ت، مانند: اوقات نماز، موقع زيارت قبرستان، هنگام ياد مرگ، موقع قرائت قرآن، هنگام رويارويي با دشمنان و در اماكن علمي.

شوخي در ازدواج و طلاق و رجوع جايز نيست: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم از شوخي و مزاح در اين سه موضوع نهي فرموده و بيان نموده است که در اين موارد شوخي و جدي هر دو جدي بشمار مي آيند و چنانچه کسي به شوخي زنش را طلاق دهد، طلاق بطور واقعي اتفاق مي افتد. 
پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ثلاث جدهن جد وهَزْلُهُن جد: النكاح والطلاق والرجعة (أي أن يراجع الرجل امرأته بعد أن يطلقها)) يعني: «سه چيز جدي و شوخي شان جدي محسوب مي شود: نکاح و طلاق و رجوع(يعني مرد همسرش را پس از طلاق بازگرداند).»  [ابوداود]

شوخي با سلاح: 
ترساندن ديگران و نشانه گرفتن اسلحه بر آنان حتي به عنوان شوخي براي يک مسلمان جايز نيست و ممکن است شيطان فرد را وسوسه نموده و او را به آسيب رساندن به دوستش ترغيب کند. پيامبر صلى الله عليه و سلم در اين باره مي فرمايد: (من حمل علينا السلاح فليس منا) يعني: «آنکه بر (کسي از) ما اسلحه بکشد، از ما نيست.» [مسلم]
مسلمان بر برادرش دست بلند ننموده و شوخي دستي نمي کند؛ چرا که اين عمل از احترام ميان آنان کاسته و احتمال دارد به دشمني و دلخوري بيانجامد.

شوخي در مورد مسائل ديني: 
مسلمان دينش را محترم شمرده و شعائر آن را گرامي مي دارد و درنتيجه از بازي و مزاحي که احتمال وجود استهزاء به خداوند عزوجل، ملائکه، پيامبران و ساير شعائر اسلامي باشد بشدت دوري مي جويد.
....................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comپيامبر صلى الله عليه و سلم از کنار قبري گذشت که به تازگي مرده اي را در آن دفن کرده بودند. از اصحابش در مورد صاحب قبر سؤال فرمود و آنان پاسخ دادند که ازآن أم محجن مي باشد. ام محجن زني بود که مسجد را نظافت مي نمود. پيامبر صلى الله عليه و سلم آنان را ملامت کرد که چرا او را از فوت وي باخبر نساخته اند تا بر وي نماز جنازه بخواند و فرمود: (أفلا آذنتموني؟) يعني: "چرا مر آگاه نکرديد؟" گفتند: شما خوابيده بوديد و نخواستيم بيدارتنان کنيم. سپس آن حضرت صلى الله عليه و سلم بر او نماز گزارد. [مسلم].
***
يکي از باديه نشينان شتري قرمز رنگ داشت و آن را بسيار دوست مي داشت. يک روز شترش گم شد و همه ي شب را بدنبال آن گشت و نيافت. هنگام نماز صبح در مسجد ايستاد و بانگ مي زد و از مردم درباره ي شترش سؤال مي کرد. وقتي پيامبر صلى الله عليه و سلم سر و صدايش را شنيد از اينکه شترش را در مسجد مي جويد، به خشم آمد و فرمود: (لا وَجَدَّتَ إنما بُنِيَتْ المساجد لما بنيت له) يعني: « او را نيابي، مساجد براي چيزي که براي آن بناء گرديده، ساخته شده است.» [مسلم].
ان حضرت صلى الله عليه و سلم به يارانش سفرش کرده بود که درصورت ديدن شخصي که مالش را گم کرده و در مسجد از آن مي پرسد به او بگويند: (لا ردَّها الله عليك، فإن المساجد لم تُبْنَ لهذا) يعني: « خداوند آن را به تو باز نگرداند. مساجد براي اين ساخته نشده اند.» [مسلم].
***
مساجد خانه هايي براي عبادت مسلمانان مي باشند. مسلمان جهت بجاي آوردن نماز در مسجد، بخاطر اجر و پاداش بسياري که دارد، براي رفتن به مسجد اشتياق دارد. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من غدا إلى المسجد أو راح، أعد الله له نُزُلا من الجنة كلما غدا أو راح) [متفق عليه] يعني: « کسي که اول روز يا اول شب بسوي مسجد رود در هر صبح و يا هر شامي که مي رود، خداوند برايش در بهشت مهمانسرايي آماده مي سازد.»
همچنين مي فرمايد: (من تطهر في بيته ثم مشي إلى بيت من بيوت الله ليقضي فريضـة من فرائـض الله كانت خطواته إحداها تحط خطيئة، والأخرى ترفع درجة) [مسلم] يعني: «کسيکه در خانه ي خود طهارت نموده و سپس بخانه ي از خانه هاي خدا (مسجد) برود تا فرضي از فرائض خدا را ادا کند، هر يکي از گامهايش گناهي را کم نموده و گام ديگر مرتبه ي او را بالا مي برد.» و کسي که بر آباداني مساجد و گزاردن نماز در آن کوشا بوده و قلبش در پيوند با آن باشد جزو هفت دسته اي است که خداوند در  روز قيامت در سايه ي خويش پناهشان مي دهد.
در ارتباط با مساجد رعايت برخي آداب ضروري است، از جمله:

طهارت و پاکي: 
افراد جنب، نفساء يا حائض نبايد داخل مسجد شوند، مگر انکه از آن عبور نمايند. براي آنکه مسلمانان به اجر و پاداشي والا دست يابند. 
خوشبويي و پوشيدن زيباترين لباس ها: خداوند مي فرمايد: {يا بني آدم خذوا زينتكم عند كل مسجد} [اعراف: 31] يعني: « اى فرزندان آدم جامه و زينت خود را در هر مسجدي برگيريد.»
هنگام آمدن به مسجد نبايد غذا و خوراکي هايي را که بوي نامطبوعي دارند مانند سير و پياز و ... ميل نمايند. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من أكل ثومًا أو بصلا فليعتزلنا، أو فليعتزل مسجدنا، وليقعد في بيته) [متفق عليه] يعني: « کسي که پياز، يا سير بخورد بايد از ما دوري جويد، يا بايد از ما يا مسجد ما دوري جسته و در منزل بماند.»

زياد رفتن به مسجد:
دين اسلام بر بسيار رفتن به مساجد و نشستن در آن ها تاکيد مي نمايد. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ألا أدلكم على ما يمحو الله به الخطايا، ويرفع به الدرجات؟).
قالوا: بلى يا رسول الله.
قال: إسباغُ الوضوء على المكاره، وكثرة الخُطَى إلى المساجد، وانتظار الصلاة بعد الصلاة، فذلكم الرباط، فذلكم الرباط، فذلكم الرباط) [مسلم] يعني: « آيا شما را بچيزي رهنمايي نکنم که با آن گناهان محو گشته و درجات بلند شود؟
گفتند: آري يا رسول الله!
فرمود: کامل ساختن وضوء در سختي ها و قدم زدن زياد بسوي مساجد و منتظر ماندن براي نماز، بعد از اداي نماز، پس اين سنگر را محکم گيريد.»

خواندن دعاء هنگام حرکت بسوي آن: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم در راه خويش بسوي مسجد مي فرمود: (اللهم اجعل في قلبي نورًا، وفي سمعي نورًا، وفي بصري نورًا، وعن يميني نورًا، وعن شمالي نورًا، وأمامي نورًا، وخلفي نورًا، وفوقي نورًا، وتحتي نورًا واجعل لي نورًا) [مسلم] يعني: «الهي! در قلب من و شنوائي و بينائي من نور قرار ده. الهي طرف راست و چپ و پشت سر و جلوي مرا منور گردان و از بالا و پائين به من نور عنايت فرما و مرا نور عطا فرما.»

آرامش و شتاب ننمودن در موقع حرکت به سوي مسجد: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا سمعتم الإقامة فامشوا إلى الصلاة وعليكم بالسكينة والوقار، ولا تسرعوا، فما أدركتم فصلوا، وما فاتكم فأتموا) [متفق عليه] يعني: «چون صداي اقامه را شنيديد بسمت نماز راه افتاده و بسوي آن با آرامش و وقار برويد، و با شتاب بسوي آن ميآييد. پس آنچه را که دريافتيد، بگزاريد و آنچه که از نزد شما فوت شده تمامش کنيد.»

ورود با پاي راست و خواندن دعاء: 
مسلمانان ابتدا پاي راست را هنگام ورود به مسجد در آن نهاده و مي گويند: (بسم الله، اللهم صلِّ على محمد، رب اغفر لي ذنوبي، وافتح لي أبواب رحمتك.)_[مسلم] يعني: «با نام خدا وارد مي شوم، درود بر رسول اکرم صلي الله عليه و سلم. پروردگارا گناهان مرا بيامرز و درهاي رح