ُلُّ شَيءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ(القمر/52) وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ(القمر/53) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ(القمر/54) فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ(القمر/55)
ترجمه: حقا که ما هر چیزی را باندازه خلق کردیم(49) و فرمان ما جز یکی نیست چون چشم بهمزدنی(50) و بتحقیق نظائر شما را هلاک کردیم پس آیا پندپذیری هست(51) و هر چه کرده‌اند در نامه و کتاب‌ها و پرونده‌ها است(52) و هر کوچک و بزرگی نوشته شده است(53) حقا که پرهیزکاران در میان باغ‌ها و نهرهایند(54) در جایگاه راستی نزد پادشاه با اقتداری(55). 
نکات: إِنَّا كُلَّ شَيءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ  دلالت دارد که هر چیزی را خدا باندازه خلق نموده و تناسب موجودات را با یکدیگر مراعات کرده و از کم و زیاد شدن جلوگیری می‌کند و اگر چنین نباشد عالم فاسد می‌شود، مثلا اگر از ایجاد حشرات باندازة غیر لزوم جلوگیری نشود تمام فضا را فاسد می‌کنند و همچنین از سایر مواد و عناصر هر چیزی را بقدر لزوم آن خلق نموده و بر تمام ذرات آن مصیطر است زیرا او مقتدر است. وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ دلالت دارد بر دقت محاسب. «اللهم اجعلنا من المتقین بل و اجعلنا للمتقین إماما». <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1616.txt">آيه 6-1 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1617.txt">آیه 13-7 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1618.txt">آيه 18-14 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1619.txt">آيه 25-19 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1620.txt">آيه 30-26 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1621.txt">آيه 36-31 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1622.txt">آيه 42-37 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1623.txt">آيه 55-43 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1624.txt">آيه 63-56 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1625.txt">آيه 75-64 (الرحمن)</a><a class="text" href="w:text:1626.txt">آیه 78-76 (الرحمن)</a></body></html>سورة الرحمن مکی و دارای 78 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 6
متن آیه:
الرَّحْمَنُ(الرحمن/1) عَلَّمَ الْقُرْآنَ(الرحمن/2) خَلَقَ الْإِنْسَانَ(الرحمن/3) عَلَّمَهُ الْبَيانَ(الرحمن/4) الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ(الرحمن/5) وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يسْجُدَانِ(الرحمن/6)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. خدای رحمن(1) این قرآن را تعلیم نمود(2) این انسان را بیافرید(3) او را نطق و بیان آموخت(4) این خورشید و ماه حسابی دارند(5) و گیاه و درخت سجده می‌کنند(6). 
نکات: الرَّحْمَنُ مبتداء است و خبر آن جملة عَلَّمَ الْقُرْآنَ  می‌باشد، چون اهل مکه منکر رحمن بودند و می‌گفتند: رحمن چیست؟! و می‌گفتند: بشری قرآن را به محمد تعلیم کرده! خدا در جواب ایشان فرموده؛ رحمن است که برحمت خود این آیات را که تمام رحمت است نازل و به محمد تعلیم نموده، و در این آیات برای عظمت قرآن و تعلیم آن را بر اصل خلقت انسان مقدم داشته است، زیرا تعلیم قرآن موهبتی است که شامل ملکی چون جبرئیل می‌شود. و چون اصل خلقت مقدم بر تعلیم بوده جملة خَلَقَ الْإِنْسَانَ را بر عَلَّمَهُ الْبَيانَ مقدم داشته است. و مقصود از بیان اظهار نعمت بزرگی است که انسان از سایر حیوانات ممتاز شده زیرا می‌تواند علوم و ما فی الضمیر خود را برای دیگری بیان کند و درد دل و خواسته‌های خود را به دیگری بفهماند. آیه 7 الی 13
متن آیه:
وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ(الرحمن/7) أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ(الرحمن/8) وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ(الرحمن/9) وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ(الرحمن/10) فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ(الرحمن/11) وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيحَانُ(الرحمن/12) فَبِأَي آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ(الرحمن/13)
ترجمه: و آسمان را بالا برد و میزان را نهاد(7) که در میزان طغیان نکنید(8) و وزن را با عدالت بپا دارید و کم نکنید میزان را(9) و این زمین را برای مردم نهاد(10) در آن است میوه و درخت خرمای با پوشش و شکوفه(11) و حبوبات با برگ و کاه و گل(12) پس به کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان تکذیب می‌کنید(13). 
نکات: حق‌تعالی سه مرتبه میزان را مکرر نموده: 
اول: بمعنی آلت وزن که ترازو باشد و یا عدالت. 
دوم: بمعنی وزن و سنجش است یعنی در سنجش وزن را مراعات کنید. 
سوم: بمعنی موزون است یعنی بمعنی مفعول یعنی از موزون چیزی کم ندهید. 
و مقصود از وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيحَانُ این است که حبوبات چند قسم است: یک قسم دارای برگ و کاه است مانند جو و گندم و قسم دیگر گل و عطر است مانند آنچه بشر می‌خورد که آن را ریحان می‌گویند ولی آنچه را حیوان می‌خورد آن را عصف می‌گویند. و اما تکرار جملة فَبِأَي آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ سی و یک مرتبه برای تقریر و تأکید است و عدد 31 برای این است که حق‌تعالی برای جن و انس نعمت‌های خود را شمرده از اول سوره تا برسد به آیات تخویف و دوزخ، هشت مرتبه. و برای تخویف و نجات از عذاب هفت مرتبه. و برای ذکر بهشت هشت مرتبه، زیرا درهای دوزخ هفت و درهای بهشت در عدد هشت در است. و در این آیات ذکر جنتان شده و برای هر جنتی هشت عدد مکرر شده می‌شود سی و یک عدد. و ممکن است بگوئیم چون در سورة قبل سه مرتبه فَكَيفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ تکرار شده در اینجا ذکر نعمت شده و ده مقابل باید تکرار شود. و ممکن است بگوئیم برای هر یک از جن و انس پانزده مرتبه تکرار شده. بهر حال یکی از قوانین عرب این است که مطلب مهمی را بسیار تکرار می‌کنند. مانند ترجیحات شعراء که سر هر بندی شعر مهم خود را تکرار می‌کنند چنانکه سعدی در یکی از ترجیعات خود مکرر می‌گوید: 
بنشینم و صبر پیشه گیرم
		دنبالة کار خویش گیرمآیه 14 الی 18
متن آیه:
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ(الرحمن/14) وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ(الرحمن/15) فَبِأَي آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ(الرحمن/16) رَبُّ الْمَشْرِقَينِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَينِ(الرحمن/17) فَبِأَي آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ(الرحمن/18)
ترجمه: انسان را از گل خشکی چون سفال آفرید(14) و جان را آفرید از شعلة متراکم از آتش(15) پس به کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان تکذیب می‌کنید(16) پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب(17) پس به کدامیک از نعمت‌های پروردگارتان تکذیب می‌کنید(18). 
نکات: مقصود از الْإِنْسَانَ جد ما آدم و یا انسان نوعی است. و مقصود از الْجَانَّ بتشدید نون جد أجنه و شیاطین و ذکر اینها برای بیان قدرت إلهی است و بیان فضل إلهی که انسان را با اینکه از اصل کثیف کدری خلق نموده در عین حال او را بر جان برتری داده. و مقصود از مشرقین و مغربین مشرق خورشید و ماه و یا مشرق زمستان و تابستان است و مغرب آن که در حقیقت مشارق و مغارب است. آیه 19 الی 25
متن آیه:
مَرَجَ الْبَحْرَينِ يلْتَقِيانِ(الرحمن/19) بَينَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يبْغِيانِ(الرحمن/20) فَبِأَي آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ(الرحمن/21) يخْرُجُ مِنْهُم