در اموري بوده است كه مربوط به كار تبليغ احكام دين و مقام رسالت نبوده و بلكه غفلت در موضوعات عادي از قبيل سهو در نماز بوده است و چنين فراموشي و غفلتي موجب اضاعه فريضه‌اي يا تحريم حلال و تحليل حرام نگشته است ( نگا : كهف / 63 و 73 ، يوسف / 42 ) . « الذِّكْرَيا » : به ياد آوردن . متوجّه شدن . تذكّر .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1015.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:1016.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:1017.txt">آيه  71</a><a class="text" href="w:text:1018.txt">آيه  72</a><a class="text" href="w:text:1019.txt">آيه  73</a></body></html>آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَيْءٍ وَلَكِن ذِكْرَى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كمترين چيزي از حساب آنان ( كه درباره قرآن ياوه‌سرائي مي‌كنند ) به حساب پرهيزگاران گرفته نمي‌شود وليكن ( بايد پرهيزگاران نشست و برخاستشان با چنين بزهكاراني براي پند و اندرز و ) تذكّر و ارشاد باشد ، تا اين كه ( از بيهوده‌گوئي دست بردارند و از عذاب خدا خويشتن را به دور داشته و ) پرهيزگاري كنند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ذِكْرَيا » : پند و اندرزدادن . تذكير و ارشاد . مرفوع است و مبتداي مؤخّر است : عَلَيْهِمْ ذِكْرَيا . يا منصوب است و مفعول مطلق فعل محذوف : عَلَيْهِمْ أَن يُذَكِّرُوهُمْ تَذْكِيراً .‏
 
آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللّهِ وَلِيٌّ وَلاَ شَفِيعٌ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لاَّ يُؤْخَذْ مِنْهَا أُوْلَئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُواْ بِمَا كَسَبُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني را ترك كن كه آئين ( فطري و آسماني ) خود را به بازي و شوخي گرفته‌اند و زندگي دنيا آنان را گول زده است ( و آخرت را از يادشان برده است ) . و به آن ( زمزمه جاويدان قرآن ، پيوسته ايشان را ) پند و اندرز بده ( و بدانان بگو كه در روز قيامت ) هركسي در گرو اعمالي است كه انجام داده است و مسؤول چيزهائي است كه فراچنگ آورده است ، و بجز خدا براي ايشان يار و ياوري و ميانجي و واسطه‌اي نيست ( تا مردمان را از عذاب دوزخ برهاند و به بهشت وارد گرداند ) . و اگر چنين كسي هرگونه فديه و تاواني ( كه تو مي‌داني ، براي نجات خود ) بپردازد ، از او دريافت نمي‌گردد ( و پذيرفته نمي‌شود ) . آنان كساني هستند كه گرفتار اعمالي شده‌اند كه كرده‌اند ( و به زندان چيزهائي دربندند كه فراچنگ آورده‌اند ) . براي آنان به سبب كفري كه مي‌ورزيده‌اند ، نوشيدني بسيار داغ و عذاب بس دردناكي است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ذَرْ » : ترك كن . رها كن . از ماده ( وذر ) . « غَرَّتْهُمْ » : گولشان زده است . فريبشان داده است . « ذَكِّرْ بِهِ » : بدان پند ده . مردمان را به قرآن راهنمائي و ارشاد كن . « أَن تُبْسَلَ » : تا دچار هلاكت نشود . تا هلاك نگردد . اين كه مرهون و محبوس شود . جمله مفعول لَهُ است و تقدير چنين است : لِئَلاّ تُبْسَلَ ؛ مَخَافَةَ أَن تُبْسَلَ ؛ يا اين كه مفعولٌ‌بِهِ فعل ( ذَكِّرْ ) است . واژه ( تُبْسَلَ ) از ماده ( بَسْل ) به معني حبس ، و هلاك است . « تَعْدِلْ » : فديه دهد . تاوان و عوض دهد . « عَدْل‌ » : فديه . عوض . قيمت . « أُبْسِلُوا بِمَا » : در گروِ چيزي هستند كه . گرفتار چيزي هستند كه . هلاك مي‌گردند به سبب چيزي كه . به زندان دوزخ گرفتار مي‌آيند به سبب چيزي كه . « شَرَابٌ » : نوشيدني . نوشابه . « حَمِيمٍ » : آب داغ . آب بسيار گرم .‏
 
آيه  71
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَنَدْعُو مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُنَا وَلاَ يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَىَ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : آيا چيزي غير از خدا را بخوانيم ( و عبادت و پرستش كنيم ) كه نه سودي به حال ما دارد و نه زياني‌ ؟ و آيا پس از آن كه خداوند ما را هدايت بخشيده است ( و به سوي خود رهنمون كرده است ) به عقب بازگشت كنيم ( و از ايمان دست بكشيم و ديگر بار به كفر برگرديم‌ ؟ و ) بسان كسي ( باشيم و كنيم ) كه شياطين او را در زمين ( بيابانهاي برهوت ) ويلان و سرگردان به دنبال خود كشند ، و دوستاني داشته باشد كه او را به راه راست خوانند و به سوي خود فرياد دارند ( امّا او بديشان گوش نكند و به دنبال شياطين رود و گمراه‌تر و گمراه‌تر شود ؟ ) بگو : هدايت خداوند ، هدايت است و ( بجز اسلام ، ضلالت است ، و از سوي خدا ) به ما دستور داده شده است كه فرمانبردار پروردگار جهانيان باشيم ( و منقاد او شويم و به فرمان او رويم ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَنَدْعُو » : آيا به فرياد خوانيم‌ ؟ آيا پرستش نمائيم‌ ؟ در رسم‌الخطّ قرآني الف زائدي به دنبال دارد . « إِسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ » : شياطين او را وادار به رفتن و شتاب ورزيدن كنند . شياطين او را سرگردان و ويلان كنند . شياطين او را از راه به در برند و در جهان آواره و دربه در كنند . فعل ( إِسْتَهْوَتْ ) از ماده ( هوي ) است ، به معني : رفتن . گمراه شدن . فرو افتادن . « حَيْرَانَ » : آواره و سرگردان . حال ضمير ( هُ ) است و به دليل وصفيّت غيرمنصرف بوده و مؤنّث آن ( حَيْري ) است . « لِنُسْلِمَ » : اين است كه تسليم و منقاد شويم .‏
 
آيه  72
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنْ أَقِيمُواْ الصَّلاةَ وَاتَّقُوهُ وَهُوَ الَّذِيَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ( از سوي خدا به ما دستور داده شده است ) اين كه نماز را به گونه شايسته بخوانيد و از خدا بترسيد و ( اوامر او را اجرا كنيد ؛ چه ) او است كه در پيشگاهش گردآورده مي‌شويد ( و حساب و كتاب پس مي‌دهيد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« وَ أَنْ أَقِيمُوا . . . » : اين جمله عطف بر ( أُمِرْنَا لِنُسْلِمَ ) است ، و تقدير چنين است : أُمِرْنا ِلاَنْ نُسْلِمَ وَ ِلاَنْ نُقيمَ .‏
 
آيه  73
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّوَرِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏او آن كسي است كه آسمانها و زمين را به حق آفريده است ( و آنها را بيهوده نيافريده است و بلكه از روي حكمت و هدف ساخته است ) و هر وقت ( اراده خدا بر پيدايش چيزي قرار گيرد ، بدان ) مي‌گويد : باش ! پس مي‌شود . سخن او حق است ( و فرمان او شدني ) و مالكيّت ( مطلق و تصرّف همه‌جانبه ) از آن او است ، در آن روزي كه ( براي اعلان رستاخيز ) در صور دميده شود . داناي آشكار و پنهان است ( و در كار او گذشته و حال و آينده يكسان است . او آگاه ا