برتر است او از آنچه شریک او می‌گردانند(40). 
نکات: مقصود از جملة: وَمَا آتَيتُمْ مِنْ رِبًا ... آن زیادتی است که انسان قرض گیرنده به مالک می‌دهد و یا هدیه‌ای است که می‌دهد تا زیادتر بگیرد یا بعنوان رشوه که موجب سلب برکت از مال است. و مقصود از: مِنْ زَكَاةٍ اعم است از زکات واجبی و یا صدقة مستحبی که اگر برای رضای خدا بدهد موجب برکت و زیادتی مال است. و جملة: هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ... دلالت دارد بر اینکه هر کس نتواند خلق کند و روزی دهد و بمیراند و زنده کند نباید او را مانند خدا خواند و نباید او را در صفات إلهی شریک نمود و چون هیچ مخلوقی چنین صفاتی ندارد پس هیچ مخلوقی را نباید در صفات إلهی شریک نمود. آیه 41 الی 43
متن آیه:
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيدِي النَّاسِ لِيذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يرْجِعُونَ(الروم/41) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ(الروم/42) فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يأْتِي يوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يوْمَئِذٍ يصَّدَّعُونَ(الروم/43)
ترجمه: در خشکی و دریا بسبب اعمال مردم تباهی و فساد ظاهر شده تا خدای سزای بعضی از اعمالی که کرده‌اند به ایشان بچشاند شاید از گناه برگردند(41) بگو در این سرزمین بگردید و بنگرید عاقبت آنانکه پیش از شما بودند چسان بوده اکثر ایشان مشرک بودند(42) پس توجه خود را به این دین راست درست استوار نما پیش از آنکه از طرف خدا روز برگشت ناپذیر بیاید در آن روز از یکدیگر جدا می‌شوند(43). 
نکات: بدانکه فساد در آیات فوق بمعنای تباهی است و مشابه این معنا در سورة انبیاء آیة 22 نیز آمده که می‌فرماید: 
(لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا)
و مقصود از ظهور فساد در آیة 41 همان گرانی و قحطی و جنگ‌های عمومی و زلزله و مانند آنست، بعضی از مفسران گفته‌اند مقصود از فساد نیامدن بارانست که در خشکی گیاه نروید و در دریا لؤلؤ و مرجان منعقد نشود و چون باران نیامد جانوران دریا نابینا شوند و هوای بلاد کثیف و متعفن شود. و مقصود از يصَّدَّعُونَ؛ یتفرقون می‌باشد که فرقه‌ای در دوزخ و فرقه‌ای در بهشت عنبر سرشت می‌باشند. آیه 44 الی 46
متن آیه:
مَنْ كَفَرَ فَعَلَيهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنْفُسِهِمْ يمْهَدُونَ(الروم/44) لِيجْزِي الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ لَا يحِبُّ الْكَافِرِينَ(الروم/45) وَمِنْ آياتِهِ أَنْ يرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَلِتَجْرِي الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ(الروم/46)
ترجمه: هر که کافر شود کفر او بر ضرر خود اوست و هر که عمل شایسته کند برای خودشان آماده می‌کنند(44) تا خدا آنان را که ایمان و عمل‌های شایسته دارند از فضل خود پاداش دهد بی‌گمان خدا کافران را دوست نمی‌دارد(45) و از آیات وجود و قدرت او این است که بادها را برای بشارت می‌فرستد و تا رحمت خود را به شما بچشاند و تا کشتی بفرمان او روان گردد و تا از فضل او بجوئید و شاید شکرگزارید(46). 
نکات: فَلِأَنْفُسِهِمْ يمْهَدُونَ دلالت دارد که عمل صالح مانند صندوق پس انداز برای روز بیچارگی و روز قیامت انسان مفید است و تبدیل به قصور و حور و اشجار و أنهار می‌گردد. و حق‌تعالی در این آیات بادهای بشارت دهنده را جمع آورده ولی باد هلاکت را که بعدا ذکر نموده مفرد است، زیرا رحمت او بیشتر از عذاب اوست. و در این آیات فوائد بادها را شمرده که آن فوائد را خواهیم شمرد. آیه 47 الی 49
متن آیه:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُمْ بِالْبَينَاتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَكَانَ حَقًّا عَلَينَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ(الروم/47) اللَّهُ الَّذِي يرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيبْسُطُهُ فِي السَّمَاءِ كَيفَ يشَاءُ وَيجْعَلُهُ كِسَفًا فَتَرَى الْوَدْقَ يخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ فَإِذَا أَصَابَ بِهِ مَنْ يشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يسْتَبْشِرُونَ(الروم/48) وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ ينَزَّلَ عَلَيهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ(الروم/49)
ترجمه: و بتحقیق قبل از تو پیامبرانی را بسوی قومشان فرستادیم پس معجزه‌ها برایشان بیاوردند، پس ما از آنان که جرم و جنایت کردند انتقام گرفتیم و یاری کردن مؤمنین بر ما سزاوار بود(47) خداست که بادها را می‌فرستد که ابرها را برانگیزد و در آسمان هر طوری که بخواهد بگستراند و آن را متراکم گرداند که می‌بینی باران از خلال آن بیرون می‌شود، پس چون آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد برساند آنان شادی کنند(48) و گر چه پیش از نزول باران برایشان نومید بودند(49). 
نکات: در این آیات فوائد و منافع بادها را شمرده: 
1- برای بشارت به اهل زراعت که امید باران دارند. 
2- برای حرکت ابرها و آوردن باران رحمت. 
3- برای حرکت کشتی زیرا کشتی‌ها تماما کشتی بادی بوده. 
4- برای جنبش کاروان‌های دریائی و تجار صحرائی و بدست آوردن لؤلؤ و مرجان. 
5- برای شکر گزاری مردم، در اینجا حق‌تعالی لعل فرموده، و این لطیف‌تر از أمر به شکر است. 
6- برای دفع ناامیدی بندگان که از رحمت او مأیوس نگردند. 
7- برای دفع کثافت و تعفن فضا و آوردن خرمی و شادابی. آیه 50 الی 53
متن آیه:
فَانْظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيفَ يحْيي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(الروم/50) وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحًا فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّا لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِهِ يكْفُرُونَ(الروم/51) فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ(الروم/52) وَمَا أَنْتَ بِهَادِ الْعُمْي عَنْ ضَلَالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يؤْمِنُ بِآياتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ(الروم/53)
ترجمه: پس به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از موات شدنش زنده می‌کند محققا همین قدرت زنده‌کنندة مردگانست و او بر هر چیزی تواناست(50) و اگر بادی بفرستیم که کشتزار را زرد شده به بینند پس از آن به کفران و حال کفر برگردند(51) پس محققا تو مردگان را نشنوانی و ندا را به کران نشنوانی وقتی که بفرار روی بگردانند(52) و تو کوران را از ضلالتشان رهبر نیستی و جز به کسانی که بآیات ما ایمان می‌آورند و خود مطیعند نشنوانی(53). 
نکات: جملة: أَرْسَلْنَا رِيحًا ... کلمة ریح که باد دبور و موذی است مفرد آمده بخلاف الرِّياحَ مُبَشِّرَاتٍ چنانکه گذشت. و جملة: فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى با تأکید آمده و موتی جمع در سیاق نفی و مفید عموم است، و باضافه استثنائی نیامده. معلوم می‌شود که رسول 