قیفی است، و یا تابع اجتهاد و تجربه...</a><a class="text" href="w:text:63.txt">س28: آیا تعویذ برای معالجه بیماریهای عضوی و جسمی هم مورد استفاده قرار می‌گیرد؟</a><a class="text" href="w:text:64.txt">س29:چشم زدن گاهی با شگفت زدن و بدون حسادت ایجاد می‌شود، و گاهی ....</a><a class="text" href="w:text:65.txt">س30: در حدیث أمامه بن سهل، پیغمبر ص می‌فرماید: «من تتهمون؟»، معنی اتهام در این حدیث چیست؟ </a></body></html>س1: حسود چه فرقی با شخص شگفت‌زده [غیرحسود] دارد؟
ج: شگفت‌زده‌ای که حسادت نمی‌ورزد کسی است که آرزوی زوال نعمت دیگری را نمی‌کند، و اگر آن را وصف کند و ندانسته ذکر خدا را فراموش کرده و آن وصف را متبرک نکند، شیطان از این وصف غیر متبرک راهی برای نفوذ به شخص وصف شده می‌یابد و به اذیت و آزار او می‌پردازد، ایجاد چنین مشکلی ممکن است از طرف یک دوست و یا یک مرد صالح و نیکوکار صورت پذیرد، ولی در هر صورت از روی تعمّد نیست.
ولی حسود کسی است که آرزوی زوال نعمت از محسود را دارد و در وصف دیگری از ذکر خدا و تبرک کردن آن روی می‌گرداند، در این حالت شیطانی به اذن خدا محسود را هلاک می‌سازد و این چشم زدن است که شتر را هلاک و به ديگ آشپز می‌برد، و آدمی را روانه قبرستان می‌سازد. این چشم زدن جز از جانب یک روح خبیث صورت نمی‌پذیرد روح که در ایمانش به قضا و قدر نقص و خلل وجود داشته و لذا مثل یهود و امثال یهود رشک می‌برد.
س2: چگونه باید اثر (آب دهان، عرق و ...) چشم‌زننده را گرفته و آیا علم چشم‌زننده به این کار مانع تأثیر مداوا می‌شود؟
ج: اثر چشم‌زننده را از هر چیزی که با وی در ارتباط بوده، می‌توان گرفت، مثلاً از آب دهان، عرق بدن و ... زیرا هدف از این کار انتقال رایحه چشم‌زننده به چشم‌خورده است تا باعث طرد شیطان مسلط گردد. اثر چشم‌زننده علاوه بر آب دهان و عرق می‌تواند از باقیمانده غذا و یا آب او جمع‌آوری شود و یا هر چیز مباح دیگری که با بدن او در ارتباط بوده، حتی از دستگیره دری که چشم‌زننده ـ ولو یکبار ـ به آن دست زده باشد.
اینکه چشم‌زننده متوجه شود که اثری از او برای شخص چشم‌خورده، گرفته می‌شود هیچ خللی در مداوا ایجاد نمی‌کند، چرا که پیغمبر ص به عامر س امر کرد که دست و پاها و ... خود را برای ریختن آب آن بر سر سهل بشوید، و عامر خود به این امر واقف بود.
س3: چگونه چشم‌زننده را شناسایی کنیم؟
ج: گاهی بیمار می‌شنود و یا برای او نقل می‌شود که شخصی بدون ذکر خدا و تبرک کردن به توصیف او پرداخته است، یا اینکه خوابی می‌بیند که گویا شخص معینی او را چشم می‌زند، یا بدون هیچ دلیل مشخصی نسبت به بعضی افراد احساس ناراحتی می‌کند، و یا در اثنای قرائت قرآن بر او به هنگام مداوا شخص و یا اشخاصی به ذهن او خطور می‌کنند که اغلب همین‌ها او را چشم زده‌اند.
این راههای شناسایی چشم‌زننده ظنی بوده و یقینی نیستند و با حفظ حسن ظن [نسب به همه] از این طریق استفاده می‌کنیم.
س4: شناسایی چشم‌زننده از طریق شرعی چه فرقی با هیپنوتیزم دارد؟
ج: در شناسایی شرعی به حدیث پیغمبر ص عمل می‌شود، ولی در هیپنوتیزم ساحر و چشم‌زننده به کمک شیاطین شناخته می‌شوند و این کار حرام بوده، هیئت افتاء و مباحث علمی در فتوایی به شماره (20361) در تاریخ 17/4/1419ه‍. آن را تحریم کرده است.
تقديم
به همه کسانی که بدون تعصب در جستجوی حقیقت‌اند، تقوای الهی پیشه کرده و در فهم نصوص شرعی به تقریرات علمای شرع و اهل ذکر و عقیده و تخصص مراجعه می‌کنند، تا درکشان مطابق با شریعت بوده و از خلل و اضطراب پیشگیری نموده و به این آیه عمل کنند: ﴿وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِي الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلاً ‏) (النساء: 83).
«و هنگامي كه خبري از پيروزي يا شكست به آنها برسد، (بدون تحقيق)، آن را شايع مي‏سازند; در حالي كه اگر آن را به پيامبر و پيشوايان -كه قدرت تشخيص كافي دارند- بازگردانند، از ريشه‏هاي مسائل آگاه خواهند شد. و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، جز عده كمي، همگي از شيطان پيروي مي‏كرديد (و گمراه مي‏شديد)».
و به همه کسانی که خوب فهمیده‌اند آنچه را ما در این کتاب در صدد توضیح آن هستیم، و از آن دسته‌ای نیستند که تقی الدین سبکی : در کتابش ـ قاعده فی الجرح والتعدیل ـ صفحه 93 در مورد آنها می‌گوید: چه بسا کسانی که لفظی را می‌شنوند و بد می‌فهمند، لذا به کتاب و مؤلف و نیز به کسی که معاشر مولف بوده و دارای راه و رسم اوست حمله می‌کنند، در حالی که مولف این معنا را اراده نکرده است.
و به همه کسانی از طریق استدلال به اعتقاد می‌رسند نه بر عکس، همچنانکه بعضی از برادران مقلّد ما ـ غفر الله لنا ولهم ـ بعضی مسائل را بدون هیچ دلیلی، و به صرف رد بعضی از عالمان، مردود می‌شمارند. الماوردی : در کتابش ـ أدب الدنیا والدین ـ صفحة 78 در توصیف این گروه می‌گوید: در یکی از مجالس فردی از این دسته را در حال مناظره دیدم که در مقابل استدلال صحیح طرف مقابلش می‌گوید: این استدلال باطل است به این دلیل که شیخ ما آن را ذکر نکرده و آنچه شیخ ما ذکر نکند، خیر و منفعتی در بر ندارد، و با این استدلال طرف مقابل را متعجب ساخته و از ادامه بحث باز داشت.
و ابن قتیبه : در کتابش ـ مقدمه اصلاح غلط ابی عبید ـ صفحه 47 می‌گوید: زمانی می‌بایست به خاطر جهلمان، عذر بیاوریم، الآن باید به خاطر علم و آگاهی!
در آن زمان از تذکر و راهنمایی، انتظار تشکر داشتیم، و الآن به سلامتی خود رضایت می‌دهیم! و البته با دگرگونی ایجاد شده در احوال مردم و تغییر شرایط، امر عجیبی نیست
وفي الله خلف والله المستعان.
وصلي الله علي نبينا محمد وعلي آله وصحبه وسلم.س5: آیا چشم زدن باعث بیماریهای جسمی و مشکلات مادی و اجتماعی هم می‌شود؟
ج: بله. چشم زدن از شفای بسیاری از بیماریهای عضوی جلوگیری و بلکه باعث تشدید آن می‌شود، همچنانکه باعث مشکلات مادی، زناشویی و قطع ارتباط و بسیاری از مصیبت‌های دیگر می‌شود. پیغمبر ص فرمودند: «بیشترین تعداد از امت من، بعد از قضا و قدر الهی، با چشم خوردن می‌میرند . و واضح است که مصیبت‌های کمتر و کوچکتر از مرگ راحت‌تر توسط چشم زدن پدید آیند.
س6: آیا گرفتن اثر چشم‌زننده برای یکبار کافی است و یا باید در چند نوبت انجام شود؟
ج: فایده این اثر [آب دهان یا عرق] برای بیمار مثل واكسن بوده و یکبار کفایت می‌کند، علاوه بر این تکرار این کار باعث ایجاد وسواس می‌شود. البته چنانچه طرف به چشم زدن مشهور شده باشد ـ به دلیل کثرت شیاطین او ـ چند نوبت از او اثر [آب دهان و یا عرق بدن و یا ...] می‌گیریم.
شایسته است نسبت به چشم‌زننده حسن ظن داشته باشیم، با او قطع ارتباط نکرده و از او کینه به دل نگیریم، چرا که هر انسانی در معرض این عمل است.
س7: آیا افزودن آب و روغن زیتونی که قرآن بر آن خوانده شده، از تأثیر مداوا نمی‌کاهد؟
ج: خیر. از آنجا که قرآن شفا 