 » وَإِنَّكُمْ لَنْ تَزَالُوا في صَلاةٍ ما انْتَظَرْتُمُ الصَّلاةَ » رواه البخاري.

1748- از انس رضی الله عنه روايت است که:
آنان انتظار پيامبر صلی الله عليه وسلم را کشيدند و آنحضرت صلی الله عليه وسلم نزديک نيمه های شب آمده و بر آنان نماز عشاء را خواند. بعد خطبه خوانده فرمود: با خبر باشيد که مردم نماز گزاردند و رفتند  و شما در نماز بوديد تا زمانی که انتظار نماز را کشيديد.
1749- عَنْ أَبي هُريْرةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: قَالَ رَسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِذا دَعَا الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ إِلى فِراشِهِ فأَبَت، فَباتَ غَضْبانَ علَيْهَا، لَعَنَتْهَا المَلائِكَةُ حتى تُصْبِح » متفقٌ عليه.
 وفي رواية: حَتَّى « تَرْجِع » .

1749- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه مردی زنش را به بستر خويش خواست و او از آمدن ممانعت ورزيد و وی (شوهر) بر او خشمناک شب را گذرانيد، فرشتگان تا صبح او را لعنت می کنند.
و در روايتی آمده که: تا اينکه باز گردد.
1750- عنْ أَبي هُريْرةَ رضِيَ اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « لا يَحِلُّ للمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شاهِدٌ إِلاَّ بإِذْنِهِ ولا تَأْذَنَ في بَيْتِهِ إِلاَّ بإِذْنِهِ» متفقٌ عليه.

1750- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: برای زن روا نيست که روزه گيرد، در حاليکه شوهرش حاضر است، مگر به اجازهء وی و اينکه برای کسی اجازهء ورود به خانه اش را بدون اجازه اش دهد.

1751- عنْ أَبي هُريْرَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قََال: « أَمَا يَخْشَى أَحَدُكُمْ إِذا رفَعَ رأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ أَنْ يَجْعلَ اللَّه رأْسَهُ رأْسَ حِمار، أَوْ يَجْعلَ اللَّه صُورتَهُ صُورَةَ حِمارٍ» متفقٌ عليه.

1751- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آيا نمی ترسد يکی از شما هرگاه سرش را پيش از امام بالا کند از اينکه خداوند سرش را سر الاغ گرداند، و يا اينکه شکل او را شکل الاغ سازد.
ش: مراد آنست که خداوند او را همچون الاغ نفهم و نادان می سازد.
1752- عَنْ أَبي هُريْرةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ أن رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: نهي عنِ الخَصْرِ في الصَّلاةِ. متفقٌ عليه.

1752- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: از گذاشتن دست بر تهيگاه در نماز منع فرمود (چون نشانهء کبر است).
1753-  عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَت: سَمِعْتُ رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَقُول: « لا صَلاةَ بحَضرَةِ طَعَام، وَلا وَهُوَ يُدَافِعُهُ الأَخْبَثَانَ » رواه مسلم.

1753- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: نمازی در وقت حاضر شدن طعام نيست و نه هم زمانی که اخبثان (بول و غائط) بر شخص فشار آورند.
1754- عَنْ أَنسِ بْنِ مَالكٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَا بالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلِى السَّماءِ في صَلاتِهِم، » فَاشْتَدَّ قَوْلُهُ في ذلك حَتَّى قَال: « لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذلك، أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصارُهُم، » رواه البخاري.

1754- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چيست حال آنانی که در نماز شان چشمهای خود را بسوی آسمان بالا می نمايند؟ و سخنش در اين مورد شديد شد تا اينکه فرمود: هر آئينه از اين کار خود را باز خواهند داشت و يا اينکه چشمهای شان ربوده خواهد شد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:758.txt">341.باب کراهيت اينسو و آنسو ديدن در نماز بدون عذر</a><a class="text" href="w:text:759.txt">342.باب منع از ادای نماز بسوی قبرها</a><a class="text" href="w:text:760.txt">343.باب حرام بودن رد شدن و گذشتن از پيش روی نماز گزار</a><a class="text" href="w:text:761.txt">344. باب کراهيت آغاز نمودن مقتدی به نماز نافله پس از آنکه مؤذن شروع به اقامت نمايد، خواه نماز نافلهء مذکور سنت آن نماز و يا غير آن باشد</a><a class="text" href="w:text:762.txt">345. باب کراهيت خاص ساختن روز جمع به روزه گرفتن يا شب جمعه برای نماز شب از ميان شب ها</a><a class="text" href="w:text:763.txt">346.باب تحريم روزهء وصال (پی در پی) و آن اين است که شخص دو روز يا بيش از آن روزه گرفته و در بين آن نخورد و نياشامد</a><a class="text" href="w:text:764.txt">347.باب تحريم نشستن بر سر قبرها</a><a class="text" href="w:text:765.txt">348. باب منع از گچ کردن قبرها و بنای ساختمان بر آن</a><a class="text" href="w:text:766.txt">349.باب تأکيد حرمت گريختن برده از نزد آقايش</a><a class="text" href="w:text:767.txt">350.باب تحريم شفاعت در حدود</a></body></html>1755- عَنْ عَائِشَةَ رضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَت: سأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم عَنِ الالْتِفَاتِ في الصَّلاةِ فَقَال: « هُوَ اخْتِلاسٌ يَخْتَلِسُهُ الشَّيْطَانُ مِنْ صَلاةِ الْعَبْدِ » رواهُ البُخَاري.

1755- از عائشه رضی الله عنها روايت است که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم در مورد التفات در نماز پرسيدم، فرمود: ربودنی است که شيطان از نماز بنده می ربايد.

1756- وَعَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: قَالَ لي رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِيَّاكَ وَالالْتِفَاتَ في الصَّلاة، فَإِنَّ الالْتِفَاتَ في الصَّلاةِ هَلَكَةٌ، فإِنْ كَان لابُدَّ، فَفي التَّطَوُّعِ لا في الْفَرِيضَةِ».    رواه التِّرمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صَحِيح.

1756- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: از التفات و نگريستن در نماز بپرهيزيد، زيرا التفات در نماز سبب هلاکت است و اگر از روی ضرورت بود، پس در نافله نه در فريضه.
1757-  عَنْ أَبي مَرْثَدٍ كَنَّازِ بْنِ الحُصَيْنِ رَضِيَ اللَّه عَنْهُ قَال: سمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْه وسَلَّم يَقُول: « لا تُصَلُّوا إِلى القُبُور، وَلا تَجْلِسُوا علَيْها » رواه مُسْلِم.

1757- از ابو مرثد کناز بن حصين رضی الله عنه روايت است که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: بسوی قبرها نماز نگزارده و بر آنها ننشينيد.
ش: هرگاه شخصی در نماز رويش را بطرف قبر بگرداند و قصد روی آوردن بدان را بکند، اين کار حرام قطعی است و اگر بدون قصد بطرف قبر رو کند، کراهيت دارد.
امام شافعی رحمه الله می گويد: حرام می دانم که قبر هموار شده و بر آن مسجد ساخته شود يا هموار نشود و بر آن نماز گزارده شود.
از اينروست که رسول الله صلی الله عليه وسلم می فرمايد: اللهم لا تجعل قبری وثناً يعبد.
قال الله تعالی: { طه{1} مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى{2}  طه: ١ – ٢
و قال تعالي: {يُرِيدُ اللّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلاَ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ} البقرة: ١٨٥

خ