داری و فقط قیاس می کنی.
امر به این مهمی ممکن نیست که در قرآن نباشد،  از علی گرفته تا امام زمان شما ،هیچکدام جایی در قرآن ندارند  ، و بعد  تو امام زمان را کنار حضرت نوح می نشانی و ای کاش که بنشانی. شما حضرت نوح را همتراز  امام زمان نمی دانید و می گویید: امام زمان برتر از حضرت نوح است و حضرت نوح را می گویید: گورکن قبر علی. 
و اکنون  برای اثبات وجود امامت،  محتاج حضرت  نوحی؛ آن هم به ضرب قیاسی اینچنین!  
ادعای 289 -علی ، باب علم و حکمت پیغمبر است
  دلیل دوم بر مردود بودن حدیث لا نورث آنست که نظر به حدیث شریف متفق علیه (شیعه و سنی ) که رسول اکرم فرمود:
« انا مدینة العلم و علی بابها ¬- انا دار الحکمة علی بابها »
من شهر علمم و علی درِ آن می باشد - من خانۀ حکمتم و علی در آن می باشد - هر کسی اراده دارد که از علم من بهره ای بردارد، پس باید برود به درِ خانۀ علی. پس علی عالم بود و می دانست فدک مال کیه؟
این حدیث دروغ  نیست؛ به این دلایل :
زیرا عرض کردم که اتفاق فریقین است و تقریباً به حد تواتر آمده است و در کتب معتبر اکابر علمای شما از قبیل ثعلبی ، فیروز آبادی ، حاکم نیشابوری ، محمد جزری ، محمد بن جریر طبری ، سیوطی ، سخاوی ، متقی هندی ، محمد بن یوسف گنجی شافعی ، محمد بن طلحه شافعی ، قاضی فضل بن روز بهان ، مناوی ابن حجر مکی ، خطیب خوارزمی ، سلیمان قندوزی حنفی ، ابن مغازلی فقیه شافعی ، ابن طلحه شافعی ، میرسید علی همدانی ، حافظ ابو نعیم اصفهانی ، شیخ الاسلام حموینی ، ابن ابی الحدید معتزلی ، طبرانی ، سبط ابن جوزی،  امام ابو عبدالرحمن نسائی و غیره هم نقل شده است .
پیامبر فرمود: « انا مدینه العلم و علی باب ها »
من شهر علمم وعلی دروازۀ آن است .
و مدعی شده است که به اتفاق فریقین این حدیث، درست است؛ و از فریق ما سنی ها  اینها را نام برده است:
سلیمان بلخی ،ثعلبی ،فیروز آّبادی ، حاکم نیشابوری ،محمد جزری ،طبری ،سیوطی ،سخاوی ، متقی هندی، گنجی شافعی ،ابن طلحه شافعی ،فضل بن روزبهان ،ابن حجر مکی ،خوارزمی ،ابن مغازلی ،دیلمی ،میرسید علی همدانی و ابن طلحه شافعی (دوباره نوشته است) ،حموینی ، ابن ابی الحدید معتزلی ،طبرانی ، سبط ابن جوزی و ابو عبدالرحمن نسایی…  
جواب ما:
  دوستان سنی  ! علمای فریق خود را شناختید؟ پس بدانید که امام بخاری از بزرگان ما نیست، چون ایشان دربارۀ این حدیث می گوید: هیچ راه صحیحی در آن نیست .
ترمذی از بزرگان ما نیست؛ چون فرموده است: این حدیث، منکر است .
احمد حنبل گفته است: خدا راوی اش (ابو صلت) را رسوا کند.  اما احمد حنبل چه حیثیتی دارد در مقابل متقی هندی ؟!!!!
ابن حبان چه گفته است؟ آقای داعی می دانی یا نه؟ او مهمتر است یا سلیمان بلخی؟ این جا چرا نام سلیمان بلخی را سلیمان قندوزی گذاشته ای؟ می خواهی مردم فکر کنند که او هم کس دیگری است و شاهد خود را زیاد کنی ؟
یحیی بن معین چه گفته است؟ نظر او و نظر ابن عدی را چرا نیاوردی ؟ دارقطنی چه گفت؟ نظر سبط ابن جوزی را گفتی؛ خب نظر خود ابن جوزی یعنی پدر بزرگ را هم می نوشتی . می گفتی که ابن جوزی گفته است: این روایت هیچ اصلی ندارد .
 ای خواننده ، دقت کن که سبط در عربی یعنی نوه !! و خود ابن جوزی آن قدر مشهور بود که حتی نام نوه اش تحت تاثیر او قرار گرفته است و مردم می گفتند: نوۀ ابن جوزی و به این نام مشهور شد. حالا این مکار از ابن جوزی نقل قول نمی کند؛ از نوۀ شیعه اش نقل قول می کند. 
نظر ابن تیمیه را چرا نگفتی ؟ ذهبی چه گفته است ؟
ذهبی گفته است: حاکم می گوید: «ابو صلت ( راوی حدیث ) مامون و ثقه است.»
 اما به نظر من که ذهبی باشم، نه مأمون است نه ثقه . عجلونی گفته است: این روایت، مضطرب است .  آلبانی درباره اش می گوید که ساختگی است. 
حالا معنی حرفش را دانستید وقتی که گفت: اتفاق فریقین است که این حدیث، درست است. دانستید منظورش از فریقین کی هست و کی نیست؟ 
  خودمانیم عقل هم خوب چیزی است؛ اگر پیغمبر یک شاگرد داشت و یک باب ! این در تصور نمی گنجد؛ یعنی چه که من شهرم و علی دروازه؟  در ظاهر؛ یعنی، اگر سوالی از من دارید از دروازه داخل شوید؛ یعنی، به علی رجوع کنید که یک حرف غیر عملی است و کاربردی حتی در زمان حیات پیامبر نداشت! پیامبر کسی را به علی ارجاع ندادند !  بعد از مرگ علی هم این حدیث اگر درست میبود نیز بی فایده بود برای ما....
  در ضمن، تمام احادیثی که در نسایی یا طبرانی یا غیره آمده است، درست نیست اما این شیاد ، کتاب نسایی را باز نمی کند مگر به این نیت که حدیث ضعیفی بیابد و مردم را بفریبد. 
  و آلبانی گفته است: این حدیث باطل است و آلبانی  رحمه الله کسی است که با رای ابن تیمیه دربارۀ ضعیف بودن چند حدیث در حق علی، مخالفت کرد و آن ها را صحیح دانست. و نوشته ابن تیمیه  رحمه الله را رد کرد
ادعای 290 - حضرت محمد ، علی را ولی و  وصی خود فرمود
  ناچارم برای اثبات این معنی به چند حدیث کوتاه اشاره کنم تا جناب نفرمایند: در نزد علمای ما مردود است:  
	1 - اما ثعلبی در مناقب و تفسیر خود......
	2 ـ شیخ سلیمان بلخی حنفی باب 15 ینابیع الموده را اختصاص باین موضوع....... 
	3 ـ و از موفق بن احمد اخطب الخطباء خوارزم از بریده نقل میکند که رسول .........
	4 ـ و از شیخ الاسلام حموینی نقل میکند از ابی ذر غفاری که گفت قال......
	6 ـ و از ابن مغازلی فقیه شافعی نقل میکند از اصبغ بن نباته ( که از اصحاب ......
649
	7 ـ و نیز ابن مغازلی شافعی در مناقب از عبدالله بن مسعود نقل مینماید که رسول ............
	8 ـ میرسید علی همدانی شافعی در مودت چهارم از مودة القربی از عتبة بن عامر .........
	9 ـ و نیز در همان کتاب مودة القربی است که رسول اکرم فرمود........ 
	10 ـ صاحب «ینابیع» از «مناقب» موفق بن احمد خوارزمی نقل می کند از ابو ایوب...............

 گمان می کنم و به همین مقدار، نقل احادیث نبوی برای اطمینان خاطر آقای نواب و رفع اشتباه جناب شیخ، کافی است والا احادیث منقوله از مقام نبوت که در هر یک از آنها به مناسبتی نامی از وصایت آن حضرت برده شده است بسیار و بی شمار است ...  
جواب ما:
یعنی دارداز علمای ما شاهد میاورد که حدیث (علی مدینه علم است )درست است 
  دوباره نام ها را بخوانید تا این مرد را بشناسید :
1 – ابن ابی الحدید معتزلی 2 – سلیمان حنفی 3 – سبط ابن جوزی 4 – حموینی 5 – گنجی شافعی            6 – مقتی هندی 7 – ثعلبی 8 – ابن طلحه فهمی 9 – روز جهان   10 – خطیب خوارزمی 11 – ابن مغازلی 12 – دیلمی 13 – ابن طلحه شافعی ، آیا اینها  راویان حدیث هستند ؟! آیا این مرد  شرم ندارد؟!
گمان نمی کنم که کافی باشد؛ آیت الله خویی ، آیت الله خمینی و آیت الله خامنه ای  را هم شاهد بیاور و بگو: از بزرگان سنی بودند یا هستند .
او معتزله را سنی گفته است؛ شیعه را سنی گفته ؛صوفی را سنی گرفته و مرتد را سنی گفته  و حدیث مردود از نظر ما  سنی ها را حدیث صحیح گرفته و این طور کتاب خود را نوشته است !
 مثل جن که از بسم الله فرار می کند از کتب اصلی ما فرار می کند !

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:343.txt">ادعای 291 - در وقت وفات، سر مبارک رس