 بوده. و مقصود از آلِ يعْقُوبَ، اولاد یعقوب بن اسحق بن ابراهیم الخلیل است زیرا زکریا از اولاد رحبعیم بن سلیمان بن داود بوده که سلسلة نسبش به هارون برادر حضرت موسی بن عمران می‌رسد و حضرت موسی(ع) نسبش به لاوی بن یعقوب می‌رسد. و زکریا(ع) از انبیاء بزرگست که نام او در هفت آیه از قرآن آمده: در آیة 37-38 آل عمران و در آیة 85 انعام و در آیة 2-7 مریم و 89 سورة انبیاء. و مقصود از کلمة عَاقِرًا این است که زنم پیر شده و نازا است. و مقصود از کلمة: رَبِّ رَضِيا، این است که او را پیامبر خود قرار داده زیرا انبیاء مورد رضایت حقند و البته پدر باید دعا کند فرزندش مرضی پروردگار باشد. آیه 7 الی 9
متن آیه:
يا زَكَرِيا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيا(مريم/7) قَالَ رَبِّ أَنَّى يكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيا(مريم/8) قَالَ كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَي هَينٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيئًا(مريم/9)
ترجمه: ای زکریا براستی تو را بشارت می‌دهیم به غلام و فرزندی که نام او یحیی است برای او از پیش همنامی قرار ندادیم(7) زکریا گفت: پروردگارا برای من چگونه غلامی باشد و حال آنکه زنم نازا شده و بتحقیق از پیری به نهایت ضعف و خشکی رسیده‌ام(8) خدا گفت: بدین گونه پروردگارت گفته است که آن بر من آسان است و بتحقیق از پیش تو را آفریده‌ام و حال آنکه چیزی نبودی(9). 
نکات: غلام گفته می‌شود به آن پسری که به ابتدای شهوت رسیده باشد و به مطلق پسر نیز گفته می‌شود. و عتي بمعنی؛ شکستگی و خرابی غیر قابل اصلاح است. جملة: وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيئًا ، دلیل است بر آسانی خلق نطفه از زن و مرد شکسته و دلیل است بر اینکه خدا از عدم ایجاد می‌کند و قدرتی که از عدم ایجاد می‌کند می‌تواند از حالت پیری ایجاد فرزند برای ابوین کند. آیه 10 الی 11
متن آیه:
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيةً قَالَ آيتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيالٍ سَوِيا(مريم/10) فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيا(مريم/11)
ترجمه: زکریا گفت: پروردگارا برای من نشانه‌ای قرار ده (که وقت ایجاد غلام را بدانم). خدا گفت: نشانة تو سخن نگفتن تو با مردم است در سه شب(10) پس، از محراب در مقابل قوم خود آمد و اشاره به ایشان نمود که صبح و شب خدا را منزه شمارید و تسبیح گوئید(11). 
نکات: چون حضرت زکریا از خدا نشانه‌ای خواست برای وقت ایجاد غلام، خدای تعالی به او فرمود: نشانة تو این باشد که با مردم در سه شب نتوانی سخن بگوئی با اینکه زبان تو به ذکر من باز و توانا باشد. و جملة: أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ، دلالت دارد که فقط با مردم نمی‌توانست سخن گوید جز برمز. و مقصود از سه شب، سه شبانه روز است بدلیل آیة 41 سورة آل عمران که فرموده: «آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزاً». آیه 12 الی 15
متن آیه:
يا يحْيى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَينَاهُ الْحُكْمَ صَبِيا(مريم/12) وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيا(مريم/13) وَبَرًّا بِوَالِدَيهِ وَلَمْ يكُنْ جَبَّارًا عَصِيا(مريم/14) وَسَلَامٌ عَلَيهِ يوْمَ وُلِدَ وَيوْمَ يمُوتُ وَيوْمَ يبْعَثُ حَيا(مريم/15)
ترجمه: ای یحیی کتاب را با جدیت بگیر و او را در حال کودکی حکم عطا کردیم(12) و در حالی که دلسوز و مهربان از جانب ما بود و در حال پاکیزگی و بود پرهیزگار(13) و در حالی که نسبت به والدین خود نیکوکار بود و سرکش نافرمان نبود(14) و سلام و رحمت بر اوست روزی که تولد شد و روزی که بمیرد و روزی که برانگیخته شود در حال حیات(15). 
نکات: جملة: وَآتَينَاهُ الْحُكْمَ صَبِيا، دلالت دارد بر اینکه همانطور که حق‌تعالی مقام رسالت و نبوت را در حال چهل سالگی عطا می‌کند در حال طفولیت نیز عطا می‌کند، ولی غیر انبیا را به انبیا نتوان قیاس کرد، و او فاعل مختار است. در این آیات برای حضرت یحیی صفات حسنه‌ای ذکر شده: 
1- مخاطب حق‌تعالی شده بدون واسطة ملکی. 
2- دارای مقام و منصب نبوت و حکم بوده، اگر چه بعضی گفته‌اند: مقصود از حکم، حکمت و فهم است و یا عقل و زکاوت است چنانکه اطفال او را برای بازی دعوت کردند، در جواب گفت: «ما للعب خلقنا»، ولی آیه در نبوت ظهور دارد، زیرا آیه در مقام تثبیت شرافت برای او می‌باشد و شرافتی بالاتر از نبوت نیست و مقام نبوت صلاحیت دارد برای حکمرانی بر غیر. 
3- مهربان و دلسوز بوده نسبت به خود و أمت. 
4- پاکیزه و با برکت بوده. 
5- پرهیزکار از ترک واجب و فعل محرم بوده: وَكَانَ تَقِيا. 
6- نسبت به والدین متواضع و نیکوکار بوده. 
7- سرکش نبوده بلکه متواضع بوده زیرا «من عرف نفسه بالذل و عرف ربه بالکمال کیف یلیق به الترفع و الجدال». 
8- معصوم از عصیان بوده. 
9- مورد سلام و عنایت حق‌تعالی شده: وَسَلَامٌ عَلَيهِ يوْمَ وُلِدَ
10- دارای حیات بوده «أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ». آيه 65 الي 66
متن آيه:
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنکُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ کُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ(65)
فَجَعَلْنَاهَا نَکَالاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ(66)

ترجمه: و البته قصة یهودیانی که در روز شنبه تجاوز کردند دانسته‌اید، پس ما به ایشان گفتیم میمونهای رانده‌شده باشید(65) پس آنان را عبرت قرار دادیم برای کسانیکه حضور داشتند و برای آنانکه پس از آنان بیایند و برای پرهیزکاران پندی است.(66)
نکات: مقصود از جملة: الذین اعتدوا... قومی بودند از یهود که منزل ایشان نزدیک دریا بود، بر ایشان حق‌تعالی مقرر کرد که رو شنبه صیدماهی نکنند و بدنبال عبادت بروند، ایشان از حکم خدا تجاوز نموده و ماهیان را صید کردند، و یا گودالهائی نزدیک دریا کنده و راهی از دریا به آن باز کردند که ماهیان را به آن گودالها می‌کشانیده و محبوس می‌ساختند، تا روز یکشنبه صید کنند. خدا بدین سبب به امر تکوینی به شکل میمون مسخشان نمود و پس از سه رو هلاک شدند.آیه 16 الی 18
متن آیه:
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيا(مريم/16) فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيا(مريم/17) قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيا(مريم/18)
ترجمه: در این کتاب مریم را بیاد آر هنگامی که از اهل خود به کناره‌ای رفت در جایگاه شرقی(16) و پرده‌ای از ناحیة ایشان گرفت، پس روح خود را به سوی او فرستادیم، پس برای او مانند بشر معتدلی جلوه کرد(17) مریم گفت: براستی من از تو به خدای رحمن پناه می‌برم اگر تو پرهیزکاری(18). 
نکات: إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا... دلالت دارد که حضرت مریم خود را از خانواده‌اش دور ک