حله ي ايمان است.» 
انسان مسلمان به کمک کساني که نمي توانند راه را طي نموده و توان حرکت ندارند مي شتابد و دستش را مي گيرد. چنانچه اتومبيل يا هر وسيله نقليه اي در اختيار داشته باشد، ديگران را نيز سوار مي نمايد. کساني را که راه گم کرده اند راهنمايي مي کند و در صدد رفع مشاجره و دعواهايي که توان رفع آن ها را دارد برمي آيد و ميان شان آشتي برقرار مي سازد.
ميانه روي و فروتني در راه رفتن:
فرد مسلم در راه رفتن ميانه روي اختيار نموده و نه مي شتابد و نه کند مي رود، نه با کبر و نه با فخرفروشي راه مي رود. خداوند متعال مي فرمايد: {واقصد في مشيك} [لقمان: 19] يعني: « و در راه‏رفتن خود ميانه‏رو باش!» وقال تعالى: {ولا تمش في الأرض مرحًا إنك لن تخرق الأرض ولا لن تبلغ الجبال طولاً} [اسراء: 37] يعني: « و در [روى] زمين به نخوت گام برمدار چرا كه هرگز زمين را نمى‏توانى شكافت و در بلندى به كوهها نمى‏توانى رسيد.»

حرکت در پياده رو:
فرد مسلمان از موقعي که پياده مي باشد از پياده رو عبور نموده و خود را در معرض خطر تصادف با ماشين و موتور ها در خيابان قرار ننمي دهد. در هنگام عبور از عرض خيابان با دقت و آهستگي عمل نموده و از امن بودن خيابان براي عبور مطمئن مي شود.

تلاش در پاکيزه نگاه داشتن راه ها:
بايد از انداختن زباله در راه ها خودداري نموده و چه زيباست اگر همه با هم در پاک کردن کوچه و خيابان ها همياري نماييم. 

رعايت ادب در حين راه رفتن بهمراه بزرگتر: 
نبايد از آنان پيش افتاده و هنگام صحبت کردن بايد به آن ها به خوبي گوش دهيد. سعي کند هميشه در سمت چپ او قرار گيرد تا همواره در خروج و ورود به هر جا اولويت با آن ها باشد. 

در حين راه رفتن چيزي نمي خورد: 
خوردن خوراکي در راه خلاف جوانمردي است.
بلند ننمودن صدا در گذرگاهها:
براي جلوگيري از آزار و اذيت ديگران و نيز درز ننمودن اسرار بهتر است از صحبت کردن با صداي بلند در معابر خودداري شود. بايد از شوخي نابجا با دوستان در معابر نيز پرهيز نمود.
.......................
 مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comعمر بن ابي سلمه -رضي الله عنه- پسربچه اي بود و نزد پيامبر صلى الله عليه و سلم پرورده مي شد. يک روز نشسته و با پيامبر صلى الله عليه و سلم غذا مي خورد، او از مقابل خودش نمي خورد و آداب غذا خوردن را رعايت نمي کرد. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: (يا غلام سَمِّ الله، وكُلْ بيمينك، وكُلْ مما يليك) يعني: «اي پسر! اسم خدا را ياد کن و بدست راست خود بخور و از نزديک خود بخور.» [متفق عليه]

***

مردي نزد پيامبر صلى الله عليه و سلم بر سفره ي غذا نشسته بود و با دست چپ غذا مي خورد. پيامبر صلي الله عليه و سلم او را از اين کار نهي نموده و فرمود: (كل بيمينك) يعني: «با دست راست بخور.» آن مرد کبر ورزيد و گفت: نمي توانم. گرچه مي توانست با دست راست بخورد و جز کبر او را چيزي به گفتن اين سخن وادار نکرد. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: (لا استطعت) يعني: «نتواني.» و دستش خشک گرديد و آن مرد به خاطر مخالفت با امر رسول خدا صلي الله عليه و سلم ديگر نتوانست دست راست خود را به دهان خويش بالا کند. [مسلم]

***

انسان مسلمان در زندگي خويش را بي نياز از خورد و نوش نمي داند، ولي به آن به عنوان هدف و منظور اصلي کوشش و تلاش زندگي اش نمي نگرد، بلکه آن را وسيله اي براي حفظ حيات خويش و خوشنودي پروردگارش مي داند.

برخي آداب که شايسته است هر مسلماني در هنگام خورد و نوش بدان ها آراسته گردد را در زير مي آوريم:

خوردن حلال: 
هر مسلماني بايد تلاش کند تا از حرام بپرهيزد و تنهاچيزي را که حلال است بخورد. خداوند متعال مي فرمايد:{يا أيها الذين آمنوا كلوا من طيبات ما رزقناكم واشكروا لله إن كنتم إياه تعبدون} [بقره: 172] يعني: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از نعمتهاى پاكيزه‏اى كه روزى شما كرده‏ايم بخوريد و اگر تنها او را مى‏پرستيد خدا را شكر كنيد.» و از پيامبر صلى الله عليه و سلم روايت شده که فرموده اند: (طلب الحلال واجب على كل مسلم.) يعني: «بر هر مسلماني واجب است که در طلب رزق حلال باشد.» [طبراني] فلذا انسان مسلمان از غذا و آشاميدني حرام مانند گوشت خوک، خون، گوشت مردار، شراب و ... دوري کرده و از خوردني هاي پاکيزه اي که خداوند آفريده است بهره مي گيرد.

اعتدال و ميانه روي: 
در بهره گيري از وسايل و اسباب دنيايي و لذت هاي آن بايد ميانه روي پيش گرفت. خداوند متعال در قرآن کريم به اعتدال و ميانه روي امر نموده و مي فرمايد: {وكلوا واشربوا ولا تسرفوا إنه لا يحب المسرفين} [اعراف: 31] يعني: «بخوريد و بياشاميد و[لى] زياده‏روى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمى‏دارد.» و پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ما ملأ آدمي وعاءً شرَّا من بطنه، بحسب ابن آدم أكلات يقِمْنَ صلبه، فإن كان لا محالة فثلث لطعامه وثلث لشرابه وثلث لنَفَسِه) يعني: «هيچ آدمي ظرفي پر نکرد که بد تر از شکم باشد، براي آدمي بسنده است چند لقمه اي که قامت او را استوار نگه دارد. چنانچه چاره اي نباشد، بايد يک سوم آن را براي غذا يک سوم آن براي آب و يک سوم هم براي نفسش باشد.» [ترمذي]

شستن دست ها قبل از غذا: 
انسان مسلمان به پاکيزگي اهميت بسزائي داده و قبل از خوردن غذا و پس از آن دستانش را مي شويد؛ چرا که دين او دين نظافت و پاکيزگي است.

بردن نام خداوند در ابتداي غذا خوردن: 
رسول خدا صلى الله عليه و سلم فرموده است: (إذا أكل أحدكم فليذكر اسم الله -تعالى- فإن نسي أن يذكر اسم الله تعالى في أوله، فليقل: بسم الله أوله وآخره) يعني: «هرگاه يکي از شما نان مي خورد بايد نام خدا را ياد کند و اگر فراموش کرد که نام خدا را در اول آن ياد کند، بايد بگويد: بنام خدا در آغاز و پايانش.» [ابوداود و ترمذي] و روايت شده که آن حضرت صلى الله عليه و سلم مردي را در حال خوردن غذا ديدند که نام خدا را، تا وقتي يک لقمه بيشتر از غذا نمانده بود، نبرد، وقتي که آخرين لقمه را به سمت دهانش مي برد، گفت: "به نام خدا در آغاز و در پايان." پيامبر صلى الله عليه و سلم خنديده و فرمود: (ما زال الشيطان يأكل معه، فلما ذكر اسم الله استقاء ما في بطنه.) يعني: «شيطان پي در پي با او مي خورد و چون بسم الله گفت، او آنچه را خورده بود، از دهانش بيرون انداخت.» [ابوداود و نسائي].

از غذا ايراد نگيريد: 
فرد مسلمان از غذا ايراد نمي گيرد و به تبعيت از پيامبر خدا صلي الله عليه و سلم عمل مي نمايد که هرگز از غذا عيب نمي گرفت و اگر غذايي را دوست داشت مي خورد وگرنه از خوردنش صرف نظر مي نمود.

نيت در غذا خوردن: 
تمام اعمال انسان مسلمان حول محور طاعت و بندگي خداوند متعال و با نيت نيک و صحيح مي گردد. وقتي غذا مي خورد براي به جاي آوردن امر خداوند سبحان و نيرومند ساختن بدن خويش و ادامه ي حياتش غذا مي خورد تا بتواند نقش خود را در زندگي به خوبي ايفا نموده و به عبادت و بندگي خداوند بپردازد.

انديشيدن در نعمات پروردگار منعم و رزاق: 
بايد به خوبي رنگ و بوي و طعم هاي متفاوت و انواع جورواجور غذا ها دقت