  خود  را  حلال  می‌دانند  و  قدامه  بن  مظعون  شرب  خمر  را  تاویل  می‌كرد.  با  این  حال  جمهور فقهاء  اینها  را  كافر  نمی‌دانند.عقوبت  و كيفر  مرتد

ارتداد  و  برگشتن  از  دين  اسلام‌،  جرمي  و گناهي  است  بس  بزرگ‌،‌كه  تمام  اعمال  صالح  و  رفتارها  نيكوي  پيش  از  مرتد  شدن  را،  باطل  و  بي‌اثر  مي‌سازد  و  از  اعتبار  مي‌اندازد  و  در قيامت  مستوجب  عذاب  سخت  و  بزرگ  مي‌باشد  خداوند  مي‌فرمايد: " ومن يرتدد منكم عن دينه، فيمت وهو كافر فأولئك حبطت أعمالهم في الدنيا والآخرة، وأولئك أصحاب النار هم فيها خالدون  [1] [‌... و  هركس  از  شما  از  آيين  خود  -‌اسلام  -  برگردد  و  درحال ‌كفر  بميرد،  چنين ‌كساني  اعمالشان  در  دنيا  و  آخرت  بر  باد  مي‌رود  و  ايشان  ياران  آتش  (‌دوزخ‌)  مي‌باشند  و  در  آن  جاويدان  مي‌مانند  و  مانند  ديگر  كافرانند  ]"‌.

معني  آيه  اينست‌:‌كه  هركس  از  دين  اسلام  برگردد  و  پشيمان  شود و كفر را  اختيارنمايد  و  بر  اين‌كفر  استمرار  و  دوام  داشته  باشد  تا  اينكه  مي‌ميرد،  تمام  اعمال  خير  و نيك  او  باطل  و  برباد  مي‌شود  ودر دنيا  از ثمره  و  بهره  آن  محروم  مي‌شود، چون  ديگر نه  خود  و  نه  مالش  و  نه  خانواده‌اش  در  حمايت  و  امان  مسلمين  نيست  و  از  حقوق  مسلمين  برخوردار  نمي‌باشد  و  از  نعمت  آخرت  و  پاداش  اعمال  نيك‌كه  انجام  داده  است  نيز  بي‌بهره  است  و  در  عذاب  دردناك  آخرت  جاويدان  مي‌ماند. دين  اسلام  علاوه  بر آن‌،  در  دنيا كيفر  و  عقوبت  سختي  را  نيز  براي  مرتد  مقرر  داشته  است‌كه  پيش  از  عقوبت  قيامت  و  آخرت  بدان  مي‌رسد  و  اين‌ كيفر  دنيائي  او  عبارت  است  از  كشتن  او[2] بخاري  و  مسلم  ازابن  عباس  روايت ‌كرده‌اند كه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:"  من بدل دينه فاقتلوه [‌هركس  دين  خود  را  تغيير  داد  -‌يعني  هر  مسلماني ‌كه ‌كافر  شد  او  را بكشيد  -‌اگر  پشيمان  نشد ‌]‌’‌’  از  ابن  مسعود  روايت  شده  است‌كه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:" لا يحل دم امرئ مسلم إلا بإحدى ثلاث: كفر بعد إيمان، وزنا بعد إحصان، وقتل نفس بغير نفس   [‌روا  نيست‌كه  خون  مسلماني  ريخته  شود  مگر  اينكه  يكي  از  سه  چيز  را  مرتكب‌ گردد: بعد  از ايمان  آوردن ‌كافر شود،  و  يا  بعد  از ازدواج  مرتكب  زنا  شود  و  يا  كسي  را  بنا حق  بكشد  -‌كه  در اين  موارد  ريختن  خون  او برابر دستور شرع  حلال  است  -‌]‌’‌’‌. و  از  جابر  روايت  است‌كه  زني  بنام  “‌ام  مروان‌”  مرتد  شد  پيامبر صلي الله عليه و سلم    دستور  داد كه  اسلام  را  بروي  عرضه‌كنند،  اگرتوبه ‌كرد  و  پشيمان  شد  و به  اسلام  برگشت  چه  بهتر  والا  بايستي‌ كشته  شود. آن  زن  امتناع  ورزيد  از  اينكه  به  دين  اسلام  برگردد،  لذا كشته  شد. دارقطني  و  بيهقي  آن  را  روايت‌ كرده‌اند[3].

و  ثابت  شده  است‌كه  حضرت  ابوبكر  صديق  خليفه  اول  با  عربهاي  مرتد  جنگيد تا  اينكه  پشيمان  شدند  و  به  دين  اسلام  برگشتند. و  درميان  علما  اختلافي  نيست  در  اينكه  قتل  مرتد  واجب  است‌،  بلكه  درباره  زني‌ كه  مرتد  شود،  اختلاف  است‌. 

ابوحنيفه  مي‌گويد: اگرزني  مرتد  شد  نبايد كشته  شود  بلكه  بايد  حبس  و  زنداني گردد  و  هرروز  اسلام  را  بر  وي  عرضه‌ كنند  و  از  او  بخواهند كه  توبه ‌كند  تا  اينكه  پشيمان  مي‌شود  و به  اسلام  برمي‌گردد  تا  اينكه  درحبس  مي‌ميرد،  چون  پيامبر صلي الله عليه و سلم    از  كشتن  زنان  نهي  فرموده  است‌،  ولي  جمهور  فقهاء  با  آن  مخالفت‌كرده‌اند  و گفته‌اند: كيفرزن  مرتد  مانندكيفرمرد  مرتد  است  وبا  هم  فرقي  ندارند  وكيفر مرتد  قتل  است  خواه  زن  باشد  يا  مرد،  چون  آثار و زيانهاي  ارتداد  مرد  و  زن  با  هم  برابراست‌. و  بعلاوه  حديثي  از  معاذ  نقل  شده  است‌كه  حافظ  (‌ابن  حجر)  آن  را  حسن  دانسته  است‌كه  او  گفته  است‌: وقتي‌كه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    مرا  به  يمن  فرستاد گفت‌:" أيما رجل ارتد عن الاسلام فادعه، فإن عاد، وإلا فاضرب عنقه، وأيما امرأة ارتدت عن الاسلام فادعها، فإن عادت، وإلا فاضرب عنقها     [‌هر  مردي‌كه  از  اسلام  برگشت  و  مرتد  شد،  او  را  مجدداً  به  اسلام  بخوان‌،  اگر  به  اسلام  برگشت  چه  بهتر  والا گردنش  را  بزن  و  هر  زني ‌كه  از  اسلام  برگشت  و مرتد  شد  او را  مجدداً  به  اسلام  دعوت ‌كن  اگرقبول‌ كرد  و به  اسلام  برگشت  چه  بهتر  والا گردنش  را  بزن‌]"‌. و  اين  حديث  نص  است  در  محل  نزاع  و  نزاع  را  قطع  مي‌كند. و  بيهقي  و  دارقطني  نقل‌كرده‌اند،‌كه  ابوبكر  صديق رضي الله عنه  زني  را  بنام  “‌ام  قرفه‌”  كه‌كافر  شده  بود  بعد  از  اينكه  اسلام  آورد،  مجددا  او  را  به  اسلام  خواند  و  از  او خواست‌كه  توبه‌كند،  او  توبه  نكرد  و  ابوبكر  دستور  دادكه  او  را  بكشند. و  اما  اينكه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    دستور  داده‌اند كه  زنان  را  نكشند،  اين  دستور  براي  زمان  جنگ  و  در  حال   جنگ  است‌ كه  زنان  ضعيف  و  ناتوانند  و  در  جنگ  شركت  ندارند  و  پيامبر صلي الله عليه و سلم   در  جنگ  زني  را  ديد كه ‌كشته  شده  بود  و  فرمود:" ما كانت هذه لتقاتل    [‌نمي‌بايستي  اين  زن‌كشته  بشود]‌’‌’‌. سپس  دستور  دادكه  نبايد  زنان‌كشته  شوند.

در  همه  حدود  شرعي  زنان  بدون  استثناء  با  مردان  شريك  هستند،  همانگونه‌ كه  اگر زن  ازدواج‌كرده  (‌محصنه‌)  مرتكب  زنا  شد،  بايستي  رجم‌ گردد،  اگر زني  مرتد  شد  بايستي  حد  ارتداد كه  قتل  است  درباره  او  اجراء‌گردد. و  فرقي  با  هم  ندارند.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] -بقره/217.
[2] -‌اگر  مسلمانی  مرتدی  راكشت  او  مرتكب  جرم  قتل  نشده  است  ولی  باید  تعزیر  شود  چون  نگذاشته  است حاكم  اسلامی  این‌كار  را  انجام  دهد.   
[3] -اسناد آن ضعیف است.فلسفه  قتل  مرتد  

اسلام  يك  برنامه‌كامل  زندگي  است‌،  پس  عبارت  است  از  دين  و  دولت  و  عبادت  و فرماندهي  و قرآن  وشمشير و روح  و ماده  و دنيا  و آخرت  مبتني  برعقل  ومنطق  و  متكي  بر  دليل  و  برهان  است  و  در  دين  اسلام  و  عقيدت  و  شريعت  (‌احكام  اعتقادي  و  عملي‌)  آن  چيزي  وجود  ندارد،‌كه  با  فطرت  انسان  سازگار  نباشد  و  در  دين  اسلام چيزي  نيست‌كه  مانع  رسيدن  انسان  بكمال  مادي  و  معنوي  و  تربيتي  او  باشد،  بنابراين  هركس  وارد  در  اسلام  شود،  حقيقت  آن  را  مي‌شناسد  و  حلاوت  آن  را  مي‌چشد،  پس  هر كس  بعد  از  اينكه  اسلام  را  پذيرفت‌،  سپس  از آن  خارج ‌گشت  و  پشيمان  شد،  در  واقع‌ بر  عليه  حق  و  منطق  و  دليل  و  برهان‌،  قيام‌كرده  و  از  جاده  مستقيم  بيرون  آمده  است  و  منكر آن ‌گشته  و  از راه  عقل  سليم  و فطرت  پاك  انساني‌،  منحرف‌گرديده  است  -  بديهي  است‌كسي‌كه  بدين  درجه  برسد،  او  به  پست‌ترين درجه  انحطاط  و  نهايت  پستي  و  رزالت  سقوط‌ كرده  است  و  شايسته  نيست‌كه  چنين انساني  زندگي  داشته  باشد  و  يا  بر  بقاي  او  م