فت نشانید، و اگر می‌خواهید برای علی ولایت تکوینی برای جهان هستی ثابت کنند که علی، قیوم و خالق و رازق جهان باشد، این هم نتیجه‌اش فقط شرک به خدا و خسران قیامت خواهد بود، و بعلاوه اگر آن امام چنین ولایتی داشته باشد به حال ایشان فایده‌ای ندارد و مقداری از ولایت خود را به ایشان نمی‌بخشد. گویا ایشان بدنبال عقل خود نمی‌روند. 
و ممکن است مقصود از جملة: «مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ» مردم دانشمندی باشد که علمی به قرآن و فصاحت و بلاغت و رموز علمی آن دارند که ایشان گواهی بر رسالت آن حضرت خواهند داد. در اینجا تمام شد ترجمة سورة رعد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:777.txt">آيه 3-1 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:778.txt">آيه 4 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:779.txt">آيه 6-5 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:780.txt">آيه 9-7 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:781.txt">آيه 10 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:782.txt">آيه 12-11 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:783.txt">آيه 17-13 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:784.txt">آيه 20-18 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:785.txt">آيه 21 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:786.txt">آيه 22 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:787.txt">آيه 26-23 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:788.txt">آيه 30-27 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:789.txt">آيه 34-31 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:790.txt">آيه 37-35 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:791.txt">آيه 41-38 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:792.txt">آيه 46-42 (إبراهيم)</a><a class="text" href="w:text:793.txt">آيه 52-47 (إبراهيم)</a></body></html>سورة ابراهیم مکی و دارای 52 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 3
متن آیه:
الر كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ(الإبراهيم/1) اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَوَيلٌ لِلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ(الإبراهيم/2) الَّذِينَ يسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَيصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيبْغُونَهَا عِوَجًا أُولَئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ(الإبراهيم/3)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. الف. لام. راء. این قرآن کتابی است که بر تو نازل کردیم تا مردم را به ارادة پروردگارشان از تاریکی‌ها خارج کرده به طرف نور ببری به راه خدای عزیز ستوده(1) خدائی که هر چه در آسمان‌ها و زمین است متعلق به اوست و وای بر کافرین از عذاب روز سخت(2) آنانکه زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح می‌دهند و مردم را از راه خدا باز می‌دارند و کجی راه خدا را می‌جویند ایشان در گمراهی دوری هستند(3). 
نکات: مقصود از ظلمات تاریکی کفر و شرک و خرافاتست و مقصود از نور، توحید و راه راست و هدایت و سعادت است چنانکه در عطف بیان نور فرموده: «إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ». و ظلمات را جمع‌آورده، ولی نور را مفرد، برای اینکه راه‌های باطل متعدد و راه حق یکی است. و راه حق، نور است برای اینکه راه خدای عزیز حمید است که عزیر و قادر است بر هر چیز و کارهای او قبیح نیست، پس او ستوده است. بِإِذْنِ رَبِّهِمْ  دلالت دارد که خدا ارادة ایمان نموده و از مکلفین ایمان را خواسته است. 
و «يسْتَحِبُّونَ» و استحباب بمعنی طلب محبة الدنیا می‌باشد انسان گاهی چیزی را دوست می‌دارد ولیکن میل ندارد آن چیز محبوب او باشد مانند کسی که میل به حرام دارد، ولی نمی‌خواهد که حرام محبوب او باشد. اما اگر کسی چیزی را دوست داشت و محبت آن را طالب بود او کمال رغبت و محبت را نسبت به آن چیز دارد، لذا در این آیه تعبیر به «يسْتَحِبُّونَ» شده که دلالت بر کمال و نهایت رغبت دارد. و کلمة «عَلَى الْآخِرَةِ» دلالت دارد که دنیای مذموم آنست که آن را بر آخرت ترجیح بدهی و إلا اگر ترجیح ندهد مذموم نیست. و مقصود از جملة «يبْغُونَهَا عِوَجًا» این است که میل دارند راه خدا را کج نشان دهند و لذا شبهات و شکوکی در آن القاء می‌کنند و حیله می‌نمایند تا کسی به آن رغبت نکند، و «يبْغُونَهَا» در اصل «یبغون لها» بوده است. آیه 4
متن آیه:
وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيبَينَ لَهُمْ فَيضِلُّ اللَّهُ مَنْ يشَاءُ وَيهْدِي مَنْ يشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
ترجمه: و هیچ رسولی را نفرستادیم مگر به زبان قومش تا اینکه برای ایشان بیان کند، پس خدا گمراه می‌کند هر کس را بخواهد و هدایت می‌کند هر کس را که بخواهد و اوست عزیز حکیم(4). 
نکات: «إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ» دلالت دارد که حقایق شرعیه نداریم و آنچه در شرع آمده تماما حقائق لغویه است. و بعضی از اشخاص استدلال کرده‌اند به جملة «بِلِسَانِ قَوْمِهِ» که محمد(ص) مبعوث است فقط به قوم خودش که عرب باشند و گفته‌اند معجزه بودن قرآن را طوائف دیگر جز عرب نمی‌دانند و نمی‌فهمند و قرآن حجت بر غیرعرب نیست. جواب ایشان داده شده به اینکه: مقصود از «قَوْمِهِ» همان اهل شهر او می‌باشد نه تمام مردم، بدلیل آیات دیگری که دربارة انبیاء نازل شده و کلمة «قَوْمِهِ» اطلاق بر اهل ایشان شده نه بر تمام اهل زبان او. و اما اینکه محمد(ص) مبعوث بر تمام بشر است از آیات دیگر استفاده می‌شود قطع نظر از این آیه، مانند آیة: 
( قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً ) (الأعراف: 158)
و آیة: 
(قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْأِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً) (الاسراء: 88)   
که تحدی شده با جن و انس. و آیة: 
(  وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً ) (النساء: من الآية79)
و آیة: 
(وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ) (الانبياء: 107) 
و همچنین آیات دیگر. و مقصود از جملة: «بِلِسَانِ قَوْمِهِ» این است که قوم او بهتر بفهمند و بر اسرار و حقائق شرع واقف شوند و از غلط و خطا مصون بمانند. آیه 5 الی 6
متن آیه:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآياتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ(الإبراهيم/5) وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيكُمْ إِذْ أَنْجَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيسْتَحْيونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ(الإبراهيم/6)
ترجمه: و به یقین موسی را با آیات خودمان فرستادیم که بیرون آور قومت را از تاریکی‌ها بسوی نور و روزهای خدا را به یادشان آور بدرستی که در آن البته آیاتی است برای هر صبرکنندة شکرگزاری(5) و هنگامی که موسی به قوم خود گفت: بیاد آرید نعمت خدا را بر خودتان هنگامی که شما را از آل فرعون نجات داد که شما را به بدی عذاب شکنجه می‌کردند و پسران ش