ز به عيادت بيماري رفته است؟ ابوبكر گفت: من. پرسيد: چه كسي از شما امروز جنازه اي را تشييع كرده است؟‌ابوبكر گفت: من. بعد پرسيد چه كسي از شما امروز مسكيني را طعام داده است؟ ابوبكر گفت: من. رسول الله (ص)  فرمود: هر كس ، اين كارها را در يك روز، انجام دهد، وارد بهشت خواهد شد. (6) 
46-البته اين فضيلت تشييع جنازه براي مردان است نه براي زنان. زيرا رسول الله (ص)  زنان را از تشييع جنازه، منع كرده است. ام عطيه مي گويد: 
«كُنّا ننَُهيَ (و في رواية نَهَانَا رسول الله (ص) )عَنْ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ وَلَمْ يَعْزَمْ عَلَيْنَا».(7) 
(ما منع شديم ، يا اينكه رسول خدا ما را از تشييع جنازه ، منع كرد. البته زياد سخت نمي گرفت.) و از اينكه سخت نمي گرفت، نتيجه مي گيريم كه شركت زنان در تشييع جنازه ، مكروه تنزيهي است.
47-در تشييع جنازه، نبايد اعمال خلاف شرع انجام داد. دو عمل، به نص حديث، در تشييع جنازه ممنوع شده است. اول: گريه كردن با صداي بلند،‌دوم: بهمراه بردن بخور و آتش. چنانكه رسول الله (ص)  مي فرمايد: 
«لاَ تُتْبَعُ الْجَنَازَةُ بِصَوْتٍ وَلاَ نَارٍ».(8) 
علاوه بر حديث فوق، آثاري از صحابه نيز در اين خصوص نقل شده است. چنانكه عمروبن عاص در وصيت خود مي گويد: 
«فَلا تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلانَار».(9) 
(در تشييع جنازه من نوحه‏خوان و آتش، همراه نياوريد.(روايت احمد با سند صحيح)
48- ذكر با صداي بلند نزد جنازه نيز مانند گريه كردن با صداي بلند، ممنوع است و بدعت محسوب مي گردد. قيس بن عباده مي گويد: 
«كان اصحاب النبي (ص) يكرهون الصوت عند الجنائز».(10) 
(اصحاب رسول الله (ص)  صداي بلند نزد جنازه را مكروه مي دانستند).
علاوه بر اين ،‌ذكر با صداي بلند، مشابه با روش نصارا است. آنها در چنين مواردي، با اظهار ناراحتي، انجيل را با آواز و صداي بلند مي خواندند.
و بدتر از اينها، تشييع جنازه همراه با دهل، سرود و موسيقي است كه به تقليد از كفار، در برخي از بلاد اسلامي رواج دارد.
امام نووي در «اذكار» ص 203 مي گويد: حق اين است كه هنگام تشييع جنازه سكوت اختيار شود. زيرا عمل سلف و صحابه چنين بوده است. بنابراين ، نبايد با صداي بلند ذكر كرد يا قرآن خواند و يا كاري ديگر، انجام داد. زيرا در اين حالت ، سكوت مطلوب است و باعث آرامش خاطر مي شود و توجه فرد، معطوف به انجام امور جنازه مي گردد. «باختصار»
49- شتاب در انتقال جنازه ، براي تكفين و تدفين ، واجب است. البته شتابي كه با دويدن نباشد و در اين خصوص ، احاديثي نيز آمده است:
1- «أَسْرِعُوا بِالْجِنَازَةِ فَإِنْ تَكُ صَالِحَةً فَخَيْرٌ تُقَدِّمُونَهَا وَإِنْ تَكُن سِوَى ذَلِكَ فَشَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ».(11) 
ترجمه: جنازه را با شتاب، به طرف گورستان ببريد. اگر نيكوكار باشد، او را به سوي خير و بركت پيش مي بريد وگرنه شري را از دوش خود پايين مي گذاريد.
2-رسول الله (ص)  فرمود: هنگامي كه جنازه آماده مي شود و مردم او را روي شانه هاي خود حمل مي كنند ، اگر انسان نيكوكاري باشد مي گويد: «قدموني» مرا زودتر ببريد. و اگر انسان بد كاري باشد مي گويد: واي بر من ، مرا كجا مي بريد؟ اين صدا را جز انسان، هر موجود زنده اي مي شنود. و اگر انسان، آن را مي شنيد، بيهوش مي‌شد و به زمين مي افتاد.(12) 
3- عبدالرحمن بن جوشن مي گويد: در تشييع جنازه عبدالرحمن بن سمره، شركت داشتم زياد و تني چند از غلامانش ، پيشاپيش جنازه . آرام راه مي رفتند، و مي‌گفتند: آرام ، آرام حركت كنيد. خداوند به شما بركت بدهد. سپس ابوبكر (رض) در يكي از كوچه هاي مدينه به آنها رسيد و سوار بر قاطر آنها را دنبال كرد و با شلاق آنها را زد و گفت: كنار برويد، سوگند به خدا در زمان رسول الله (ص)  ميت را چنان با شتاب مي برديم كه گوئي مي دويديم.(13)  نووي مي گويد: شتاب روي در تشييع جنازه مستحب است (المجموع). بنده مي گويم: چون رسول الله (ص)  امر نموده اند، پس شتاب واجب است. ابن قيم مي گويد: اينكه مردم جنازه را آرام ، آرام تشييع مي كنند مخالف با سنت رسول خدا و موافق با روش يهوديان است. (زاد العماد)
50- حركت از پشت سر جنازه، جلو و سمت راست و سمت چپ آن جايز است. بشرطي كه با جنازه ، نزديك باشند. مگر كسي كه سوار است. رسول الله (ص)  مي‏فرمايد: 
«الرَّاكِبُ [يَسِيرُ ] خَلْفَ الْجَنَازَةِ وَالْمَاشِي حَيْثُ شاءَ مِنْها خَلْفَهَا وَأَمَامَهَا وَعَنْ يَمِينِهَا وَعَنْ يَسَارِهَا قَرِيبًا مِنْهَا وّ الطَّفْلُ يُصَلَّى عَلَيْهِ وَيُدْعَى لِوَالِدَيْهِ بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ».
ترجمه: سوار پشت سر جنازه حركت كند. و پياده از هر طرف كه خواسته باشد. و بر طفل، نماز جنازه خوانده مي شود و براي پدر و مادرش طلب آمرزش و رحمت بكنند.(14) 
51- راه رفتن پشت سر ميت و پيشاپيش آن، از رسول الله (ص)  عملا به ثبوت رسيده است. انس بن مالك (رض) مي گويد: 
« ان رسول الله (ص)  و ابابكر و عمر كانوا يمشون أمام الجنازه و خلفها».(15) 
(رسول خدا (ص) ، ابوبكر و عمر پيشاپيش و همچنين پشت سر جنازه راه مي رفتند).
ولي بهتر است كه تشييع كنندگان پشت سر جنازه حركت كنند. زيرا مفهوم دستور رسول الله (ص)  كه فرمود: «إتبعوا الجنائز» همين است. و اين سخن علي (رض) مؤيد مطلب بالاست كه فرمود: «حركت از پشت سر جنازه، ز راه رفتن پيشاپيش آن افضل مي باشد. همانطور كه نماز جماعت از نمازي كه به تنهائي خوانده شود، افضل است.»
52-تشييع جنازه به حالت سواره نيز جايز است، بشرط اينكه پشت سر جنازه حركت كنند. رسول الله (ص)  مي فرمايد:«الراكب يسير خلف الجنازه» سوار ، پشت سر جنازه حركت كند. همانطور كه شرح آن در مسئله 50 بيان شد. البته (در صورت امكان) بهتر است كه تشييع كنندگان پياده باشند. زيرا شيوه معمول رسول الله (ص)  چنين بود. و تشييع جنازه توسط رسول الله (ص)  در حالت سوار،‌به ثبوت نرسيده است. چنانكه ثوبان مي گويد: براي رسول الله (ص) كه جنازه اي را تشييع مي كرد ، مركبي آوردند . آن حضرت از سوار شدن بر آن امتاع ورزيد، ولي هنگام بازگشت بر آن سوار شد. علت را از ايشان پرسيدند. فرمود: چون فرشتگان پياده راه مي رفتند، صلاح نديدم كه بر مركب سوار شوم. پس از اتمام مراسم كه فرشتگان رفتند، سوار مركب شدم.(16) 
و در روايتي آمده است كه رسول الله (ص)  فرمود: آيا حيا نمي كنيد! در حالي كه فرشتگان پياده حركت مي كنند، شما سوار بر مركب تشييع مي كنيد؟! (سند اين روايت ضعيف است)
53-هنگام بازگشت از تشييع جنازه ، سوار شدن بدون كراهيت جايز است. همانطور كه در حديث ثوبان ، شرح آن گذشت. و حديثي ديگر نيز از جابر بن سمره (رض) در اين خصوص آمده است كه رسول الله (ص)  براي تشييع جنازه ابن دحداح پياده آمد و بر او نماز خواند. آنگاه اسبي كه زين نداشت، آوردند. رسول الله (ص)  هنگام بازگشت بر آن، سوار شد. اسب به سرعت راه مي رفت و ما نيز پشت سر آن شتابان حركت مي كرديم. راوي مي گويد: رسول الله (ص)  فرمود: براي ابن دحداح ميوه هاي زيادي در بهشت آويزان است كه براي آمدن او لحظه شماري مي كنند.(17) 
54- حمل جنازه با كالسكه و اتومبيل 