َهُمْ كَذَلِكَ».(11) 
ترجمه: شهدا و كساني كه در اثر طاعون فوت كرده اند، به محضر پروردگار شرف ياب مي شوند. طاعوني ها مي گويند: پروردگارا! ما جزو شهدا هستيم، (به فرشتگان) گفته مي شود: ببينيد اگر زخم آنان مانند زخم شهيدان است و از خون آنان بوي مشك مي آيد، راست مي گويند. پس آنان را اينگونه مي يابند.
هفتم: مرگ بر اثر اسهال: در اين خصوص دو حديث وجود دارد:
1- «و من مات في البطن فهو شهيد».(12)  (هر كس در اثر اسهال بميرد شهيد است).
2- عبدالله بن يسار مي گويد: 
نزد سليمان بن صرد و خال بن عرطفه نشسته بودم. درباره مردي كه در اثر اسهال فوت كرده بود، سخن بميان آمد. آنها اظهار تمايل كردند كه در نماز جنازه او حاضر شوند. يكي به ديگري گفت: مگر رسول الله (ص)  نفرموده است، هر كس در اثر اسهال بميرد، شهيد است و در قبر عذاب نمي بيند؟ دومي گفت: بلي . راست مي گويي. (13) 
هشتم و نهم: مرگ در اثر غرق شدن يا زير آوار رفتن: رسول الله (ص)  مي فرمايد:
«الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ وَالْمَبْطُونُ وَالْغَرِقُ وَصَاحِبُ الْهَدْمِ وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ».(14) 
ترجمه:‌ شهدا پنج دسته اند: كسي كه در اثر طاعون بميرد و شخصي كه در اثر اسهال فوت شود و كسي كه در آب غرق شود و كسيكه زير آوار بميرد و كسيكه در راه خدا كشته شود.
دهم: مردن زن در ايام نفاس و در اثر زايمان: 
عباده بن صامت مي گويد:
«أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) عَادَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ قَالَ فَمَا تَحَوَّزَ لَهُ عَنْ فِرَاشِهِ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ شُهَدَاءُ أُمَّتِي قَالُوا قَتْلُ الْمُسْلِمِ شَهَادَةٌ قَالَ إِنَّ شُهَدَاءَ أُمَّتِي إِذًا لَقَلِيلٌ قَتْلُ الْمُسْلِمِ شَهَادَةٌ وَالطَّاعُونُ شَهَادَةٌ وَالْمَرْأَةُ يَقْتُلُهَا وَلَدُهَا جَمْعَاءَ شَهَادَةٌ يَجُرُّهَا وَلَدُهَا بِسُرَرِهِ إِلَى الْجَنَّةِ».(15) 
ترجمه: رسول الله (ص) نزد عبدالله بن رواحه رفت. او نتوانست از بسترش برخيزد. رسول الله (ص) پرسيد: آيا مي داني كه شهداي امت من چه كساني هستند؟ گفتند: مسلماني كه (بي گناه) كشته شود، شهيد است ، رسول الله (ص) فرمود: پس شهداي امت من اندك اند. آنگاه فرمود: مسلماني كه كشته شود، و كسي كه در اثر طاعون بميرد. زني كه جنين اش باعث مرگش گردد، شهيد است. و افزود كه جنين بوسيله ناف خود، مادرش را به سوي بهشت مي كشاند.
يازدهم و دوازدهم: مرگ در اثر آتش سوزي و سينه پهلو(ذات الجنب): در اين مورد نيز احاديثي آمده است كه مشهورترين آنها حديث مرفوعي است كه جابربن عتيك آن را نقل كرده است :
«الشَّهَادَةُ سَبْعٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِيقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ الْهَدَمِ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ الْحَرَقِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدَةٌ».(16) 
ترجمه: جز كسيكه در راه خدا كشته شود، هفت نوع شهيد ديگر نيز داريم: هر كس كه در اثر طاعون بميرد، شهيد  است، كسي كه در آب غرق شود، شهيد است. كسي كه در اثر بيماري سينه پهلو بميرد، شهيد است. كسي كه در اثر اسهال بميرد، شهيد است. كسي كه در اثر آتش سوزي بميرد، شهيد است. همچنين كسي كه زير آوار بميرد، شهيد است. و زني كه جنين اش باعث مرگش شود، شهيد است.
سيزدهم: مردن در اثر بيماري سل: رسول الله (ص)  مي فرمايد:
«القتل في سبيل الله شهادة ... و السَّل شهادة».(17) 
(مردن در اثر بيماري سل، شهادت محسوب مي شود).
چهاردهم: مردن براي دفاع از مالي كه در برابر غضب و چپاول قرار دارد. در اين خصوص نيز احاديثي آمده است:
1-  «مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِه ( وَ فِي رِوَايةأُرِيدَ مَالُهُ بِغَيْرِ حَقٍّ فَقَاتَلَ فَقُتِلَ ) فَهُوَ شَهِيدٌ».(18) 
ترجمه: هر كس كه براي دفاع از مالش كشته شود(و در روايتي، هر كس كه مالش به ناحق مورد تجاوز قرار گيرد، و او دفاع كند و كشته شود) شهيد است.
2-  «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ جَاءَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَخْذَ مَالِي قَالَ فَلاَ تُعْطِهِ مَالَكَ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلَنِي قَالَ قَاتِلْهُ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلَنِي قَالَ فَأَنْتَ شَهِيدٌ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلْتُهُ قَالَ هُوَ فِي النَّارِ».(19) 
ترجمه: ابوهريره مي گويد: شخصي نزد رسول الله (ص)  آمد و عرض كرد: اي رسول خدا! اگر كسي قصد مال مرا نمود، چه كنم؟ فرمود: مال خود را به او نده. گفت: اگر با من بجنگد؟ پيامبر فرمود: با او بجنگ. گفت:‌اگر او مرا كشت چي؟ رسول خدا (ص) فرمود:‌ تو شهيد مي شوي. آن شخص گفت: اگر من او را بكشم چه مي شود؟ پيامبر (ص) فرمود: او دوزخي مي شود.
3-  عن مخارق (رض) قال: «جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ (ص) فَقَالَ الرَّجُلُ يَأْتِينِي فَيُرِيدُ مَالِي قَالَ ذَكِّرْهُ بِاللَّهِ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَذَّكَّرْ قَالَ فَاسْتَعِنْ عَلَيْهِ مَنْ حَوْلَكَ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ حَوْلِي أَحَدٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَاسْتَعِنْ عَلَيْهِ بِالسُّلْطَانِ قَالَ فَإِنْ نَأَى السُّلْطَانُ عَنِّي قَالَ قَاتِلْ دُونَ مَالِكَ حَتَّى تَكُونَ مِنْ شُهَدَاءِ الآخِرَةِ أَوْ تَمْنَعَ مَالَكَ».(20) 
ترجمه: شخصي نزد پيامبر (ص) آمد و عرض كرد: اگر كسي قصد مالم را كرد، با او چه كنم؟ رسول الله (ص) فرمود: او را به ياد خدا بينداز. آن شخص گفت: اگر نپذيرفت؟ پيامبر اكرم (ص) فرمود: از مسلماناني كه آنجا هستند ، كمك بخواه. آن شخص گفت: اگر در اطراف من مسلماني نباشد؟ پيامبر (ص) فرمود: از حكومت كمك بخواه. گفت: اگر حكومت از من دور بود و من نياز به كمك فوري داشتم، چه كنم؟ رسول الله (ص)  فرمود: براي دفاع از مال‌ات بجنگ تا از شهيدان بشوي يا مال‌ات را از دست دشمن نجات دهي.
پانزدهم و شانزدهم: مرگ در راه دين و حفاظت جان خويش: در اين خصوص دو حديث آمده است:
1-  «مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ».(21) 
(هر كس در راه دفاع از مال، ناموس و دين خود كشته شود، شهيد است.)
2- «مَنْ قُتِلَ دُونَ مَظْلَمَتِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ».(22) 
(هركس براي دفاع از ستمي كه بر وي شده است، كشته شود، شهيد است).
هفدهم: مرگ در حال پاسداري از مرزهاي مهين اسلامي: و در اين باره دو حديث وجود دارد:
1-  «رِبَاطُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ خَيْرٌ مِنْ صِيَامِ شَهْرٍ وَقِيَامِهِ وَإِنْ مَاتَ جَرَى عَلَيْهِ عَمَلُهُ الَّذِي كَانَ يَعْمَلُهُ وَأُجْرِيَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ وَأَمِنَ الْفَتَّانَ».(23) 
ترجمه: يك شبانه روز پاسداري از ميهن اسلامي، بهتر از يك ماه روزه گرفتن و شب زنده داري است. و اگر كسي در همين حال بميرد، براي هميشه پاداش عملش ادامه مي‌يابد. و روزي اش به او داده مي