َدٌ. (بخارى:372)
ترجمه: عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي‏فرمايد: رسول خدا (ص) نماز فجر را مي‏خواند و تعدادي از زنان مسلمان هم، در حالي كه خود را در چادرهايشان مي پيچيدند، در نماز شركت مي‏كردند. و هنگامي كه به خانه هايشان برمي گشتند، (بدليل تاريكي هوا) هيچ كس، آنان را نمي شناخت.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:238.txt">باب (11): نماز خواندن در لباسي كه داراي نقش و نگار باشد</a><a class="text" href="w:text:239.txt">باب (12): اگر كسي در لباس داراي صليب يا تصوير  نماز بخواند، نمازش فاسد ميشود؟</a><a class="text" href="w:text:240.txt">باب (13): نماز خواندن در عباي ابريشمي و درآوردن آن</a><a class="text" href="w:text:241.txt">باب (14): نماز خواندن در عباي سرخ رنگ</a><a class="text" href="w:text:242.txt">باب (15): نماز خواندن بالاي سقف، منبر و جايگاه چوبين</a><a class="text" href="w:text:243.txt">باب(16): نماز خواندن بر حصير</a><a class="text" href="w:text:244.txt">باب (17): نماز خواندن بر رختخواب</a><a class="text" href="w:text:245.txt">باب (18): سجده كردن بر لباس و پارچه از شدت گرما</a><a class="text" href="w:text:246.txt">باب (19): نماز خواندن با كفش </a><a class="text" href="w:text:247.txt">باب (20): نماز خواندن با موزه</a></body></html>باب (11): نماز خواندن در لباسي كه داراي نقش و نگار باشد
242ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا: أَنَّ النَّبِيَّ (ص) صَلَّى فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلامٌ، فَنَظَرَ إِلَى أَعْلامِهَا نَظْرَةً، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «اذْهَبُوا بِخَمِيصَتِي هَذِهِ إِلَى أَبِي جَهْمٍ، وَأْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّةِ أَبِي جَهْمٍ، فَإِنَّهَا أَلْهَتْنِي آنِفًا عَنْ صَلاتِي». (بخارى:373)
ترجمه: عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي‏فرمايد: نبي اكرم (ص) در  لباسي كه داراي نقش و نگار بود، نماز خواند. و نظرش به نقشهاي آن، افتاد. پس از اتمام نماز، فرمود: «اين چادر را به ابوجهم بدهيد و چادر خشن و بي نقش و نگار او را براي من بياوريد. زيرا هم اكنون، اين نقش و نگارها، توجه مرا از نماز، بسوي خود جلب كرد».

باب (12): اگر كسي در لباس داراي صليب يا تصوير 
نماز بخواند، نمازش فاسد ميشود؟
243ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) قَالَ:كَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ، سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا، فَقَالَ النَّبِيُّ (ص) : «أَمِيطِي عَنَّا قِرَامَكِ هَذَا، فَإِنَّهُ لا تَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ فِي صَلاتِي». (بخارى:374)
ترجمه: انس بن مالك (رض) مي‏گويد: عايشه رضي ‏الله‏ عنها در گوشه‏اي از خانة خود، پرده اي را كه روي آن، تصوير وجود داشت، آويزان كرده بود. رسول الله (ص) به عايشه فرمود: «اين پرده ات را از مقابل من بردار. زيرا هنگام نماز،  تصاوير آن، جلب توجه مي كند.
بسم الله الرحمن الرحیم
1 ـ كتاب وحي

باب (1): چگونگي آغاز وحي بر رسول الله (ص)
اعمال به نيت ها بستگي دارند
1 ـ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخطابِ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ». (بخارى:1)
ترجمه: عمربن خطاب (رض) مي گويد: از رسول الله (ص) شنيدم كه فرمود: «اعمال به نيت ها بستگي دارند و با هر كس، مطابق نيتش رفتار مي شود. پس هر كس، به خاطر مقاصد دنيوي يا ازدواج با زني، هجرت نمايد، به دنيا دست مي يابد و با آن زن، ازدواج مي كند. در نتيجه، دستاورد هجرت هر كس، همان چيزي است كه به خاطر آن، هجرت نموده است».
باب (13): نماز خواندن در عباي ابريشمي و درآوردن آن
244ـ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ (رض) قَالَ: أُهْدِيَ إِلَي النَّبِيِّ (ص) فَرُّوجُ حَرِيرٍ، فَلَبِسَهُ فَصَلَّى فِيهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ، فَنَزَعَهُ نَزْعًا شَدِيدًا كَالْكَارِهِ لَهُ، وَقَالَ: «لا يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتَّقِينَ». (بخارى:375)
ترجمه: عقبه بن عامر(رض) مي‏گويد: عبايي ابريشمي به رسول الله (ص) اهداء نمودند.     رسول ‏خدا (ص) آن را پوشيد و با آن، نماز خواند. پس از اتمام نماز، به سرعت، مانند كسي كه آنرا نپسنديده باشد، از تن بيرون آورد و فرمود: «اين لباس، شايستة اهل تقوي نيست».
باب (14): نماز خواندن در عباي سرخ رنگ
245ـ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ (رض) قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ الله (ص) فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ، وَرَأَيْتُ بِلالاً أَخَذَ وَضُوءَ رَسُولِ الله (ص)، وَرَأَيْتُ النَّاسَ يَبْتَدِرُونَ ذَاكَ الْوَضُوءَ، فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ، وَمَنْ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ شَيْئًا أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ، ثُمَّ رَأَيْتُ بِلالاً أَخَذَ عَنَزَةً فَرَكَزَهَا، وَخَرَجَ النَّبِيُّ (ص) فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مُشَمِّرًا، صَلَّى إِلَى الْعَنَزَةِ بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ، وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ مِنْ بَيْنِ يَدَيِ الْعَنَزَةِ. (بخارى:376)
ترجمه: ابوجحيفه (رض) مي‏گويد: رسول‏ الله (ص) را در خيمه اي چرمي و سرخ رنگ ديدم. بلال (رض) برايش آب وضو آورد. (وآنحضرت (ص) وضو ساخت). مردم براي گرفتن آب وضوي رسول ‏الله (ص)  از يكديگر سبقت مي‏گرفتند. هركس موفق مي‏شد، آن را بر سر و صورت خود مي‏ماليد. و كسي كه به آن دست نمي يافت، از تري دست همراهانش، استفاده مي‏كرد. سپس بلال (رض) را ديدم كه نيزه اي برگرفت و در زمين فرونشاند. و رسول ‏الله (ص) كه عباي سرخ رنگي بر تن داشت و آستينهايش را بالا زده بود، براي نماز بيرون آمد و رو به نيزه كرد و دو ركعت نماز، براي مردم، اقامه نمود. و همچنين مردم و حيوانات را ديدم كه از پشت آن نيزه، عبور مي كردند.
 
باب (15): نماز خواندن بالاي سقف، منبر و جايگاه چوبين
246ـ عن سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ (رض) وَقَدْ سُئِلَ: مِنْ أَيِّ شَيْءٍ الْمِنْبَرُ؟ فَقَالَ: مَا بَقِيَ بِالنَّاسِ أَعْلَمُ مِنِّي، هُوَ مِنْ أَثْلِ الْغَابَةِ، عَمِلَهُ فُلانٌ مَوْلَى فُلانَةَ لِرَسُولِ الله (ص)، وَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ الله (ص) حِينَ عُمِلَ وَوُضِعَ، فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ، وكَبَّرَ وَقَامَ النَّاسُ خَلْفَهُ، فَقَرَأَ وَرَكَعَ وَ رَكَعَ النَّاسُ خَلْفَهُ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى، فَسَجَدَ عَلَى الأرْضِ، ثُمَّ عَادَ إِلَى الْمِنْبَرِ، ثُمَّ رَكَعَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى حَتَّى سَجَدَ بِالأرْضِ، فَهَذَا شأنه. (بخارى:337)
ترجمه: از سهل بن سعد (رض) روايت است كه از وي پرسيدند: منبر رسول خدا(ص) از چه ساخته شده است؟ گفت: در اين مورد، در ميان مردم، كسي داناتر از من وجود ندارد. منبر   رسول الله (ص) از تنة نوعي گز جنگلي بود كه غلام آزاد شدة فلان زن، آن را براي رسول خدا (ص) ساخته بود. وقتي كه منبر، آماده و سر جايش نهاده شد، آنحضرت (ص) روي منبر ايستاد، رو به قبله نمود و تكبير تحريمه گفت. مردم نيز به ايشان اقتدا كردند. رسول خدا (ص) پس از قرائت، ركوع كرد. مردم هم به ركوع ر