 او رفت . وقتي آنحضرت درب منزل آن زن رسيد، به او خبر دادند كه رسول الله (ص)  جهت تعزيت تشريف آورده است. رسول الله (ص)  وارد منزل شد و فرمود: به من خبر رسيده كه تو براي رفتن فرزندت صبر و حوصله را از دست داده اي. سپس رسول الله (ص)  آن زن را به صبر و اجتناب از هرگونه حركت خلاف شرع توصيه كرد. آن زن گفت: اي رسول الله (ص)  چرا من بي صبري نشان ندهم، من زن بي اولاد و نازايي هستم و فرزند ديگري ندارم. رسول الله (ص)  فرمود: نا اميد از اولاد كسي است كه خودش فوت كند و فرزندش بماند. بعد فرمود: هر (مسلمان) زن يا مردي كه سه فرزند او فوت شود و صبر نمايد و اميد ثواب از خدا داشته باشد، خداوند او را وارد بهشت مي سازد. عمر (رض) كه سمت راست رسول الله (ص)  نشسته بود،‌عرض كرد اگر دو فرزند فوت شود چي؟ رسول الله (ص)  فرمود: دو فرزند نيز همين طور است.(5) 
3- رسول الله (ص) بعد از وفات ابو سلمه نزد ام سلمه رفت و فرمود: 
«اللَّهُمَّ اغْفِرْ لأَِبِي سَلَمَةَ وَارْفَعْ دَرَجَتَهُ فِي الْمَهْدِيِّينَ وَاخْلُفْهُ فِي عَقِبِهِ فِي الْغَابِرِينَ وَاغْفِرْ لَنَا وَلَهُ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَافْسَحْ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنَوِّرْ لَهُ فِيه».(6) 
ترجمه: پروردگارا! ابو سلمه را رحمت كن و در ميان هدايت يافتگان درجه اش را متعالي بگردان و جانشين صالحي در ميان بازماندگانش قرار ده، اي پروردگار جهانيان! ما و او را مورد مغفرت قرار بده و مرقدش را وسيع و منور بفرما. (صحيح مسلم)
4-  همچنين رسول الله (ص)  پس از شهادت جعفر به فرزندش چنين تسليت گفت:
پروردگارا! جانشيني براي جعفر در خانواده اش قرار ده و در كارهاي عبدالله خير و بركت عطا كن.
در مورد تعزيت احاديث ديگري نيز آمده است كه بنده بخاطر ضعيف بودنشان از ذكر آنها خودداري كردم.
110- تعزيت گفتن محدود به سه روز نيست. طوري كه بعد از سه روز تعزيت گفته نشود. بلكه هرگاه مناسب ديده شد ، تعزيت گفته شود. از رسول الله (ص)  ثابت است كه بعد از سه روز نيز تعزيت گفته است. در حديث عبدالله بن جعفر (رض) آمده است كه رسول الله (ص)  لشكري را به فرماندهي زيدبن حارثه اعزام كرد و فرمود: اگر زيد كشته شد، فرماندهي را جعفر (رض) بر عهده بگيرد. و اگر او كشته شد، فرماندهي لشكر را عبدالله بن رواحه به عهده گيرد. آتش جنگ شعله ور گرديد. زيد، جعفر و عبدالله بن رواحه به ترتيب به شهادت رسيدند. در پايان، فرماندهي لشكر را خالد بن وليد بدست گرفت و پيروزي نصيب سپاه اسلام شد. جريان به شهادت رسيدن فرماندهان و پيروزي سپاه اسلام به اطلاع رسول الله (ص)  رسيد. رسول الله (ص)  مردم را جمع كرد و پس از حمد و ثناي خدا، فرمود: همانا برادران شما با دشمن پيكار كرده اند. زيد، جعفر و عبدالله بن رواحه به ترتيب به شهادت رسيده اند و سپس يكي از شمشير هاي خدا فرماندهي لشكر را به عهده گرفته و پيروزي نصيب سپاه اسلام شده است. رسول الله (ص)  نزد بازماندگان جعفر (رض) نرفت تا اينكه سه روز سپري شد. سپس نزد آنان رفت و فرمود: بعد از اين براي برادرم (جعفر (رض)) گريه نكنيد. و فرمود: برادر زادگانم را بياوريد. عبدالله مي گويد: ما دو برادر (عبدالله و محمد) در حالي كه مانند جوجه خردسال بوديم، نزد رسول الله (ص) آورده شديم. رسول الله (ص)  فرمود: حلاق را بطلبيد. حلاق آمد و موهاي سر ما را اصلاح كرد. سپس فرمود: محمد شبيه عمويم، ابو طالب است و عبدالله در صورت و سيرت با من مشابهت دارد. سپس دست مرا گرفت و آن را تكان داد و فرمود: پروردگارا براي جعفر جانشيني در خانواده اش قرار ده، و عبدالله را در كارهايش موفق و مؤيد بگردان. (اين جمله را سه مرتبه تكرار كرد) عبدالله مي گويد: سپس مادرم نزد رسول الله (ص)  آمد و درباره سرپرستي و يتيمي ما اظهار نگراني كرد و ناراحتي خود را با رسول الله (ص)  در ميان گذاشت. رسول الله (ص)  خطاب به او فرمود: تو از تنگ دستي آنان احساس خطر مي كني! در حالي كه من در دنيا و آخرت سرپرستي آنان را به عهده دارم؟!(7) 
بنابراين، حديث ما معتقد به محدود ساختن ايام تعزيه به سه روز نيستيم. و اين قول تعدادي از شاگردان امام احمد و طبق روايتي قول امام شافعي است . زيرا هدف عرض تسليت، دعا و تشويق به صبر است و اين نياز به محدوديت زماني ندارد. در اين مورد به «المجموع» نووي مراجعه شود.
111- از دو چيز بشدت بايد اجتناب كرد، هر چند كه مردم پاي بند آن هستند:
(الف) تجمع در يك جاي مخصوص، مانند خانه ، قبرستان يا مسجد براي عرض تسليت.
(ب) درست نمودن غذا توسط اهل ميت براي تعزيت كنندگان.
در اين مورد حديثي آمده است. جرير بن عبدالله بجلي مي گويد: 
«كُنَّا نَعُدُّ (و في رواية نري) الاِجْتِمَاعَ إِلَى أَهْلِ الْمَيِّتِ وَصَنِيعَةَ الطَّعَامِ بَعْدَ دَفْنِهِ مِنْ النِّيَاحَةِ».(8) 
(تجمع در خانه اهل ميت و درست كردن طعام بعد از دفن را ، نوعي نوحه (ممنوع) مي دانستيم). 
امام نووي در (5/306) المجموع مي گويد: 
امام شافعي و مولف(شيرازي) و ساير اصحاب تصريح كرده اند كه نشستن در يك خانه و تجمع در مكان خاص براي تعزيت گفتن، مكروه است. بلكه بهتر است كه اولياي ميت دنبال كارهاي خود بروند و هر كس در هر كجا يكي از آنان را ببيند، تعزيت گويد. كراهيت اجتماع در محل مخصوص براي زنان و مردان يكسان است.
112- سنت است كه خويشاوندان و همسايگان، براي اهل ميت غذا درست كنند. چنانكه در روايت عبدالله بن جعفر (رض) آمده است:
«لَمَّا جَاءَ نَعْيُ جَعْفَرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) اصْنَعُوا لآِلِ جَعْفَرٍ طَعَامًا فَقَدْ أَتَاهُمْ مَا يَشْغَلُهُمْ».(9) 
(پس از آنكه خبر شهادت جعفر رسيد، رسول الله (ص)  فرمود: براي فرزندان جعفر طعام درست كنيد. زيرا آنان با مشكلي مواجه شده اند كه فرصت تهيه غذا را ندارند).(10)  
بنابراين عايشه دستور مي داد كه نوعي غذاي محلي براي بيمار و تمامي كسانيكه به مصيبتي گرفتار شده بودند تدارك ببينند. (بخاري و مسلم)
همچنين امام شافعي مي گويد: من دوست دارم كه همسايگان و خويشاوندان ميت براي اهل ميت تا يك شبانه روز غذا تهيه بكنند. اين هم سنت است و هم عمل نيك و خير خواهانه اي است كه پيشينيان به آن عمل كرده اند. (الام:1/247).
113- مسح كردن و دست كشيدن بر سر يتيم و اكرام آنان مستحب است. در روايت عبدالله بن جعفر آمده است كه مي گويد: من وقَثم و عبيد الله ، پسران عباس، وقتي كودك بوديم با هم بازي مي كرديم. روزي رسول الله (ص)  كه سوار حيواني بود از كنار ما رد شد و به طرف من اشاره نمود و فرمود: او را نزد من بياوريد، مرا جلوي خود سوار كرد. سپس به طرف قثم اشاره كرد و فرمود: او را نزد من بياوريد، و او را پشت سر خود سوار كرد. گرچه عباس (رض) عبيدالله را بيش از قثم دوست داشت، اما رسول الله (ص)  ترديدي نداشت در اينكه قثم را با خود سوار كند و عبيدالله را به حال خود ، پياده بگذارد. عبدالله بن جعفر مي گويد: رسول الله (ص)  سه بار دست مباركش را بر سر من كشيد و هرگاه كه سرم را مسح مي كرد، مي فرمود: پروردگارا در فرزندان جعفر جانشيني براي او قرار ده.(11) 
----------------------------------------------------