ادراني داشتم. من نمي خواهم از شما كسي را دوست خود قرار بدهم. چون خداوند مرا خليل و دوست خود قرار داده است. همانطور كه ابراهيم (ع) را دوست خود برگزيده بود. اگر از ميان امت خود كسي را به عنوان دوست بر مي گزيدم، ابوبكر را انتخاب مي كردم. آگاه باشيد پيشينيان قبور پيامبران و نياكانشان را سجده گاه قرار دادند. بر حذر باشيد كه قبور را سجده گاه قرار ندهيد. من شما را از اين عمل باز مي دارم.
6- عبدالله بن مسعود (رض) مي گويد:
«سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ إِنَّ مِنْ شِرَارِ النَّاسِ مَنْ تُدْرِكُهُ السَّاعَةُ وَهُمْ أَحْيَاءٌ وَمَنْ يَتَّخِذُ الْقُبُورَ مَسَاجِدَ».(24) 
ترجمه: رسول الله (ص) مي فرمود: بدترين انسانها كساني هستند كه در زمان قيام ساعت زنده هستند و كساني كه قبور را سجده گاه قرار مي دهند.
7- ام المومنين ، عايشه مي گويد: هنگامي كه رسول الله (ص)  بيمار بود بعضي از ازواج رسول الله (ص)  از عبادتگاهي متعلق به نصارا كه در سرزمين حبشه ديده بودند، صحبت به ميان آورده از زيبائي و تصاويري كه در آنجا بود، تعريف كردند. (دو همسر رسول الله (ص) ، ام سلمه و ام حبيبه به سرزمين حبشه هجرت كرده بودند) عايشه (رض) مي‏گويد: رسول الله (ص)  فرمود: آنان (يهود و نصارا ) اگر فرد صالحي در ميانشان فوت مي كرد، روي قبر او مسجدي ساخته و سپس تصوير و مجسمه بر ديوار آن ترسيم مي كردند، اينان روز قيامت بدترين مخلوق خدا خواهند بود.(25) 
در اين خصوص روايات زيادي از بقيه صحابه نيز منقول است كه به وضوح بر حرمت ساختن مسجد روي قبور دلالت دارند و من آنها را در كتاب «تحذير الساجد من اتخاذ القبور مساجد» نقل كرده ام و همه اينها بر حرمت مسجد سازي قبرها دلالت مي كنند.
فقيه هيثمي در «الزواجر»(26) مي گويد: نود و سومين گناه كبيره اين است كه روي قبر. مسجد ساخته شود».
و مي افزايد: وقتي كسيكه اين كار را با قبور انبياء انجام مي دهد ملعون است. كساني كه با قبور غير انبياء چنين مي كنند، بطريق اولي مشمول اين حكم مي شوند. چنانكه بعضي از حنابله گفته اند: رخت سفر به سوي قبري جهت خواندن نماز در آنجا نوعي دشمني با خدا و پيامبر و بزرگترين بدعت و گناه شمرده مي شود و ضرر اينگونه قبرها و گنبد ها از مسجد ضرار هم بيشتر است كه رسول الله (ص)  آن را ويران نمود».
گفتني است كه منظور از «قبور را مسجد نسازيد» اين است كه:
1- رو به قبر نماز نخوانيد.
2- رو به قبر سجده نكنيد.
3- و بر آن مسجد نسازيد.10-برگزاري مراسم و جشن (عيد) در كنار قبرها
عبادت كردن در اوقات مشخص و تجمع در كنار قبور به قصد عبادت در فصل و ايام مشخصي از سال، از كارهاي حرام و غير مشروع است. ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص)  فرمود:
«لاَ تَتَّخِذُوا قَبْرِي عِيدًا وَلاَ تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قُبُورًا وَحَيْثُمَا كُنْتُمْ فَصَلُّوا عَلَيَّ فَإِنَّ صَلَاتَكُمْ تَبْلُغُنِي».(27) 
ترجمه: در كنار قبر من جشن نگيريد، خانه هايتان را قبرستان قرار ندهيد، و هر كجا هستيد بر من درود و صلوات بفرستيد. همانا درود شما به من مي رسد.
اين حديث مويدي مرسل دارد كه سندش قوي است: سهيل مي گويد: حسن فرزند حسن فرزند علي بن ابي طالب مرا در كنار مرقد مطهر رسول الله (ص)  ديد و در حالي كه در خانه فاطمه مشغول صرف شام بود، مرا صدا كرد و گفت: بيا شام بخور، گفتم: ميل ندارم. گفت: در كنار قبر چه كار مي كردي؟ گفتم: به رسول الله (ص)  سلام كردم. فرمود: هر گاه وارد مسجد شدي ، سلام بگو. بعد گفت: رسول الله (ص)  فرموده است:
« لا تتخذوا قبري عيداً و لا تتخذوا بيوتكم قبوراً، و صلوا علي ّ فان صلاتكم تبلغني حيثما كنتم، لعن الله اليهود اتخذوا قبور انبيائهم مساجد».(28) 
ترجمه: در كنار قبر من جشن نگيريد، خانه هايتان را قبرستان نسازيد،‌بر من درود بفرستيد ، همانا درود شما ، هر كجا كه باشيد به من مي رسد. خداوند يهود را لعنت كند آنان بر قبور پيامبران خود مسجد ساختند.
اين حديث شاهد و مؤيد ديگري نيز به همين صورت دارد كه از طريق علي بن حسين از پدرش از جدش به صورت واضح روايت شده است.
حديث مذكور بر حرمت برگزار نمودن جشن در كنار قبور دلالت داردشيخ الاسلام ابن تيميه در صفحه(155-156) «الاقتضاء» مي گويد: از حديث مذكور ، منع برگزاري جشن در كنار قبور، معلوم مي شود، زيرا وقتي برگزاري جشن در كنار قبر رسول الله (ص)  كه افضل و والاترين قبرهاي روي زمين است ممنوع شده، برگزاري جشن در كنار قبور ديگران، بطريق اولي ممنوع خواهد بود. سپس حديث آمده است:«لا تتخذوا بيوتكم قبوراً». معني حديث اين است كه خانه ها را از خواندن نماز، دعا و تلاوت قرآن، خالي نگذاريد و آنها را به صورت قبرستاني كه اين اعمال در آنجا روا نيستند، در نياوريد. رسول الله (ص) به انجام عبادت در خانه ها امر نموده و از انجام عبادت در مقابر نهي فرموده است. دقيقاً بر خلاف آنچه كه مشركين نصارا و هم كيشان آنان انجام مي دادند. آري، اين افضل التابعين ، علي بن حسين بن علي (رض) است كه آن مرد را از دعا كردن در كنار قبر رسول الله (ص) باز مي دارد و به حديثي كه از پدرش حسين و از پدرش علي (رض) شنيده است، استدلال مي كند. مسلماً ايشان معني حديث را از ديگران بهتر درك نموده است. روشن است كه منظور علي بن حسين اين است كه در كنار قبر رسول الله (ص) فقط سلام گفته شود و نزد ايشان دعا كردن و امثال آن نيز در كنار قبر به معناي برگزاري جشن است. برداشت پسر عمويش حسن بن حسن، شيخ و بزرگ اهل بيت نيز همين بود كه جشن گرفتن در كنار قبر مكروه است. پس اهل بيت رسول الله (ص) كه از لحاظ نسب، منزلت و فاميل از همه به رسول الله (ص)  نزديك تر هستند، و بيش از ديگران خود را نيازمند عمل به سنت هاي رسول الله (ص)  مي دانند، دعا و نماز و جشن را در كنار قبر را بدعت، مكروه و ممنوع قرار داده اند.
هر گاه لفظ «عيد» به معناي اسم مكان باشد(29)  هر مكاني را كه در آن اجتماع شود و براي عبادت به آنجا روند، شامل مي شود. همانطور كه خداوند متعال مسجد الحرام ، مني، مزدلفه و عرفه را عيد و محل تجمع مردم قرار داده است. مردم در آنجا تجمع مي كنند و براي ذكر، دعا و انجام عبادات به آنجا مي روند. مشركين مكانهاي متعددي داشتند كه به نوبت در آنجا تجمع مي كردند. اسلام بر همه آنها خط بطلان كشيد. قبور انبياء و صالحان از جمله اين مكان ها به شمار مي روند.
سپس شيخ الاسلام ابن تيميه در (ص175-181) «الاقتضاء» مي گويد: با توجه به حديث «لا تتخذوا قبري عيداً» امام مالك (رض) و گروهي ديگر از علما، براي اهل مدينه، آمدن در كنار روضه اطهر و سلام گفتن به رسول الله (ص) و شيخين را در هر بار وارد شدن به مسجد، مكروه دانسته اند. زيارت قبر و سلام و درود گفتن پس از ورود به مسجد، براي كساني است كه از دور مي آيند و مسافر هستند يا براي كساني كه قصد سفر دارند بعضي از علماي اسلام گفتن را بعد از هر بار كه براي نماز وارد مسجد مي شوند، جايز دانسته اند ولي تداوم ورود به مسجد النبي، فقط به نيت درودو سلام، نزد هيچ كس مجاز نيست. اين عمل همان «عيد» 