ی است جداگانه، و باضافه در ابتداء هر سوره این جمله را بعنوان تیتر آورده که بندگان بدانند منشأ نزول تمام سور و آیات صفت رحمانیت و رحمت او است و آیات را برای لطف نازل نموده.آيه 130 الي 135
متن آيه:
وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يذَّكَّرُونَ(الأعراف/130) فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيئَةٌ يطَّيرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يعْلَمُونَ(الأعراف/131) وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آيةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ(الأعراف/132)  فَأَرْسَلْنَا عَلَيهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ(الأعراف/133) وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ(الأعراف/134) فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ ينْكُثُونَ(الأعراف/135)
ترجمه: و به تحقیق ما گرفتار کردیم پیروان فرعون را به قحطی سالها و نقص میوه‌جات تا باشد ایشان پند گیرند(130) و چون نعمت و نیکی برای ایشان آمد گفتند: اینها برای خاطر ما است و اگر بدی و رنجی به ایشان می‌رسید فال بد به موسی و همراهانش می‌زدند آگاه باش وسائل خیر و شرشان نزد خداست ولیکن اکثر ایشان نمی‌دانند(131) و گفتند: هر آیتی برای ما بیاوری تا ما را به آن جادو کنی پس ما به تو ایمان نیاوریم(132) پس فرستادیم بر ایشان طوفان وملخ و کنه و قورباغه‌ها و خون، آیات جداگانه پس سرکشی کردند و قومی گنهکار بودند(133) و چون عذاب بر ایشان فرود آمد گفتند: ای موسی پروردگارت را برای خاطر ما بخوان(دعا کن) به آن عهدی که نزد توست که اگر عذاب را از ما برطرف کنی البته البته به تو ایمان می‌آوریم والبته با تو روانه می کنیم بنی‌اسرائیل را (و آزاد می‌گذاریم)(134) پس چون برطرف کردیم از ایشان عذاب را تا مدتی که ایشان به آن رسیدند ناگهان خود پیمان‌شکن بودند.(135)
نکات: قوم فرعون به چندین بلا گرفتار شدند تا بلکه ایمان آورند بالأخره هوی و هوس مانع ایمانشان گردید: 
1- به قحطی و گرانی.	2- نقص میوه‌جات.
3- طوفان.	4- ملخ.
5- کنه.	6- قورباغه.
7- خون.
پس هر دفعه که مبتلا به یکی از بلاها گرفتار می‌شدند می‌آمدند و می‌گفتند: دعا کن از خدا بخواه این بلا برطرف گردد ما ایمان می‌آوریم، و چون بلا رفع می‌شد عهد خود را می‌شکستند، وتفصیل آن چنین است که چون طوفان آمد بواسطة کثرت باران و آمدن سیل آمدند که ای موسی دعا کن، چون برطرف شد باز به همان طغیان و سرکشی خود ادامه دادند، پس خدا ملخ را فرستاد که تمام حبوبات وزراعتها را حتی درها و سقفهای خانه را خورد، باز آمدند، حضرت موسی(ع) دعا کرد باز به پیمان خود وفا نکردند، سپس کنه را فرستاد که رختخواب و لباس‌ ایشان را فرا گرفت و خون ایشان را مکید، باز به نزد موسی آمدند، دعا کرد و باز به پیمان ایمان خود وفا نکردند و گفتند: به ما ثابت شد که تو ساحری، خدا قورباغه را بر ایشان فرستاد که آب‌ها وخانه‌ها و رختخواب‌های ایشان را فرا گرفت، گفتند: این مرتبه دعا کن ای موسی ما توبه کردیم و دیگر برنمی‌گردیم از قول خودمان، باز حضرت موسی(ع) دعا کرد خدا آنرا برطرف کرد، چون ایمان نیاوردند خدای تعالی خون را برای ایشان فرستاد، آبهای ایشان مملو از خون بود تا بیست سال این قبیله آیات را دیدند و ایمان نیاوردند تا خدا نابودشان کرد.آيه 136 الي 140
متن آيه:
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ(الأعراف/136) وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يعْرِشُونَ(الأعراف/137) وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَى قَوْمٍ يعْكُفُونَ عَلَى أَصْنَامٍ لَهُمْ قَالُوا يا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ(الأعراف/138) إِنَّ هَؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يعْمَلُونَ(الأعراف/139) قَالَ أَغَيرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ(الأعراف/140)
ترجمه: پس، از ایشان انتقام گرفتیم و ایشان را در دریا غرق ساختیم به سبب اینکه به آیات ما تکذیب کردند و از آنها غافل بودند(136) و مشرقهای آن زمین و مغربهای آن که در آن برکت داده بودیم به ارث دادیم به قومی که ضعیف شمرده می‌شدند و فرمان نیک پروردگارت تمام شد و راست گردید بر بنی‌اسرائیل به سبب آنچه صبر کردند و زیرورو کردیم آنچه فرعون و قومش ساخته بودند وآنچه داربست کرده بودند(137) و گذراندیم بنی‌اسرائیل را از دریا، پس، آمدند بر سر قومی که بر بتان خودشان معتکلف و پابند بودند، گفتند: ای موسی برای ما إلهی (ملجأی ومعبودی در حوائج) قرار بده چنانکه برای ایشان إله‌هائی هست، موسی گفت: براستی که شما قومی نادانید(138) براستی که اینان تباه است آنچه در آن هستند وباطل است آنچه می‌کنند(139) گفت: آیا غیر از خدا برای شما إلهی بجویم و او شما را برتری داد بر جهانیان.(140)
نکات: مقصود از کلمة فِي الْيمِّ  رود نیل است که مانند دریا است و عرب به آب زیاد دریا نیز می‌گفته، چنانچه این تقسیمات جغرافیائی از قبیل دریا و دریاچه و رود وغیره ظاهرا در زمان حضرت موسی(ع) نبوده بلکه بعدا تعیین و وضع گردیده است. و مقصود از مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ، سرزمین مصر و فلسطین و یا فقط فلسطین است که با برکت و پر از انهار و اشجار بوده و در آنها همه‌گونه میوه می‌روید. و مقصود از مَا كَانَ يصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ ... همان کاخهای اداری و بناهای رفیع و سلطنتی است. وچون مردم یهود و قوم موسی دینی تحقیقی و علمی نداشتند تا قومی را دیدند که بر بتان خود معتکفند و از بتان خود حاجت می‌طلبند و در حوائج آنها را نزد خدا وسیله می‌دانند، اینان هم خیال کردند که خوبست برایشان نیز إلهی باشد که حوائج خود را به او عرضه کنند ولذا موسی به ایشان گفت: شما نادانید و به ایشان تغیر کرد که منصرف شدند وگرنه مشرک می‌شدند، زیرا غیر خدا، إلهی وملجأی در حوائج نیست.آيه 141 الي 145
متن آيه:
وَإِذْ أَنْجَينَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يسُومُونَكُمْ سُوءَ الْ