 (گناهانش را محو مي كند) ولي بخيل هنگامي كه مي خواهد چيزي انفاق كند, حلقه هاي آن زره، تنگ تر مي شود. و هر چه سعي مي كند، نمي تواند آنرا گشاده تر نمايد».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:66.txt">باب (31): زكات از اسلام است</a><a class="text" href="w:text:67.txt">باب (32): تشييع جنازه از ايمان است</a><a class="text" href="w:text:68.txt">باب (33): ترس مؤمن از اينكه عملش نابود شود بدون اينكه خودش بداند</a><a class="text" href="w:text:69.txt">باب (34): پرسش جبريل از پيامبر (ص) دربارة ايمان، اسلام واحسان..</a><a class="text" href="w:text:70.txt">باب (35):فضيلت پرهيز از شبهات</a><a class="text" href="w:text:71.txt">باب (36): پرداختن خُمس غنيمت، از ايمان است </a><a class="text" href="w:text:72.txt">باب (37):پاداش اعمال به نيت ها بستگي دارد</a><a class="text" href="w:text:73.txt">باب (38):  پيامبر (ص) فرمود: دين، خير خواهي است</a></body></html>باب (19): صدقه بر هر مسلمان، واجب است 
اگر چيزي براي صدقه نيافت، كار نيكي انجام دهد
724 ـ عَنْ أَبِي مُوسَى (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ». فَقَالُوا: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، فَمَنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: «يَعْمَلُ بِيَدِهِ فَيَنْفَعُ نَفْسَهُ وَيَتَصَدَّقُ». قَالُوا: فَإِنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ:«يُعِينُ ذَا الْحَاجَةِ الْمَلْهُوفَ».قَالُوا: فَإِنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: «فَلْيَعْمَلْ بِالْمَعْرُوفِ، وَلْيُمْسِكْ عَنِ الشَّرِّ، فَإِنَّهَا لَهُ صَدَقَةٌ». (بخارى:1445)
ترجمه: ابوموسي (رض) روايت مي كند كه رسول الله (ص) فرمود: «صدقه بر هر مسلمان، فرض است». صحابه گفتند: اي پيامبر خدا! اگر كسي، چيزي نداشت، چه كند؟ آنحضرت (ص) فرمود: «كار كند تا هم بخودش نفع برساند و هم به ديگران، صدقه دهد». دوباره پرسيدند: اگر اين كار از او ساخته نبود، چه كند؟ رسول الله (ص) فرمود: «به ستمديدة نيازمندي كمك كند». پرسيدند: اگر اين را هم نتوانست؟ فرمود: «كار نيك، انجام دهد و از كار بد، اجتناب نمايد. همين، برايش صدقه محسوب ميشود».

باب (20): چقدر بايد زكات و صدقه داد؟
725 ـ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَتْ: بُعِثَ إِلَى نُسَيْبَةَ الأَنْصَارِيَّةِ بِشَاةٍ، فَأَرْسَلَتْ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا مِنْهَا، فَقَالَ النَّبِيُّ (ص): «عِنْدَكُمْ شَيْءٌ»؟ فَقُلْتُ: لا، إِلاَّ مَا أَرْسَلَتْ بِهِ نُسَيْبَةُ مِنْ تِلْكَ الشَّاةِ، فَقَالَ: «هَاتِ فَقَدْ بَلَغَتْ مَحِلَّهَا». (بخارى: 1446)
ترجمه: ام عطيه (نسيبه انصاري) رضي الله عنها ميگويد: گوسفندي را  به من صدقه دادند. من، مقداري از گوشت آن را براي عايشه رضي الله عنها فرستادم. رسول الله (ص) از  عايشه رضي الله عنها پرسيد: «چيزي براي خوردن داري»؟ عايشه رضي الله عنها گفت: خير، فقط همان گوشت گوسفندي كه ام عطيه فرستاده است, وجود دارد. رسول الله (ص) فرمود: «همان را بياور. زيرا صدقه به محل خود (ام عطيه) رسيده است». 
توضيح: رسول خدا (ص) صدقه را قبول نمي كرد ولي هديه را مي پذيرفت. (مترجم)

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:653.txt">باب (21): گرفتن مال در زكات</a><a class="text" href="w:text:654.txt">باب (22): متفرق، نبايد جمع شود ويك مجموعه نبايد متفرق گردد</a><a class="text" href="w:text:655.txt">باب (23): اگر اموال دو نفر با هم مخلوط بود، زكات، بين آنها  بطور مساوي تقسيم مي شود</a><a class="text" href="w:text:656.txt">باب (24): زكات شتر</a><a class="text" href="w:text:657.txt">باب (25): كسي كه در زكات مالش، بنت مخاض واجب گردد  و بنت مخاض نداشته باشد</a><a class="text" href="w:text:658.txt">باب (26): زكات گوسفند</a><a class="text" href="w:text:659.txt">باب (27): زكات بايد بي عيب باشد</a><a class="text" href="w:text:660.txt">باب (28) در زكات نبايد بهترين مال مردم انتخاب شود</a><a class="text" href="w:text:661.txt">باب (29): زكات دادن به خويشاوندان</a><a class="text" href="w:text:662.txt">باب (30): بر اسب، زكات واجب نيست</a></body></html>باب (21): گرفتن مال در زكات
726 ـ عَنْ أَنَسٍ (رض): أَنَّ أَبَا بَكْرٍ (رض)كَتَبَ لَهُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ رَسُولَهُ (ص): «وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ مَخَاضٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ، وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ، فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ، وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ، فَإِنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ بِنْتُ مَخَاضٍ عَلَى وَجْهِهَا، وَعِنْدَهُ ابْنُ لَبُونٍ، فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ، وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ».           (بخارى: 1448)
ترجمه: انس (رض) روايت مي كند كه: ابوبكر صديق(رض) فريضة زكات را كه خداوند به پيامبرش امر فرموده بود، براي من چنين نوشت: «هركس كه نصاب زكات شترش به بنت مخاض (بچه شتر يكساله) برسد، ولي نداشته باشد وبنت لبون داشته باشد، همان بنت لبون از او پذيرفته شود. ولي زكات گيرنده، بايد به ا و بيست درهم يا دو گوسفند،پس بدهد. ولي اگر نزد وي بنت مخاض باشد و ابن لبون (بچه شتر دوساله) نداشته باشد، از وي پذيرفته مي شود و چيزي به او تعلق نمي گيرد». 

باب (22): متفرق، نبايد جمع شود ويك مجموعه نبايد متفرق گردد
727 ـ عَنْ أَنَسٍ (رض): أَنَّ أَبَا بَكْرٍ (رض) كَتَبَ لَهُ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «وَلا يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ، وَلا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ، خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ». (بخارى:1450)
ترجمه: انس (رض) مي گويد: ابوبكر(رض) طبق دستور رسول الله (ص) احكامي را براي من نوشت و فرستاد. از جمله آنها، اين حكم بود: «اموال متفرق را جمع نكنيد و از ترس زكات، اموال جمع شده را پراكنده نسازيد».

باب (23): اگر اموال دو نفر با هم مخلوط بود، زكات، بين آنها 
بطور مساوي تقسيم مي شود
728 ـ وَ فِي رِوَايَةٍ: أَنَّ أَبَا بَكْرٍ (رض) كَتَبَ لَهُ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ». (بخارى: 1451)
ترجمه: ودر روايتي آمده است كه: ابوبكر(رض) دربارة آنچه رسول اكرم (ص) فرض گردانيده است، نوشت: «اگر دو نفر با هم، اموال مشترك داشتند وبه آنها زكات تعلق گرفت، پرداخت زكات را بين خود، بطور مساوي تقسيم نمايند».

باب (24): زكات شتر
729 ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ (رض): أَنَّ أَعْرَابِيًّا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ (ص) عَنِ الْهِجْرَةِ، فَقَالَ: «وَيْحَكَ، إِنَّ شَأْنَهَا شَدِيدٌ، فَهَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ تُؤَدِّي صَدَقَتَهَا»؟ قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: فَاعْمَلْ مِنْ وَرَاءِ الْبِحَارِ فَإِنَّ اللَّهَ لَنْ يَتِرَكَ مِنْ عَمَلِكَ شَيْئًا». (بخارى:1452)
ترجمه: ابوسعيد خدري (رض) نقل مي كند كه: باديه نشيني از رسول الله (ص) دربارة هجرت، پرسيد. آنحضرت (ص) فرمود: «واي بر تو، هجرت, بسيار مشكل است. آيا شتر داري كه زكات آنها را بدهي»؟  گفت: آري. رسول الله (ص) فرمود: « پس (به آنچه برايت ميسر است) عمل كن. زيرا خداوند، ذره اي از عمل تو را اگرچه در وراي درياها انجام گرفته باشد ضايع نخواهد كرد ».

باب (25): كسي كه در زكات مالش، بنت مخاض واجب گردد 
و بنت مخاض نداشته باشد
730 ـ عَنْ أَنَسٍ (رض): أَنَّ