َ الْمُشْرِكُونَ: إِنَّهُ يَقْدَمُ عَلَيْكُمْ وَقَدْ وَهَنَهُمْ حُمَّى يَثْرِبَ، فَأَمَرَهُمُ النَّبِيُّ (ص) أَنْ يَرْمُلُوا الأَشْوَاطَ الثَّلاثَةَ، وَأَنْ يَمْشُوا مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ، وَلَمْ يَمْنَعْهُ أَنْ يَأْمُرَهُمْ أَنْ يَرْمُلُوا الأَشْوَاطَ كُلَّهَا إِلاَّ الإِبْقَاءُ عَلَيْهِمْ. (بخارى:1602)
ترجمه: عبد الله بن عباس رضي الله عنهما مي‏گويد: هنگامي كه رسول ‏الله (ص) و صحابه (براي انجام عمره) به مكه آمدند، مشركين گفتند: مسلماناني كه نزد شما مي‏آيند، تب يثرب، آنان را ضعيف و ناتوان كرده است. بدين جهت، رسول ‏الله (ص) به تمام همراهان، دستور داد تا در سه شوط اول طواف، رمل نمايند. (يعني گام هاي نزديك به هم و تندي‏ بردارند و شانه هايشان را حركت دهند تا مشركان چنين نپندارند كه آنان ضعيف و ناتوان هستند). ولي در ميان ركن يماني و حجر الأسود، بطور عادي راه بروند. گفتني است كه آنحضرت(ص) صرفا بخاطر شفقت و ترحم به حال حجاج، دستور نداد تا در هر هفت شوط، «رمل» نمايند.
 
باب (34): آغاز طواف با استلام حجر الاسود  
و رَمَل نمودن در سه شوط اول
806 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) حِينَ يَقْدَمُ مَكَّةَ، إِذَا اسْتَلَمَ الرُّكْنَ الأَسْوَدَ، أَوَّلَ مَا يَطُوفُ يَخُبُّ ثَلاثَةَ أَطْوَافٍ مِنَ السَّبْعِ. (بخارى:1603)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول ‏الله(ص)  را ديدم كه هنگام ورود به مكه، در آغاز طواف، حجر الاسود را مي بوسيد و از هفت شوط، در سه شوط اول، رمل مي‏كرد.

باب (35): رمل نمودن در حج و عمره
807 ـ عَنْ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ (رض): أَنَّهُ قَالَ: فَمَا لَنَا وَلِلرَّمَلِ، إِنَّمَا كُنَّا رَاءَيْنَا بِهِ الْمُشْرِكِينَ، وَقَدْ أَهْلَكَهُمُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ: شَيْءٌ صَنَعَهُ النَّبِيُّ (ص) فَلا نُحِبُّ أَنْ نَتْرُكَهُ. (بخارى:1605)
ترجمه: از عمر(رض) روايت است كه فرمود: ما چرا هنگام طواف، رمل نماييم؟! آن زمان، صرفا براي نشان دادن قدرت خود به مشركان، چنين كرديم. اكنون، خداوند آنها را از بين برده است. سپس، افزود: در عين حال، دوست نداريم چيزي را كه رسول ‏الله (ص) انجام داده است، ترك كنيم.
808 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: مَا تَرَكْتُ اسْتِلامَ هَذَيْنِ الرُّكْنَيْنِ فِي شِدَّةٍ وَلا رَخَاءٍ مُنْذُ رَأَيْتُ النَّبِيَّ (ص) يَسْتَلِمُهُمَا. (بخارى:1606)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: بعد از اينكه استلام ركن يماني و حجرالاسود را از رسول خدا (ص) ديدم در هيچ شرايطي ـ چه سهل و چه دشوار ـ آن را ترك نكردم.
 
باب (36): استلام حجر الاسود با عصا
809 ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: طَافَ النَّبِيُّ (ص) فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى بَعِيرٍ، يَسْتَلِمُ الرُّكْنَ بِمِحْجَنٍ. (بخارى:1607)
ترجمه: عبد الهع بن عباس رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول ‏الله (ص) در حجة الوداع، سوار  بر شتر، بيت را طواف كرد و به وسيلة عصا حجر الاسود را استلام نمود.

باب (37): بوسيدن حجر الاسود
810 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: أَنَّهُ سَأَلَه رَجُلٌ عَنِ اسْتِلامِ الْحَجَرِ، فَقَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَسْتَلِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ. فَقَالَ الرجل: أَرَأَيْتَ إِنْ زُحِمْتُ، أَرَأَيْتَ إِنْ غُلِبْتُ؟ قَالَ: اجْعَلْ أَرَأَيْتَ بِالْيَمَنِ، رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَسْتَلِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ. (بخارى:1611)
ترجمه: از عبد الله بن عمر رضي الله عنهما روايت است كه: مردي (از اهل يمن) از او دربارة استلام حجر الاسود پرسيد. وي گفت: من رسول الله (ص)را ديدم كه حجرالاسود را مي بوسيد و استلام مي‏كرد. آن شخص، گفت: اگر ازدحام جمعيت بود و يا نتوانستم به آنجا برسم، آنگاه، چه كار كنم؟ ابن عمر رضي الله عنهما گفت: اگر، مگرها را در يمن بگذار. من رسول ‏الله (ص) را ديدم كه آن را  استلام ميكرد و مي بوسيد.

باب (38):  پيامبر (ص) فرمود: دين، خير خواهي است
52 ـ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ (رض) قَالَ: بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) عَلَى إِقَامِ الصَّلاةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ . (بخارى:57) 
ترجمه: جرير بن عبدالله (رض) مي گويد: با رسول الله (ص) بر اقامة نماز، پرداخت زكات و خير خواهي براي هر مسلمان، بيعت كردم.
53 ـ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ (رض) قَالَ: أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ (ص) قُلْتُ: أُبَايِعُكَ عَلَى الإِسْلامِ، فَشَرَطَ عَلَيَّ: «وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ» فَبَايَعْتُهُ عَلَى هَذَا. (بخارى:58)
ترجمه: جرير بن عبد الله (رض) مي‏گويد: خدمت نبي اكرم (ص) شرفياب شده، عرض كردم: اي پيامبر گرامي! مي خواهم با دست مبارك شما، بر اسلام، بيعت كنم. رسول الله (ص) در كار بيعت بر اسلام، خير خواهي و نصيحت مسلمانان را نيز شرط قرار داد. و من هم طبق آن شرايط، بيعت نمودم.
 
 
باب (38): طواف كعبه، هنگام ورود به مكه، قبل از رفتن به خانه
811 ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا: أَنَّ أَوَّلَ شَيْءٍ بَدَأَ بِهِ حِينَ قَدِمَ النَّبِيُّ (ص) أَنَّهُ تَوَضَّأَ، ثُمَّ طَافَ، ثُمَّ لَمْ تَكُنْ عُمْرَةً، ثُمَّ حَجَّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا مِثْلَهُ. (بخارى: 1614)
ترجمه: عايشه رضي‏ الله‏ عنها مي‏گويد: اولين چيزي كه رسول اكرم (ص) هنگام ورود به مكه انجام داد، اين بود كه وضو گرفت و طواف كرد ولي عمره بجاي نياورد. بعد از آن، ابوبكر و عمر رضي الله عنهما نيز مانند ايشان، عمل نمودند.
812 ـ عَن ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: حَدِيْثُ طَوَافِ النَّبِيِّ(ص) تَقَدَّمَ قَرِيْباً وَزَادَ فِيْ هذِهِ الرِّوَايَةِ: أَنَّهُ كَانَ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ، ثُمَّ يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ. (بخارى:1616)
ترجمه: حديث ابن عمر رضي الله عنهما در مورد طواف رسول ‏الله (ص) قبلاً بيان گرديد. در اين روايت، علاوه بر آن، آمده است كه: رسول ‏الله (ص) بعد از طواف، دو ركعت نماز  خواند و  بين صفا و مروه، سعي نمود.

باب (39): صحبت كردن هنگام طواف
813 ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: أَنَّ النَّبِيَّ (ص) مَرَّ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ بِإِنْسَانٍ، رَبَطَ يَدَهُ إِلَى إِنْسَانٍ بِسَيْرٍ أَوْ بِخَيْطٍ أَوْ بِشَيْءٍ غَيْرِ ذَلِكَ، فَقَطَعَهُ النَّبِيُّ (ص) بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ: «قُدْهُ بِيَدِهِ». (بخاري:1620)
ترجمه: ابن عباس رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول ‏الله (ص) در حال طواف كعبه، از كنار شخصي گذشت كه خود را بوسيله طناب با شخصي ديگر بسته بود و طواف مي كرد. رسول خدا (ص) طناب را قطع كرد و فرمود: «دست او را بگير و طواف كن».
باب (40): جلوگيري از طواف شخص عريان و حج مشركين
814 ـ عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ (رض) بَعَثَهُ فِي الْحَجَّةِ ال