سانده و به تو زيان نرساند.
گفت: از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که می فرمود: شما نزد برادران تان قدوم می آوريد، از اين رو جايگاه ها و لباسهای خود را درست کنيد، و گوئی مانند خال سياه در ميان مردم باشيد، زيرا خداوند بدلباسی و بدشکلی را دوست نمی دارد.

799- وعن أبي سعيدٍ الخدْرِيِّ رضيَ اللَّهُ عنه قال: قَالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم « إزرَةُ المُسلِمِ إِلى نصْفِ السَّاقِ، وَلاَ حَرَجَ أَوْ لا جُنَاحَ فيما بَيْنَهُ وَبَيْنَ الكَعْبَيْن، فَمَا كانَ أَسْفَلَ منَ الكعْبَينِ فَهَوُ في النَّارِ، ومَنْ جَرَّ إِزارهُ بَطَراً لَمْ يَنْظرِ اللَّه إِلَيْهِ». رواهُ أَبُو داود بإِسنادٍ صحيح.

799- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: ازار مسلمان تا نصف ساق است ومشکلی نيست. يا فرمود: گناهی نيست که در ميان ساق و شتالنگ (قوزک پا) باشد و آنچه از شتالنگ پايين تر باشد، پس آن در دوزخ است. و کسی که از روی کبر ازارش را کشان کند، خداوند بسويش نظر نمی کند.

800- وعن ابنِ عمر رضيَ اللَّه عنهما قال: مَرَرْتُ عَلى رسُولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَفي إِزاري اسْترْخَاء. فَقَال: « يا عَبْدَ اللَّه، ارْفَعْ إِزارَكَ » فَرفعتهُ ثُمَّ قَال: «زِدْ»، فَزِدْت، فَمَا زِلْتُ أَتَحرَّاها بَعْد. فَقَالَ بَعْض القُوْم:إِلى أَيْن؟ فَقَال: إِلى أَنْصاف السَّاقَيْنِ». رواهُ مسلم.

800- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت شده که گفت:
از کنار رسول الله صلی الله عليه وسلم گذشتم، در حاليکه ازارم سست شده بود، (يعنی کشاله شده بود). پس فرمود: ای عبد الله ازارت را بالا کن. من آن را بالا کردم، باز فرمود: زيادتر بالا کن، من زيادتر بالا کردم و بعد از آن هميشه آن را در می يافتم. بعضی از گروه گفتند: تا کجا؟
گفت: تا نصف های ساق.

801- وعنه قال: قالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« مَنْ جَرَّ ثَوبَه خيلاءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّه إِلَيْهِ يَوْمَ القيامِةِ » فقالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ: فَكَيْفَ تَصْنَعُ النِّسَاءُ بِذُيُولِهن، قال: « يُرْخينَ شِبْراً». قَالَتْ: إِذن تَنكَشفُ أَقْدامُهن. قال: « فيُرْخِينَهُ ذِراعاً لاَ يَزِدْنَ ». رواهُ أبو داود، والترمذي وقال: حديث حسن صحيح.

801- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: آنکه از روی کبر، جامه اش را کشان کند، خداوند در روز قيامت بسويش نظر نمی کند، پس ام سلمه گفت: زنها، به دامنهای خود چه می کنند؟
فرمود: يک وجب رها کنند.
گفت: اگر چنين کنند، قدمهای شان ظاهر می گردد.
فرمود: يک گز آن را رها کنند و بر آن نيفزايند.


در باب فضيلت گرسنگی و سختی معيشت جملاتی گذشت که به اين باب مربوط است

802- وعن معاذِ بن أَنسٍ رضي اللَّه عنه أَنَّ رسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «مَنْ تَرَكَ اللِّباس تَواضُعاً للَّه، وَهُوَ يَقْدِرُ علَيْه، دعاهُ اللَّهُ يَوْمَ القِيامَةِ عَلى رُؤُوسِ الخَلائِقِ حتى يُخيِّره منْ أَيِّ حُلَلِ الإِيمان شَاءَ يلبَسُها». رواهُ الترمذي وقال: حديث حسن.

802- از معاذ بن انس رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود:
آنکه لباس گرانقيمت را از روی تواضع و فروتنی برای خداوند ترک کند، در حاليکه توانمندی آن را هم دارد، خداوند در روز قيامت به حضور مردمان او را می خواهد و مخير می سازد تا از هر حلهء از حله های ايمان که بخواهد، بپوشد.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:380.txt">121. باب مستحب بودن ميانه روی کردن در لباس و مبادا که بدون حاجت و مقصود شرعی لباسی بپوشد که او را حقير و خوار نشان دهد</a><a class="text" href="w:text:381.txt">122.باب تحريم پوشيدن لباس ابريشمين برای مردان، و حرام بودن نشستن و تکيه کردن بر آن و روا بودن پوشيدن آن، برای زنان</a><a class="text" href="w:text:382.txt">123.باب روا بودن پوشيدن ابريشم برای آنکه بيماری خارش داشته باشد </a><a class="text" href="w:text:383.txt">124. باب منع از گستردن پوستهای پلنگ و سوار شدن بر آن</a><a class="text" href="w:text:384.txt">125. باب آنچه هنگام پوشيدن لباس نو يا کفش نو و امثال آن بايد گفته شود</a><a class="text" href="w:text:385.txt">126.باب استحباب آغاز به راست در پوشيدن لباس</a><a class="text" href="w:text:386.txt">127. باب آداب خواب و به پهلو غلطيدن و نشستن و مجلس و همنشين و خواب ديدن</a><a class="text" href="w:text:387.txt">128.باب در روا بود بر پشت افتادن و نهادن يک پای بر بالای پای ديگر، هرگاه از ظاهر شدن عورت ترسی نبود و روا بودن چارزانو زدن و چمباتمه زدن</a><a class="folder" href="w:html:388.xml">129.باب در  آداب نشستن در مجلس و همنشين</a><a class="text" href="w:text:392.txt">130. باب در مورد خواب ديدن و مسائلی که بدان ربط دارد</a></body></html>66- السَّابِع: عَنْ أبي يَعْلَى شَدَّادِ بْن أَوْسٍ رضي اللَّه عنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «الكَيِّس مَنْ دَانَ نَفْسَه، وَعَمِلَ لِما بَعْدَ الْموْت، وَالْعَاجِزُ مَنْ أَتْبَعَ نَفْسَه هَواهَا، وتمَنَّى عَلَى اللَّهِ الأماني » رواه التِّرْمِذيُّ وقالَ  حديثٌ حَسَنٌ    

66- از ابی يعلی شداد بن اوس رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: زيرک کسی است که نفس خود را محاسبه نموده و برای زندگی بعد از مرگ کار کند، و ناتوان کسی است که نفسش را بدنبال آرزوها و هوای خويش کشاند، و از خدا اميد داشته باشد.

67- الثَّامِن: عَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضي اللَّهُ عنهُ قال: قالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: مِنْ حُسْنِ إِسْلامِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَالاَ يَعْنِيهِ » حديثٌ حسنٌ رواهُ التِّرْمذيُّ وغيرُه.

67- از ابی هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: از حسن و نيکوئی اسلام شخص ترک امور بی فايده است.

68- التَّاسع: عَنْ عُمَرَ رضي اللَّهُ عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يُسْأَلُ الرَّجُلُ فيمَ ضَربَ امْرَأَتَهُ » رواه أبو داود وغيرُه.

68- از عمر رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: مرد از اينکه همسرش را برای چه زده مورد پرسش قرار نمی گيرد.


803- عن عمرو بن شُعْيبٍ عن أَبيه عَنْ جدِّهِ رضيَ اللَّهُ عنه قال: قالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِن اللَّه يُحِبُّ أَنْ يُرى أَثَرُ نِعْمَتِهِ عَلى عبْده». رواهُ الترمذي وقال: حديثٌ حسن.

803- از عمرو بن شعيب از پدرش از جدش رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند دوست می دارد که نشانهء نعمتش را بر بنده اش ببيند.

804- عن عمر بن الخطَّاب رضيَ اللَّه عنه قال: قالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« لاَ تَلْبَسُوا الحرير، فَإنَّ مَنْ لَبِسهُ في الدُّنْيَا لَمْ يَلْبَسْهُ في الآخرةِ . » متفقٌ عليه.

804- از عمر بن خطاب رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: