سنت  ظهر آمده  است ‌که  چهار رکعت  یا  شش  رکعت  یا  هشت  رکعت  است‌ . اینک  تفصیل  آن‌:  

-د‌ر باره  چهار  رکـعت  بود‌ن  آن‌:
1-‌ازابن  عمر روایت  است‌ که‌:‌“‌من  نماز  سنت  پیامبر صلی الله علیه و سلم  را  ده  رکعت  بخاطر  دارم‌:  دو  رکعت  پیش  از  ظهر  و  دو  رکعت  بعد  از آن‌،  و  دو  رکعت  بعد  از  نماز  مـغرب  در  منزلش‌،  و  دو  رکعت  بعد از  نماز  عشاء  در  منزلش  و  دو  رکعت  پیش از  نماز  صبح“‌  به  روایت  بخاری‌.

٢-‌از  مغیره  بن  سلیمان  روایت  است‌ که  گفته‌:  از  ابن  عمر  شنیدم  که  می‌گفت‌: ‌“‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  دو  رکعت  پیش  از ظهر و دو  رکعت  بعد  از آن‌،  و دو رکعت  بعد  از مغرب‌،  و  دو  رکعت  بعد ا‌ز عشاء  و  دو  رکعت  پیش‌ ‌از  نماز  صبح  را،  ترک  نمی‌کرد  و  همیشه  آنها  را  می‌خواند“‌.  به  روایت  احمد  با  سندی  “‌جید“‌.   

د‌ر باره  شش  رکـعت  بود‌ن  سنت  ظهر:
1-‌عبدالله  بن  شقیق‌ گفته  است‌:  در‌ باره نماز  پیامبر صلی الله علیه و سلم  از  عایشه  پرسیدم‌،  او گفت‌: ‌“ ‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  چهار رکعت  پیش  از نماز ظهر و دو  رکعت  بعد  از آن  می‌خواند‌“‌.  به  روایت  احمد  و مسلم  ودیگران‌ .

٢-‌از  ام  حبیبه  دختر  ابوسفیان  روایت  است‌ که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرموده  است‌:" من صلى في يوم وليلة اثنتي عشرة ركعة بني له بيت في الجنة: أربعا قبل الظهر، وركعتين بعدها، وركعتين بعد المغرب، وركعتين بعد العشاء، وركعتين قبل صلاة الفجر (‌ترجمه  آن‌،  مانند  شماره  ١  عنوان  قبل  است‌،  فقط  پیش  از  ظهر  چهار  رکعت  است‌)‌.  ترمذی  آن  را  روایت ‌کرده  و  آن  را ‌“‌حسن‌“  دانسته  است‌.  و  مسلم  نیز  با  اختصار آن  را  روایت ‌کرده است. 

در باره  هشت  رکعت  بودن رکعت  ظهـر:  
از  ام  حبیبه  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:  ’‌’ من صلى أربعا قبل الظهر وأربعا بعدها حرم الله لحمه على النار [‌کسی  که  چهار  رکعت  پیش  از  نماز  ظهر  و  چهار  رکعت  بعد  از  آن  را  بخواند  خداوند گوشت  وی  را  بر آتش  جهنم  حرام  می‌کند]‌’‌’‌.  به  روایت احمد  و  اصحاب  سنن  و  تصحیح  ترمذی‌. 

فضیلف  چهـار رکعت  پیش  از  نماز  ظهر  
1-‌از  ابو  انصاری  روایت  است  که  او:  پیش  از  ظهر  چهار  رکعت  می‌خواند.  از  او  سوال  شد که  همیشه  این  چهار  رکعت  را  می‌خوانی‌؟ ‌گفت‌:‌“ ‌من  پیامبر صلی الله علیه و سلم  را  دیدم ‌که  آن  را  می‌خواند‌“‌،  از  او  پرسیدم ‌که  چرا  آن  را  می‌خوانی‌؟  فرموده‌:’‌’  إنها ساعة تفتح فيها أبواب السماء، فأحببت أن يرفع لي فيها عمل صالح  [‌در  این  ساعت  درهای  آسمان ‌گشوده می‌شود،  پس  دوست  دارم  که  در  این  ساعت  یک  عمل  شایسته  من  به  آسمان  برده  شود]‌’‌’‌.  احمد  آن  را  با  سند ‌“‌جید‌“ روایت ‌کرده  است‌.

٢-‌از  عایشه  روایت  است ‌که‌:‌“‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  هرگز  چهار  رکعت  پیش  از  نماز  ظهر  و  دو رکعت  پیش  از  نماز  صبح  را  ترک  نمی‌کرد‌“‌.  به  روایت  احمد  و  بخاری‌.  در  روایت  دیگری  از  ایشان  آمده  است ‌که‌:‌“ ‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  پیش  از  نماز  ظهر  چهار رکعت  می‌خواند  و  ایستادن  در  آنها  را  طولانی  می‌کرد  و  رکوع  و  سجود  را کامل  و  نیکو  انجام  می‌داد“‌‌.  در  حدیث  ابن  عمر  آمده  است‌ که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  پیش  از  ظهر دو  رکعت  می‌گزارد.  و  در  حدیث  دیگر آمده  است‌ که  چهار رکعت  می‌گزارد.  بین  آنها  تعارض  نیست  چه  به  قول  ابن  حجر  در  “‌الفتح‌“  این  احادیث  مربوط  به  دو  مورد  است ‌که  در  موردی  دو  رکعت  خوانده  و  در  موارد  دیگر  چهار  رکعت  خوانده  است‌.  بعضی  دیگـر  در  توجیه  آن  گفته‌اند:  پیامبر صلی الله علیه و سلم  در  مسجد  دو  رکعت  و  در  منزلش  چهار  رکعت  خوانده  است  و  احتمال  دارد که  دو  رکعت  را  در  منزلش  و  دو  رکعت  را  در  مسجد  خوانده  باشد،‌که ابن  عمر  از  دو  رکعت  در  مسجد  اطلاع  داشته  و  عایشه  از  هر  دو  مورد  مطلع  بوده است‌.  احمد  و  ابوداود  از  عایشه  روایت ‌کرده‌اند که‌:  “‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  چهار  رکعت  را  پیش  از  نماز در منزلش  می خـواند،  سپس  بیرون  می‌آمد“‌،  این  حدیث  احتمال  اولی  را  تایید  می‌کند.  ابوجعفر  طبری  در توجیه  آن ‌گفته  است‌:  بیشتر اوقات  چهار  رکعت  می‌خواند  و گاهی  دو  رکعت  می‌خواند.  اگر  سنت  ظهر  پیش  از آن  یا  بعد  از آن  چهار  رکعت  باشد،  بهتر است‌ که  بعد  از هر دو  رکعتی  سلام  بدهد،  و  می‌تواند  آنها  را  به  یک  سلام  دادن  نیز  بخواند  چه  پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" صلاة الليل والنهار مثنى مثنى  [‌نمازهای  (‌سنت‌)  شب  و  روز  دو  رکعتی  است‌]"‌.  ابوداود  آن  را  با  سند  صحیح  روایت ‌کرده  است‌.  

قضای  سنت  ظهر  چون  فوت گردد:  
از  عایشه  روایت  است ‌که‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم  اگر  چهار  رکعت  پیش  از  ظهر  را  نمی‌خواند،  آنها  را  بعد  از نماز ظهر‌ “‌قضا“  می‌کرد.  ترمذی  آن  را  بصورت “‌حسن  غریب‌“  روایت  کرده  است‌.  ابن  ماجه  نیز از عایشه  روایت ‌کرده  است‌ که ‌گفته  است‌: ‌“‌ پیامبر صلی الله علیه و سلم  هرگاه  چهار رکعت  پیش  از نماز ظهرش  فوت  می‌شد  (‌قضای‌)  آنها  را  بعد  از دو  رکعت  سنت  بعد از ظهر  بجای  می‌آورد“‌.

تا  اینجا  سخن  از  قضای  سنت  راتبه  پیش  از  ظهر  بود،  و  اما  در ‌باره  قضای  سنت  راتبه  بعد  از  ظهر  احمد  از ام  سلمه  روایت ‌کرده  است‌ که ‌گفته‌:‌“‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  نماز  ظهر را  خواند،  سپس  مالی  را  پیش  او آوردند،  ایشان  نشستند  و  به  تقسیم  آن  بین  مردم  مشغول  شدند  تا  اینکه  موذن  اذان  عصر  را گفت‌،  آنگاه  نماز  عصر  را گزاردند،  سپس  سوی  من  آمد،  چه  نوبه  من  بود،  و  دو  رکعت‌ کوتاه  خواند. گفتیم‌:  ای  رسول  خدا  این  دو  رکعت  چه  بود؟  به  تو  دستور  داده  شده  است ‌که  آنها  را  بخوانی‌؟  فرمود:  نخیر،  اینها  همان  دو  رکعتی  بود که  همواره  بعد  از  نماز  ظهر  می‌خواندم‌،  ولی  امروز  تقسیم  این  اموال  مرا  بخود  مشغول  داشت  تا  اینکه  موذن  اذان  عصر  راگفت‌،  دوست  نداشتم  آنها  را  ترک‌کنم‌“‌.  به  روایت  بخاری  و  مسلم  و  ابوداود  ولی  متن  ابوداود  با  این  متن  تفاوت  دارد.سنت  عشاء

از  احادیث  پیشین  می‌توان  دلیل  سنت  بودن  دو  رکعت  بعد  از  نماز  عشاء  را  فهمید. سنتهای  غیر موکد

 آنچه  تا  بحال ‌گفتیم  سنتها  و  رواتب  موکد  بودند که  بر ادای  آنها  تاکید  شده  است‌. 
سنتهای  دیگری  نیز هست ‌که  رواتب  غیر موکد  نام  دارند که  انجام  آنها  نیز مستحب  و  بر  ادای  آنها  تاکید  نشده  است‌.  و  آنها  بقرار  زیر  می‌باشند:

1-د‌و رکعت  یا  چهار  رکعت  پیش  از  نماز  عصر:
در  احادیثی  از  آن‌ها  سخن‌ گفته  شده  است‌،‌ که  بعضی  از  آنها  یک  دیگر را  تایید می‌کنند،  از  جمله  از  ابن  عمر  روایت  است‌ که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" رحم 