 مي‌کنند. اين گروه از زنان داخل بهشت نمي‌شوند و بوي آن هم به مشامشان نمي‌رسند در حالي که بوي آن از فاصله فلان و فلان به مشام مي‌رسد».

همچنين بر زن حرام است که اگر شوهرش در زمان قاعدگي يا از طريق غيرمشروع قصد آميزش جنسي با او داشت، از او اطاعت کند؛ چون پيامبرr مي‌فرمايد : (من أتي حائضا أو امرأة في دبرها، أو کاهنا فصدقه بما يقول فقد کفر بما أنزل علي محمد)[6] «هر کس در زمان قاعدگي يا از غير محل نسل با همسرش آميزش کند يا نزد کاهني برود و آنچه را (کاهن) مي‌گويد تصديق کند، به آنچه بر محمدr نازل شده کافر شده است».

زن همچنين بايد در رفتن به ميان مردان و اختلاط و دست دادن با آنان از اطاعت شوهرش اجتناب کند، چون خداوند متعال مي‌فرمايد :

) وَ إَذا سَألتُمُوهُنَّ مَتَاعاً فَسْأَلُوهُنَّ مِن وَرَاءِ حِجَابٍ ( (احزاب : 53)

«هنگامي که از آنان چيزي از وسايل منزل خواستيد از پس پرده از ايشان بخواهيد».

و پيامبرr مي‌فرمايد : (إياکم و الدخول علي النساء، قيل يا رسول الله : أفرأيت الحمو – و هو قريب الزوج کأخيه و ابن أخيه و عمه و ابنعمه و نحوهم – قال : الحموالموت)[7]. «از داخل شدن بر زنان بپرهيزيد، گفته شد اي رسول خدا! نظرت درباره حمو (نزديکان شوهر مانند برادر و پسر برادر و عمو و پسر عمو و مانند آنها) چيست؟ فرمود : حمو مرگ است».

پس هر چيزي را که مخالف شرع پروردگار است بر اين قياس کن، لذا به آنچه تو را به اطاعت از همسرت مجبور مي‌کند فريب مخور، بطوريکه در گناه هم از او پيروي کني، چون اطاعت در معروف است، و در نافرماني خالق نبايد از مخلوق پيروي شود.

2- حق ديگر شوهر بر همسرش اين است که ناموس او را حفظ و از شرف خود مواظبت کند، و از مال و فرزندان و ديگر شئونات منزل همسرش پاسداري نمايد. به دليل فرموده خداوند متعال : 

) فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِلغَيبِ بِمَا حَفِظَ اللهُ (     (نساء : 34)

«پس زنان صالح آناني هستند که فرمانبردار (اوامر خدا و مطيع دستور شواهران خود) بوده و اسرار (زناشويي) را نگه مي‌دارند چراکه خداوند به حفظ (آنها) دستور داده است».

و پيامبرr مي‌فرمايد : (والمرأة راعية في بيت زوجها و مسئولة عن رعيتها)[8] «وزن در خانه شوهرش نگهدار و در برابر زيردستانش مسئول است».

3- حق ديگرمرد بر زن آن است که زن خود را براي شوهرش بيارايد و هميشه در رويش بخندد و عبوس نباشد و خودش را طوري نشان ندهد که شوهرش از او بدش بيايد، طبراني از حديث عبدالله بن سلام روايت کرده که پيامبرr فرمود : (خير النساء من تسرک إذا أبصرت، و تعطيک إذا أمرت، و تحفظ غيبتک في نفسها و مالک)[9] «بهترين زنان زني است که وقتي به او نگاه مي‌کني، تو را خوشحال ووقتي که به او امر مي‌کني تو را اطاعت کند و در غياب تو حافظ خود و مال شما باشد».

بسي جاي تعجب است که زن در خانه خود و در کنار همسرش به خودش نرسد، ولي هنگام خارج شدن از خانه در آراسته کردن خود مبالغه کند بطوريکه در مورد او اين گفته صادق است که : (ميمون خانه وآهوي خيابان) است پس اي بنده خدا! درباره خود و شوهرت از خدا بترس که شوهرت مستحق‌ترين مردم به زينت و آرايش تو است، و پرهيز کن از اينکه خود را براي مردان نامحرم بيارايي؛ چون اين کار نوعي بي‌حجابي و حرام است.

4- حق ديگر مرد بر همسرش آن است که در خانه بماند و بدون اجازه شوهرش خارج نشود حتي اگر براي رفتن به مسجد باشد. به دليل فرموده خداوند متعال : 

( وَ قَرنَ فِي بُيُوتِکُنَّ )  (احزاب : 33)

«و در خانه‌هايتان بمانيد».

5- يکي ديگر از حقوق مرد بر زن اينست که بدون اجازه شوهرش کسي را به خانه راه ندهد، به دليل فرموده پيامبرr : (فحقکم عليهن ألا يوطئن فرشکم من تکرهون، و لايأذن في بيوتکم لمن تکرهون)[10] «حق شما بر زنانتان اين است که ناموستان را حفظ کنند و کسي را که دوست نداريد به خانه‌هايتان راه ندهند».

6- حق ديگر مرد بر زن آن است که از دارايي شوهرش مواظبت کند و بدون اجازه او آن را صرف نکند، به دليل فرموده پيامبرr : (ولاتنفق امرأة شيئا من بيت زوجها، إلا بإذن زوجها، قيل و لا الطعام؟ قال : ذلک أفضل أموالنا)[11] «زن نبايد از مال شوهرش مصرف کند، مگر اينکه شوهرش به او اجازه دهد، گفته شد حتي غذا؟ فرمود : آن بهترين اموالمان است».

بلکه حق شوهر بر همسرش اين است که حتي از مال شخصي خود هم بدون اجازه شوهرش مصرف نکند. به دليل فرموده پيامبرr : (ليس للمرأة أن تنتهک شيئا من مالها إلا بإذن زوجها)[12] «زن نمي‌تواند در مال خودش تصرف کند مگر به اجازه شوهرش».

7- حق ديگر مرد بر زن آن است که در حضور شوهرش روزه سنت نگيرد مگر اينکه به او اجازه دهد؛ به دليل فرموده پيامبرr : (لايحل للمرأة أن تصوم و زوجها شاهد إلا بإذنه)[13] «جايز نيست که زن در حضور شوهرش روزه بگيرد مگر به اجازه او».

8- حق ديگر مرد بر زن آن است که وقتي زن از مال خود براي خانه يا فرزندانش مصرف مي‌کند بر شوهرش منت نگذارد چون منت نهادن اجر و پاداش را از بين مي‌برد، خداوند متعال مي‌فرمايد : 

( يَا أيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَتُبطِلُوا صَدَقَاتِکُم بِالمَنِّ وَ اَلأذَي )(بقره : 264)
«اي کساني که ايمان آورده‌ايد بذل و بخششهاي خود را با منت نهادن و آزار رساندن پوچ و تباه نسازيد».

9- حق ديگر مرد بر زن آن است که به کم راضي شود و به آنچه موجود است قناعت کند و چيزي را که خارج از توان شوهرش است از او نخواهد، خداوند متعال مي‌فرمايد : 

( لِيُنفِق ذُو سَعَة مِن سَعَتِهِ وَ مَن قُدِرَ عَلَيهِ رِزقُهُ فَلِيُنفِق مِمَّا آتَاهُ اللهُ لاَيُکَلُِّف اللهُ نَفساً إِلاَّ مَا آتَاهَا سَيَجعَلُ اللهُ بَعدَ عُسرٍ يُسراً ) (طلاق : 7)

«آنان که دارا هستند از داريي خود (براي زن شيرده به اندازه توان خود) خرج کنند و آنان که تنگ دست هستند از چيزي که خدا بديشان داده است، خرج کنند. خداوند هيچ کسي را جز بدان اندازه که بدو داده است مکلف نمي‌سازد، خداوند بعد از سختي و ناخوشي، گشايش و خوشي پيش مي‌آورد».

10- حق ديگر مرد بر زن آنست که فرزندانش را به خوبي تربيت کند و در حضور شوهرش از فرزندانش ناراحت نشود و بر آنها دعاي شر نکند و آنها را دشنام ندهد چون اين کار باعث ناخرسندي شوهرش مي‌شود. پيامبرr مي‌فرمايد : (لاتؤذي امرأة زوجها في الدنيا إلا قالت زوجته من الحور العين : لاتؤذيه قاتلک الله، فإنما هودخيل عندک يوشک أنيافرقک إلينا)[14] «هرزني که شوهرش را در دنيا اذيت کند، همسرش از حوريان بهشتي مي‌گويد : خدا ترا بکشد او را اذيت نکن، او موقتاً نزد تو است و پس از اندکي تورا ترک مي‌کند و به سوي ما مي‌آيد».

11- حق ديگر مرد بر زن آن است که با پدر و مادر شوهر و نزديکان او خوش برخورد باشد؛ زيرا زني که با پدر ومادر و نزديکان شوهرش بدي کند در واقع به شوهرش بدي کرده است.

12- حق ديگر مرد بر زن آن است که هرگاه شوهرش او را به بستر خودش فراخواند، امتناع نورزد، به دليل فرموده پيامبرr : (إذا دعا الرجل امرأته إلي فراشه فلم تأته فبات غضبان عليها لعنتها الملائکة حتي تصبح)[15]