برای بیرون نرفتن ابراهیم عذر مقبولی باشد. و چون همه رفتند تبر را برداشت و بر فرق بتان کوبید. آیه 95 الی 101
متن آیه:
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ(الصافات/95) وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ(الصافات/96) قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ(الصافات/97) فَأَرَادُوا بِهِ كَيدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ(الصافات/98) وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيهْدِينِ(الصافات/99) رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ(الصافات/100) فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ(الصافات/101)
ترجمه: ابراهیم گفت: آیا آنچه را می‌تراشید می‌پرستید؟(95) و حال آن که خدا شما و مصنوع شما را آفریده است(96) گفتند: برای او بنائی بنا کنید پس او را در آتش سوزان بیندازید(97) پس مکری به او اراده کردند که ایشان را پست‌تر قرار دادیم(98) ابراهیم گفت: من به سوی پروردگارم رهسپارم بزودی مرا هدایت می‌کند(99) پروردگارا مرا از بندگان شایسته عطا کن(100) پس او را به پسری بردبار مژده دادیم(101). 
نکات: مقصود از جملة وَمَا تَعْمَلُونَ، چون ما موصوله می‌باشد همان ایجاد صورت در مواد اولیه است. و مقصود از ابْنُوا لَهُ بُنْيانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ، جائی سی متر در بیست متر که آن را پر از هیزم کردند و با منجنیق او را در میان آن پرتاب کردند، و كَيدًا همین کار است. کلمة الْأَسْفَلِينَ دلالت دارد که خدا نمرودیان را خوار و باطل و رسوا نمود. ای کاش زمان ما نیز چنین می‌شد. و حق حقگویان ظاهر می‌گردید. «اللهم أظهر کلمة الحق و اجعلها العلیا و ادحض کلمة الباطل و اجعلها السفلی». و مقصود از إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيهْدِينِ ... ظاهرا همان مهاجرت حضرت ابراهیم (ع) است پس از نجات از آتش. و بِغُلَامٍ حَلِيمٍ حضرت اسماعیل(ع) است. آیه 102 الی 107
متن آیه:
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْي قَالَ يا بُنَي إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ(الصافات/102) فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ(الصافات/103) وَنَادَينَاهُ أَنْ يا إِبْرَاهِيمُ(الصافات/104) قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ(الصافات/105) إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ(الصافات/106) وَفَدَينَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ(الصافات/107)
ترجمه: پس زمانی که طفل او رسید به حدی که بتواند با او سعی کند گفت: ای پسر من بتحقیق من در خواب می‌بینم که تو را ذبح می‌کنم پس بنگر چه چیز است رأی تو؟ گفت: ای پدر من آنچه مأموری بجا آر که اگر خدا بخواهد مرا از صابرین خواهی یافت(102) پس زمانی که هر دو تسلیم شدند و افکند او را به جبین(103) و او را ندا کردیم که ای ابراهیم(104) حقا که آن خواب را راست نمودی بتحقیق بما بدینگونه نیکوکاران را جزا می‌دهیم(105) حقیقتا این است همان آزمایش آشکارا (106) و فدا دادیم او را به ذبح بزرگی(107). 
نکات: حضرت اسماعیل در مکه نشو و نما یافت، وقتی که حضرت ابراهیم از شام به مکه آمد برای دیدار، او طفلی بود سیزده ساله و از شکار باز گشته و غبار شکار بر گل رخسارش هاله بسته و از تاب آفتاب زلف مشکینش آشفته، حضرت ابراهیم چون گل عذار او را دید تابنده‌تر از ماه دو هفته مهر او کاملا بر دل او جای گرفت، در اینجا خدا خواست او را امتحان کند و لذا شب ترویه در خواب دید که؛ ای خلیل ما، فرزند دلبند ارجمند خود را برای ما قربان نما! چون این خواب را دید تمام روز ترویه در این فکر بود تا در شب عرفه نیز همان خواب را دید و تا اینکه در شب عید قربان نیز همان خواب را دید و یقین کرد که مأمور این کار است، در اینجا حدیثی وارد شده که خواب انبیاء حجت و بمنزلة وحی است، و گفته شده به حضرت ابراهیم قبلا وحی شده بود که چنین خوابی خواهی دید پس آن را امتثال نما.آیه 108 الی 113
متن آیه:
وَتَرَكْنَا عَلَيهِ فِي الْآخِرِينَ(الصافات/108) سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِيمَ(الصافات/109) كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ(الصافات/110) إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ(الصافات/111) وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيا مِنَ الصَّالِحِينَ(الصافات/112) وَبَارَكْنَا عَلَيهِ وَعَلَى إِسْحَاقَ وَمِنْ ذُرِّيتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ(الصافات/113)
ترجمه: و گذاشتیم برای او ذکر خیری در آیندگان(108) سلام بر ابراهیم(109) بدین گونه نیکوکاران را جزا می‌دهیم(110) زیرا او از بندگان مؤمن ما بود(111) و مژده دادیم او را به اسحق در حالی که پیامبری خواهد بود از شایستگان(112) و بر او و بر اسحاق برکت دادیم و از نسل ایشانست نیکوکار، و بجان خود ستمکار آشکار(113). 
نکات: در جملة: وَتَرَكْنَا عَلَيهِ فِي الْآخِرِينَ، معمول تَرَكْنَا که ذکرا باشد حذف شده است، چنانکه ذکر خیر او در ملل یهود و نصاری و مسلمین باقی مانده که همه او را به خیر یاد می‌کنند. با اینکه تمام موجودات گذشته و آینده نزد خدا حاضرند نفرموده سلام علیک یا ابراهیم! برای اینکه به بندگان سلام را یاد دهد که به رفتگان سلام علیک نگوئید. و جملة:مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ، دلالت دارد که شخصیت آباء و اجداد برای ظالم مفید نیست. آیه 114 الی 122
متن آیه:
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ(الصافات/114) وَنَجَّينَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ(الصافات/115) وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ(الصافات/116) وَآتَينَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ(الصافات/117) وَهَدَينَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ(الصافات/118) وَتَرَكْنَا عَلَيهِمَا فِي الْآخِرِينَ(الصافات/119) سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ(الصافات/120) إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ(الصافات/121) إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ(الصافات/122)
ترجمه: و بتحقیق منت گذاشتیم بر موسی و هارون(114) و آن دو و قومشان را از آن غصة بزرگ نجات دادیم(115) و ایشان را یاری کردیم پس ایشان پیروز گشتند(116) و آن دو را کتاب واضح با بیان دادیم(117) و آن دو را به سوی راه راست هدایت نمودیم(118) و ذکر خیر آن دو را در آیندگان گذاشتیم(119) سلام بر موسی و هارون(120) حقا که ما بدین گونه نیکوکاران را جزا می‌دهیم(121) حقیقتا آن دو از بندگان مؤمنین ما بودند(122). 
نکات: الْكَرْبِ الْعَظِيمِ حضرت موسی و هارون همان اذیت و آزار فرعون و فرعونیان بوده و یا ممکنست بگوئیم الْكَرْبِ الْعَظِيمِ گرفتاری و نجات از دریا بوده است. و مقصود از الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ، کتاب توراه است که تمام، دستورات دینی و هدایت إلهی بوده است. آیه 123 الی 132
متن آیه:
وَإِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ(الصافات/123) إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ(الصافات/124) أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ(الصافات/125) اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِك