ما را جانشینان این سرزمین می‌کند آیا با این خدا خدایانی است؟ چه کمند آنان که متذکر می‌شوند(62) آیا آن که در ظلمات صحرا و دریا شما را هدایت می‌کند و آنکه بادها را پیشاپیش رحمت خود برای بشارت می‌فرستد چگونه با این خدا معبودی باشد؟ خدای یکتا از آنچه با او شریک می‌کنند والاتر است(63) آیا کیست که خلق را از ابتدا بیافریند سپس آن را عود دهد (در قیامت) و کیست که روزی شما را از آسمان و زمین بدهد آیا با چنین خدا خدائی است؟ بگو اگر راست می‌گوئید برهان خود را بیاورید(64). 
نکات: در این آیات روشن است که مشرکین خدای مدبر آسمان و زمین و مجیب المضطرین و کاشف الضر للمسکین و هادی أصناف العالمین و مرسل الریاح و ..... را قبول داشتند، ولی موجودات ناقص دیگری را نیز با چنین خدائی مؤثر می‌دانستند و یا شفیع و واسطه قرار می‌دادند چنانکه در زمان ما نیز همین افکار و با چنین خدائی شریک قائل شدن کم و بیش در میان بعضی از مسلمین بجا مانده، بلکه بعضی از موجوداتی را مانند أوصیاء و نیکان را از خدا مهربانتر و دلسوزتر می‌دانند و شب و روز به خیالاتی متوسلند. جملة: أَمَّنْ يجِيبُ الْمُضْطَرَّ ... دلالت دارد که هیچکس چه بشر  و چه غیر بشر نمی‌توانند مضطرین را اجابت و از ایشان گرفتاری را بر طرف کند و این صفت مخصوص خداست و کسانی که این صفت را برای غیر خدا نیز قائل شوند غیر خدا را نیز به خدائی گرفته‌اند و لذا می‌فرماید: أَإِلَهٌ مَعَ اللَّهِ. آیه 65 الی 66
متن آیه:
قُلْ لَا يعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيبَ إِلَّا اللَّهُ وَمَا يشْعُرُونَ أَيانَ يبْعَثُونَ(النمل/65) بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْهَا بَلْ هُمْ مِنْهَا عَمُونَ(النمل/66)
ترجمه: بگو در آسمان‌ها و زمین کسی غیب نمی‌داند جز خدا و نمی‌دانند که چه وقت برای قیامت زنده می‌شوند(65) مگر علم ایشان دربارة آخرت کامل شده (نه) بلکه ایشان دربارة آخرت در شکند بلکه ایشان از امر آخرت نابینایند(66). 
نکات: این آیات دلالت دارد که هیچ کس حتی انبیاء و ملائکه غیب نمی‌دانند و وقت قیامت و قیام رستاخیز را نمی‌دانند و اگر کسی نسبت علم غیب به انبیاء و اوصیاء بدهد بر خلاف کلام خدا نسبت داده است. آیه 67 الی 70
متن آیه:
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا وَآبَاؤُنَا أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ(النمل/67) لَقَدْ وُعِدْنَا هَذَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ(النمل/68) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ(النمل/69) وَلَا تَحْزَنْ عَلَيهِمْ وَلَا تَكُنْ فِي ضَيقٍ مِمَّا يمْكُرُونَ(النمل/70)
ترجمه: و آنان که کافرند گفتند: چگونه وقتی ما و پدرانمان خاک شدیم از گور بیرون شدنی باشیم(67) بتحقیق پیش از این نیز به ما و پدران ما همین وعده داده شد، این جز افسانه‌های پیشینیان نیست(68) بگو در این زمین سیر کنید و بنگرید سرانجام بزه‌کاران چگونه بود(69) بر ایشان غم مخور و از آن نیرنگ‌ها که می‌کنند تنگ‌دل مباش(70). 
نکات: أَإِذَا كُنَّا..... دلالت دارد که کفار بر نفی معاد دلیلی نداشتند جز استبعاد. و جملة: «وَلَا تَحْزَنْ» و همچنین «وَلَا تَكُنْ....» نهی تحریمی نیست بلکه دلداری می‌باشد مانند جملة: «  إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لا تَحْزَنْ». آیه 71 الی 74
متن آیه:
وَيقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ(النمل/71) قُلْ عَسَى أَنْ يكُونَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِي تَسْتَعْجِلُونَ(النمل/72) وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يشْكُرُونَ(النمل/73) وَإِنَّ رَبَّكَ لَيعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يعْلِنُونَ(النمل/74)
ترجمه: و می‌گویند اگر شما راست می‌گوئید این وعده کی می‌رسد(71) بگو شاید شمه‌ای از آن عذاب که به وقوع آن شتاب می‌کنید از پی شما باشد(72) و محققا پروردگارت نسبت به این مردم صاحب کرم است ولی بیشترشان شاکر نیستند (73) و بی‌گمان پروردگارت آنچه را که در سینه‌هایشان نهان می‌دارند و آنچه آشکار می‌کنند، می‌داند(74). 
نکات: مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ  را بر وَمَا يعْلِنُونَ مقدم داشته زیرا ما فی الصدور سبب و علت بر افعال علنی است یعنی؛ ما فی الجوانح سبب ما فی الجوارح می‌باشد. آیه 75 الی 77
متن آیه:
وَمَا مِنْ غَائِبَةٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ(النمل/75) إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يقُصُّ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يخْتَلِفُونَ(النمل/76) وَإِنَّهُ لَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ(النمل/77)
ترجمه: و هیچ نهفته‌ای در آسمان‌ها و زمین نیست مگر در کتابی روشن است(75) بتحقیق این قرآن برای بنی‌اسرائیل بیان می‌کند بیشتر چیزهائی را که دربارة آن اختلاف می‌دارند(76) و براستی که قرآن هدایت و رحمت است برای مؤمنان(77). 
نکات: مقصود از كِتَابٍ مُبِينٍ علم حق‌تعالی و یا لوح محفوظ است. و جملة: يقُصُّ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ دلالت دارد که رافع اختلافات بسیاری از مسائل یهود قرآن است، و باید تورات را با قرآن بسنجند و قسمت‌های اصیل آن را از قسمت‌های تحریف شده جدا کنند. ولی متأسفانه حتّی مسلمین هم در اختلافات خود رجوع به قرآن نکرده و نمی‌کنند! آیه 78 الی 81
متن آیه:
إِنَّ رَبَّكَ يقْضِي بَينَهُمْ بِحُكْمِهِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ(النمل/78) فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ(النمل/79) إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ(النمل/80) وَمَا أَنْتَ بِهَادِي الْعُمْي عَنْ ضَلَالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يؤْمِنُ بِآياتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ(النمل/81)
ترجمه: حقا که پروردگارت بحکم خود بین ایشان داوری می‌کند و او است عزیز دانا(78) پس بر خدا توکل کن که تو بر حق آشکاری(79) محققا تو به مردگان نمی‌شنوانی و نمی‌شنوانی ندا را به کران چون بفرار روی بگردانند(80) و تو کوران را از ضلالتشان هدایت نتوانی و جز به آنانکه به آیات ما ایمان می‌آورند و مسلمانند نمی‌شنوانی(81). 
نکات: ضمیر بَينَهُمْ ممکن است برگردد به بنی اسرائیل و ممکن است برگردد به بنی اسرائیل و مؤمنین به قرآن. جملة: إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى دلالت دارد که مردگان نمی‌شنوند و خطاب و تکلم با ایشان کار لغوی است و عقلا نیز چنین است زیرا هر مستمعی جز خدا با گوش می‌شنود چه انبیا و چه اولیاء. پس چون وفات کردند گوش ایشان از کار افتاده و قوة سامعه ندارند پس نمی‌شنوند. و به سندهای متعدد نقل شده که رسول خدا(ص) دعا می‌فرمود که: «اللهم لا تجعل قبری وثنا یُعبد». یعنی؛ خدایا قبر مرا بتی قرار مده که پرستیده شود! یعنی؛ حفظ کن. و روایات بسیاری باین مضمون وارد شده که: لا تطف بقبر که مسلمان حق ندا