رار داده شده اند. درباره دعاي اول، مي گويند: رسول الله معاذ بن جبل را درباره فوت فرزندش تعزيت گفته است. اما اين حديث موضوع است. درباره دومي، مي گويند: حضرت خضر اهل بيت رسول الله (ص) را در وفات رسول الله (ص) بدان تعزيت گفته است. اما اين روايت ضعيف است.
3) تلبيس ابليس 341، فتح القدير 1/473، المدخل 3/275-276 ،‌اصلاح المساجد 181، و به مسئله شماره 114 مراجعه شود.
4) خادمي در شرح الطريق المجديه 3224 المدخل، 2/114، 2/278-279. 
5) امام محمد بركوي ،‌جلاء القلوب 77 . 
6) المدخل، 3/292. 
7) الطريقه المجديه 4/325 . 
8) الطريقه المجديه 4/323 . 
9) سفر السعادة 57، المدخل 1/266، 267 . 
10) المدخل 2/113، 114 اصلاح المساجد 270/271 . 
11) المدخل 3/278 . 
12) به مسئله شماره 110 مراجعه شود.108- تعيين زمان براي زيارت قبور . مانند: روز سوم، هفتم، پانزدهم يا چهلم و غيره. (1)
109- زيارت قبر والدين در هر جمعه.(حديثي كه در اين باره آمده است. موضوع مي باشد).
110- اين اعتقاد كه اگر شب جمعه بستگانش به زيارت او نروند، ميت در ميان ديگر مردگان حقير مي شود، و اعتقاد به اينكه : كساني كه به زيارت ميت مي روند، وقتي از دروازه شهر خارج مي شوند، ميت آنها را مي بيند.
111- رفتن زنان به زيارت قبر بعضي از بزرگان و ماندن در آنجا تا موقع زدن آفتاب به گمان اينكه اين عمل اگر بمدت چهل هفته به هر منظوري انجام شود، موفقيت لازم را ببار مي آورد. (2)
112- رفتن براي زيارت قبر شيخ ابن عربي صوفي تا چهل جمعه بمنظور برآورده شدن نيازها.
113- اختصاص دادن روز عاشورا به زيارت قبور. (3)
114- زيارت قبور در شب نيمه شعبان و روشن كردن آتش در آنجا. (4)
115- اختصاص نمودن روزهاي عيد، ماه رجب، شعبان و رمضان براي زيارت قبور. (5)
116- توقف كردن بعضي از زوار به مدت كوتاهي با فروتني كامل در نزديكي قبر، بگونه اي كه مي خواهد اجازه بگيرد و بعد وارد شود. (6)
117- توقف كردن در كنار قبر دست بسته آنطور كه در نماز دست ها را مي بندند و نشستن بعد از آن.
118- تيمم كردن براي زيارت قبور.
119- خواندن دو ركعت نماز موقع زيارت كه در آن يك بار سوره فاتحه و آية الكرسي و سه بار سوره اخلاص خوانده و ثواب آن به ميت داده شود.
(اين مساله در شرح الشرعه ص 570 نوشته شده است: حال آنكه در سنت چنين چيزي وجود ندارد، بلكه در حديث آمده است كه خواندن نماز در كنار قبر حرام است).
120- خواندن فاتحه و سوره اخلاص ، نزد قبرها. بجاي دعاي مخصوص : السلام عليكم ...(مترجم)
121- خواندن ياسين در قبرستان.
(حديثي كه در اين باره آمده است : « هر كس وارد قبرستان شود و سوره ياسين را بخواند، عذاب آنها تخفيف داده مي شود و به اندازه كلمات آن به آنها ثواب مي رسد». در كتب حديث هيچگونه اصلي ندارد). براي توضيح بيشتر به سلسله احاديث ضعيفه (1246) مراجعه شود.
122- خواندن سوره اخلاص يازده بار. حديث وارد در اين باره موضوع است. به مساله 118 مراجعه شود.
123- خواندن اين دعا: «اللهم اني اسالك بحرمة محمد (ص) أن لا تعذب هذا الميت» بركوي در شرح «احوال اطفال المسلمين» (در ص 299) اين حديث را آورده است: « من زار قبر مومن و قال : اللهم اني اسالك ... رفع الله عنه العذاب الي يوم ينفخ في الصور» اين حديث باطل است و در هيچ يك از كتب حديث ديده نشده است. نمي دانم بركوي چگونه آن را درج كرده است بدون اينكه آن را به يكي از محدثين نسبت بدهد، حال آنكه اين دعا مشتمل بر توسل نامشروعي است كه حرام مي باشد.
124- خواندن اين آيه در قبرستان اهل كتاب:« زعم الذين كفروا ان لن يبعثوا. قل: بلي وربي لتبعثن».
125- وعظ و سخنراني در قبرستان در شب هاي مهتابي. (7)
126- با صداي بلند لا اله الا الله گفتن در ميان قبور.
127- حاجي گفتن به كساني كه موفق به زيارت بعضي قبور مي شوند.
128- سلام فرستادن بر پيامبران به واسطه كساني كه به زيارت آنان مي روند.
129- زيارت آثار پيامبران درسوريه به قصد عبادت، مانند: غار خليل (ع) و آثار سه گانه اي كه در جبل قاسيون در غرب ربوه قرار دارند.
130- زيارت قبر سرباز گمنام يا شهيد گمنام. (بخاطر تقرب)
131- دادن مزد و پول به كساني كه قرآن مي خوانند و به ميت اهداء مي كنند. (8)
132- اين عقيده كه دعا نزد قبور انبياء و نيكان پذيرفته مي شود. (9)
133- پوشاندن قبور پيامبران و صالحان (حاشيه ابن عابدين (1/839) آن را مكروه گفته و منظورش مكروه تحريمي است).
134- اين عقيده كه قبر انسان پاك و شايسته هرگاه در قرب و جوار شهر يا محله يا روستائي باشد، به اهالي آنجا توسط او روزي و بركت داده مي شود.
135- اين اعتقاد كه قبر انسان معروف و شناخته شده ، براي بيماري ها شفا است.
136- اين اعتقاد كه قبر بسياري از اولياء ويژگي هايي مانند ويژگي هاي پزشكان دارند. بعضي از آنان براي نظر بد و برخي ديگر براي تب و غيره باعث شفا هستند.
137- اين قول بعضي شيوخ و مرشدان براي مريد هاي خود: هرگاه نيازي برايت پيدا شد، از من يا از قبر من ياري طلب كن.
138- حرمت و تقدس قايل شدن نسبت به درختان ، خاك و سنگهاي اطراف قبور اولياء و اين عقيده كه هر كس آن درختها را قطع كند متضرر مي شود.
139- اين عقيده كه هر كس آية الكرسي را خوانده و به قبر شيخ عبدالقادر گيلاني رو كند و هفت بار بر وي سلام گويد و با هر سلام گامي به طرف قبر بردارد، تمام نيازهايش برآورده مي شود.(10) 
140- پاشيدن آب روي قبر همسر از طرف شوهري كه بعد از مرگ همسرش ازدواج كرده ، به گمان اين كه اين عمل آتش غيرت را خاموش مي كند. (11)
141- سفر كردن براي زيارت قبور پيامبران و صالحان. (12)
142- زدن طبل، بوق ، موسيقي و رقص كردن دركنار قبر ابراهيم خليل بخاطر حصول ثواب. (13)
143- گذاشتن تخته هاي چوبين يا سنگ مرمر روي قبرها. (14)
144- نصب نرده در اطراف قبور. (15)
145- تزيين قبور. (16)
146- بردن قرآن به قبرستان و خواندن آن بر ميت. (17)
147-گذاشتن قرآن بر سر قبور براي اينكه مردم آنرا تلاوت بكنند. (18)
148- ساختن ديوار و ستون روي قبور. (19)
149- گذاشتن در خواستها و شكايات داخل قبر به گمان اين كه صاحب قبر درباره آنها قضاوت مي كند. (20)
150- بستن پرده بر در و ديوار قبور اولياء و دخيل شدن.
151- دست زدن تابوت اولياء و آويزان كردن خود به آنها. (21)
152- انداختن چادر ، دستمال و هر نوع پارچه بر قبور به قصد حصول تبرك. (22)
153- غلتيدن بعضي از زنان روي قبور و ماليدن شرمگاه بر قبر به گمان اين كه با اين عمل نازايي آنها بر طرف مي شود و زن حامله مي گردد.
154- سلام كردن و بوسه دادن قبور. (23)
155- چسباندن شكم و پشت به ديوار قبر.(24) 
156- چسباندن تمام يا بخشي از بدن به قبر يا به هر چيزي كه با قبر متصل است، مانند چوب و غيره. (25)
157- ماليدن خاك هاي قبر بر چهره. (26)
158- طواف كردن قبور پيامبران و صالحان. (27)
159- تجمع نزد قبر بعضي از بزرگان روزهاي بخصوصي، مانند روز عرفه بگونه اي كه در عرفات تجمع مي شود. (28)
160- ذبح كردن و قرباني نمودن در كنار قبرها. (29)
161- قصد كردن به جهتي در موقع دعا كه در آن جهت انسان و شخص صالحي وجود دارد. (30)
162- خودداري كردن از گردانيدن پشت بسوي جهاتي كه در آن جهت انسان بزرگ و صالحي وجود دارد.
163- رفتن در كنار قبور به نيت گزاردن نماز در آنجا. (31)
164- رفتن نزد قبور اولياء به نيت خواندن نماز بسوي 