طور مطلق(1)  بر کراهیت نوشتن قرآن کریم بر روی دیوار مساجد یا غیر آن و یا بر روی لباس تاکید کرده اند.(2) 
بنابر این نوشتن آیات قرآن بر روی دیوارها و یا نوشتن آن بر روی اوراق و الواح و آویزان کردن آنها به قصد تبرک و جلب خیر یا دفع شر،وجه نامشروع تبرک به قرآن خواهد بود، بلکه بدعت و مخاف هدایت رسول الله(ص)و صحابه و ائمه سلف رضی الله عنهم است.(3) 
حتی بعضا مشاهده می شود که قرآن را بر اشیائی و در ابعاد خیلی کوچک می نویسند که قرآئت آن بسیار دشوار بوده، بگونه ای که هدف آن جهت قرائت نبوده بلکه به قصد تبرک انجام می شود.و براستی که این امر بازی گرفتن کتاب الله است.(4) 
---------------------------------------------------------
1) چه به قصد تبرک یا قصد دیگری صورت گیرد.
2) نگاه کنید به: شرح السنة بغوی 4/529،الحوادث والبدع طرطوشی ص 101،المغنی ابن قدامه 7/9، التذکار قرطبی ص 120، التبیان نووی ص 127،تنبی الغافلین عن اعمال الجاهلین ابن نحاس ص 264.
3) جواب لجنه علماء اهل سنت به سوالی پیرامون حکم آویزان کردن قرآن بر دیوارها.
4) التبرک انواعه و احکامه ،ناصر بن عبدالرحمن بن محمد الجدیع ص 241.مثلا قرآن را در جایی همانند اتومبیل یا هواپیما و امثال آن قرار داده تا از حوادث پیش رویشان جلوگیری نمایند.یا با این کار شیطان را از خود طرد کنند.
حکم این مسئله ،مشابه مورد قبلی بوده و حتی کراهیت آن شدیدتر است.چرا که این عمل مخالف هدایت رسول الله(ص)و اصحاب و امامان سلف رضی الله عنهم بوده و لذا  انجام آن نا مشروع است.(1)
----------------------------------
1) منبع سابق ص 240.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:24.txt">عنوان</a><a class="text" href="w:text:25.txt">الف)برکات معنوی:</a><a class="text" href="w:text:26.txt">ب)برکات حسی،که بردونوع می باشد:</a><a class="folder" href="w:html:27.xml">*نمونه هایی ازتبرک صحابه به ذات و آثار پیامبر(ص) درزمان حیات ایشان</a><a class="folder" href="w:html:43.xml">* تبرک به آثار باقیمانده پیامبر(ص) بعد از وفاتشان</a></body></html>خداوند متعال به فضل خود،وجود بعضی  بندگان خود از انبیاء و پیامبران را مبارک قرار داده است.که می توان بدانها تبرک جست.و آن برکتی است ذاتی و قابل انتقال نبوده و فقط مخصوص انبیاء و رسولان الهی است.(1) 
شکی نیست که پیامبرما محمد مصطفی(ص) افضل انبیاء (علیهم السلام ) و سید اولاد آدم (علیه السلام ) می باشد و ایشان صاحب برکات زیاد و متنوعی بوده اند.
برکات پیامبر صلی الله علیه و سلم بطور کلی به دو قسمت؛در زمان حیات و بعد از وفاتشان تقسیم می شود.یعنی یکسری از موارد تبرک به پیامبر(ص)خاص زمان حیاتشان بود مانند تبرک به دعای ایشان، و یکسری مربوط به بعد از وفاتشان است. هر چند که با فوت ایشان مبارک بودن ذات و آثارشان از بین نمی رود ولی بنا به دلایلی که بعدا ذکر خواهد شد،در حال حاضر نمی توان به قسمی از موارد تبرک به ایشان، که در زمان حیاتشان صورت می گرفت،تبرک نمود.
و بر مبنایی دیگر، می توان برکات پیامبر(ص)را به دو نوع ذکر نمود:
 برکات معنوی وبرکات حسی(ذات و آثار).
------------------------------------------
1) غایةالمرید در شرح کتاب توحید صفحه 54.منظورازبرکات معنوی، آن قسم از "برکات رسالت" ایشان می باشد، که با پیروی کردن از ایشان دردنیا وآخرت به انسانها می رسد. چنانکه درقرآن آمده است:
«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ »( انبیاء آیه 107) یعنی: و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم.
امام ابن کثیر رحمه الله درتفسیر این آیه می گوید: « یعنی خداوند رحمت خویش را به وسیله ارسال پیامبر(ص) برای تمامی عالم فرستاده است، پس هرکسی این رحمت را قبول کند وشکراین نعمت را به جای آورد دردنیا وآخرت سعادتمند خواهد بود وهرکسی آن را رد وانکارکند خسارتمند دنیا وآخرت می شود.»(1)  
پس تبرک معنوی عبارت است از؛تبرک جستن بوسیله" تبعیت کردن"از پیامبر(ص)وعمل نمودن به سنت ایشان هم در زمان حیات و هم بعد از وفاتشان، وتا روزقیامت این نوع تبرک، برای تمامی انسانها باقی خواهد ماند.
دلایلی که درمورد رسیدن خیر و برکت با پیروی کردن از پیامبر(ص) آمده است،بسیارند از جمله:
«قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ»( آل عمران 31) یعنی: بگو اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است.
بنابراین بر طبق این آیه،محبوب شدن و آمرزش گناهان از سوی باری تعالی از جمله برکات پیروی نمودن از رسول الله(ص) است.
---------------------------------------
1) تفسیرابن کثیر3/202.- تبرک به ذات و جسم شریف پیامبر(ص)درزمان حیاتشان.
- تبرک به آثاری که بعد از وفات، از ایشان بجای مانده است مانند لباس و کفش و موها و ...(1) 
رسول الله(ص) صاحب جسم و آثاری مبارک است. چنان که افعال ایشان - معجزات - مبارک هستند. در حقیقت این رحمت و کرم الهی است که آنرا به پیامبران ورسولانش اعطا نموده است و به همین دلیل اصحاب پیامبر(ص) به جسم و آثار حسی وی مانند آب دهان، وضو و موهایشان، تبرک می جستند.و پیامبر(ص) نیز تبرک جستن صحابه به خودشان را انکار ننموده و حتی ترغیب نیز می کردند.صحابه بعد از وفات پیامبر(ص) نیز به آثاری که از وی بجا مانده بود، تبرک می کردند. و این دلالت برمشروعیت تبرک به جسم پیامبر(ص) و آثارحسی ایشان دارد. و درحقیقت این، یک نوع تکریم و تشریف پیامبر(ص) ازجانب خداوند تبارک وتعالی می باشد که در جسم و آثاری که از او باقیمانده، قرارداده است.
---------------------------------------
1) بعدا خواهیم دید که این نوع تبرک به آثار پیامبر در زمان حال وجود ندارد. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:28.txt">الف- تبرک صحابه به اعضاء جسم پیامبر(ص)؛</a><a class="folder" href="w:html:29.xml">ب) تبرک صحابه به چیزهایی که از پیامبر(ص) جدا می گردد:</a><a class="folder" href="w:html:33.xml">ج- تبرک صحابه به لباسها و اشیاء پیامبر (ص).</a><a class="text" href="w:text:38.txt">sample</a><a class="text" href="w:text:39.txt">sample</a><a class="text" href="w:text:40.txt">sample</a><a class="text" href="w:text:41.txt">sample</a><a class="text" href="w:text:42.txt">sample</a></body></html>آنچه که دلالت بر برکت اعضاء جسم شریف پیامبر(ص) دارد،حدیثی است که ام المومنین عایشهلروایت می کند:
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ(ص) كَانَ إِذَا اشْتَكَى نَفَثَ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ، وَمَسَحَ عَنْهُ بِيَدِهِ فَلَمَّا اشْتَكَى وَجَعَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، طَفِقْتُ أَنْفِث عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ الَّتِي كَانَ يَنْفِث، وَأَمْسَحُ بِيَدِ النَّبِيِّ(ص)عَنْهُ.(1) 
ترجمه: هنگامي كه رسول الله(ص) بيمار مي‌شد، معوذات (سورة ناس، فلق و اخلاص) را مي‌خواند و بر خود مي‌دميد و با دست خود، بر بدنش مي‌ماليد. پس هنگامي كه در بيماري وفاتش بسر مي‌برد، من نيز همان معوذات را كه او مي‌خواند و بر خود مي‌دميد، مي‌خواندم و دست نبي اكرم(ص)را بر بدنش مي‌كشيدم.
و نیز آنچه که بر تبرک صحابه به دستان شریف پیامبر(ص) وارد شده است حدیثی است از اب