ه سوگندش را بدهد:
از عقبه بن عامر روايت است که پيامبر ص فرمود : (کفارة النذر کفارة اليمين)[1] «کفاره نذر همان کفاره سوگند است».

کسي که نذر کند سپس بميرد
هر کس نذر کرد و قبل از وفا کردن به آن مرد، وليّ (سرپرست) او بايد نذرش را انجام دهد:
از ابن عباس روايت است : (استفتي سعد بن عبادة رسول اللهr في نذر کان علي أمه توفيت قبل أن تقضيه. قال رسول الله ص : فاقضه عنها)[2] «سعد بن عباده از پيامبر ص درباره نذري که بر گردن مادرش بود و قبل از وفاي به آن فوت کرده بود سؤال کرد. پيامبر ص فرمود : به جاي او آن را انجام بده».
......................
[1]) صحيح : [ص. ج 4488]، م (16445/1265/3)، نس (26/7).
[2]) متفق عليه : م (1638/1260/3)، اين لفظ بخاري است، خ (6698/583/11)، د (3283/134/9)، ت (1586/51/3)، نس (21/7)، جه (2131/689/1).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:312.txt">أطعمه</a><a class="text" href="w:text:313.txt">خوردنيهاي حرام</a><a class="text" href="w:text:314.txt">خوردنيهاي حرام در هنگام اضطرار </a><a class="folder" href="w:html:315.xml">ذکات (ذبح) شرعي</a><a class="folder" href="w:html:323.xml">صيد (شکار) </a><a class="text" href="w:text:329.txt">قرباني</a><a class="text" href="w:text:330.txt">عقيقه</a></body></html>أطعمه:
جمع طعام و آن عبارت است از آنچه که انسان مي‌خورد و با آن تغذيه مي‌کند مانند قوت و غيره.

اصل در طعام حلال بودن است : خداوند متعال مي‌فرمايد : 
) يَا أَيُّهَا النَّاسُ کُلُوا مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلاَلاَ طَيِّباً (   (بقره : 168)
«اي مردم از آنچه در زمين، حلال و پاکيزه است بخوريد».
و مي‌فرمايد : 
)وَکُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاَتُسْرِفُوا إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ. قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعَبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنْ الرِّزْقِ(   (اعراف : 33 - 32)
«و بخوريد و بياشاميد ولي اسراف و زياده‌روي مکنيد که خداوند مسرفان و زياده‌روي کنندگان را دوست ندارد، بگو (اي پيامبر) چه کسي زينتهاي الهي را که براي بندگانش آفريده است و همچنين مواهب و روزي‌هاي پاک را حرام کرده است».

هيچ طعامي حرام نيست مگر آنچه خداوند در کتابش يا بر زبان پيامبر حرام کرده است. و حرام گرداندن آنچه خداوند حرام نکرده، دروغ بر خداوند است : 
خداوند متعال مي‌فرمايد : 
)قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ لَکُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَرَاماً وَ حَلاَلاً قُلْ أللَّهُ أُذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَي اللَّهِ تَفْتَرُونَ. وَمَا ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَي اللَّهِ الْکَذِبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ(  (يونس : 59 - 60)
«بگو به من بگوييد آيا چيزهايي را که خدا براي شما آفريده و رزوي شما کرده است و بخشي از آنها را حرام و بخشي از آنها را حلال نموده‌ايد، آيا خدا به شما اجازه داده است يا اينکه بر خدا دروغ مي‌بنديد، آيا گمان کسناي که بر خدا دروغ مي‌بندند درباره (چيزهايي که) در روز قيامت رخ مي‌دهد چيست؟».
و مي‌فرمايد :
)وَلاَتَقُولُوا لِمَا تَصِفُ ألْسِنَتُکُمْ الْکََذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَ هَذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَي اللَّهِ الْکَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَي اللَّهِ الْکَذِبَ لاَيُفْلِحُونَ. مَتَاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ( (نحل : 116 - 117)
«و به خاطر چيزهايي که تنها (از مغز شما تراوش کرده و) بر زبانتان مي‌رود به دروغ مگوييد اين حلال است و آن حرام، و در نتيجه بر خدا دروغ ببنديد، کساني که بر خدا دروغ مي‌بندند رستگار نمي‌گردند (سودجويي و بهره‌مندي ايشان از جهان ناچيز است و تمام دنيا با توجه به آخرت کالاي کمي است و عذاب دردناکي دارند».خوردنيهاي حرام

خداوند متعال مي‌فرمايد : 
) وَمَالَکُمْ أَلاَّ تَأْکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَکُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْکُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ ( (أنعام : 119)
«شما چرا بايد از گوشت حيواني نخوريد که به هنگام ذبح نام خدا بر آن رفته است، و حال آنکه خداوند گوشت حيواناتي را که بر شما حرام است بيان کرده است مگر ناچار و درمانده شويد (که در اينصورت مي‌توانيد به اندازه‌اي که رفع ضرورت و دفع هلاک کند از گوشت حرام آن بخوريد».
خداوند متعال آنچه را که بر ما حرام است بطور مفصل و واضح بيان نموده است و مي‌فرمايد :
) حُرِّمَتْ عَلَيْکُمْ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنزِيرِ وَ مَا أَهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنَقِةُ وَالْمُؤْقَوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَکَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَکَّيْتُمْ وَ مَا ذُبِحَ عَلَي النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالأزْلاَمِ ذَلِکُمْ فِسْقٌ (  (مائده : 3)
«اي مؤمنان بر شما حرام شده است (خوردن گوشت) مردار، خون، گوشت خوک، حيواناتي که به هنگام ذبح نام غير خدا بر آنها برده شود و به نام ديگران سربريده شوند، حيواناتي که خفه شده‌اند، حيواناتي که با شکنجه و کتک کشته شده‌اند، آنهايي که از بلندي پرت شده و مرده‌اند آنهايي که بر اثر شاخ زدن حيوانات ديگر مرده‌اند، حيواناتي که درندگان از بدن آنها چيزي خورده و بدان سبب مرده‌اند، مگر اينکه (قبل از مرگ) آنها را سربريده باشيد، و حيواناتي که براي نزديکي به بتها سربريده شده‌اند، و بر شما حرام است که با چوبه‌هاي تير به پيشگويي بپردازيد و از غيب سخن گوييد همه اينها براي شما گناه بزرگ و خروج از فرمان رحمان است».
و مي‌فرمايد : 
‌) وَلاَتَأکُلُوا مِمَّا لَم يُذکَرِ اسمُ اللهِ عَلَيهِ وَ إنَّهُ لَفِسقٌ ((أنعام : 121)
«و از گوشت حيواني نخوريد که نام خدا بر آن برده نشده است؛ چرا که خوردن از چنين گوشتي خروج از فرمانبرداري خدا است».
و مي‌فرمايد : 
) قُل لاَأجِدُ فِيمَا أوحِيَ إلَيَّ مُحَرَّماً عَلَي طَاعِمٍ يَطعَمُهُ إلاَّ أن يَکُونَ مَيتةً أو دَماً مُسفُوحاً أو لَحمَ خِنزِيرٍ فَإنَّهُ رِجسٌ أو فِسقاً أَهِلَّ لِغَيرِاللهِ بِهِ (   (أنعام : 145)
«(اي پيامبر) بگو در آنچه به من وحي شده است، چيزي را برخورنده‌اي حرام نمي‌يابم، مگر مردار و خون و گوشت خوک که همه اينها ناپاک هستند و گوشت حيواني که به نام (بتي يا معبودي) جز خدا ربريده شده باشد».
و مي‌فرمايد : 
) وَ حُرِّمَ عَلَيکُم صَيدُ البَرِّ مَا دُمتُم حُرُماً ((مائده : 96)
«و مادام که در حال احرام هستيد نخجير خشکزي براي شما حرام است».

آنچه در حکم مردار است:
عضوي که از حيوان زنده‌اي قطع شود، در حکم مردار است : به دليل حديث ابو واقد ليثي از پيامبر ص که فرمود : (ماقطع من البهيمة و هي حية فهو ميتة)[1] «عضوي که از حيواني زنده جدا مي‌شود، مردار به حساب مي‌آيد».

خون و مرداري که از اين حکم مستثني است:
از ابن عمر(رض) روايت است : (أحل لنا ميتتان و دمان، أما الميتتان فالحوت والجراد، و أما الدمان فالکبد و الطحال)[2] «دو مردار و دو خون براي ما حلال شده‌اند دو مردار ماهي و ملخ مرده، و دو خون کبد و طحال هستند».

خوردن گوشت خر اهلي حرام است:
از انس ابن مالک رض روايت است : (أن رسول الله ص جاءه جاء فقال : أکلت 