مت خود را بر روي من بگشا.»

دو رکعت نماز تحية المسجد: 
رسول الله صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا دخل أحدكم المسجد فليركع ركعتين قبل أن يجلس) [مسلم] يعني: «هرگاه وارد مسجد شديد بايد دو رکعت نماز بگزاريد پيش از آنکه بنشينيد.»

خارج نشدن از مسجد بعد بانگ اذان: 
چنانچه در مسجد بوديد و براي نماز اذان گفته شد، تا بعد از بجاي اوردن نماز از آن خارج نشويد. آن حضرت صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا كنتم في المسجد فنودي بالصلاة فلا يخرج أحدكم حتى يصلي) [احمد]  يعني: «هرگاه در مسجد بوديد و بانگ نماز برآورده شد، تا نماز نگزاريد خارج نشويد.» البته درصورت ضرورت مي تواند بيرون برود. 

پايبندي به ذکر و ياد خداوند:
مسلمان علاقه ي شديدي به ذکر و ياد خداوند متعال و تلاوت قرآن كريم دارد و از سرگرم شدن با مسائل دنيا درحاليکه در مسجد حضور دارد خودداري مي نمايد. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (... إنما جُعِلَت المساجد لذكر الله وللصلاة ولقراءة القرآن) [متفق عليه] يعني: « ... مساجد براي ذکر خدا و نماز و خواندن قرآن است.»

خودداري از گذشتن از مقابل نماز گزاران: 
انسان مسلمان از جلوي نمازگزاران نمي گذرد. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده است: (لو يعلم المارُّ بين يدي المصلى ماذا عليه، لكان أن يقف أربعين، خيرًا له من أن يمر بين يديه) [مسلم] يعني: « اگر مرور کننده از پيش روي نماز گزار، بداند که چقدر گناه دارد، همانا اگر چهل بايستد براي او بهتر است از اينکه از پيش روي او بگذرد.» 
در نماز جماعت امام جماعت حجاب و ستر مأمومين است، اما چنانچه بصورت منفرد نماز بگذارد کسي نبايد از جلوي او بگذرد جز پس از گذاردن يک ستره و مانع. 

آباد ساختن مساجد:
 فرد مسلمان مساجد را آباد ساخته و پايبند نمازهايش در آن مي باشد و قلبش هرزمان در پيوند و علاقه ي با مساجد است. هرگز مسجد را کنار نمي گذارد. مسجد خانه ي تقوا و پرهيزگاري است و خانه هاي خداوند بر روي زمين همين مساجد مي باشند. 
خداوند متعال مي فرمايد: {إنما يعمر مساجد الله من آمن بالله واليوم الآخر وأقام الصلاة وآتى الزكاة ولم يخش إلا الله فعسى أولئك أن يكونوا من المهتدين} [توبه: 18] يعني: «مساجد خدا را تنها كسانى آباد مى‏كنند كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده و نماز برپا داشته و زكات داده و جز از خدا نترسيده‏اند پس اميد است كه اينان از راه‏يافتگان باشند.»
 وروي أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: (إذا رأيتم الرجل يعتاد المساجد فاشهدوا له بالإيمان) [احمد و ترمذي و ابن ماجه] يعني: «چون شخص را ديديد که به مساجد پيوسته مي آيد، به ايمان داشتن او گواهي دهيد.» (اين حديث ضعيف هست)

خودداري از بلند کردن صدا و جنگ و دعوا در مسجد:
مسلمان هنگام ورود به مسجد پايبند وقار و آرامش و سکوت مي ماند. {ذات يوم دخل عمر بن الخطاب -رضي الله عنه- المسجد، فوجد رجلين يتخاصمان ويرفعان صوتيهما، فقال لأحد الصحابة: اذهب فأْتني بهذين، فلما جاءه الرجلان قال: من أين أنتما؟
قالا: من أهل الطائف.
فقال عمر -رضي الله عنه-: لو كنتما من أهل البلد لأوجعتكما ضربًا، ترفعان أصواتكما في مسجد رسول الله صلى الله عليه وسلم.} [بخاري] يعني: "روزي حضرت عمر بن خطاب رضي الله عنه وارد مسجد شد و ديد دو نفر دعوا نموده و صدايشان را بلند کرده اند. به يکي از صحابه گفت: برو و اين دو نفر را نزدم بياور! وقتي آن دو نزدش آمدند" گفت: «شما دو نفر از کجائيد؟
گفتند: از مردم طائف.
پس گفت: اگر شما از مردم اين شهر مي بوديد، شما را دردناک مي ساختم، صداهاي تان را در مسجد رسول الله صلي الله عليه و سلم بلند مي کنيد؟»
انسان مسلمان در مسجد نماز ديگران را، اگرچه با قرائت قرآن، آشفته نمي سازد. 

کوشا بودن در نظافت و پاک نگاه داشتن مسجد: 
رسول الله صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (البصاق في المسجد خطيئة، وكفارتها دفنه) [متفق عليه] يعني: «آب دهان انداختن در مسجد گناه است و کفاره ي آن دفن کردن است.»

دعاء هنگام خروج از مسجد:
انسان مسلمان با پاي چپ از مسجد خارج شده و مي گويد: (بسم الله . اللهم صلِّ على محمد . اللهم إني أسألك من فضلك) [مسلم] يعني: «به نام خدا. درود خدا بر محمد صلي الله عليه و سلم. الهي! درهاي فضل خود را بر من بگشا.»

درنگ ننمودن افراد جنب و حائض در آن:
اين افراد مي توانند براي ضرورت از مسجد عبور نمايند. خداوند مي فرمايد: {يا أيها الذين آمنوا لا تقربوا الصلاة وأنتم سكارى حتى تعلموا ما تقولوا ولا جنبًا إلا عابري سبيل حتى تغتسلوا} [نساء: 43] يعني: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد در حال مستى به نماز نزديك نشويد تا زمانى كه بدانيد چه مى‏گوييد و [نيز] در حال جنابت [وارد نماز نشويد] مگر اينكه راهگذر باشيد تا غسل كنيد...»

عدم ساختن مساجد بر روي قبور: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لعن الله اليهود اتخذوا قبور أنبيائهم مساجد) [متفق عليه] يعني: « الله تعالي يهود را لعنت کند که قبرهاي پيامبرانشان را مسجد ساختند.»

ميانه روي در بناء مساجد و عدم زينت دادن و آراستن آن:
رسول الله صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ما أُمِرْتُ بتشييد المساجد) [ابوداود] يعني: «من به برافراشته سازي مساجد فرمان داده نشده ام.» منظور از تشييد يا برافراشته سازي: مبالغه و زياده روي در آراستن مساجد مي باشد. يکبار حضرت عمر بن خطاب -رضي الله عنه- دستور بناء مسجدي را داد، و به مسئول بناي مسجد فرمود: (إياك أن تحمِّرَ أو تُصَفِّر فتفتن الناس) يعني: «از قرمز و زرد کردن آن بپرهيز تا مردمان را گمراه نسازد.» [بخاري] 

بناء مساجد تنها به نيت کسب رضايت خداوند:
در انجام چنين کاري فرد مسلمان پاداش و اجري بس بزرگ از جانب خداوند متعال دريافت مي نمايد. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من بنى مسجدًا يبتغي به وجه الله؛ بنى الله له مثله في الجنة) [متفق عليه] يعني: «آنکه مسجدي را بنا نهد و هدف او رضايت خداوند باشد، خداوند برايش در بهشت خانه اي مانند آن مي سازد.»

در مسجد خريد و فروش نمي شود:
پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا رأيتم من يبيع أو يبتاع في المسجد فقولوا: لا أربح الله لك . وإذا رأيتم من ينشد ضالة فقولوا: لا ردها الله عليك) [ترمذي و نسائي] يعني: «هرگاه ديديد کسي را که در مسجد خريد و فروش مي کند، به او بگوئيد، خداوند بر تجارتت فايده اي مرتب نسازد و هرگاه کسي را ديديد که گم شده اي را در مسجد جستجو مي کند، به وي بگوئيد خداوند آن را به تو باز نگرداند.»

اعتكاف در مسجد: 
به معني نشستن در مسجد و اقامت در آن به نيت تقرب به خداوند متعال و انجام کارهاي خير و نيکو مانند: نماز، ذکر و تسبيح و دعاء مي باشد. فرد مسلمان مي تواند است در مسجد تا هر مدتي که مي خواهد اعتکاف نموده و هرگاه که بخواهد از اعتکاف بيرون آيد. پيامبر صلى الله عليه و سلم در ده روز آخر رمضان اعتکاف مي نمود و در مسجد ماندگار گشته و از تا هنگام نماز عيد از ان بيرون نمي آمد. 

خوابيدن در مسجد:
خوابيدن در مسجد اشکالي ندارد. پيامبر صلى الله 