نَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ(الشعراء/42)
ترجمه: فرعون به بزرگان اطراف خود گفت: بی‌گمان این ساحری دانا است(34) می‌خواهد شما را به جادوی خود از سرزمینتان بیرون کند بنابراین چه نظر می‌دهید؟(35) گفتند: وی را با برادرش نگه‌دار و مأمورین جمع‌آوری را به شهرها بفرست (36) که همة ساحران دانشمند را نزد تو آرند(37) پس ساحران برای موعد روز معین جمع شدند(38) و به مردم گفته شد آیا شما نیز مجتمع می‌شوید(39) تا اگر ساحران غالب آمدند ما آنان را پیروی کنیم(40) و چون ساحران نزد فرعون آمدند به او گفتند: آیا برای ما مزدی است اگر ما چیره گشتیم(41) فرعون گفت: آری و محققا در این صورت شما از مقربان خواهید بود(42). 
نکات: در این آیات فرعون به تحریک مردم علیه موسی(ع) پرداخته: اولا: به اینکه او جادوگری داناست. دوم: به اینکه او می‌خواهد ملک و ثروت شما را برباید. و جملة أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا ... دلالت دارد که ساحران دربار فرعون برای کسب ثروت و تقرب به فرعون و برای سوء استفاده و شهرت در مقابل موسی قیام کردند و هدفشان إحقاق حق و یا بر طرف کردن باطلی نبود، در حالی که عالم باید خیرخواه مردم و بیدارکنندة اجتماع باشد. آیه 43 الی 51
متن آیه:
قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ(الشعراء/43) فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ(الشعراء/44) فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِي تَلْقَفُ مَا يأْفِكُونَ(الشعراء/45) فَأُلْقِي السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ(الشعراء/46) قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/47) رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ(الشعراء/48) قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيدِيكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ(الشعراء/49) قَالُوا لَا ضَيرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ(الشعراء/50) إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ(الشعراء/51)
ترجمه: موسی به ایشان گفت: آنچه افکندنی هست بیفکنید(43) پس ریسمان‌ها و عصاهای خو را افکنده و گفتند: قسم به عزت فرعون که ما غلبه یافتگانیم(44) پس بدون فاصله موسی عصای خود را افکند که ناگهان آنچه را ساحران ساخته بودند فرو برد(45) پس ساحران به سجده افتادند(46) گفتند: به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم(47) پروردگار موسی و هارون(48) فرعون گفت: پیش از آنکه دستورتان بدهم به او ایمان آوردید! محققا او بزرگ شماست که به شما سحر آموخته بهمین زودی خواهید دانست، البته بدون شک دست‌ها و پاهایتان را بعکس یکدیگر می‌برم و بی‌شک همگی‌تان را به دار می‌آویزم(49) گفتند: ضرر ندارد زیرا ما به سوی پروردگامان بر می‌گردیم(50) براستی ما طمع داریم که پروردگارمان برای ما خطاهای ما را بیامرزد که ما اولین مؤمنان بوده‌ باشیم(51). 
نکات: ساحران هزاران چوب و ریسمان‌ها را بهم بسته و جیوه زده بودند که بگرمی آفتاب جنبش می‌کرد و بینندگان را به هراس می‌افکند، ولی چون حق را مشاهده کردند همگی ایمان آوردند و از شکنجه و قتل فرعون نترسیدند، ولی زمان ما کسانی که سال‌ها بخیال خود خداپرست بوده‌اند به اندک چیزی از فشار و ترس دست از خدا پرستی بر می دارند، بلکه اکثر علمای دینی ما از ترس عوام حقائق دین را ابراز نمی‌دارند و برای سوء استفاده و کسب شهرت توحید حقیقی را عرضه نمی‌کنند. رسول خدا(ص) فرمود: «صنفان من أمتی إذا صلحا صلحت أمتی و إذا فسدا فسدت أمتی. قیل یا رسول الله: و من هما؟ قال: الفقهاء و الأمراء». آیه 52 الی 60
متن آیه:
وَأَوْحَينَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ(الشعراء/52) فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ(الشعراء/53) إِنَّ هَؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ(الشعراء/54) وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ(الشعراء/55) وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ(الشعراء/56) فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيونٍ(الشعراء/57) وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ(الشعراء/58) كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ(الشعراء/59) فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ(الشعراء/60)
ترجمه: و به سوی موسی وحی نمودیم که بندگان مرا شبانه سیر بده زیرا شما تعقیب خواهید شد(52) و فرعون مأمورین جمع‌آوری به شهرها فرستاد(53) که موسی و اتباعش گروهی اندکند(54) و ایشان موجب خشم ما هستند(55) و محققا ما همگی مسلح و آماده‌ایم(56) پس ایشان را از بوستان‌ها و چشمه‌سارها بیرون راندیم(57) و از گنج‌ها و جاهای ارجمند خارج ساختیم(58) و این چنین آنها را به بنی اسرائیل به ارث دادیم(59) پس در حال دمیدن آفتاب ایشان را تعقیب کردند(60). 
نکات: موسی و اصحابش بنا شد شبانه فرار کنند زیرا در شب دشمن بی‌خبر است و ایشان را نمی‌بیند، پس موسی ایشان را اطلاع داد که شبانه وقت طلوع ماه از شهر خارج و در جای معینی جمع شوند که به طرف مشرق مصر بود و بنی اسرائیل که جمعیتی بسیار زیاد بودند حرکت کردند. و مقصود از جملة: فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ ممکن است این باشد که فرعون ایشان را تعقیب کرد در حالی که به طرف شرق حرکت کردند که مُشْرِقِينَ حال باشد از ضمیر فاعل. آیه 61 الی 68
متن آیه:
فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ(الشعراء/61) قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيهْدِينِ(الشعراء/62) فَأَوْحَينَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ(الشعراء/63) وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ(الشعراء/64) وَأَنْجَينَا مُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ(الشعراء/65) ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ(الشعراء/66) إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ(الشعراء/67) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ(الشعراء/68)
ترجمه: چون دو جماعت یکدیگر را بدیدند اصحاب موسی گفتند: بی‌گمان دستگیر خواهیم شد(61) موسی گفت: نه چنین است زیرا پروردگارم با من عنایت دارد و مرا رهبری خواهد کرد(62) پس به موسی وحی کردیم که عصایت را به دریا بزن پس بشکافت، پس هر قسمتی از آب چون کوه بزرگی شد(63) و دیگران را به آنجا نزدیک گردانیدیم(64) و موسی و هر که را با او بود همگی را نجات دادیم(65) سپس دیگران را غرق نمودیم(66) براستی که در این عبرت و نشانة قدرتی است و بیشترشان ایمان آورنده نبودند(67) و براستی که پروردگارت محققا او عزیز رحیم است(68). 
نکات: چون لشکر فرعون چند برابر زیادتر از اصحاب موسی بودند و لذا اصحاب موسی هراسیدند و از موسی چاره خواستند، از حق‌تعالی خطاب آمد که عصایت را به دریا بزن، پس چون عصا را به دریا زد بقدرت إلهی آب‌ها شکافت و راهی برای عبور اصحاب موسی نمایان شد. چون اصحاب موسی از د