تة خرمائی نیستند(13) اگر بخوانیدشان دعای شما را نشنوند و اگر بشنوند جوابتان ندهند و روز رستاخیز شرک شما را انکار کنند و کسی مانند خدای آگاه تو را خبر ندهد(14). 
نکات: پس از آن که حق تعالی نشانه‌های قدرت خود را از ایجاد شب و روز و کنترل خورشید و ماه ذکر نموده، در آیة 14 فرموده: بنابراین اگر چیزی می‌خواهید و خواسته‌ای دارید باید از چنین خدائی بخواهید نه از غیر او و استدلال کرده که غیر او مالک چیزی نیستند حتی بقدر پوست هستة خرمائی مالک نیستند! حال اگر کسی بگوید بندگان خدا نیز نسبت به آنچه دارند مالکند، جواب این است که مالکیت بنده مالکیت فرضی و اعتباری است نه حقیقی. بهر حال مقصود این آیه این است که غیر خدا دعای شما را نمی‌شنوند و از دعای شما بی‌خبرند زیرا نزد شما حاضر نیستند، وَلَوْ سَمِعُوا دلالت دارد که بفرض محال اگر بشنوند جواب نمی‌دهند و نمی‌توانند که جواب بدهند، و روز قیامت به شرک شما اعتراض دارند، و آنکه در قیامت انکار و اعتراض به شرک مریدان کند بت نیست بلکه اولیاء و انبیاء می‌باشند. این آیات صریح در این است که خواندن مدعو غیبی غیر خدا شرک محض است. حضرت علی بن الحسین(ع) با استفاده از این قبیل آیات در صحیفة سجادیه در دعاهای 28، 51، 1، 13، 20، 49، 51 می‌فرماید: «و لا یتفق أحد معك في دعائي و لا ینتظمه و إیاك ندائي. أدعوك فتجیبني، فلا أدعو سواك و لا أرجوا غیرك. الحمدلله الذي أغلق عنا باب الحاجة إلا إلیه، و من توجه بحاجته إلی أحد من خلقك أو جعله سبب نجحها دونك فقد تعرض للحرمان، لا ترد دعائي علي ردا فإني لا أجعل لك ضدا و لا أدعوا معك ندا، أنت الذي أجبت عند الاضطرار دعوتي، وسیلتي إلیك التوحید، و ذریعتي أني لم أشرك بك شیئا». و حضرت علی(ع) در نهج البلاغه فرموده: «و اعلم أن الذي بیده خزائن السموات و الأرض قد أذن لك في الدعاء و تکفل لك بالإجابة، و أمرك أن تسأله لیعطیك و تسترحمه لیرحمك». و فرموده: «لا أغلق عنکم دونه باب». و همچنین فرمایشات دیگر ائمه(ع) در این مورد که افراد کم سواد هم جهت اطلاع می‌توانند به کتب صحیفة علویه و صحیفة سجادیه و نهج البلاغه که در اختیار دارند مراجعه نمایند. و ما از نقل آنها با وجود آیات روشن قرآن بی‌نیازیم. بنابراین در همه وقت و همه جا فقط باید خدای حاضر و ناظر و سمیع و علیم را خواند و غیر خدا را نخواند. و فقط حاجت از خدا خواست. آیه 15 الی 18
متن آیه:
يا أَيهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِي الْحَمِيدُ(فاطر/15) إِنْ يشَأْ يذْهِبْكُمْ وَيأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ(فاطر/16) وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ(فاطر/17) وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا يحْمَلْ مِنْهُ شَيءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِينَ يخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَمَنْ تَزَكَّى فَإِنَّمَا يتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ(فاطر/18)
ترجمه: ای مردم شما فقیر و محتاج به خدائید و فقط خدا بی‌نیاز و ستوده است(15) اگر بخواهد شما را می‌برد و خلق تازه‌ای بیاورد(16) و این بر خدا گران نیست(17) هیچ باربری بار گناه دیگری را بر نمی‌دارد و اگر سنگین باری برای برداشتن بارش دعوت کند چیزی از بارش برداشته نشود و اگر چه خویشاوند باشد، تو فقط می‌ترسانی آنان را که پروردگارشان را بنادیده می‌ترسند و نماز را برپا دارند و هر کس خود را تزکیه نماید (و یا زکات دهد) پس همانا بنفع خود تزکیه کرده و سرانجام بسوی خداست(18). 
نکات: تمام ممکنات در احتیاج به واجب الوجود در عرض یکدیگرند و فقر ملازم ذات ممکن است و فقط خدای ثابت الوجود لا یتغیر غنی و بی‌نیاز از غیر است، و چون بی‌نیاز و مرجع تمام نیازها می‌باشد قابل ستایش و ستوده است. وَلَا تَزِرُ.... دلالت دارد که هیچ کس بار گناه دیگری را بر نمی‌دارد و فقط ایمان و عمل صحیح موجب نجات است. بنابراین طبق این آیه آنچه عوام خیال می‌کند که با خواهش و تمنا از اولیاء خدا، آنان می‌توانند وزر و وبال ایشان را بدوش کشند جز آرزوهای باطل و شیطانی چیز دیگر نیست، و خود پیشوایان نسبت به خودشان همیشه در خوف و رجاء بوده و خواهند بود. حضرت سجاد(ع) در صحیفة سجادیه ضمن دعاهای 42، 20، 47، 48 و 50 می‌فرماید: «لا ینجیني منك إلا التضرع إلیك و بین یدیك، لا تقایسنی بعظیمات الجرائر و لا تهلکني یوم تبلی السرائر، لا تفضحنا في حاضري القیامة بموبقات آثامنا، و ارزقني فوز المعاد و سلامة المرصاد، فیا سوأتا مما أحصاه علي کتابك!» یعنی؛ خدایا جز تضرع به درگاهت و در برابرت چیز دیگری مرا از عقابت نمی‌رهاند، خدایا مرا با گناهان بزرگی مسنج و در قیامت که پنهان‌ها آشکار می‌شود عذابم مکن، خدایا ما را در قیامت در بین مردم بگناهان تباه کننده رسوا مکن، خدایا رستگاری قیامت و سلامتی از دوزخ را روزیم فرما، وای به رسوائی من از آنچه نامة تو دربارة من ضبط نموده است! آیه 19 الی 24
متن آیه:
وَمَا يسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ(فاطر/19) وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ(فاطر/20) وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ(فاطر/21) وَمَا يسْتَوِي الْأَحْياءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ إِنَّ اللَّهَ يسْمِعُ مَنْ يشَاءُ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ(فاطر/22) إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ(فاطر/23) إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ(فاطر/24)
ترجمه: و یکسان نیستند کور و بینا(19) و نه ظلمات و نور(20) و نه سایه و نه آفتاب(21) و زندگان و مردگان یکسان نیستند محققا خدا به هر کس بخواهد می‌شنواند و تو به کسانی که در قبرند شنواننده نیستی(22) تو جز ترساننده نیستی(23) براستی ما تو را بحق فرستادیم برای اینکه مژده‌دهی و بترسانی و هیچ أمتی نیست که برای آنها ترساننده‌ای نیامده باشد(24). 
نکات: جملة: وَمَا يسْتَوِي الْأَحْياءُ ... تا آخر، دلالت دارد بر اینکه مردگان و زندگان بطور کلی با هم فرق دارند، اگر چه مردگان از انبیاء و صلحاء و اوصیاء باشند، زیرا انبیاء و اولیاء و صلحاء پس از فوت حیات اخروی داشته و دارای حیات برزخی هستند اما حیات دنیوی ندارند، زنده با چشم می‌بیند و با گوش می‌شنود اما مرده چشم و گوشش خاک می‌شود و مرئیات را نمی‌بیند و مسموعات دنیا را نمی‌شنود، خصوصا کسی که به قبر رفته و چشم و گوشش از کار افتاده است. بنابراین کسانی که بخیالات خود مغرور شده و می‌روند سر قبر یکی از انبیا و اولیاء ناله می‌کنند و خیال می‌کنند او می‌شنود و با او سخن می‌گویند و تملق می‌کنند و از او جواب می‌خواهند، تماما ضد این آیات و آیات دیگر قرآن در این مورد عمل می‌کنند، جائی که رسول خدا(ص) به مردگان نشنواند چگونه زید و عمرو می‌شنوانند، گویند رسول خدا(ص) سر چاه بدر با مشرکین که هلاک شده بودند سخن گفته و گفته «فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا و