چند بار سؤالش را تکرار کرد. رسول الله صلی الله عليه وسلم  در هر بار فرمودند: خشمگين مشو.

49- وَعَنْ أبي هُرَيْرةَ رَضِيَ اللَّهُ عنه قال: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَا يَزَال الْبَلاءُ بِالْمُؤْمِنِ وَالْمؤمِنَةِ في نَفْسِهِ وَولَدِهِ ومَالِهِ حَتَّى يَلْقَى اللَّه تعالى وَمَا عَلَيْهِ خَطِيئَةٌ» رواه التِّرْمِذيُّ وقال: حديثٌ حسنٌ صحِيح.

49- از ابو هريرة رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمودند: مردان و زنان مؤمن هميشه در جان و فرزند و مال خويش مورد آزمايش خداوند قرار می گيرند، تا به خدا بپيوندند، در حاليکه گناهی ندارند.


<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:291.txt">1</a><a class="text" href="w:text:292.txt">2</a><a class="text" href="w:text:293.txt">3</a></body></html>تکبر و خود بزرگ بينی بر خلق گناه است، اگر در آن استخفاف و سبک شمردن شريعت نباشد، ور نه چنانچه پيامبر زمامدار و يا عالمی را بواسطهء علمش خوار و حقير شمارد، کافر می شود. اين سخن را مظهری گفته است.
کبر عبارت است از اينکه شخص ديگری را خوار و حقير شمارد. کبر بر خدا بنحوی که اطاعتش را نکرده و امرش را نپذيرد، کفر است. پس از آنکه امر خدا را انجام نداده يا منهيات خدا را مرتکب شود، از روی استخفاف به خداوند تعالی بدون شک، کافر می گردد.
و اما کسی که از روی بی خبری و غفلت يا غلبهء شهوت آن را فرو گذارد، گنهگار است.

قال الله تعالی: { تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوّاً فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَاداً وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ} القصص: ٨٣
و قال تعالی: { وَلاَ تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحاً} الإسراء: ٣٧
و قال تعالی: { وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ} لقمان: ١٨
و قال تعالی: { إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ} القصص: ٧٦ الی قوله تعالی: {فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ المُنتَصِرِينَ} القصص: ٨١

خداوند می فرمايد: اين سرای بازپسين را مقرر می کنيم، برای آنانکه می طلبند، تکبر در زمين و نه فساد را و حسن عاقبت برای پرهيزگاران است. قصص:83
و می فرمايد: و در زمين خرامان مرويد. إسراء: 37
و ميفرمايد: و روی خود را از طرف مردم مگردان و در زمين خرامان راه مرو، هر آيينه خدا هر نازندهء خود ستاينده را دوست ندارد. لقمان: 18
و ميفرمايد: و قارون از قوم موسی بود، پس بر آنان تعدی کرد و او را عطا کرده بوديم از گنجها آنقدر که کليدهای او گرانی می کرد، گروه صاحب توانائی را و چون گفت به او قومش، شاد مشو چون خدا دوست نمی دارد شاد شوند گان را. قصص: 765 تا فرمودهء خداوند: ﭽ ﮗ   ﮘ   ﮙ  ﮚ    ﭼ القصص: ٨١

612- وعن عبدِ اللَّهِ بن مسعُودٍ رضيَ اللَّهُ عنه، عن النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يَدْخُل الجَنَّةَ مَنْ كَانَ في قَلْبِهِ مثْقَالُ ذَرَّةٍ مَنْ كِبرٍ » فقال رَجُل: إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُه حسنا، ونعلهُ حسنا قال: « إِنَّ اللَّه جَمِيلٌ يُحِبُّ الجَمالَ الكِبْرُ بَطَرُ الحَقِّ وغَمْطُ النَّاسِ » رواه مسلم.

612- از عبد الله بن مسعود رضی الله عنه روايت شده که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: آنکه در دلش به اندازهء ذره کبر باشد، به بهشت داخل نمی شود. 
کسی گفت: شخصی دوست می دارد که جامه اش و کفشش نيکو باشد!
فرمود: خداوند زيبا است و زيبائی را دوست می دارد. کبر سرکشی در برابر حق و حقير شمردن مردم است.
      
613- وعنْ سلمةَ بنِ الأَكْوع رضي اللَّه عنه أَن رجُلاً أَكَل عِنْدَ رسولِ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بشِمالِهِ فقال: « كُلْ بِيَمِينِكَ » قال: لاَ أَسْتَطِيع، قال: « لا اسْتَطَعْتَ » مَا مَنَعَهُ إِلاَّ الكبْر. قال: فما رَفَعها إِلى فِيه. رواه مسلم.

613- سلمه بن اکوع رضی الله عنه روايت کرده که:
مردی در حضور رسول الله صلی الله عليه وسلم  بدست چپ خويش نان می خورد، آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: بدست راست بخور، او گفت: نمی توانم، چيزی جز کبر او را به گفتن اين سخن وادار نکرد. راوی گفت که بعد از آن، آنمرد ديگر نتوانست دست راست خود را به دهان خويش بالا کند.

614- وعن حَارثَةَ بنِ وهْبٍ رضي اللَّه عنه قال: سَمِعْتُ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: «أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَهْلِ النَّار؟ : كُلُّ عُتُلٍّ جَوَّاظٍ مُسْتَكْبِرٍ » متفقٌ عليه. وتقدَّم شرحُه في باب ضَعفَةِ المسلمين.   

614- حارثه بن وهب رضی الله عنه روايت کرده که:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که فرمود: آيا شما را از جهنميان با خبر نسازم؟ هر خشن، آزمند متکبر است.

615- وعن أبي سعيدٍ الخُدريِّ رضيَ اللَّهُ عنه، عن النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « احْتَجَّتِ الجَنَّةُ والنَّار، فقالت النَّار: فيَّ الجَبَّارُونَ والمُتَكَبِّرُون، وقالَتِ الجنَّةُ : فيَّ ضُعَفاءُ النَّاسِ ومَسَاكِينُهُم. فَقَضَى اللَّه بيْنَهُمَا: إِنَّكِ الجَنَّةُ رَحْمَتي، أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ وإِنَّكِ النَّارُ عذَابي، أُعَذِّبُ بِكِ مَنْ أَشَاء، ولِكِلَيْكُما عليَّ مِلْؤُها » رواهُ مسلم.

615- ابو سعيد الخدری رضی الله عنه از پيامبر صلی الله عليه وسلم روايت نموده که فرمود:
بهشت و جهنم با هم احتجاج کردند. 
جهنم گفت: در من ستمگاران و مستکبران است.
بهشت گفت: در من مردم ضعيف و مسکين است.
خداوند در ميان شان حکم نمود که: تو بهشتی رحمت منی! بوسيلهء تو کسيرا که بخواهم، مورد رحمت خويش قرار می دهم و تو جهنمی، عذاب منی! بوسيلهء تو کسيرا که بخواهم عذاب می کنم و بر من حق است که هر دوی شما را پر سازم.

616- وعن أبي هُريرة رضي اللَّه عنه أَن رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يَنْظُرُ اللَّه يَوْم القِيامةِ إِلى مَنْ جَرَّ إِزارَه بَطَراً » متفقٌ عليه.

616- ابو هريره رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: خداوند در روز قيامت نظر نمی کند، بسوی کسيکه ازار خود را از روی کبر و غرور به زمين بکشاند.
ش: نهی در صورتي است که از روی کبر باشد، ورنه کسی را که بدون کبر داشتن ازار رها شده و تا زير شتالنگ (قوزک پايش) باشد، گناهی نيست.
و احاديث مطلقی که آمده در مورد اين که آنچه از شتالنگ به زير است در جهنم و آتش است، حمل در صورتی می شود که برای تکبر باشد، زيرا مطلق بر مقيد حمل می گردد و مصنف آن را در شرح مسلم آورده است.

617- وعنه قال: قالَ رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « ثَلاثةٌ لاَ يُكَلِّم