في يوم واحد." يعني: «من از اهل بيتي که رزق چند روزشان را در يک روز خرج مي کنند بدم مي آيد.»
گويند زني درستکار دخترش را اينگونه نصيحت مي نمود: شوهرت را به چيزي که مي داني براساس شرايط موجود توان آن را ندارد مجبور مکن، و با دست خويش او را در موقيعت هايي که ناتوان و ضعيف واقع شده و تحت فشار است کمک نموده و بلندش نما، که برداشتن بار کوه ها از برداشتن سنگيني بدهي راحت تر است.

* آگاهي از تفاوت ميان صرفه جويي و بخل ورزي:
 انسان مسلمان از بخل و آز نهي شده است و شکي نيست که ضروريات و احتياجات هر دوره اي با عصر و دوره هاي ديگر متفاوت مي باشد، و احتياجات يک خانه نيز با خانه اي ديگر فرق مي کند.  به ياد داشته باشيد که چيزي را جز به خاطر ضرورتي براي استفاده ي از آن خريداري نکنيد. 
* مرتب ساختن اولويت هاي خرج و مخارج در دايره ي درآمد خانواده: 
بديهي است که بايد توجه اصلي به ضروريات اوليه و سپس به بهبود وضعيت موجود باشد. قطعاً بايد از خرج هاي نامشروع پرهيز گردد؛ مثلاً بابت خريد آلات سرگرمي نامشروع، يا خريد مواد خوراکي نامشروع هزينه ننمود. 
* انبار نمودن مواد ضروري و اساسي منزل بيش از اندازه ي لازم: براي آنکه ممکن است در خانه بنا به مواردي در آينده به آن ها نياز پيدا کنيد، بويژه در روزهاي تنگي و فشار زندگي. 
* فراهم سازي ترازنامه يا برنامه ي استفاده ي بهينه از منابع مالي خانواده: در اين برنامه موارد محدود مالي را بر نيازمندي هاي متعدد منزل تقسيم مي نماييد و هدف از آن بهر برداري هرچه بهتر از منابع مورد نظر مي باشد. 

از جمله مواردي که در تنظيم چنين جدولي بايد مدنظر داشت، اين ها مي باشند:
- افراد خانواده بايد از نحوه ي اتخاذ تصميمات مناسب و حکيمانه آگاهي يابند تا به آنان در انتخاب بهترين روش جهت استفاده از اشياء و امکانات پيرامون خويش ياري رسانده و آنان را در دست يابي به اهداف موردنظر خود و آرزوهاي زندگي شان کمک کند.
- باور داشتن اهميت مشورت در بين افراد خانواده: تکيه کردن به عملکرد شورى در بين افراد خانواده براي تثبيت و تحکيم هرچه بيشتر برنامه ي اقتصادي. مشاركت دادن افراد خانوده در تنظيم برنامه ي اقتصادي باعث مي شود افراد خانواده انگيزه ي دروني و اراده ي بيشتري يافته و در موفقيت برنامه ي اقتصادي کمک نموده و همه ي آن ها در برداشتن بارسنگين رعايت و نگاهداري از آن سهيم گردند. 
- تنظيم فعاليت هاي اداره ي منزل و ترسيم خط مشي درست براي آن جهت حل مشكلاتي که روياروي تک تک افراد خانواده مي گردد و ايجاد تعادل در ميان مسئوليت فرد به نسبت خانواده و مسؤليت خانواده به نسبت وي. 

عملکرد اداره ي منزل طي پنج مرحله تکميل مي شود که از اين قرار مي باشند: تعيين و محدود ساختن هدف، برنامه ريزي و ترسيم خطوط و راهکارها، اجرا و تنفيذ مفاد آن ها، زمانبندي مناسب، و البته اين کارها را همراه با رعايت پايبندي به بنيان هاي عملکرد اداره ي خانه همچون:
* ارزيابي اهميت وقت و زمان، تلاش هر کدام از افراد خانواده در اين جهت. 
* مراعات کارايي و سطح توانايي افراد.
* به حساب آوردن موقعيت هاي دشوار و ناخوشايند.
* معين ساختن اندازه و گنجايش مسائل و مفاد برنامه و تقسيم بندي آن ها به موارد انساني و موارد غير انساني.

مثلاً از جمله موارد انساني: مهارت ها، توانايي ها، گرايش و استعداد و رويکردهاي آنان. 
همچنين از جمله موارد غير انساني: وقت و امکانات مالي، دارايي ها و تسهيلات موجود در جامعه.

برخي عوامل در مسائل مربوط به 