مسلمان است مي توان قضاوت نمود. اما دربارة اينكه مؤمن است، صد در صد قضاوت نمودن، بسيارمشكل است( ).
 
باب (2): اوقات نماز وتر
534 ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: كُلَّ اللَّيْلِ أَوْتَرَ رسول الله (ص)وَانْتَهَى وِتْرُهُ إِلَى السَّحَرِ. (بخارى:996)
ترجمه:  عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي‏گويد: رسول الله (ص) در تمام بخشهاي شب، نماز وتر را مي‏خواند. و آخرين وقت خواندن وتر، هنگام سحر بود.

باب (3): نماز وتر، آخرين نماز باشد
535 ـ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ(ص): «اجْعَلُوا آخِرَ صَلاتِكُمْ بِاللَّيْلِ وِتْرًا». (بخارى:998)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول الله (ص)فرمود:« آخرين نماز خود را در شب، وتر قرار دهيد».

باب (4): خواندن نماز وتر بر سواري
536 ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: إِنَّ رسول الله (ص)كَانَ يُوتِرُ عَلَى الْبَعِيرِ. (بخارى:999)
ترجمه: عبدالله بن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول الله (ص)سوار بر شتر، نماز وتر را مي‏خواند.
 
باب (5): خواندن قنوت قبل و بعد از ركوع
537 ـ عَنْ أَنَسٍ (رض): أنَّهُ سُئِلَ: أَقَنَتَ النَّبِيُّ (ص) فِي الصُّبْحِ؟ قَالَ: نَعَمْ. فَقِيلَ لَهُ: أَوَقَنَتَ قَبْلَ الرُّكُوعِ؟ قَالَ: بَعْدَ الرُّكُوعِ يَسِيرًا. (بخارى: 1001)
ترجمه: از انس (رض) سؤال شد كه آيا رسول الله (ص) در نماز صبح، قنوت ميخواند؟ جواب داد: بلي. دوباره سؤال شد: آيا قبل از ركوع، قنوت مي خواند؟ گفت: مدت كوتاهي، بعد از ركوع نيز ميخواند.
538 ـ عن أَنَسٍ (رض): أنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْقُنُوتِ، فَقَالَ: قَدْ كَانَ الْقُنُوتُ، فَقِيْلَ لَهُ: قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَهُ؟ قَالَ: قَبْلَهُ. قَالَ: فَإِنَّ فُلانًا أَخْبَرَنِي عَنْكَ أَنَّكَ قُلْتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ. فَقَالَ: كَذَبَ، إِنَّمَا قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) بَعْدَ الرُّكُوعِ شَهْرًا، أُرَاهُ كَانَ بَعَثَ قَوْمًا يُقَالُ لَهُمُ الْقُرَّاءُ زُهَاءَ سَبْعِينَ رَجُلاً إِلَى قَوْمٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ دُونَ أُولَئِكَ، وَكَانَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ (ص) عَهْدٌ، فَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) شَهْرًا يَدْعُو عَلَيْهِمْ. (بخارى:1002)
وَفِيْ رِوَايَةٍ عَنْهُ (رض)قالَ: قَنَتَ النَّبِيُّ(ص) شَهْرًا، يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ. (بخارى:1003)
ترجمه: انس (رض) روايت مي كند كه از وي درباره خواندن  قنوت سؤال كردند، گفت: قنوت، وجود داشت. پرسيدند: قبل از ركوع يا بعد از آن؟ فرمود: قبل از ركوع. گفتند: فلاني به نقل از شما گفته است كه قنوت، بعد از ركوع خوانده شود. انس (رض) گفت: دروغ گفته است. رسول الله (ص) فقط به مدت يك ماه، قنوت را بعد از ركوع مي خواند و دليلش هم اين بود كه رسول الله (ص) هفتاد نفر را كه بنام قراء معروف بودند به طرف گروهي از مشركين كه با آنها پيمان صلح داشت، اعزام كرد. (مشركين پيمان را رعايت نكردند و قاريان را كشتند). رسول الله (ص) به مدت يك ماه، عليه آنان دعا نمود. 
و در روايتي ديگر از  انس(رض) آمده است كه رسول الله (ص) به مدت يك ماه، قنوت خواند و عليه رعل و ذكوان، دعاي بد كرد.
539-وَعَنْهُ (رض) قَالَ: كَانَ الْقُنُوتُ فِي الْمَغْرِبِ وَالْفَجْرِ. (بخارى:1004)
ترجمه: انس (رض) مي گويد: دعاي قنوت در نماز مغرب و صبح، خوانده مي شد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:495.txt">باب (1): استسقاء (طلب باران)</a><a class="text" href="w:text:496.txt">باب (2): نفرين پيامبر (ص) كه فرمود: «آنان را به قحط سالي  مانند زمان يوسف، مبتلا گردان»</a><a class="text" href="w:text:497.txt">باب (3): دعاي طلب باران، در مسجد جامع</a><a class="text" href="w:text:498.txt">باب (4): طلب باران در خطبه جمعه بدون رو نمودن به قبله</a><a class="text" href="w:text:499.txt">باب (5): بلند خواندن قرائت در نماز استسقاء</a><a class="text" href="w:text:500.txt">باب (6): امام دستهايش را در استسقاء، بلند نمايد</a><a class="text" href="w:text:501.txt">باب (7): آنچه هنگام باريدن باران بايد گفت</a><a class="text" href="w:text:502.txt">باب (8): هنگام وزش طوفان و باد شديد</a><a class="text" href="w:text:503.txt">باب (9): پيامبر(ص) فرمود: «بوسيلة باد صبا، نصرت و ياري شدم»</a><a class="text" href="w:text:504.txt">باب (10): آنچه هنگام زلزله وديگر مصائب، گفته ميشود</a><a class="text" href="w:text:505.txt">باب (11): كسي جز خدا نميداند كه چه زماني باران مي بارد</a></body></html>باب (1): استسقاء (طلب باران)
540 ـ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ زَيْدٍ (رض) قَالَ: خَرَجَ النَّبِيُّ (ص) يَسْتَسْقِي وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ. وَفِيْ رِوَايَةٍ عَنْهُ قَالَ: وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ. (بخارى:1005)
ترجمه: عبد الله بن زيد(رض) روايت مي كند كه رسول الله (ص) براي دعاي باران، از خانه خارج شد. و (پس از دعا) چادرش را (كه روي شانه هايش انداخته بود) وارونه كرد. و در روايتي ديگر، دو ركعت نماز خواند.
 
باب (2): نفرين پيامبر (ص) كه فرمود: «آنان را به قحط سالي 
مانند زمان يوسف، مبتلا گردان»
541 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) حَدِيْثُ دُعَاءِ النَّبِيِّ (ص) للْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وعَلَى مُضَرَ تَقَدَّمَّ وَقَالَ فِيْ آخِرِ هذِهِ الرِّوَايَةِ: إِنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ: «غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ». (بخارى:1006)
ترجمه: حديث ابوهريره در مورد دعاي رسول الله (ص) براي مستضعفان مومن و نفرين عليه طايفه مُضَر ، قبلا بيان گرديد. در آخر آين حديث، اين جمله افزوده شده است كه رسول الله (ص) فرمود: «خداوند، بني غفار را مورد مغفرت قرار دهد و قبيلة اسلم را سالم نگهدارد».
542 ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُوْدٍ (رض) قَالَ: إِنَّ النَّبِيَّ (ص) لَمَّا رَأَى مِنَ النَّاسِ إِدْبَارًا، قَالَ: «اللَّهُمَّ سَبْعٌ كَسَبْعِ يُوسُفَ». فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَصَّتْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْجُلُودَ وَالْمَيْتَةَ وَالْجِيَفَ، وَيَنْظُرَ أَحَدُهُمْ إِلَى السَّمَاءِ، فَيَرَى الدُّخَانَ مِنَ الْجُوعِ، فَأَتَاهُ أَبُو سُفْيَانَ، فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ، إِنَّكَ تَأْمُرُ بِطَاعَةِ اللَّهِ وَبِصِلَةِ الرَّحِمِ، وَإِنَّ قَوْمَكَ قَدْ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ لَهُمْ، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى:(فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ) إِلَى قَوْلِهِ:(إِنَّكُمْ عَائِدُونَ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ) فَالْبَطْشَةُ يَوْمَ بَدْرٍ، وَقَدْ مَضَتِ الدُّخَانُ، وَالْبَطْشَةُ وَاللِّزَامُ وَآيَةُ الرُّومِ. 
(بخارى:1007)
ترجمه: عبد الله بن مسعود (رض) مي‏گويد: هنگامي كه نبي اكرم (ص) با روي گرداني مردم (از اسلام) مواجه گرديد، آنان را نفرين كرد و فرمود: «خدايا! آنان را مانند زمان يوسف، دچار هفت سال، قحط سالي بگردان». در نتيجه، آنان (كفار قريش) دچار خشكسالي شديد شدند بطوريكه همه چيز از بين رفت. و مردم از فرط گرسنگي، پوست حيوان، گوشت مرده و حيوانات مردار را مي خو