گفته و مژده ي شفا و معالجه به فرد بيمار داده و به او دلداري و اميد بدهد. سپس با اين دعاي پيامبر صلي الله عليه و سلم برايش دعا نمايد: (أذهب البأس، ربَّ الناس، اشف وأنت الشافي، لا شفاءَ إلا شفاؤك، شفاءً لا يغادر سَقَمًا) يعني: «سختي را بر طرف کن، خدايا پروردگار مردم، شفا ده که تو شفا دهنده اي و شفايي جز شفايت نيست، شفائي که بيماريي نگذارد.» [متفق عليه]

عيادت مختصر: 
بهتر است که عيادت مختصر و با رعايت آرامش و سکوت بوده و از سخن زياد پرهيز شود.
....................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comسعيد بن يسار با حضرت عبد الله بن عمر -رضي الله عنهما- در يک سفر بسوي مكه همراه بود. آنان شب را در راه بودند. وقتي کم کم صبح نزديک مي شد، سعيد از شترش چياده شد و نماز وترش را بجا آورد و سپس سوار شتر شد و خودش را به ابن عمر رساند. ابن عمر از او پرسيد: کجا بودي؟ گفت: ترسيدم صبح برسد، پياده شده و نماز وتر را بجاي آوردم. ابن عمر گفت: مگر رسول خدا صلي الله عليه و سلم را سرمشق خود قرار نداده اي؟ گفت: قسم به خدا که قرار داده ام. ابن عمر گفت: پيامبر صلي الله عليه و سلم بر روي مرکبش نماز وتر را مي گزارد. [مسلم]
***
خداوند عزوجل به گشتن در زمين و مشاهده و عبرت گيري از نشانه ها و تأمل در صنع او و تدبر در آثار بجا مانده از پيشينيان امر کرده و مي فرمايد: {قل سيروا في الأرض فانظروا كيف بدأ الخلق } [عنكبوت: 20] يعني: « بگو در زمين بگرديد و بنگريد چگونه آفرينش را آغاز كرده است‏سپس [باز ] خداست كه نشاه آخرت را پديد مى‏آورد خداست كه بر هر چيزى تواناست» و مي فرمايد: {قل سيروا في الأرض ثم انظروا كيف كان عاقبة المكذبين} [انعام: 11] يعني: « بگو در زمين بگرديد آنگاه بنگريد كه فرجام تكذيب‏كنندگان چگونه بوده است.» همچنين مي فرمايد: {هو الذي جعل لكم الأرض ذلولاً فامشوا في مناكبها وكلوا من رزقه وإليه النشور} [ملك: 15] يعني: « اوست كسى كه زمين را براى شما رام گردانيد پس در فراخناى آن رهسپار شويد و از روزى [خدا] بخوريد و رستاخيز به سوى اوست.» از پيامبر صلى الله عليه و سلم نقل است که فرمودند: (سافروا تصحوا، واغزوا تستغنوا) يعني: «سفر کنيد تا تندرست باشيد. پيکار کنبد تا بي نياز باشيد.» [احمد]

سفر فوايد بسياري دارد که امام شافعي به زيبايي آن ها را چنين برمي شمارد:
تَغَرَّبْ عن الأوطان في طلب العـلا
وسافر ففي الأسفار خمـس فـوائــد
تفرُّج همِّ، واكتســـاب معيشــة
وعـلم، وآداب، وصـحـــبــة ماجــد

معني شعر:
«دل برکن از خانه و کاشانه چو خواهي تو بلندي
در راه سفر شو که سفر پنج فايده دارد
يکي رانش اندوه و دگر کسب معاشست
سوم دانش و علمست و چهار زينت آداب
پنجم حصه از سود سفر صحبت ياران شريف است. »
مي توان براي اهداف متفاوتي رنج سفر را بر خود هموار کرد؛ براي حج يا عمره، کسب علم، گشتن پي رزق و روزي، ديدار دوست و آشنا يا ...

از جمله آداب سفر:
نيت صحيح و نيکو: 
فرد مسلمان با نيت درست و صحيح سفرش را به عملي در جهت نزديکي به خداوند مبدل مي سازد. رسول خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إنما الأعمال بالنيات، وإنما لكل امرئ ما نوى، فمن كانت هجرته إلى الله ورسوله، فهجرته إلى الله ورسوله، ومن كانت هجرته لدنيا يصيبها أو امرأةٍ ينكحها فهجرته إلى ما هاجر إليه) يعني: «همانا ثواب اعمال به نيت بستگي دارد و هر کس نتيجه ي نيت خود را درمي يابد، پس کسي که هجرت او بسوي خدا و رسول او است ثواب هجرت بسوي خدا و رسولش را در مي يابد و کسي که هجرتش بسوي دنيا باشد به همان ميرسد يا هجرت او براي ازدواج با زني باشد، پس هجرت او بسوي چيزيست که براي رسيدن به آن هجرت نموده است.» [متفق عليه]

مسافرت براي چيزي باشد که موجب خوشنودي خداوند باشد:
پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده است: (ما من خارج من بيته إلا ببابه رايتان؛ راية بيد ملك، وراية بيد شيطان، فإن خرج لما يحب الله اتبعه الملك برايته، فلم يزل تحت راية الملك حتى يرجع إلى بيته. وإن خرج لما يسخط الله اتبعه الشيطان برايته، فلم يزل تحت راية الشيطان حتى يرجع إلى بيته) يعني: «هرکس از خانه خرج مي شود بر در خانه اش دو پرچم خواهد بود. يکي به دست يک ملائکه و ديگري در دست شيطان. چنانچه فرد براي آنچه خداوند دوست مي دارد بيرون شود، فرشته با پرچمش او را دنبال مي کند و او تحت لواي آن فرشته خواهد بود تا وقتيکه از سفر بازمي گردد. اما چنانچه بخاطر چيزي که مايه ي خشم و ناخشنودي خداوند است خارج گردد، آن شيطان با پرچمش او را دنبال نموده و تا زماني که برمي گردد زير پرچم شيطان خواهد بود.» [احمد و طبراني].

مشورت و استخاره قبل از خروج به قصد مسافرت: 
با برادرانش کارهاي را که قصد انجامشان را دارد درميان نهاده و با آنان در مورد آن مشورت نمايد. خداوند متعال مي فرمايد: {وأمرهم شورى بينهم} [شورى:38] يعني: « و كارشان در ميانشان مشورت است.» درعين حال به استخاره و طلب خير از پروردگار روي آورده و سپس کاري را مي کند که دلش بدان آرام و قرار گيرد. از پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (من سعادة ابن آدم استخارته الله. ومن سعادة ابن آدم رضاه بما قضى الله له. ومن شقاوة ابن آدم تركه استخارة الله. ومن شقاوة ابن آدم سخطه بما قضى الله له) يعني: «از نشانه هاي سعادت آدمي استخاره و طلب خير او از خداوند است و از نشاه هاي خوشبختي وي خرسندي اوست به قضا و قدر الهي. از علايم بدبختي بني آدم رها نمودن استخاره است و از بدبختي هاي او ناخوشنودي به قضا و قدر خداوند مي باشد.» [ترمذي و حاكم]

پرداخت بدهي و برگرداندن امانت ها: 
فرد مسلمان قبل از رفتن به مسافرت، بدهي و امانت هايي که نزد اوست را بازپس مي دهد. چنانچه توان بازپس دادن بدهيش را نداشته باشد، از طلبکار خويش اجازه ي خروج مي طلبد و اگر به اجازه داد مي رود وگرنه برجاي خود مي ماند. زمانيکه پيامبر صلى الله عليه و سلم به مدينه هجرت مي نمود، حضرت علي بن أبي طالب را در مکه گذاشت تا امانت هاي مردم را به آنان بازپس دهد.

وصيت براي خانواده: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ما حقُّ امرئ مسلم له شيء يريد أن يوصي فيه، يبيت ليلتين إلا ووصيته مكتوبة عنده) يعني: «براي مسلمان مناسب نيست، درحاليکه صاحب چيزيست که در آن وصيت صورت مي گيرد و او دو شب مي گذراند، جز اينکه وصيت او در نزدش نوشته باشد.» [متفق عليه]

انتخاب همسفر: 
بهتر است که همسفر خود را از بين اشخاص اهل ديانت و تقوي برگزيند تا او را در طاعت و عبادت مددکار باشد. رسول مکرم اسلام حضرت محمد صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (الرجل على دين خليله فلينظر أحدكم من يخالل) يعني: «هر شخص بر دين دوستش است، پس بنگرد هر کدام تان که با چه کسي دوستي مي کند.» [ابوداود و ترمذي] و مي فرمايد: (لو يعلم الناس ما في الوحدة ما أعلم ما سار راكب بليل وحده) يعني: «اگر مردم در مورد تنهائي آنچه که من مي دانم، بدانند، هيچ سواره اي در شب تنها نخواهد رفت.» [بخاري] همچنين آن حضرت صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (الراكب