 اقدام  می‌کند  و  دلیل  است  بر  اینکه  حلال  نیست  برای  مرد،‌که  با  زنی  ازدواج‌کندکه  بدکاره  و  زنا  پیشه  است  و  زنا  از  او  ظاهر  می‌شود  و  همچنین  برای  زن  جایز  نیست‌که  با  مردی  ازدواج‌کندکه  زنا  از  او  سر  می‌زند  و  زنا  پیشه  است‌.  و  آخر  آیه  قبلی‌که  می‌گوید:" وحرم ذلك على المؤمنين  " بر  این  مطلب  تصریح  دارد.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] - احکام  الاحوال  الشخصیه  للاستاد  عبدالوهاب  خلاف‌.  حکم  کسی که  نماز نمی‌خواند

کسی ‌که  نماز  نخواند  و  منکر  فرضیت  آن  بوده  و  آن  را  قبول  نداشته  باشد کافر  می‌شود  و  به  اجماع  همه  مسلمین  از  دین  اسلام  خارج  شده  است‌.
اما  اگر کسی  نماز نخواند،  لیکن  بدان  ایمان  و  باوری  داشته  و به  فرضیت  آن  معتقد
باشد،  ولی  از روی  تنبلی  و  سستی  یا  از  روی  مشغول  بودن‌،  به  چیزی‌ که  پـوزش  شرعی  به  حساب  نمی‌آید،  باشد:  بموجب  نص  صریح  احادیث  نبوی‌ صلی الله علیه و سلم  چنین  شخصی‌ کافر[1]  و کشتن  او  واجب  است  احادیثی‌ که ‌کافر  شدن  چنین  شخصی  را  تصریح  می‌کنند  بشرح  زیر  است‌:  

 1-‌از  جابر روایت  است‌ که  پیامبر صلی الله علیه و سلم   ،  فرمود:" (بين الرجل وبين الكفر ترك الصلاة) [فرق  بین‌ کافر  و  مسلمان  ترک  نماز  است  =  بوسیله  نماز  خواندن‌،  مسلمان  از  غیر  مسلمان  مشخص  می‌گردد]"‌.  این  حدیث  را  احمد  و  مسلم  و  ابوداود  و  ترمذی  و  ابن ماجه  روایت  کرده‌اند.

2-‌از  بریده  روایت  شده  است‌ که  پیامبر صلی الله عیه و سلم،  فرمود:" (العهد الذي بيننا و بينهم الصلاة، فمن تركها فقد كفر) [‌پیمان  و  چیزی‌ که  ما  را  از آنها  -‌کافران  -‌جدا  می‌کند  نماز  است‌.  پس  هر کس  آن  را  ترک‌ کند  بیگمان ‌کافر  است‌]"‌.  احمد  و  صاحبان  سنن  آن  را روایت  کرده‌اند.  

3-‌از  عبدالله  پسر  عمر و عاص  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم ،  روایت  شده  است ‌که‌:  او  روزی  از نماز  یاد  کرد  و  فرمود:" (من حافظ عليها كانت له نورا وبرهانا ونجاة يوم القيامة، ومن لم يحافظ عليها لم تكن له نورا ولا برهانا ولا نجاة، وكان يوم القيامة مع قارون وفرعون وهامان وأبي بن خلف  [‌کسی ‌که  بر  نمازگزاردن  مداومت  داشته  و  همیشه  بموقع  آن  را  بخواند،  نماز  برای  او  در  روز  قیامت  چراغ  راه  و  دلیل  رستگاری  است‌،  و کسی ‌که  بر  نمازگزاردن  مداومت  نداشته  باشد،  برایش  نور  و  دلیل  و  رستگاری  نیست‌،  و  در  روز  قیامت  با  فرعون  و  قارون  و  هامان  و  ابی  بن  خلف  می‌باشد]‌"‌.  احمد  و  طبرانی  و  ابن  حبان  آن  را  روایت ‌کرده‌اند  و  ‌“‌اسناد“  آن  خوب  است‌.

بنابر این  وقتی‌ که  ترک  مداومت  بر  نمازگزاری‌،  سبب‌ گردد که  آن  شخص  در  قیامت  با  پیشوایان ‌کفر باشد،  پس  او کافر  است‌.  ابن  القیم ‌گفته  است‌: ‌کسی‌ که  بر  نماز  گزاردن  مداومت  نمی‌کند  یا  بسبب  اشتغال  به  ثروت  و  دارائی  یا  کشورداری  یا  ریاست  یا  تجارت  می‌باشد، ‌کسیکه  بسبب  اشتغال  به  مال  و  دارائی  نماز  را  ترک‌کند، او  با  قارون  است‌، ‌کسی‌ که  بسبب  اشتغال به‌ کشورداری  و  سلطنت  نماز  را  ترک‌ کند، او  با  فرعون  است‌،‌کسی‌ که  بسبب  ریاست  و  وزارت  نماز  را  ترک  کند،  او  با  هامان  است‌. کسی‌ که  بسبب  اشتغال  به  تجارت  نماز را  ترک‌ کند،  او  با  ‌بی بن خلف  است‌. 

 4-‌از  عبدالله  بن  شقیق  عقیلی  روایت  است ‌که ‌گفت‌:  ‌“‌یاران  محمد صلی الله علیه و سلم  ترک  هیچ  عملی  را  موجب‌ کافر  شدن  نمی‌دانستند،  مگر  ترک  نماز  را“‌.  ترمذی  و  حاکم  آن  را  روایت ‌کرده‌اند  و  او  بنا  به  شرط  شیخین  آن  را  ‌“‌صحیح‌‌“  دانسته  است‌.

5-محمد  پسر  نصر  مروزی ‌گفت‌:  از اسحاق  شنیدم ‌که  می‌گفت‌:  ‌“‌حدیث  صحیح  است  از  پیامبر صلی الله علیه وسلم  که  "‌ تارك الصلاة كافر[‌ کسی  که  همیشه  نماز  را  ترک‌ کند  کافر  است ]"‌.

از  زمان  حضرت  محمد صلی الله علیه و سلم  تا  به  امروز  رای  اهل  علـم  چنین  بوده  است‌ که‌:  اگر  شخصی  بعمد  و بدون  پوزش  شرعی  نماز را  ترک ‌کند،  تا  وقت  آن  بگذرد،  آن  شخص  کافر  است‌.

6-ابن  حزم ‌گفته  است ‌که‌:  از  عمر  بن  خطاب  و  عبدالرحمن  بن  عوف‌،  و  معاذ  بن  جبل‌،  و  ابوهریره  و  دیگر  اصحاب‌  روایت  شده  است ‌که‌:" (أن من ترك صلاة فرض واحدة متعمدا حتى يخرج وقتها فهو كافر مرتد) [‌کسی‌ که  از  روی  عمد یک  نماز فرض  را  ترک ‌کند  تا  اینکه  وقت  ادای  آن  بگذرد،  او کافر  مرتد  است‌]‌"‌.  ابن  حزم ‌گوید:  ما  ندیدیم ‌که ‌کسی  با  این  اصحاب  در این  باره  مخالفتی ‌کرده‌  باشد.  منذری  در“‌الترغیب  و  الترهیب‌‌“  آن  را  ذکر کرده  است‌،  سپس  گفته  است‌:  گروهی  از  یاران  پیامبر صلی الله علیه و سلم و  بعضی  دیگر  از  علمای  بعدی‌،  بر آن  هستند:‌ کسی ‌که  از روی  عمد  نماز  را  ترک ‌کند  تا  اینکه  وقت  شرعی  آن  بگذرد کافر  است.  در میان  اصحاب  از  جمله  عمر  بن  الخطاب‌، عبدالله‌،  و  ابوالدرداء  (‌رضی  الله  عنهم‌)  می‌باشند.  و  از  غیر  اصحاب  احمد  بن  حنبل‌،  ابو ایوب  السختیانی‌،  ابوداود  الطیالسی‌،  ابوبکر  بن  ابی  شیبه  و  زهیر  بن  حرب  و  دیگران  -  رحمهم  الله  -  نیز  چنین ‌گفته‌اند. 

اما  احادیثی ‌که  بموجب  آنها کشتن ‌کسی‌ که  نماز  را  ترک ‌کند  واجب  است‌،  بقرار  .

زیر  می‌باشند:

1-‌از  ابن  عباس  از  پیامبر  صلی الله علیه و سلم  روایت  شده  است‌ که  فرموده‌اند:" (عرى الاسلام و قواعد الدين ثلاثة عليهن أسس الاسلام، من ترك واحدة منهن فهو بها كافر حلال الدم شهادة أن لا إله إلا الله، والصلاة المكتوبة، وصوم رمضان  [حلقه‌های  بهم  پیوسته  و پایه‌های  دین  اسلام  سه  چیز  هستند، ‌که  اسلام  بر  روی  آنها  بنیاد  نهاده  شده  است‌،  هر کس  یکی  از آنها  را  ترک ‌کند،  بواسطه  ترک ‌کافر می‌شود  و  خونش  حلال  است‌:  یقین  داشتن  و  اقرار کردن  به  اینکه  بجز  الله  هیچ  معبودی  نیست‌،‌  یعنی  ترک  شهادت  توحید،  نمازهای  پنجگانه  فرض‌،  و  روزه  ماه  رمضان‌]"‌.  ابویعلی  آن  را  با  ‌“‌اسناد  حسن‌“‌  روایت  کرده  است‌.  و  در  روایت  دیگری  چنین  آمده  است‌:" (من ترك منهن واحدة بالله كافر و لا يقبل منه صرف ولا عدل و قد حل دمه وماله)  [کسی‌ که  یکی  از آنها  را  ترک‌ کند،  نسبت  به  خدا کفر  ورزیده  و  هیچ  عبادت  فرض  و  سنتی  از او  پذیرفته  نمی‌شود  و  بی‌گمان  خون  و  مالش  حلال  است‌]‌"‌.

2-‌از  ابن  عمر  روایت  شده  است ‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" أمرت أن أقاتل الناس حتى شهدوا أن لا إله إلا الله وأن محمدا رسول الله، ويقيموا الصلاة، ويؤتوا الزكاة فإذا فعلوا ذلك عصموا مني دماءهم وأموالهم إلا بحق الاسلام وحسابهم على الله عزوجل) [به  من  دستور  داده  شده  است ‌که  با  مردم  بجنگم  تا  اینکه  شهادت  دهند  بر  اینکه  جز  الله  معبود  بحقی  نیست  و  اینکه  محمد صلی الله علیه و سلم فرستاده  خداست  و  تا  اینکه  ن